IV SA/Wa 556/17

Dnia 13 kwietnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący - sędzia WSA Anita Wielopolska po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym skargi Gminy [...] na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej Gminie [...] kwotę 100 (sto) zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Gmina [...] wniosła skargę na wskazane w sentencji postanowienie o stwierdzeniu niedopuszczalności zażalenia na postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z [...] listopada 2016 r. o zawieszeniu postępowania w sprawie bezpośredniego zagrożenia szkodą w środowisku i szkody w środowisku na działce ew. nr [...] w obrębie [...] w gminie [...]. Skarżąca uiściła kwotę 100 zł tytułem wpisu od skargi oraz nadesłała dwa odpisy skargi. Sąd wezwał Skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie w terminie siedmiu dni odpisu skargi, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie doręczono Skarżącej 9 marca 2017 r., a termin do jego wykonania bezskutecznie upłynął 16 marca 2017 r. (czwartek). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z tych wymagań jest - zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a. - dołączenie do skargi jej odpisów dla doręczenia ich stronom (tu: uczestnikom postępowania). Uczestników postępowania jest trzech. Są nimi K. Z., A. Z. i J. Z. - wspólnicy spółki cywilnej prowadzącej działalność gospodarczą na przedmiotowej działce. Jest to podmiot korzystający ze środowiska w rozumieniu art. 6 pkt 9 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o zapobieganiu szkodom w środowisku i ich naprawie (Dz. U. 2014 r., poz. 1789 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem przez podmiot korzystający ze środowiska rozumie się podmiot korzystający ze środowiska w rozumieniu art. 3 pkt 20 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, prowadzący działalność stwarzającą ryzyko szkody w środowisku lub inną działalność, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2, powodującą bezpośrednie zagrożenie szkodą w środowisku lub szkodę w środowisku. Stosownie do art. 3 pkt 20 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska przez podmiot korzystający ze środowiska rozumie się m. in. przedsiębiorcę w rozumieniu art. 4 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1829 ze zm.). Zgodnie z art. 4 ust. 2 powyższej ustawy za przedsiębiorców uznaje się także wspólników spółki cywilnej w zakresie wykonywanej przez nich działalności gospodarczej. Nienadesłanie na wezwanie odpisu skargi jest brakiem formalnym uniemożliwiającym nadanie biegu skardze i skutkującym jej odrzuceniem. W związku z powyższym w pkt 1 sentencji postanowienia Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 57 § 1 i art. 47 § 1 P.p.s.a. odrzucił skargę. Rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2 sentencji postanowienia zapadło na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.