II SAB/Ol 23/17

WyrokWSA w Olsztynie2017-04-13

Skład orzekający: Adam Matuszak, Ewa Osipuk, Bogusław Jażdżyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wójt Gminy pozostawał w bezczynności w zakresie udostępnienia informacji publicznej dotyczącej zestawienia umów i wykazu podmiotów, którym udzielono ulg podatkowych?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że Wójt Gminy pozostawał w bezczynności w zakresie udostępnienia zestawienia umów, ponieważ pismo z dnia 27 lutego 2017 r. nie stanowiło decyzji odmawiającej udzielenia informacji ani nie było jednoznacznym zawiadomieniem o wysokości opłaty. Natomiast w zakresie wykazu podmiotów, którym udzielono ulg podatkowych, organ nie pozostawał w bezczynności, gdyż informacja ta była dostępna w Biuletynie Informacji Publicznej zgodnie z obowiązującymi przepisami.
Stan faktyczny
Skarżący zwrócił się do Wójta Gminy o udostępnienie zestawienia umów oraz wykazu podmiotów, którym udzielono ulg podatkowych. Wójt Gminy odpowiedział, że zestawienie umów jest informacją przetworzoną, a jego przygotowanie wiąże się z wysokimi kosztami, a wykaz ulg podatkowych jest dostępny w Biuletynie Informacji Publicznej zgodnie z obowiązującymi przepisami. Skarżący wniósł skargę na bezczynność organu, zarzucając brak udostępnienia żądanych informacji.
Rozstrzygnięcie
Sąd zobowiązał Wójta do rozpoznania punktu 1 wniosku skarżącego, oddalił skargę w pozostałym zakresie, orzekł, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, oraz zasądził od Wójta na rzecz skarżącego kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Matuszak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Ewa Osipuk Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk Protokolant St. sekretarz sądowy Grażyna Wojtyszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi D.J. na bezczynność Wójta w udostępnieniu informacji publicznej 1. zobowiązuje Wójta do rozpoznania punktu 1 wniosku skarżącego z dnia "[...]" 2. oddala skargę w pozostałym zakresie; 3. orzeka, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 4. zasądza od Wójta na rzecz skarżącego kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wnioskiem z dnia 19 września 2016 r. "[...]", powołując się na wyroki sądów administracyjnych, zwrócił się do Wójta Gminy "[...]" o udostępnienie na stronie Biuletynu Informacji Publicznej Urzędu Gminy informacji w zakresie: zestawienia umów zawierający dane co najmniej w zakresie kontrahenta (nazwa firmy lub imię i nazwisko), numeru umowy, kwoty, zadania budżetowego, klasyfikacji budżetowej, daty zawarcia umowy, nazwy i przedmiotu umowy za okres od 1 stycznia 2015 r. do 31 sierpnia 2016 r. w formie arkuszu Excel; raportu z systemu "Rejestr faktur" za powyższy okres, w formie arkuszu Excel; protokołu ze spotkań Zespołu ds. promowania sprzedaży nieruchomości stanowiących własność Gminy "[...]" i podanie wysokości wydatków na wynagrodzenia członków zespołu; wykazu osób prawnych i fizycznych oraz jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, którym w zakresie podatków lub opłat udzielono ulg, odroczeń, umorzeń lub odroczono spłatę na raty w kwocie przewyższającej łącznie 100 zł w raz ze wskazaniem umorzonych kwot i przyczyn umorzeń, zawierającej dane co najmniej w zakresie beneficjenta pomocy, rodzaju ulgi, kwoty umorzenia i przyczyny umorzenia, w wymienionym wyżej okresie. Wójt Gminy "[...]" w piśmie z dnia 29 września 2016 r. podniósł, że nie prowadził w podanym okresie zestawienia umów, wobec czego wnioskodawca żąda informacji przetworzonej, wymagającej zaangażowania środków do sporządzenia takiego zestawienia, a jego koszt to ok. 11.802 zł, obejmujący m.in. 525 roboczogodzin. Wyjaśnił, że Gmina nie posiada systemu "rejestr faktur", a z zebrań Zespołu ds. promowania sprzedaży nieruchomości stanowiących własność Gminy nie sporządzono protokołów, zaś jego członkowie nie otrzymują wynagrodzenia. Ponadto Wójt wskazał, że podał do publicznej wiadomości na stronie BlP: wykaz osób prawnych i fizycznych oraz jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej którym w zakresie podatków lub opłat udzielono ulg, odroczeń, umorzeń lub rozłożono spłatę na raty w kwocie przewyższającej łącznie 500 zł, wraz ze wskazaniem wysokości umorzonych kwot i przyczyn umorzenia, wykaz osób prawnych i fizycznych oraz jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej którym udzielono pomocy publicznej. Żądany zakres informacji obejmuje powyższe, lecz w kwotach przewyższających 100 zł i tym samym jest informacją publiczna przetworzoną wymagającą dodatkowego nakładu pracy na jej przygotowanie - 80 roboczogodzin, co powoduje, że koszt przygotowania informacji w tym zakresie wyniesie 1.798,40 zł. Wnioskiem z dnia 12 lutego 2017 r. "[...]", powołując się na wyroki sądów administracyjnych, zwrócił się do Wójta Gminy "[...]" o udostępnienie na stronie Biuletynu Informacji Publicznej Urzędu Gminy informacji w zakresie: 1) zestawienia umów zawierający dane co najmniej w zakresie kontrahenta (nazwa firmy lub imię i nazwisko), numeru umowy, kwoty, zadania budżetowego, klasyfikacji budżetowej, daty zawarcia umowy, nazwy i przedmiotu umowy za okres od 1 stycznia 2015 r. do 31 grudnia 2016 r.; 2) wykazu osób prawnych i fizycznych oraz jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, którym w zakresie podatków lub opłat udzielono ulg, odroczeń, umorzeń lub odroczono spłatę na raty w kwocie przewyższającej łącznie 100 zł wraz ze wskazaniem umorzonych kwot i przyczyn umorzeń, zawierającej dane co najmniej w zakresie beneficjenta pomocy, rodzaju ulgi, kwoty umorzenia i przyczyny umorzenia, w wymienionym wyżej okresie. Wskazał, że pełna dostępność informacji o wydatkach gminy czy jednostek gminnych jest jednym z podstawowych czynników wpływających na aktywność mieszkańców. Prawo do informacji publicznej stanowi jeden z czynników gwarantujących dobre prowadzenie między innymi konsultacji społecznych. Mieszkańcy, którzy mają informacje, chętniej włączają się w dyskusję publiczną. Pozwala to również na uniknięcie wątpliwości co do racjonalności wydatków oraz ich wysokości. Wójt Gminy "[...]" w piśmie z dnia 27 lutego 2017 r. podniósł, że do żądania udostępnienia zestawienia umów zawierający dane co najmniej w zakresie kontrahenta, numeru umowy, kwoty, zadania budżetowego, klasyfikacji budżetowej, daty zawarcia umowy, nazwy i przedmiotu umowy za okres od 1 stycznia 2015 r. do 31 grudnia 2016 r., odniósł się w piśmie z dnia 29 września 2016 r. Poinformował ponadto, że w odniesieniu do wskazanego we wniosku okresu urząd nie posiada zestawienia umów, co powoduje, że żądana informacja jest informacją przetworzoną, wymagającą zaangażowania środków do sporządzenia takiego zestawienia. W celu uzyskania wymaganego zakresu zestawienia organ zażądał od wnioskodawcy wykazania interesu publicznego w zgłoszeniu żądania, stosownie do art. 3 ust. 1 pkt 1 z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1764), powoływanej dalej jako "u.d.i.p.". Odnosząc się natomiast do kwestii udostępnienia wykazu osób podmiotów, którym udzielono ulg, odroczeń, umorzeń lub odroczono spłatę na raty w zakresie podatków lub opłat, wskazał, że wnioskodawca powołał orzecznictwo odwołujące się do nieaktualnych regulacji prawnych, co prowadzi do nielogicznych wniosków. Wyjaśnił, że zgodnie z aktualnym brzmieniem art. 14 pkt 2 lit. e ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych organ sporządza wykaz osób prawnych i fizycznych oraz jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, którym w zakresie podatków lub opłat udzielono ulg, odroczeń, umorzeń lub rozłożono spłatę na raty w kwocie przewyższającej 500 zł, wraz ze wskazaniem wysokości umorzonych kwot i przyczyn umorzenia. Wykaz taki jest dostępny na stronie BIP Gminy. W przypadku gdyby wnioskodawca nadal domagał się udostępnienia informacji przetworzonej, organ zobowiązał go do wykazania, że udzielenie wnioskowanej informacji publicznej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. W złożonej skardze "[...]" wniósł o zobowiązanie Wójta Gminy "[...]"do udzielenia żądanej informacji publicznej w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Skarżący podał, że do dnia złożenia skargi (28 lutego 2017 r.) organ administracji nie udostępnił żądanej informacji ani nie wydał decyzji odmownej, czym naruszył ustawowy termin do załatwienia tej sprawy. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy "[...]" wniósł o jej oddalenie. Podniósł, że skarżący odebrał przesyłkę zawierającą odpowiedź organu na przedmiotowy wniosek w dniu 2 marca 2017 r. Wskazał, że skarżący w tej sprawie składał wniosek o udostępnienie informacji publicznej z dnia 19 września 2016 r., na który otrzymał odpowiedź pismem z dnia 29 września 2016 r. Kolejny wniosek w tej samej sprawie złożył 13 października 2016 r., który wycofał pismem z dnia 18 października 2016 r. Wójt stwierdził, że z obowiązujących przepisów nie wynika obowiązek prowadzenia rejestru umów i taki nie jest prowadzony w urzędzie. Organ nie mógł więc odmówić udostępnienia rejestru (zestawienia) umów, skoro nie jest on prowadzony w urzędzie. Wskazał, że poinformował skarżącego, w jakim przypadku żądana informacja może być udostępniona. Na rozprawie w dniu 13 kwietnia 2017 r. skarżący przyznał, że otrzymał pismo organu z dnia 27 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016 r., poz. 1066), sądy administracyjne sprawują kontrolę wykonywania administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontrola ta obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., skarga na bezczynność organu administracji przysługuje w sprawach, w których mogą być wydawane decyzje i postanowienia (art. 3 § 2 pkt. 1, 2 i 3 p.p.s.a.), a także w tych sprawach, w których mogą być wydawane akty lub podejmowane czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.). W piśmiennictwie i judykaturze przyjmuje się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub, gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednak mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności (zob. T. Woś, H. Krysiak-Molczyk i M. Romańska, Komentarz do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2005, s. 86; wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 14 stycznia 2010 r., sygn. akt IV SAB/Wr 66/09). Wniesienie skargi na "milczenie władzy" jest przy tym uzasadnione nie tylko w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także w przypadku odmowy wydania aktu mimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku, choćby organ mylnie sądził, że załatwienie sprawy nie wymaga wydania aktu (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 37). Dla uznania bezczynności konieczne jest zatem ustalenie, że organ administracyjny zobowiązany był na podstawie przepisów prawa do wydania decyzji lub innego aktu albo do podjęcia określonych czynności. Rozpatrując niniejszą sprawę Sąd uznał, że wniesiona skarga jest częściowo zasadna. Przypomnieć należy, że ustawa o dostępie do informacji publicznej przewiduje różne sposoby udostępniania informacji publicznych. Jednym z nich jest udostępnianie informacji publicznej na wniosek. Złożenie wniosku do organu administracji (podmiotu zobowiązanego) przesądza o tym, że w odniesieniu do tego właśnie konkretnego organu należy ustalić czy jest on zobowiązany, w świetle przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, do udzielenia wnioskowanej informacji publicznej oraz czy podjął stosowne czynności, których brak jest jednoznaczny z bezczynnością. Złożenie wniosku w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej nakłada bowiem na organ zobowiązany określone obowiązki. Organ ten winien bowiem albo udzielić takiej informacji w terminie określonym w art. 13 u.d.i.p., albo odmówić jej udostępnienia w trybie decyzji administracyjnej, o czym stanowi art. 16 ust. 1 u.d.i.p. lub też umorzyć postępowanie (w przypadku, o którym mowa w art. 14 ust. 1 u.d.i.p.). W sytuacji zaś gdy wnioskodawca żąda udzielenia informacji, które nie są informacjami publicznymi, lub takich informacji publicznych, w stosunku do których tryb dostępu odbywa się na odrębnych zasadach, organ nie ma obowiązku wydawania decyzji o odmowie udzielenia informacji, lecz zawiadamia jedynie wnoszącego, że żądane dane nie mieszczą się w pojęciu objętym przedmiotową ustawą (por. wyrok NSA z dnia 20 czerwca 2002 r., sygn. akt II SA/Lu 507/02, CBOSA). Brak zatem któregokolwiek ze wskazanych działań musi prowadzić do przyjęcia, że organ dopuszcza się bezczynności w sprawach z zakresu dostępu do informacji publicznej. Trzeba też zaznaczyć, że dysponent informacji publicznej jest zobowiązany do jej udostępnienia w trybie wnioskowym tylko wtedy, gdy informacja ta nie została wcześniej udostępniona i nie funkcjonuje w obiegu publicznym, w szczególności nie została ogłoszona w Biuletynie Informacji Publicznej, a więc, gdy zainteresowany nie ma możliwości zapoznać się z nią inaczej, niż wskutek złożenia wniosku do odpowiedniego organu o udzielenie informacji. Obowiązek udostępnienia informacji publicznej przez władze publiczne i inne podmioty wykonujące zadania publiczne nie dotyczy bowiem informacji ogólnodostępnej lub informacji będącej już w posiadaniu wnioskującego o jej udostępnienie (por. wyrok NSA z dnia 20 listopada 2003 r., sygn. akt II SAB 372/03, CBOSA). Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki i nie później niż w terminie 14 dni (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.), za wyjątkiem sytuacji przewidzianych w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2. Stosownie do art. 13 ust. 2 u.d.i.p., jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku. W przypadku gdy informacja nie może być udostępniona ze względu na przepisy o tajemnicy ustawowo chronionej lub prawo do prywatności (art. 5 u.d..i.p.), podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej powinien wydać decyzję, o której mowa w art. 16 ust. 1 u.d.i.p. W sprawie jest bezsporne, że żądane informacje są informacjami publicznymi. Dotyczą one bowiem sposobu gospodarowania majątkiem publicznym, w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. c u.d.i.p. Skarżący zarzucił Wójtowi Gminy "[...]" bezczynność polegającą na zaniechaniu udostępnienia zestawienia umów, zawierających dane co najmniej w zakresie kontrahenta (nazwa firmy lub imię i nazwisko), numeru umowy, kwoty, zadania budżetowego, klasyfikacji budżetowej, daty zawarcia umowy, nazwy i przedmiotu umowy za okres od 1 stycznia 2015 r. do 31 grudnia 2016 r. (pkt 1 wniosku) oraz wykazu osób prawnych i fizycznych oraz jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, którym w zakresie podatków lub opłat udzielono ulg, odroczeń, umorzeń lub odroczono spłatę na raty w kwocie przewyższającej łącznie 100 zł wraz ze wskazaniem umorzonych kwot i przyczyn umorzenia, zawierającej dane co najmniej w zakresie beneficjenta pomocy, rodzaju ulgi, kwoty i przyczyny umorzenia, w wymienionym wyżej okresie (pkt 2 wniosku). Z przełożonych Sądowi akt wynika, że pismem z dnia 27 lutego 2017 r. (przekazanym do wysyłki tego samego dnia, a więc przed wniesieniem rozpoznawanej skargi w dniu 28 lutego 2017 r.) organ gminy ustosunkował się do przedmiotowego wniosku. Odnosząc się do zawartego w pkt. 1 wniosku żądania udostępnienia zestawienia przedmiotowych umów, Wójt stanął na stanowisku, że żądana informacja jest informacją przetworzoną, której udostępnienie uzależnione jest od wykazania, że jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego i odesłał skarżącego do stanowiska zajętego w piśmie z dnia 29 września 2016 r., w którym m.in. wskazał na koszt sporządzenia takiej informacji. Jak już wyżej podniesiono, rozpoznając wniosek o udostępnienie informacji publicznej zobowiązany organ winien albo udzielić takiej informacji w terminie określonym w art. 13 u.d.i.p., albo odmówić jej udostępnienia w trybie decyzji administracyjnej, zgodnie z art. 16 ust. 1 u.d.i.p., ewentualnie umorzyć postępowanie w przypadku, o którym mowa w art. 14 ust. 1 u.d.i.p. W rozpoznawanej sprawie Wójt wystosował do skarżącego pismo z dnia 27 lutego 2017 r. Pisma tego nie można jednak uznać za decyzję odmawiającą udzielenia żądanej informacji w powyższym zakresie z uwagi na niewskazanie przez wnioskodawcę szczególnie istotnego interesu publicznego, skoro wezwano w nim skarżącego do wykazania interesu publicznego w zgłoszeniu żądania. Należy jednocześnie zauważyć, że skarżący w przedmiotowym wniosku zawarł argumentację mającą wskazywać na zasadność żądania z uwagi na jej znaczenie dla społeczności lokalnej, której jednak organ nie poddał ocenie. Z treści przedmiotowego pisma nie wynika również, w sposób nie budzący wątpliwości, że jest to zawiadomienie skarżącego o wysokości opłaty za udostępnienie informacji, o którym mowa w art. 15 ust. 2 u.d.i.p., gdyż organ jedynie wskazał na stanowisko zajęte w tym względzie w piśmie z dnia 29 września 2016 r. W związku z powyższym Sąd uznał, że w zakresie żądania zawartego w pkt. 1 organ pozostawał w bezczynności. W przedmiotowym piśmie z dnia 27 lutego 2017 r. Wójt wskazał ponadto skarżącemu, że wykaz osób prawnych i fizycznych oraz jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, którym w zakresie podatków lub opłat udzielono ulg, odroczeń, umorzeń lub rozłożono spłatę na raty w kwocie przewyższającej łącznie 500 zł, wraz ze wskazaniem wysokości umorzonych kwot i przyczyn umorzenia, zamieszczony jest na stronie BIP, zgodnie z art. 37 ust. 1 pkt 2 lit. f ustawy o finansach publicznych. Wyjaśnił przy tym, że wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt IV SA/Po 212/06, na które powołał się skarżący, w którym stwierdzono obowiązek udostępniania wykazu podmiotów, którym udzielono przedmiotowych ulg w kwocie przewyższającej łącznie 100 zł, odnosił się do nieaktualnych przepisów. Wskazał, że jeżeli skarżący nadal domaga się informacji w powyższym zakresie, lecz dotyczącej ulg w kwocie przewyższającej łącznie 100 zł, wówczas winien wykazać, że jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. W ocenie Sądu, organ nie pozostawał w bezczynności odnośnie do załatwienia żądania zawartego w pkt. 2 wniosku. Skarżący nie zakwestionował bowiem, że wykaz zawierający dane w zakresie podmiotów, którym udzielono ulg w spłacie podatków i opłat, sporządzony zgodnie z obowiązującym art. 37 ust. 1 pkt 2 lit. f ustawy o finansach publicznych, jest dostępny na stronie PIB. Organ wyjaśnił, że wyrok WSA w Poznaniu z dnia 15 marca 2016 r., sygn. akt IV SA/Po 212/06, na który powołał się skarżący uzasadniając swoje żądanie z pkt. 2 wniosku, odnosił się do art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych (Dz. U. 155, poz. 1014, z późn. zm.). Zaznaczyć należy, że ustawa ta została uchylona z dniem 1 stycznia 2006 r. na mocy art. 244 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 249, poz. 2104, z późn. zm.), następnie uchylonej na mocy art. 85 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o finansach publicznych (Dz.U. nr 157, poz. 1241, z późn. zm.). Sąd wziął pod uwagę również, że skarżący domagał się upublicznienia takiego wykazu właśnie przez BIP, co stanowi najszerszą formę dostępu do informacji publicznej. Tym samym, skoro celem skarżącego było upublicznienie przez urzędowy publikator - Biuletyn Informacji Publicznej - informacji o udzielonych przez Wójta Gminy ulg w zakresie podatków lub opłat w okresie od 1 stycznia 2015 r. do 31 grudnia 2016 r., a więc za okres, w którym obowiązywał art. 37 ust. 1 pkt 2 lit. f ustawy o finansach publicznych, obligujący do podania do publicznej wiadomości informację obejmującą: wykaz osób prawnych i fizycznych oraz jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, którym w zakresie podatków lub opłat udzielono ulg, odroczeń, umorzeń lub rozłożono spłatę na raty w kwocie przewyższającej łącznie 500 zł, wraz ze wskazaniem wysokości umorzonych kwot i przyczyn umorzenia, to zamieszczenie takiej informacji należało uznać za realizację żądania skarżącego, zawartego w pkt. 2 wniosku. Uwzględniając powyższe Sąd uznał, że w dniu wniesienia skargi organ pozostawał bezczynny w załatwieniu pkt. 1 wniosku skarżącego z dnia 12 stycznia 2017 r. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd w pkt. 1 wyroku zobowiązał Wójta Gminy Gietrzwałd do rozpoznania punktu 1 przedmiotowego wniosku skarżącego. W pkt. 2 sentencji wyroku Sąd oddalił skargę w pozostałym zakresie, gdyż żądana w pkt. 2 wniosku informacja została udostępniona w urzędowym publikatorze - Biuletynie Informacji Publicznej. W przedstawionych okolicznościach faktycznych sprawy Sąd nie znalazł podstaw do uznania, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Oceniając, czy naruszenie prawa jest rażące, należy bowiem uwzględnić nie tylko proste zestawienie terminów rozpoczęcia postępowania i jego zakończenia, względnie braku zakończenia, lecz także warunkowane okolicznościami materialnoprawnymi sprawy czynności, jakie powinien podjąć organ dążąc do merytorycznego rozstrzygnięcia konkretnej sprawy. W ocenie Sądu, stwierdzona bezczynność organu spowodowana była brakiem wiedzy organu gminy co do sposobu załatwienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej. W tej sytuacji nie sposób dopatrzyć się ze strony organu lekceważenia wnioskodawcy. Te względy uzasadniały rozstrzygnięcie zawarte w pkt. 3 sentencji wyroku. O kosztach postępowania rozstrzygnięto w pkt. 4 sentencji na zasadzie art. 200 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło