III SA/Gd 157/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Orłowska po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 1 września 2016 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia 1 września 2016 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławczego utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy K. z dnia 9 czerwca 2016 r. nr [...] o odmowie przyznania A. M. zasiłku okresowego. Decyzja została doręczona stronie w dniu 22 września 2016 r. i zawierała prawidłowe oraz kompletne pouczenie o terminie i trybie wniesienia skargi do sądu. W dniu 6 października 2016 r. A. M. wystąpił do Samorządowego Kolegium o sprostowanie pouczenia, co do prawa wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Jako podstawę prawną żądania skarżący wskazał na art. 111 § 1 Kpa. Uzasadniając żądanie skarżący przyznał, że w doręczonej decyzji został pouczony o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. W ocenie skarżącego pouczenie to nie było jednak zrozumiałe i wymagało sprostowania, ponieważ nie wynika z niego "jakie prawo ma w tym wypadku zastosowanie". Postanowieniem z dnia 15 listopada 2016 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, na podstawie art. 111 § 1 i art. 113 Kpa, odmówiło sprostowania pouczenia zawartego w decyzji z dnia 1 września 2016 r., nr [...]. Kolegium wskazało na brak podstaw do uwzględnienia żądania wnioskodawcy, ponieważ decyzja zawierała jasne pouczenie o sposobie jej zaskarżenia, w zrozumiały sposób informując, zarówno o terminie, jak i sposobie wniesienia skargi oraz o organie, który jest właściwy do jej rozpoznania. Postanowienie o odmowie sprostowania decyzji zostało doręczone A. M. w dniu 16 grudnia 2016 r. A. M. zaskarżył decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 1 września 2016 r., nr [...] w drodze skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku - skarga została wniesiona za pośrednictwem organu w dniu 16 stycznia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej jako p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie, co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru, zaskarżona decyzja z dnia 1 września 2016 r., nr [...] (zawierająca w pełni prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi) została skarżącemu doręczona w dniu 22 września 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się w aktach administracyjnych). Pouczenie obejmowało w szczególności informację, że skargę wnosi się w terminie 30 dni od daty doręczenia decyzji, za pośrednictwem organu. Termin do wniesienia skargi upłynął zatem w dniu 24 października 2016 r. Skarga opatrzona datą 13 stycznia 2017 r. została do organu nadana w urzędzie pocztowym w dniu 16 stycznia 2017 r., czyli po upływie ustawowego terminu. Konsekwencją wniesienia skargi po upływie terminu jest stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. jej odrzucenie. Z uwagi na opisane wyżej okoliczności sprawy, w ocenie Sądu dodatkowego wyjaśnienia wymaga, że zgodnie z art. 111 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (dalej jako "Kpa.") strona ma prawo do wystąpienia w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji o: - uzupełnienie decyzji, co do rozstrzygnięcia, - uzupełnienie decyzji, co do prawa odwołania, powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego, - sprostowanie zamieszczonego w decyzji pouczenia, co do prawa odwołania, powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego. W zależności od treści wniesionego żądania, organ administracji wydaje postanowienie o uzupełnieniu lub odmowie uzupełniania decyzji (postanowienia wydawane na podstawie art. 111 § 1 b Kpa) lub postanowienie o sprostowaniu lub odmowie sprostowania pouczenia zawartego w decyzji (postanowienia wydawane na podstawie na podstawie art. 113 Kpa). Powyższe rozróżnienie ma istotne znaczenie dla ustalenia początku biegu terminu do wniesienia skargi na decyzję, w odniesieniu do której zgłoszono wcześniej żądanie jej uzupełniania lub sprostowania. Zgodnie bowiem z art. 111 § 2 Kpa, w przypadku wydania postanowienia, o którym mowa w art. 111 § 1 b Kpa, tj. postanowienia o uzupełnieniu lub odmowie uzupełnienia decyzji, termin do wniesienia skargi do sądu biegnie od dnia doręczenia lub ogłoszenia tego postanowienia. Z treści art. 111 § 2 Kpa wynika zatem, że przesunięcie terminu do wniesienia skargi, dotyczy tylko sytuacji wydania przez organ postanowienia o uzupełnieniu lub odmowie uzupełnienia decyzji. Natomiast wydanie postanowienia o odmowie sprostowania decyzji, nie skutkuje przesunięciem biegu terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie art. 111 § 2 Kpa nie mógł mieć zastosowania. Na wniosek A. M. nie zostało bowiem wydane postanowienie o uzupełnieniu lub odmowie uzupełnienia zaskarżonej decyzji, a postanowienie o odmowie sprostowania zawartego w tej decyzji pouczenia. Co istotne, przepisów art. 111-113 Kpa nie można traktować jako narzędzia służącego do "przesunięcia" terminu do wniesienia skargi i stawiać skarżącego w pozycji uprzywilejowanej w stosunku do innych osób skarżących. W szczególności z art. 112 Kpa wynika, że jedynie błędne pouczenie co do możliwości wdrożenia trybu odwoławczego (skargowego etc.) nie może szkodzić osobie, która zastosowała się do tego pouczenia. Natomiast posłużenie się wnioskiem o sprostowanie (uzupełnienie) prawidłowego pouczenia co do wymienionych w omawianych przepisach praw, a następnie wniesienie skargi po upływie prawie trzech miesięcy od przysługującego terminu, świadczy o instrumentalnym traktowaniu omawianych przepisów celem obejścia prawa do wniesienia skargi w ciągu 30 dni od dnia doręczenia uprawnionemu skarżonej decyzji. Takie postępowanie – w ocenie Sądu w składzie orzekającym – nie może zasługiwać na aprobatę i uznanie, że w tym przypadku skarżący nie wiedział, w jaki sposób i w jakim terminie winien wnieść skargę do sądu administracyjnego. Reasumując, określony w art. 53 § 1 p.p.s.a. termin do wniesienia skargi nie uległ przesunięciu i bezskutecznie upłynął z dniem 24 października 2016 r. tj. po upływie 30 dni liczonych od dnia doręczenia A. M. decyzji Kolegium z dnia 1 września 2016 r. nr [...]. Ponieważ skarga została wniesiona w dniu 16 stycznia 2017 r., nastąpiło to po upływie terminu właściwego dla skutecznego dokonania tej czynności. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.