I OZ 1905/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 21 października 2016 r., sygn. akt II SA/Sz 1096/15 oddalające wniosek R.S. o wyłączenie protokolanta M.P. w sprawie ze skargi R.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 21 października 2016 r. , sygn. akt II SA/Sz 1096/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił wniosek o wyłączenie protokolanta M.P. od udziału w sprawie ze skargi R.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia [...] czerwca 2015 r. w przedmiocie dodatku mieszkaniowego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że w rozpoznawanym wniosku skarżący wyjaśnił, że powodem wniosku o wyłączenie jest oświadczenie protokolanta złożone w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 277/10 o tym, że protokół rozprawy z dnia 2 lutego 2011 r. został sporządzony zgodnie z przebiegiem rozprawy oraz, że skarżący odmówił dobrowolnego opuszczenia sali i na polecenie Przewodniczącego wezwana została ochrona Sądu. Zdaniem żalącego oświadczenie to nie odpowiada prawdzie. W dniu 30 września 2016 r. M.P. złożyła do akt sprawy oświadczenie, w którym podała, że ze skarżącym nie pozostaje w jakimkolwiek stosunku prawnym lub osobistym. Jej kontakty z R.S. mają charakter wyłącznie służbowy. W ocenie Sądu pierwszej instancji podnoszone przez skarżącego argumenty nie wypełniają dyspozycji przepisu art. 18 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 788 ze zm., dalej p.p.s.a.), nie stanowią również wystarczającej przesłanki uzasadniającej zastosowanie instytucji wyłączenia protokolanta na mocy art. 19 p.p.s.a. Zdaniem Sąd samo twierdzenie skarżącego, iż protokolant złożył nieprawdziwe oświadczenie co do treści protokołu i przebiegu rozprawy w innej sprawie z udziałem skarżącego nie stanowi podstawy do jego wyłączenia. Sąd podkreślił także, że z oświadczenia złożonego przez protokolanta jednoznacznie wynika, że nie istnieją ani przesłanki z art. 18 p.p.s.a, ani też inne okoliczności mogące wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego, zaś prawdziwość tego oświadczenia nie budzi żadnych wątpliwości. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł R.S. domagając się jego uchylenia i wyłączenia protokolanta M.P. od udziału w sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 24 § 1 p.p.s.a., przepisy o wyłączeniu sędziego mają odpowiednie zastosowanie do wyłączenia protokolanta. Istnienie podstaw do wyłączenia protokolanta należy oceniać zatem przez pryzmat przesłanek, o których mowa w art. 18 i art. 19 p.p.s.a. W związku z powyższym wyłączenie protokolanta od czynności urzędowych w sprawie może nastąpić z mocy samej ustawy (art. 18 p.p.s.a.), bądź też na wniosek strony lub żądanie protokolanta (art. 19 p.p.s.a.). Postanowienie w przedmiocie wyłączenia protokolanta, zgodnie z treścią art. 22 § 2 p.p.s.a., poprzedza złożenie przez niego wyjaśnień. W niniejszej sprawie, bez wątpienia nie występują okoliczności określone w art. 18 § 1 p.p.s.a. Powyższe stwierdzenie potwierdza także oświadczenie złożone przez M.P. (k. 85), okoliczność ta nie była także podważana przez skarżącego. Odnosząc się zaś do okoliczności określonych w art. 19 p.p.s.a. wskazać należy, że nie wywołuje uzasadnionej wątpliwości co do bezstronności subiektywne przekonanie skarżącego o wadliwym sposobie wykonywania przez protokolanta czynności w postępowaniu z jego skarg. Nie jest dopuszczalne żądanie wyłączenia protokolanta tylko z tego powodu, że wnioskodawca kwestionuje zasadność i prawidłowość rozstrzygnięć i decyzji, jakie zapadają w konkretnej sprawie. Wobec niewykazania przez skarżącego okoliczności uzasadniających istnienie wątpliwości co do bezstronności protokolanta M.P. należało uznać, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. W tym miejscu warto zwrócić uwagę, że, na skutek wniosków skarżącego R.S., kwestia bezstronności protokolanta M.P. była już pięciokrotnie oceniana zarówno przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, jak i Naczelny Sąd Administracyjny. We wszystkich wnioskach jako powód wyłączenia zostało podane oświadczenie złożone przez protokolanta w sprawie o sygn. akt II SA/Sz 277/10 dotyczące protokołu rozprawy z dnia 2 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił wnioski skarżącego postanowieniami, które zostały utrzymane w mocy przez Naczelny Sąd Administracyjny (sygn. akt WSA: II SA/Sz 1173/09, II SA/Sz 857/12, II SA/Sz 1094/13, II SA/Sz 540/15, II SA/Sz 1389/15). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie.