VIII SA/Wa 763/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Owsińska – Gwiazda, Sędziowie Sędzia WSA Renata Nawrot (sprawozdawca), Sędzia WSA Iwona Szymanowicz – Nowak, Protokolant Specjalista Ilona Obara, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2017 r. w Radomiu sprawy ze skargi T. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...]lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza [...]z dnia [...]maja 2016 r. nr [...] Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga T. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. znak [...] z [...] lipca 2016 r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Skarga została złożona w następującym stanie faktycznym sprawy: Wnioskiem z 16 listopada 2015 r. Przetwórnia [...] L. C. złożyła (zwana dalej: skarżąca, wnioskodawczyni, inwestor) do Burmistrza W. (zwany dalej: Burmistrz, organ I instancji) wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji: komora zamrażalniczo-składowa i wiata, planowanej na działce nr [...], w W., wskazując parametry obiektu 19 × 25,2, wysokość 11 m, lekka konstrukcja stalowa wiata o wymiarach 6,5 × 20 m, wysokość 4,50 m, zaznaczając, iż obie inwestycje znajdują się na terenie zakładu. We wniosku zaznaczono, że inwestycja nie wpływa na środowisko. Decyzją nr [...] z [...] stycznia 2016 r. Burmistrz ustalił sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. Rozstrzygnięcie to zostało uchylone w postępowaniu odwoławczym decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia 6 kwietnia 2016 r. znak [...] Organ odwoławczy stwierdził braki i uchybienia wniosku, a nadto brak w aktach projektu decyzji oraz załącznika graficznego nr 1. Analiza tekstowa nie była oznaczona, jako załącznik do decyzji. Ponownie rozpoznając sprawę wezwano inwestora do usunięcia braków formalnych wniosku poprzez: dostarczenie mapy przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego z określonymi granicami terenu inwestycji i obszaru jej oddziaływania, uzupełnienie części opisowej wniosku o określenie rodzajów dachów i kątów nachylenia połaci dachowych, uzupełnienie części graficznej wniosku poprzez graficzne określenie parametrów wiaty. Organ I instancji uznał, że braki zostały usunięte, a akta uzupełniono o załącznik graficzny nr 1. Analizę tekstową oznaczono, jako załącznik do niniejszej decyzji. Decyzją Nr [...] z [...] maja 2016 r. Burmistrz, działając m. in. na podstawie art. 4 ust. 2, art. 59 ust. 1, art. 60 ust. 1 i 2, art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2015 r. poz. 119 ze zm., zwana dalej: u.p.z.p.), rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. z 2003 r. Nr 164, poz. 1588, zwane dalej: rozporządzeniem) oraz art. 104 ustawy z 14 czerwca 1960 r - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm., zwana dalej: k.p.a.), orzekł o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie komory zamrażalniczo–składowej i wiaty z niezbędną infrastrukturą techniczną na terenie działki nr ew. [...] z obrębu [...] W., inwestor Przetwórnia [...] L. C.. W decyzji organ I instancji określił warunki i wymagania w zakresie: ochrony i kształtowania ładu przestrzennego, ochrony środowiska i zdrowia ludzi, ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej, obsługi infrastrukturalnej i komunikacji, ochrony interesów osób trzecich. Wskazał, że działka, na której wnioskodawca zamierza realizować planowane przedsięwzięcie, nie jest objęta ustaleniami żadnego obowiązującego planu zagospodarowania, nie ogłoszono również o przystąpieniu przez Gminę W. do sporządzenia planu miejscowego w odniesieniu do przedmiotowego terenu. Natomiast w nieobowiązującym planie były to tereny oznaczone, jako "istniejąca zlewnia mleka i zakład przetwórstwa owoców i warzyw " - oznaczenie w części graficznej planu 1.6.3 RPU. Dalej wyjaśnił, że przeprowadzona analiza warunków i zasad zagospodarowania terenu, wynikających z odrębnych przepisów, jak również analiza stanu istniejącego, pozwala stwierdzić, że inwestycja powyższa jest inwestycją przemysłową i znajduje się na terenie zakładu, oznaczonego w nieaktualnym planie, jako tereny baz, składów i produkcji. Przytaczając treść art. 61 u.p.z.p., wskazał, iż stosownie do art. 61 ust. 2 przepisów ust.1 pkt 1 nie stosuje się do inwestycji produkcyjnych lokalizowanych na terenach przeznaczonych na ten cel w planach miejscowych, które utraciły moc na podstawie art. 67 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1, czyli "w przypadku niniejszej decyzji". Wobec powyższego rozpatrując dalsze wymogi określone w art. 61, stwierdził: Działka przyległa jest do drogi z obsługą komunikacyjną od strony północnej i południowej - drogi gminne. Istniejące uzbrojenie jest wystarczające. Istniejący zakład przetwórczy o lokalizacji zgodnej z nieaktualnym planem. Projektowana inwestycja polega na rozbudowie zakładu. Teren nie był przeznaczony na cele publiczne i tym samym nie zachodzi konieczność uzgadniania z Wojewodą [...] i Marszałkiem Województwa w zakresie zadań samorządowych i rządowych. Na działce istnieją zabudowania zakładu przetwórczego. Teren nie wymaga zgody rolnej, albowiem wg. wypisu z rejestru gruntów jest to teren budowlany Lokalizacja oraz funkcja projektowanego obiektu nie stwarza uciążliwości dla działek przyległych. W rezultacie Burmistrz uznał, że planowana inwestycja nie naruszy przepisów prawa, wymagań ładu przestrzennego, urbanistyki i architektury jak również walorów krajobrazowych. Odwołanie od decyzji Burmistrza złożył T. D.. Podniósł, iż jest właścicielem sąsiedniej działki nr ew. [...], na której zamierza wybudować budynek mieszkalny, w stosunku do której toczy się postępowanie o ustalenie warunków zabudowy. Zwrócił uwagę na ustalenie stron postępowania, oraz na opinię w sprawie negatywnego oddziaływania inwestycji na sąsiedztwo, wyjaśniając jednocześnie, iż sygnalizowano to w poprzednich decyzjach SKO z [...] czerwca 2013 r. i [...] listopada 2014 r. Jednocześnie zaznaczył, że rozbudowa chłodni i znajdujące się tam środki do schładzania będą zagrażać życiu i bezpieczeństwu osób zamieszkałych w bezpośrednim sąsiedztwie. Wskazaną na wstępie i stanowiącą przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie decyzją znak [...] z [...] lipca 2016 r. Kolegium, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., orzekło o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. Kolegium podało, iż prowadząc ponownie postępowanie Burmistrz wezwał inwestora do uzupełnienia wniosku w zakresie wskazanym przez Kolegium. Inwestor w dniu 20 kwietnia 2016 r. uzupełnił wniosek zarówno w części opisowej jak i graficznej. W ocenie Kolegium pierwotny wniosek wraz z jego uzupełnieniem spełnia wymogi przepisu art. 52 ust.2 u.p.z.p. Wniosek, jak wyjaśniło Kolegium prawidłowo określa teren inwestycji i obszar jego oddziaływania na mapie przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i podaje wszystkie dane dotyczące komory zamrażalniczo-składowej i wiaty zarówno w formie opisowej jak i graficznej. Następnie organ odwoławczy stwierdził, iż ze zgromadzonego materiału wynika, że w terenie zamierzonej inwestycji plan miejscowy nie obowiązuje, zatem ustalenie warunków zabudowy następuje, w myśl art. 59 ust.1 u.p.z.p., w drodze decyzji administracyjnej. W aktach sprawy znajduje się przygotowany projekt decyzji przez osobę uprawnioną. Projekt nie wymagał uzgodnienia z organami wymienionymi w art. 53 ust. 4 ustawy. Kolegium wyjaśniło, że wydanie pozytywnej decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe tylko w przypadku łącznego spełnienia warunków określonych w art. 61 ust. 1 pkt 1-5 u.p.z.p. Zaskarżona decyzja poprzedzona została opracowaniem takiej analizy, zarówno w formie tekstowej jak i graficznej. Z części graficznej analizy wynika, że front działki objętej wnioskiem wynosi 31 m, a obszar analizowany wyznaczono o promieniu 93 m i jest on wystarczający do przeprowadzenia analizy. Sporządzona analiza w sposób prawidłowy wyjaśnia spełnienie poszczególnych przesłanek, o których mowa w art. 61 ust.1 pkt 1-5 ustawy. Kolegium oceniło, że teren działki [...] zabudowany jest obiektami istniejącego zakładu przetwórstwa owocowo-warzywnego, a planowane do realizacji obiekty stanowić będą jego uzupełnienie, zatem spełniony został warunek tzw. kontynuacji funkcji, o którym mowa w art. 61 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy. Jednocześnie w decyzji zaznaczono, iż teren inwestycji posiada dostęp do drogi publicznej - ulicy K., istniejące uzbrojenie terenu (sieć kanalizacyjna, elektryczna i wodociągowa) jest wystarczające dla planowanego zamierzenia. Inwestycja nie wymaga uzyskania tzw. zgody rolnej bowiem, zgodnie z wypisem z rejestru gruntów, są to tereny zabudowane oznaczone symbolem Bi. Zaskarżona decyzja nie narusza przepisów odrębnych. Nadto decyzja posiada wymagane prawem załączniki w postaci analizy tekstowej i graficznej oraz mapy z określeniem granic terenu inwestycji. Kolegium nie znalazło podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów wskazanych w odwołaniu Kolegium wyjaśniło, że w niniejszym postępowaniu Kolegium nie ocenia, czy istniejący już zakład produkcyjny jest obiektem uciążliwym, bowiem kwestia ta należy do właściwości innych organów i może być przedmiotem innego postępowania. Również w ocenie organu odwoławczego w sprawie niniejszej organ I instancji zawiadomił strony o wszczętym postępowaniu i wyznaczył termin do zapoznania się z aktami sprawy, zaś zarzuty dotyczące decyzji wydawanych przez organ I instancji w 2013 r. i 2014 r. są bezprzedmiotowe W skardze złożonej na powołaną decyzję do sądu administracyjnego T. D. (skarżący), wniósł o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia w całości i skierowanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Wydanej decyzji zarzucił: Naruszenie art. 52 ust. 2 pkt 2c u.p.z.p. poprzez nie podanie rzeczywistych danych wpływających na środowisko; Naruszenie art. 61 ust. 2 u.p.z.p., Naruszenie art. 71 ust. 2 ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko poprzez zignorowanie obowiązku uzyskania decyzji środowiskowej wraz z jednoczesnym ustaleniem oddziaływania zamierzonej inwestycji na środowisko w sytuacji, kiedy z samego pisma skarżącego (prawdopodobnie chodziło o inwestora) wynika uciążliwość inwestycji a tym samym negatywny wpływ na środowisko. Naruszenie § 3 ust. 1 pkt 98 Rozporządzenia Rady Ministrów z 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko poprzez zignorowanie obowiązku uzyskania decyzji środowiskowej w sytuacji, kiedy instalacje do pakowania i puszkowania produktów roślinnych lub zwierzęcych, o zdolności produkcyjnej nie mniejszej niż 50 t na rok są przedsięwzięciami znacząco oddziaływującymi na środowisko. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Skarga zasługiwała na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodne z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zaskarżone decyzje podlegają uchyleniu. Przede wszystkim organy naruszyły w istotny sposób art. 7, art. 77 § 1 k.p.a., nie zbadały bowiem należycie przesłanek ustalenia warunków zabudowy wynikających z art. 61 ust. 1 pkt 5 u.p.z.p. Zgodnie z art. 4 ust. 1 u.p.z.p., ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposób zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposób zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy (art. 4 ust. 2 pkt 2 u.p.z.p.). Powyższe znajduje potwierdzenie w treści art. 59 ust. 1 u.p.z.p., zgodnie z którym zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych, a także zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, z zastrzeżeniem art. 50 ust. 1 i art. 86 u.p.z.p., wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy. Uszczegółowieniem tej regulacji jest art. 61 ust. 1 u.p.z.p., przewidujący, że wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia następujących warunków: (1) co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu; (2) teren ma dostęp do drogi publicznej; (3) istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego, (4) teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskana przy sporządzaniu poprzednio obowiązujących planów miejscowych; (5) decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi. Z ust. 2 art. 61 u.p.z.p., wynika natomiast, że przepisów ust. 1 pkt 1 nie stosuje się do inwestycji produkcyjnych lokalizowanych na terenach przeznaczonych na ten cel w planach miejscowych, które utraciły moc na podstawie art. 67 ust. 1 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1. Przechodząc do niniejszej sprawy, w ocenie Sądu, dane zawarte we wniosku inwestora (Przetwórni [...] L. C.) nie były wystarczające do oceny rodzaju inwestycji. Z akt administracyjnych, w tym z decyzji obu organów wynika, że na działce inwestycyjnej funkcjonuje zakład przetwórczy, a projektowana inwestycja polega na rozbudowie zakładu. Organ I instancji zaznaczył powyższe w pkt 3, (str. 3 decyzji), a Kolegium (na str. 2 ) zauważyło, iż teren działki [...] zabudowany jest obiektami istniejącego zakładu przetwórstwa owocowo-warzywnego, a planowane do realizacji obiekty stanowić będą jego uzupełnienie. Dodatkowo organ I instancji wskazywał, że wnioskowana inwestycja jest inwestycją przemysłową. Na terenie zakładu znajdują się: biuro, magazyn parterowy, drugi magazyn, warsztat, komora zamrażalnicza o powierzchni [...] m² i kubaturze [...] m³, hala produkcyjna o powierzchni [...] m² i kubaturze [...] m³. Istniejąca powierzchnia zabudowy [...] m². Oceniając złożony wniosek organy pominęły całkowicie, że na działce inwestora prowadzona jest działalność gospodarcza. W ocenie Sądu należało zatem szczegółowo ustalić rodzaj prowadzonej działalności gospodarczej, uściślić czy planowana rozbudowa zakładu – budowa komory zamrażalniczo-składowej i wiaty ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, co pośrednio wynika z wniosku. W sytuacji rozbudowy zakładu Przetwórni [...] L. C., stwierdzić należy, że organy pominęły całkowicie dokonanie prawidłowości oceny parametrów technicznych inwestycji, nie ustalając czy inwestor w złożonym wniosku przedstawił wszystkie dane, które pozwalały dokonać prawidłowej oceny zastosowania ewentualnych przepisów odrębnych. Zauważyć tu należy, że w charakterystyce inwestycji we wniosku, wnioskodawca pominął kwestie zaopatrzenia w wodę, co miałoby znaczenie dla inwestycji oraz kwestie unieszkodliwiania odpadów. Nie wskazano także w jakich ilościach będą magazynowane produkty w komorze zamrażalniczo-składowej, w sytuacji funkcjonowania na terenie zakładu komory zamrażalniczej o powierzchni [...] m² i kubaturze [...] m³, co z kolei mogłoby mieć znaczenie dla oceny zastosowania przepisów odrębnych, a mianowicie rozporządzenia Rady Ministrów z 9 listopada 2011 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Kluczowe dla rozpoznania niniejszej sprawy jest ustalenie, czy wydanie decyzji w przedmiocie warunków zabudowy winno być poprzedzone postępowaniem w sprawie oceny oddziaływania przedmiotowej inwestycji na środowisko. Wskazać zatem należy, iż zgodnie z art. 71 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (dalej u.o.o.ś.) uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych: (1) przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko i (2) przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następuje przed uzyskaniem decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (art. 72 ust. 1 pkt 3 u.o.o.ś.). Decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach należy dołączyć do wniosku o wydanie decyzji, o których mowa w ust. 1 (art. 72 ust. 3 u.o.o.ś.). Ocena, czy inwestor miał obowiązek uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, należy do organu właściwego do wydania decyzji o warunkach zabudowy. Analizy takiej organ winien dokonać w oparciu o przepis art. 53 ust. 3 pkt 1 w związku z art. 52 ust. 2 pkt 2 lit. c u.p.z.p.., który nakłada na organ obowiązek zbadania warunków i zasad zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy, wynikających z przepisów odrębnych, uwzględniających także dane charakteryzujące wpływ inwestycji na środowisko. Przytoczone wyżej przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz ustawy o informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania są spójne i nie pozostają w sprzeczności. O relacji postępowania o ustalenie warunków zabudowy oraz środowiskowego w zakresie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach świadczy też art. 86 u.o.o.ś. wskazujący na wiążący charakter decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach ma charakter rozstrzygnięcia wstępnego względem przyszłego zezwolenia na realizację konkretnego przedsięwzięcia inwestycyjnego i pełni wobec niego funkcję prejudycjalną. Według oświadczenia inwestora planowana inwestycja nie ma wpływu na środowisko. Niemniej kwestia powyższa nie została zbadana należycie przez organy. W ocenie Sądu przy kwalifikowaniu przedsięwzięć do kategorii przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko względnie do kategorii do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko nie sposób opierać się wyłącznie na oświadczeniu osoby zainteresowanej w uzyskaniu decyzji o warunkach zabudowy co do wielkości i rodzaju produkcji w planowanym obiekcie, z pominięciem faktycznych parametrów obiektu. Ocena, czy dana inwestycja zalicza się do kategorii przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, względnie do kategorii do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko winna mieć bowiem charakter zobiektywizowany i wynikać nie tylko z twierdzeń strony, lecz także z parametrów zabudowy, którą strona chce zrealizować. Odmienna wykładnia powyższych przepisów byłaby sprzeczna z celem ustanowienia tychże przepisów, jakim jest szeroko rozumiana ochrona środowiska, a nadto rodziłaby niebezpieczeństwo nadużyć po stronie inwestora, który dla uproszczenia procedury uzyskania warunków zabudowy mógłby zawsze, niezależnie od faktycznych parametrów tej zabudowy, deklarować taką produkcję, która nie przekraczała by parametrów rodzących obowiązek uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Zatem w ocenie Sądu w szczególności rozważenia wymaga § 3 ust. 1 pkt 92 i pkt 98 powołanego rozporządzenia Rady Ministrów z 9 listopada 2011 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Wobec tego organ I instancji winien dokonać analizy i rozważyć, czy dla określenia warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji konieczne jest uzyskanie decyzji środowiskowej. W przekonaniu Sądu jeśli pierwotnie przed rozpoczęciem działalności przez Przetwórnię nie było przeprowadzone postępowanie środowiskowe, tym bardziej należało rozważyć jego przeprowadzenie. Sąd dostrzega przy ocenie powyższego, że inwestor we wniosku o warunki zabudowy podał, że inwestycja nie wpłynie na środowisko, zaś w dołączonym do pisma skarżącego odwołaniu do Kolegium w sprawie dotyczącej warunków zabudowy działki skarżącego (k: [...] akt administracyjnych) L. C. wskazywał, że jego działka [...] jest zabudowana budynkami usługowo-produkcyjnymi, gdzie prowadzona jest sezonowa przeróbka owoców, w wyniku której powstające zapachy i hałas mogą w jakiś sposób negatywnie oddziaływać na planowaną inwestycję na działce [...]. Organy zignorowały całkowicie odniesienie się do art. 61 ust. 1 pkt 5 u.p.z.p. Jeszcze raz Sąd zaznacza konieczność wyjaśnienia powyżej wskazanych uchybień, w tym także kwestii zaopatrzenia w wodę, co miałoby znaczenie dla inwestycji oraz kwestii unieszkodliwiania odpadów. W tej sytuacji nie do obrony były zarzuty skargi. Za konieczne i niezbędne jest przeprowadzenie oceny przedmiotowego przedsięwzięcia w kontekście jego oddziaływania na środowisko. W uzasadnieniu decyzji organów rozstrzygających w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy powinny zostać zawarte wszelkie dane umożliwiające weryfikację parametrów ustalonych dla zabudowy, mając na uwadze, iż na terenie zakładu znajduje się już jedna komora zamrażalnicza o powierzchni [...] m² i kubaturze [...] m³. Miałoby to znaczenie dla rozważania pkt 92) ewentualnie pkt 98) wspomnianego wyżej § 3 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 9 listopada 2011 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Brak w kwestionowanych decyzjach organów obu instancji należytego uzasadnienia ich stanowiska w tym zakresie stanowi naruszenie art. 107 § 1 i 3 k.p.a. Dodać tu należy, że skarżący w toku postępowania podnosił kwestie bezpieczeństwa, hałasu, zapachów co umknęło uwadze organów, a co mogło mieć wpływ na środowisko. Konieczne zatem będzie wypowiedzenie się inwestora w zakresie zdolności produkcyjnej Przetwórni [...] z uwzględnieniem planowanej inwestycji (nowej komory zamrażalniczo – składowej), charakteru prowadzonej działalności gospodarczej. Natomiast organy dokonają oceny i ewentualnej zasadności przeprowadzenia postępowania w zakresie wydania decyzji środowiskowej. Sąd miał również na uwadze, że organy obu instancji przyjęły, że planowana inwestycja dotyczy rozbudowy istniejącego zakładu, zaś Starosta wprost wskazał, że jest to inwestycja przemysłowa. Na marginesie jedynie dodać należy, że z dołączonej do decyzji pisemnej analizy wynika, że sąsiadująca z terenem działki inwestora działka - nr ew. [...] jest niezabudowana, gdy tymczasem z załączonej do wniosku mapy, oraz mapy jako załącznik graficzny decyzji wynika, iż jest to działka zabudowana. W rezultacie powyższe uchybienia, a w szczególności brak wypowiedzenia się organów co do wpływu inwestycji na środowisko, skutkowały uchyleniem zaskarżonych decyzji. Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit "c" p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.