III SA/Wa 236/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika w sprawie ze skargi J. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia zwolnić skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowić na jego rzecz adwokata Skarżący – J. M. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika (adwokata). W uzasadnieniu wniosku wskazał, że jest inwalidą. Z uwagi na stan zdrowia nie wykonuje prac zarobkowych. Pozostaje na utrzymaniu rodziny. Nie posiada środków na opłacenie kosztów sądowych i ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Do swojego majątku skarżący zaliczył dom o pow. 120 m², ponad 40-letni oraz nieruchomość rolną o pow. 7,41 ha (w tym 5,6 ha sporne). Oświadczył, że nie posiada oszczędności. Żona skarżącego uzyskuje dochód "z pracy najemnej" w wysokości 2.300 zł. W toku postępowania skarżący nadesłał orzeczenie o stopniu niepełnosprawności, zaświadczenie z urzędu skarbowego o wysokości dochodu oraz kopie postanowień przyznających skarżącemu prawo pomocy. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Skarżący ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie oraz ustanowienie pełnomocnika. Dla pozytywnego w tej kwestii rozstrzygnięcia konieczne jest spełnienie przesłanki, o jakiej mowa w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. dalej – "P.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oceniając wniosek skarżącego z punktu widzenia powyższej przesłanki referendarz sądowy uznał, że zasługuje on na uwzględnienie. Jak wynika z akt sprawy skarżący jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, ma orzeczony umiarkowany stopień niepełnosprawności. Ponadto w nieodległych czasowo postępowaniach o przyznanie prawa pomocy stwierdzono, że skarżący nie posiada żadnych innych źródeł przychodów, nie pobiera zasiłku z Ośrodka Pomocy Społecznej, nie otrzymuje renty i nie wykonuje prac zarobkowych. Nieruchomość rolna należąca do skarżącego również nie przynosi obecnie dochodu. Skarżący nie osiąga także dochodu z najmu domu i mieszkania stanowiącego jego współwłasność. Oświadczenia skarżącego potwierdzają przedłożone dokumenty (zaświadczenie z US, orzeczenie o stopniu niepełnosprawności). Skarżący wykazał łączny osobisty dochód w kwocie 0 zł. Bieżące koszty utrzymania i opłaty uiszcza małżonka skarżącego. Opisana sytuacja uzasadnia wniosek, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Udzielenie skarżącemu pomocy prawnej pełnomocnika z urzędu podyktowane jest również "przymusem adwokackim", czyli wprowadzonym na mocy art. 175 P.p.s.a. obowiązkiem sporządzenia ewentualnej skargi kasacyjnej (od wydanego w niniejszej sprawie postanowienia z 24 lutego 2017 r. odrzucającego skargę) przez profesjonalnego pełnomocnika. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.