I SAB/Wa 1390/16
PostanowienieWSA w Warszawie2017-04-20
Skład orzekający: Sędzia WSA Iwona Kosińska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej może zostać wniesiona do sądu administracyjnego bez wcześniejszego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia przewidzianych w art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, czyli nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa. Brak takiego wezwania stanowi przesłankę do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.Stan faktyczny
Skarżący P. S. wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie uwierzytelnionej kopii akt sprawy. Skarżący wskazał, że skarga nie została poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Sąd administracyjny rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Kosińska po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie uwierzytelnionej kopii akt sprawy [...] postanawia: - odrzucić skargę -
Pismem z dnia 24 kwietnia 2015 r. P. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] marca 2015 r. o udostępnienie uwierzytelnionej kopii akt sprawy [...].
W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że skarga nie została poprzedzona wezwaniem do usunięcia i zaprzestania naruszeń prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 37 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej jako p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W przypadku skarg na bezczynność organu wyczerpanie środków zaskarżenia następuje przez wniesienie zażalenia lub wezwania do usunięcia naruszenia prawa przewidzianego w powołanym wyżej art. 37 k.p.a. Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem, na posiedzeniu niejawnym, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Podkreślenia wymaga, że wyczerpanie przez skarżącego trybu określonego w art. 37 § 1 k.p.a. poprzez uprzednie wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa, warunkowało złożenie do Sądu skargi na bezczynność organu. Z akt sprawy wynika, że przed wniesieniem powołanej na wstępie skargi skarżący nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 37 § 1 k.p.a., co czyni skargę niedopuszczalną. Z tej przyczyny skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło