II OZ 1595/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. G. i M. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 czerwca 2017 r. sygn. akt VIII SA/Wa 38/17 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi M. G. i M. G. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki samowolnie zrealizowanej rozbudowy postanawia 1. odrzucić zażalenie, 2. zwrócić M. G. i M. G. solidarnie ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uiszczony wpis od zażalenia w kwocie 100 (sto) złotych. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 8 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącym M. G. i M. G. przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2016 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki samowolnie zrealizowanej rozbudowy garażu. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony w terminie, jednakże argumenty strony skarżącej nie mogą odnieść pożądanego skutku, a miesięczny wyjazd do rodziny nie stanowił okoliczności uzasadniających przywrócenie uchybionego terminu. Nie stanowi to okoliczności nie do przezwyciężenia, a już na pewno nie przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Z tych też przyczyn Sąd na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.) postanowił jak na wstępie. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła M. G. i M. G. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 194 § 2 P.p.s.a.: "zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia". Stosownie z kolei do art. 73 P.p.s.a.: W razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 – 72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4). Jak wynika z akt sądowych, odpis skarżonego postanowienia z dnia 8 czerwca 2017 r. został doręczony skarżącym (w drodze tzw. fikcji doręczenia, o której mowa w art. 73 § 4 P.p.s.a.) w dniu 30 czerwca 2017 r., po uprzednim podwójnym awizowaniu przesyłki w dniach 16 czerwca 2017 r. i 26 czerwca 2017 r. Zażalenie na powyższe postanowienie zostało natomiast złożone (osobiście) przez skarżących w dniu 2 października 2017 r. w Biurze Podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Tym samym przekroczono siedmiodniowy terminu do wniesienia zażalenia. Podkreślić wyraźnie przy tym trzeba, że ponowne przesłanie skarżącym odpisu postanowienia na skutek zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 31 lipca 2017 r. nie miało skutku procesowego i nie spowodowało przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. Nie zostało bowiem w sprawie obalona skuteczność doręczenia skarżonych postanowień zgodnie z art. 73 § 4 P.p.s.a. W tym stanie sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o odrzuceniu zażalenia na podstawie art. 180 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.