IV SA/Po 871/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kręcichwost-Durchowska (spr.) Sędziowie WSA Anna Jarosz WSA Tomasz Grossmann Protokolant st.sekr.sąd. Justyna Hołyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 marca 2016 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia "P." w T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie czasowego odebrania zwierząt oddala skargę w całości Zaskarżoną decyzją z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. po rozpoznaniu odwołania Stowarzyszenia "P." utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...]lipca 2015 r. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że zaskarżoną decyzją organ I instancji umorzył postępowanie administracyjne prowadzone wobec B.W. w sprawie czasowego odebrania zwierząt. Odwołanie od decyzji złożyło Stowarzyszenie "P." zarzucając decyzji niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego. Dalej organ odwoławczy wyjaśnił, że postępowanie zakończone zaskarżoną decyzją prowadzone było w trybie ustawy o ochronie zwierząt, która przewiduje w przypadku stwierdzenia znęcania się, w sposób wskazany przepisami ustawy, nad zwierzętami przez ich właściciela lub opiekuna, czasowe ich odebranie. W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego organ I instancji w sposób prawidłowy przeprowadził w tym zakresie postępowanie wyjaśniające i ponad wszelką wątpliwość ustalił, że zwierzęta, wobec których wszczęto procedurę czasowego odebrania właścicielowi nie przebywają już na jego posesji, gdyż zostały przez niego zbyte. Tym samym, uznając postępowanie w sprawie czasowego odebrania zwierząt jako bezprzedmiotowe, gdyż brak jest przedmiotu żądania, będącego podstawą wszczęcia postępowania, należało je umorzyć. Podniesione w odwołaniu zarzuty dotyczące naruszenia przepisów ogólnych ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm. - dalej jako "Kpa") nie mogą zostać uznane za uzasadnione, gdyż skarżący nie wskazuje w którym momencie i w jakim zakresie zostały one naruszenie ani jaki miało to ewentualny wpływ na wynik postępowania. Zarzut umorzenia postępowania mimo, że nie wystąpiła o to strona skarżąca, jest bezzasadny, gdyż niniejsze postępowanie nie toczyło się na jej wniosek lecz z urzędu. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniosło Stowarzyszenie "P." w T. zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie: 1. art. 7 ust 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o ochronie zwierząt (Dz. U. z 2013 roku, poz. 856 ze zm.) poprzez nierozumienie treści zapisu i znaczenia tekstu ustawy w niniejszej rozpatrywanej sprawie. 2. art. 77 § 1 Kpa poprzez brak realizacji przez organ wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, 3. art. 7 Kpa poprzez brak podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. 4. art. 107 § 3 Kpa poprzez brak w uzasadnieniu faktycznym decyzji organu pierwszej instancji wskazania faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenia powtarzając argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 10 marca 2016 r. uczestnik postępowania wniósł o oddalenie skargi. Uczestnik oświadczył, iż decyzja Burmistrza M. z dnia [...] kwietnia 2014 r. dotyczy 4 koni ([...]), które przeniósł z nieruchomości położonej w P. przy ul. S. do miejscowości W. Gm. M. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej jako "Ppsa") polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 134 § 1 Ppsa, w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. Podstawę materialnoprawną zapadłej w niniejszej sprawie decyzji stanowił art. 105 § 1 Kpa, zgodnie z którym, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Decyzja o umorzeniu postępowania nie rozstrzyga o materialnoprawnych uprawnieniach i obowiązkach strony. Wywiera ona inny skutek, a mianowicie przyjmuje, że nie ma przesłanek do merytorycznego orzekania co do istoty sprawy. Skutki tej decyzji mają charakter procesowy. Nie kształtuje ona stosunku materialnoprawnego (por. wyrok NSA z 12 września 2012 r., sygn. akt II GSK 1096/12, LEX nr 1218383). Przez bezprzedmiotowość postępowania, o którym mowa w art. 105 § 1 Kpa, należy rozumieć sytuację, gdy brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty ( por. wyrok NSA z dnia 9 marca 2000 r., sygn. akt IVSA 12/98, LEX nr 77609). W szczególności bezprzedmiotowość postępowania zachodzi wówczas, gdy strona rezygnuje z ubiegania się o rozstrzygnięcie określonej treści, gdy przyznanie określonego uprawnienia stało się zbędne lub gdy organ administracyjny stwierdzi oczywisty brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy, a więc brak jest sprawy administracyjnej mogącej być przedmiotem postępowania, gdy sprawa utraciła charakter sprawy, która miała być załatwiona w drodze decyzji, albo nie miała charakteru sprawy administracyjnej jeszcze przed datą wszczęcia postępowania, albo utraciła charakter sprawy administracyjnej w toku postępowania, przestała być regulowana przepisami dającymi podstawę do wydania decyzji administracyjnej ( por. wyrok NSA z dnia 26 września 2001 r., sygn. akt V SA 381/01, Lex nr 78917, wyrok NSA z dnia 25 stycznia 1990 r., sygn. akt II SA 1240/89, Lex nr 10125). Przedmiotem postępowania administracyjnego jest sprawa administracyjna w rozumieniu art. 1 pkt 1 Kpa. Prowadzi to do wniosku, że postępowanie administracyjne staje się bezprzedmiotowe, gdy sprawa, która miała być załatwiona w drodze decyzji, albo nie miała charakteru sprawy administracyjnej jeszcze przed datą wszczęcia postępowania, albo utraciła charakter sprawy administracyjnej w toku postępowania administracyjnego. W pierwszym wypadku postępowanie stało się bezprzedmiotowe, bowiem przyczyna bezprzedmiotowości została wykryta w toku postępowania, w drugim natomiast dlatego, że przyczyna bezprzedmiotowości pojawiła się po wszczęciu postępowania, a przed jego zakończeniem. Z bezprzedmiotowością postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 105 § 1 Kpa mamy zatem do czynienia wówczas, gdy odpadł jeden z konstytutywnych elementów sprawy administracyjnej, o której mowa w art. 1 pkt 1. Przedmiotem niniejszego postępowania była sprawa czasowego odbioru zwierząt :koni i bydła B. W.. W tym miejscu wskazać należy, iż w piśmie z dnia [...] lutego 2011 r. (k. 80 akt administracyjnych) B. W. zobowiązał się do zlikwidować pogłowie zwierząt znajdujących się w gospodarstwie położonym w P. przy ul. S.. Jak wynika z ustaleń organu B. W. sprzedał zwierzęta, które trzymał w gospodarstwie przy ul S.w P. ( w tym cztery konie), a cztery konie zostały wywiezione do innej miejscowości ([...]). B. W. w dniu [...] czerwca 2015 r. zeznał, że na początku kwietnia 2011 r. 4 konie ([...]) zostały sprzedane wraz z paszportami. Natomiast pozostałe 4 konie ([...]) zostały przetransportowane do miejscowości W.. Dalej uczestnik oświadczył, iż po 3-4 dniach od sprzedaży koni zostały sprzedane bydło w ilości 6 szt, a po kolejnych 2-3 dniach trzoda chlewna. Kolejne protokoły kontroli z dnia . czerwca 2011 r. (k. 129 akt administracyjnych), [...] lipca 2011 r. (k. 136 akt administracyjnych), [...] września 2011 r. (k. 140 akt administracyjnych), [...] października 2011 r., (k. 143 akt administracyjnych) wykazały, iż w gospodarstwie przy ul. S. brak jest zwierząt objętym prowadzonym postępowaniem. Ponadto w decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii z dnia[...] czerwca 2011 r. (k. 126 akt administracyjnych) stwierdzono, że "strona zbyła zwierzęta objęte kontrolą Powiatowego Lekarza Weterynarii w P., bezprzedmiotowe jest zatem dalsze prowadzenie kontroli warunków w jakich utrzymywane są te zwierzęta". Wobec powyższego nie ulega wątpliwości, iż w odniesieniu do zwierząt, w których posiadaniu obecnie nie jest uczestnik postępowania brak jest podstaw do wydawania decyzji o czasowym odebraniu tych zwierząt. Nie można nakazać odebranie zwierząt od osoby w sytuacji kiedy nie jest ona w ich posiadaniu. Odnosząc się natomiast do sprawy 4 koni wywiezionych do miejscowości W.zauważyć należy, iż w odniesieniu do tych koni toczyło się postępowanie zakończone decyzją Burmistrza Gminy M. z dnia[...] kwietnia 2014 r. (k. 176 akt administracyjnych), która to decyzja odmówiono czasowego odebrania zwierząt utrzymywanych na posesji w miejscowości W.. Jak wynika z oświadczenia uczestnika postępowania na rozprawie, oraz pisma inspekcji weterynaryjnej z dnia [...] stycznia 2012 r., konie przebywające w miejscowości W. to [...] a więc konie które zostały przewiezione z ul. S. w P.. Odnosząc się do powyższego wskazać należy, iż z przyczyn przedmiotowych postępowanie administracyjne staje się bezprzedmiotowe m.in. w przypadku ustalenia, że sprawa została już rozstrzygnięta przez organ administracji. Dopóki orzeczenie rozstrzygające w sposób ostateczny daną sprawę funkcjonuje w obrocie prawnym, kolejne postępowanie dotyczące tej samej materii jest oczywiście bezprzedmiotowe. Skoro w niniejszej sprawie w obrocie prawnym funkcjonuje już decyzja Burmistrza Gminy Mosina odmawiająca czasowego odebrania zwierząt, to tym samym w tym przedmiocie nie może orzekać inny organ. Zatem w nie ulega wątpliwości, iż w niniejszej sprawie mamy do czynienia z bezprzedmiotowością postępowania. Sąd rozpoznając niniejszą sprawę nie dopatrzył się naruszenia przepisów postępowania, w tym przepisów wskazanych przez stronę we wniesionej skardze, w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 151 Ppsa skargę oddalił. MZ