I FZ 74/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Hieronim Sęk, po rozpoznaniu w dniu 5 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia E. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 stycznia 2017 r., sygn. akt I SA/Łd 1150/16, o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 14 października 2016 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za sierpień, wrzesień, październik i listopad 2008 r. postanawia: 1) uchylić zaskarżone postanowienie; 2) wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. 1. Postanowienie Sądu pierwszej instancji E. S. (dalej: Strona lub Skarżąca) wniosła zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 stycznia 2017 r., sygn. akt I SA/Łd 1150/16. Postanowieniem tym Sąd negatywnie rozpoznał jej wniosek odmawiając wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w L. (dalej: Dyrektor IS) z dnia 14 października 2016 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące sierpień, wrzesień, październik i listopad 2008 r. 2. Stan sprawy przedstawiony przez Sąd pierwszej instancji W skardze Strona zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania powyższej decyzji Dyrektora IS. Uzasadniając wniosek podała że: - w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, polegającej na wytwarzaniu energii elektrycznej, jest w trakcie realizacji trzech dużych inwestycji, tj. farm fotowoltaicznych T., Z. i B.; - inwestycje te nie przynoszą aktualnie dochodu; - przystąpienie organu podatkowego do wykonania decyzji uniemożliwi zakończenie inwestycji z uwagi na brak wystarczających środków finansowych; - biorąc pod uwagę wartość inwestycji (od 3,4 mln zł do 7,4 mln zł) oraz wartość spodziewanych zysków opisane inwestycje będą przysparzały również znaczne kwoty podatku od towarów i usług oraz podatku dochodowego; - już obecnie uiszcza podatki w znacznej wysokości; - wykonanie decyzji spowoduje szkodę w postaci nieuzyskania zakładanych zysków oraz doprowadzi do trudnych do odwrócenia skutków, polegających na możliwości niedotrzymania warunków promesy koncesji na wytwarzanie energii elektrycznej. 3. Uzasadnienie rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji 3.1. Podstawę prawną rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji stanowił art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.; dalej: P.p.s.a.) 3.2. W motywach swojej oceny Sąd stwierdził, że: - Skarżąca nie przedstawiła argumentów, które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania decyzji; - z załączonego do skargi zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w 2015 r. wynikało, że uzyskała przychód w wysokości przekraczającej 6 mln zł, poniosła koszty jego uzyskania w kwocie przeszło 3 mln zł i w konsekwencji dochód na poziomie 3.102.807 zł; - w tej sytuacji wykonanie decyzji, tj. uiszczenie należności opiewające na 300.498 zł, nie spowoduje szkody znacznych rozmiarów ani trudnych do odwrócenia skutków; - nadto, Skarżąca posiada udziały w granicach od 33% do 100% w pięciu spółkach z o.o.; - z załączonej do skargi decyzji Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki z dnia 18 sierpnia 2016 r. wynikało zaś, że termin ważności promesy nie jest zagrożony i ewentualne wykonanie decyzji przed rozpoznaniem skargi przez sąd nie wywoła negatywnych skutków dla Strony. 4. Zażalenie 4.1. Strona zaskarżyła postanowienie w całości, wnosząc o jego uchylenie i wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. 4.2. Sądowi pierwszej instancji zarzuciła naruszenie art. 61 § 3 P.p.s.a. przez uznanie, że w sprawie nie zostały spełnione przesłanki z tego przepisu; - art. 141 § 4 w związku z art. 166 P.p.s.a. przez nieodniesienie się do argumentów wynikających ze złożonego wniosku w postaci faktu prowadzenia inwestycji, tj. budowy farm fotowoltaicznych, których szacunkowa wartość wynosi 15.744.243,30 zł. W uzasadnieniu zażalenia Skarżąca odwołała się do okoliczności podanych już we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Dodatkowo wskazała, że Sąd nie dostrzegł, iż: - 2014 r. zakończyła stratą, której 50% rozliczyła w 2015 r.; - aby spełnić wymagania z promesy musi zakończyć prace budowlane w pozostałym jej okresie (4,5 lat) do upływu jej ważności, tym samym prace będą musiały być wykonane szybko; - wykonanie decyzji będzie obejmowało również odsetki (wynoszące na dzień 12 grudnia 2016 r. - 219.358.78 zł). Do zażalenia załączono zestawienie zaległości podatkowych na dzień 12 grudnia 2016 r. 5. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: 5.1. Zażalenie jako usprawiedliwione podlegało uwzględnieniu. 5.2. Według Naczelnego Sądu Administracyjnego Skarżąca uprawdopodobniła w dostateczny sposób przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. Złożony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zawierał argumenty, które przemawiały za możliwością przyznania Skarżącej tzw. ochrony tymczasowej. 5.3. Skarżąca motywując swój wniosek nie ograniczyła się do ogólnych wywodów na temat istoty wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Przedstawiła dokładne dane o aktualnych przedsięwzięciach gospodarczych, odniosła to do swoich przychodów oraz zagrożeń jakie niesie za sobą wykonanie zaskarżonej decyzji. Twierdzenia jej zostały poparte bogatym materiałem źródłowym. Wynika z niego w szczególności, że Prezes Urzędu Regulacji Energetyki udzielił Skarżącej promesy koncesji na wytwarzanie energii elektrycznej w instalacjach odnawialnych źródeł energii na trzech elektrowniach fotowoltaicznych. Z załączonych przez Stroną dokumentów wynikało, że podjęła ona aktywne działania mające na celu wykonanie rzeczonych inwestycji. Mianowicie ubiega się o przyznanie dofinansowania w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Łódzkiego na realizację elektrowni "T." oraz wystąpiła z wnioskiem o pozwolenie na budowę tej elektrowni. Skarżąca zatem, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zobrazowała, że ewentualna egzekucja może doprowadzić do skutków przez nią opisanych, czyli wyrządzenia szkody w postaci uniemożliwienia realizacji wdrożonych już zamierzeń gospodarczych. 5.4. Trafnie przy tym Skarżąca zauważyła, że Sąd pierwszej instancji wskazując na wysokość należności wynikających z zaskarżonej decyzji pominął kwestię odsetek. Doliczenie ich do należności objętej zaskarżoną decyzją oznacza, że ewentualna egzekucja mogłaby opiewać na większą kwotę niż to przyjął Sąd pierwszej instancji. 5.5. Podsumowując, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że całokształt przedstawionych przez Skarżącą racji przemawiał za przyznaniem jej na ten moment żądanej ochrony tymczasowej. 5.6. W świetle powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, uchylił zaskarżone postanowienie, a wobec uznania, że istota sprawy została dostatecznie wyjaśniona, rozpoznał wniosek Strony i wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji na podstawie art. 188 w związku z art. 197 § 2 oraz w związku z art. 61 § 3 P.p.s.a. .