VI SA/Wa 320/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Sędziowie Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz (spr.) Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska Protokolant referent Julia Murawska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 maja 2017 r. sprawy ze skargi W.A i M.A. na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rejestracji odbiorników i ustalenia opłaty za użytkowanie odbiorników telewizyjnych oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...], Minister Infrastruktury i Budownictwa (dalej: Minister) , działając na podstawie art. 5 ust. 1 i ust. 3 oraz art. 7 ust. 7 ustawy z dnia 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1204 z późn. zm., dalej: "ustawa o abonamencie") oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 z późn. zm. - dalej: "k.p.a."), po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez W. A. i M. A. prowadzących działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej pod nazwą pod nazwą H. s.c. W. A. i M. A. s.c. w [...] (dalej także: "skarżący", "strona skarżąca"), utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej Poczty Polskiej S.A. z dnia [...] września 2016r. nr [...], nakazującą stronie skarżącej rejestrację używanych [...] odbiorników telewizyjnych oraz ustalającą opłatę w kwocie [...] złotych za używanie przez skarżących [...] niezarejestrowanych odbiorników telewizyjnych. Zaskarżona decyzja wydana została w następującym stanie faktycznym: W dniu [...] czerwca 2016 r. przeprowadzona została kontrola wykonania obowiązku rejestracji odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych w obiekcie użytkowym zajmowanym przez spółkę H. s.c. W. A. i M. A. s.c. w [...] przy ul. [...]. Kontrola została przeprowadzona w obecności [...] - pracownika. W trakcie kontroli ujawniono w obiekcie [...] odbiorników telewizyjnych, do których przyłączony był dekoder telewizji cyfrowej naziemnej Stwierdzono też, że ww. odbiorniki są w stanie umożliwiającym natychmiastowy odbiór programu. Jednocześnie, na podstawie ustnego oświadczenia [...], ustalono, że okres używania przedmiotowych odbiorników wynosi sześć miesięcy. Protokół z kontroli został podpisany przez wskazaną powyżej osobę bez zastrzeżeń. Ponadto do protokołu kontroli załączono oświadczenie [...], opatrzone datą [...] czerwca 2016 r., w którym wskazała, iż wspomniane wyżej [...] odbiorników telewizyjnych, które znajdowały się w obiekcie prowadzonym przez skarżących, są w stanie umożliwiającym natychmiastowy odbiór programu. Jednocześnie, w oświadczeniu tym stwierdzono, że uruchomienie owych odbiorników telewizyjnych, w celu stwierdzenia możliwości dostosowania do odbioru programu, nie jest możliwe z uwagi na fakt, iż pokoje hotelowe są zajęte przez gości. W dniu [...] czerwca 2016 r. skarżący dokonali rejestracji [...] odbiorników telewizyjnych oraz [...] odbiorników radiowych. W wyjaśnieniach z dnia [...] czerwca 2016 r. skarżący stwierdzili, że podczas kontroli dokonanej pod nieobecność właścicieli oraz osoby upoważnionej nie zostały dokonane oględziny, a kontrolujący oparli się jedynie na wymuszonym oświadczeniu osoby nieupoważnionej i nie posiadającej wiedzy co do stanu faktycznego. Oświadczyli, że posiadają jedynie [...] odbiorniki telewizyjne oraz [...] odbiorniki radiowe, zarejestrowane w lutym 2012 r. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego, Dyrektor Centrum Obsługi Finansowej Poczta Polska S.A. opisaną decyzją z dnia [...] września 2016 r., działając na podstawie art. 5 ust. 3 oraz art. 7 ust. 6 ustawy o opłatach abonamentowych w związku z § 2 rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 10 września 2013 r. w sprawie kontroli wykonywania obowiązków związanych z opłatami abonamentowymi (Dz. U. z 2013 r., poz. 1140, dalej: rozporządzenie z 10 września 2013 r.) oraz art. 104 k.p.a., nakazał stronie skarżącej rejestrację używanych [...] odbiorników telewizyjnych oraz ustalił opłatę za używanie [...] niezarejestrowanych odbiorników telewizyjnych w kwocie [...]złotych, wyznaczając stronie termin 14 dni na uiszczenie owej opłaty. Strona skarżąca wniosła odwołanie od ww. decyzji, w którym zwróciła się o jej anulowanie. Poinformowała, że w dniu kontroli, posiadała i używała [...] odbiorniki telewizyjne i [...] odbiorniki radiofoniczne. Dodatkowo na okres mistrzostw Europy w piłce nożnej zarejestrowała [...] odbiorników telewizyjnych umieszczonych w [...] pokojach hotelowych, recepcji i świetlicy. Odbiorniki te nie były podłączone do telewizji naziemnej, lecz do telewizji kablowej. Strona podkreśliła, że od 2012 r. hotel dysponuje tylko [...] pokojami hotelowymi (po podziale budynku na część mieszkalną i hotelową między skarżących i [...]). Twierdzenie osób kontrolujących o [...] pokojach i [...] odbiornikach jest nieprawdziwe, i zostało zaczerpnięte z nieaktualnych informacji publikowanych w Internecie. Strona podniosła, iż uczestnicząca w kontroli [...] zastępowała koleżankę na recepcji. Na co dzień pełni natomiast rolę specjalistki ds. transportu międzynarodowego i osoba ta nie posiadała wiedzy o liczbie pokoi, odbiorników telewizyjnych, ich rejestracji, możliwości natychmiastowego odbioru programów itp. Oświadczyła też, że zeznania (i ich potwierdzenie pieczęcią spółki) zostały wymuszone przez osoby przeprowadzające kontrolę, co potwierdzać mają zeznania świadków. Podkreśliła, że dostęp [...]do pieczęci spółki nie oznacza, że posiada ona wiedzę o funkcjonowaniu hotelu. Strona podniosła, że obłożenie hotelu od września do maja wynosi 20-30%, a więc średnio dziennie od 3 do 5 pokoi. Posiadane [...] odbiorniki telewizyjne w zupełności wystarczają do zapewnienia gościom odbiorników telewizyjnych poprzez ich rotację między pokojami. Natomiast umieszczona w Internecie informacja o liczbie pokoi i o posiadaniu we wszystkich pokojach odbiorników telewizyjnych jest zwykłym chwytem reklamowym. Przywołaną na wstępie decyzją z [...] grudnia 2016 r. Minister utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu orzeczenia organ wyjaśnił zasady uiszczania opłat abonamentowych oraz omówił przebieg postępowania w sprawie. Wyjaśnił również, że okoliczność używania w kontrolowanym obiekcie [...] odbiorników telewizyjnych została ustalona podczas kontroli na podstawie oświadczenia uczestniczącej w kontroli [...], która obsługiwała wówczas recepcję obiektu. Odnosząc się do zarzutu, że osoby kontrolujące nie dokonały oględzin odbiorników telewizyjnych ani próby ich uruchomienia, organ odwoławczy podkreślił, że ustawodawca nie wyposażył osób kontrolujących w prawo oglądania pomieszczeń, w który zlokalizowane są odbiorniki, czy też uruchamiania tych odbiorników, wbrew woli właściciela lokalu lub osoby uczestniczącej w kontroli. W przypadku braku zgody na ogląd odbiorników, okoliczności dotyczące posiadania odbiorników i ich zdolności do natychmiastowego odbioru programu muszą opierać się zatem na oświadczeniach wiedzy złożonych przez uczestnika kontroli. Ustalenie liczby odbiorników lub też ustalenie, czy odbiorniki znajdują się w stanie umożliwiającym natychmiastowy odbiór programu, może dokonać się w drodze bezpośredniego sprawdzenia tej okoliczności lub w drodze oświadczenia osoby uczestniczącej w kontroli, jednakże informacja o tym fakcie musi znaleźć się w protokole z kontroli podpisanym przez osoby kontrolujące i przez osobę uczestniczącą w kontroli. Minister podzielił stanowisko organu I instancji, że osoba obsługująca recepcję hotelu (nawet w zastępstwie) musi posiadać zarówno wiedzę co do liczby pokoi, którymi dysponuje obiekt, jak i ich wyposażenia (przynajmniej w zakresie, który najczęściej budzi zainteresowanie klientów - jak np. wyposażenie w odbiorniki telewizyjne, dostęp do Internetu czy dostęp do minibaru). Odnosząc się do twierdzenia skarżących, jakoby oświadczenia w przedmiocie kontroli zostały wymuszone na recepcjonistce groźbą sankcji karnych, Minister podkreślił, że ustawa o opłatach abonamentowych nie przewiduje żadnych środków przymusu ani sankcji karnych związanych z odmową złożenia przez osobę uczestniczącą w kontroli oświadczenia wiedzy w przedmiocie kontroli. Biorąc pod uwagę, że osoba uczestnicząca w kontroli ma prawo oświadczyć, że nie posiada wystarczającej wiedzy w przedmiocie kontroli, czego [...] nie uczyniła, organ I instancji słusznie dał wiarę jej spontanicznemu oświadczeniu, iż w dniu kontroli, tj. [...] czerwca 2016 r., strona skarżąca posiadała i użytkowała [...] odbiorników telewizyjnych (po 1 odbiorniku w każdym z [...] pokoi hotelowych). Strona skarżąca w odwołaniu zakwestionowała zarówno dokonane podczas kontroli ustalenia co do liczby pokoi znajdujących się w obiekcie, jak i to, że w każdym pokoju hotelowym znajduje się jeden odbiornik telewizyjny. Jednakże ani w trakcie postępowania administracyjnego, ani odwoławczego nie dostarczyła żadnych dowodów potwierdzających, iż liczba pokoi hotelowych jest mniejsza niż [...]. Projekt budowlany potwierdza zaś zamiar zmiany przeznaczenia części pokoi hotelowych na mieszkania prywatne, nie precyzuje jednak liczby pokoi hotelowych przed i po zmianie (ani też nie dowodzi, że zmiana została faktycznie przeprowadzona zgodnie z przedstawionym projektem). Uzasadniając wysokość nałożonej kary, Minister wyjaśnił, że opłata ta jest stała i stanowi trzydziestokrotność miesięcznej opłaty abonamentowej obowiązującej w dniu stwierdzenia używania niezarejestrowanych odbiorników. Opłata ta ma charakter sankcyjny i jest niezależna od opłaty za używanie zarejestrowanego przez użytkownika odbiornika radiofonicznego lub telewizyjnego, o którym mowa w art. 2 ust. 2 ustawy o abonamencie. Jej wysokość nie wynika ze swobodnego uznania Poczty Polskiej S.A., która jedynie została wskazana w ustawie jako podmiot pobierający opłaty i dokonujący kontroli obowiązku rejestracji odbiorników. Strona będąca przedsiębiorcą powinna znać przepisy prawa, zważywszy, że obowiązek rejestracji odbiorników ciąży na każdej osobie używającej odbiornika, zaś uregulowania dotyczące terminu, w którym należy dokonać rejestracji są tożsame dla wszystkich osób bez względu na okoliczność prowadzenia działalności gospodarczej. Z decyzją organu II instancji nie zgodzili się skarżący i pismem z [...] stycznia 2017 r. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżonej decyzji zarzucono: I. naruszenie przepisów prawa materialnego: 1. art. 38 k.c. - poprzez brak jego zastosowania i dokonanie ustaleń faktycznych na podstawie protokołu kontroli z dnia [...] czerwca 2016r., podpisanego przez [...], która wprawdzie jest pracownikiem skarżących, lecz pracuje na stanowisku specjalistki ds. transportu międzynarodowego, nic zaś pracownikiem recepcji hotelu, przez co nie miała żadnego upoważnienia do podpisywania protokołu kontroli w imieniu skarżących i ich reprezentowania w postępowaniu kontrolnym, albowiem nie była osobą zorientowaną w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa skarżących w zakresie usług hotelowych, a tym samym jej oświadczenia nie mogą stanowić dowodu w sprawie; II. naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, mające istotny wpływ na treść wydanej w sprawie decyzji, a mianowicie: 1. art. 75 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a., poprzez uznanie, że notatka służbowa osób przeprowadzających kontrolę w H. w [...] stanowi dowód w sprawie oraz poprzez oparcie rozstrzygnięcia na treści tejże notatki służbowej, 2. art. 80 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez zaniechanie wyjaśnienia wszelkich okoliczności sprawy i rozpatrzenie zgromadzonego materiału dowodowego z przekroczeniem zasady swobodnej oceny dowodów, przez co w konsekwencji doszło do błędu w ustaleniach faktycznych, tj.: a) błędnego przyjęcia, że w trakcie kontroli ustalono, że strona posiada wskazaną w protokole podpisanym przez [...] ilość pokoi hotelowych i odbiorników, jak również, że odbiorniki te są w stanie umożliwiającym natychmiastowy odbiór programu, b) błędne uznanie, że [...]była osobą uprawnioną do reprezentowania skarżących podczas przeprowadzonej kontroli oraz była osobą zorientowaną w funkcjonowaniu hotelu, gdyż miała dostęp i była uprawniona do posługiwania się pieczęcią hotelu, w sytuacji, gdy takie uprawnienie [...]wynikało z racji wykonywanej funkcji - specjalista ds. transportu, co jednocześnie nie oznacza, że automatycznie była ona osobą zorientowaną w funkcjonowaniu hotelu w zakresie usług hotelowych; c) błędne dokonanie ustaleń faktycznych w zakresie ilości odbiorników telewizyjnych na podstawie informacji zawartych na stronie internetowej hotelu, w sytuacji gdy z oświadczenia skarżących wynika, że informacje te stanowią jedynie zabieg marketingowy, zaś faktyczna liczba wykorzystywanych przez stronę skarżącą odbiorników w ramach działalności gospodarczej nie odpowiada liczbie pokoi wskazanych na tejże stronie internetowej; d) błędnego przyjęcia, iż istotnie w hotelu znajdują się wszystkie wskazane w protokole z dnia [...] czerwca 2016 r. odbiorniki i że są one w stanie umożliwiającym natychmiastowy odbiór programu, w sytuacji gdy organ nie dokonał oględzin tychże odbiorników, w tym nie ustalił, czy wszystkie z nich są przystosowane do odbioru programu; e) błędne ustalenie, że informacje podawane przez skarżących co do średniego obłożenia pokoi na poziomie 20 - 30% (czyli 3-5 pokoi) stoją w sprzeczności z oświadczeniem S. sp. z o.o., że od stycznia 2011 r. do stycznia 2016 r. nieprzerwanie wynajmowano pokoje hotelowe dla 10 -11 pracowników pochodzących z C., w sytuacji gdy organ przyjmuje, że w jednym pokoju hotelowym mieszkało po jednym pracowniku; przy czym skarżący oświadczają, że w jednym pokoi przebywało po kilku pracowników, stąd zajętych było właśnie około 3-5 pokoi w okresie od września do maja każdego roku (co organ pominął), a jedynie w sezonie letnim obłożenie nieco się zwiększało; przy czym organ błędnie pominął, że pokoje powyższych pracowników nie były wyposażone w odbiorniki telewizyjne; f) błędne ustalenie, że w każdym z hotelowych pokoi na dzień kontroli znajdował się odbiornik telewizyjny, w sytuacji gdy w pokojach zajmowanych przez pracowników z C. takich w ogóle nie było (nie były potrzebne pracownikom, z uwagi na telewizję internetową z której oni korzystali), nadto, w sytuacji gdy zgodnie z oświadczeniem skarżących hotel dysponował czterema odbiornikami telewizyjnymi, które były umieszczane w aktualnie wynajętym pokoju hotelowym, zgodnie z wolą gościa hotelowego; g) błędne uznanie, że strona nie kwestionowała w toku postępowania administracyjnego i odwoławczego informacji zawartych w notatce służbowej z dnia [...] czerwca 2016 r., w sytuacji gdy po pierwsze notatka służbowa nie stanowi dowodu w niniejszej sprawie, albowiem nie jest tego rodzaju dokumentem, który służy wyjaśnieniu merytorycznemu sprawy, stąd strona nie miała obowiązku przedłożenia dowodów wskazujących na nieprawdziwość zawartych w niej informacji, po drugie, wbrew twierdzeniu organu, strona przedłożyła dowody wskazujące na okoliczność, iż: i. [...] podpisała protokół pod presją i bez należytej uwagi, gdyż była zaangażowana w inne zajęcia służbowe — strona przedłożyła w tym zakresie oświadczenie [...]z dnia [...] lipca 2016 r., gdzie oświadczyła ona powyższe, nadto wskazała, że świadkami kontroli byli inni pracownicy hotelu; ii. nieprawidłowo w protokole kontroli wskazano zarówno liczbę pokoi hotelowych, jak i odbiorników telewizyjnych — w tym zakresie strona przedłożyła dokumentację podziału budynku, w którym znajduje się hotel, z której wynika, iż na przełomie listopada i grudnia 2012 r. budynek został podzielony, a w wyniku podziału powstało [...] pokoi hotelowych, z czym wskazać należy, że 1/2 budynku wykorzystywana jest na cele mieszkalne [...] raz [...]i ich rodzin. W konkluzji wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji i zasądzenie kosztów postępowania. Minister w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową arguemntację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r. poz. 1066), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanych przepisów cyt. ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."). W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, analizowana pod tym kątem skarga W. A. i M. A. prowadzących działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej pod nazwą pod nazwą H. s.c. W. A. i M. A. s.c. w [...], nie zasługuje na uwzględnienie. Oba rozstrzygnięcia: decyzja Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] grudnia 2016 r., jak również utrzymana nią w mocy decyzja Dyrektora Centrum Obsługi Finansowej Poczty Polskiej S.A. z dnia [...] września 2016 r. - nie naruszają przepisów prawa, w tym przede wszystkim unormowań zawartych w art. 75 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a. Ponadto, zdaniem Sądu, organy administracji publicznej obu instancji, wydając sporne decyzje, nie dopuściły się naruszenia przepisów prawa materialnego, w tym - mających kluczowe znaczenie w sprawie - przepisów ustawy o abonamencie. Ustosunkowując się za zarzutów skargi, na wstępie należy zauważyć, że przeprowadzona w niniejszej sprawie kontrola dotyczyła przestrzegania obowiązku rejestracji odbiorników telewizyjnych (RTV), który jest nałożony na każdego, kto użytkuje taki odbiornik, niezależnie od tego, czy jest on wykorzystywany w działalności gospodarczej, czy też służy do użytku osobistego. Obowiązek wnoszenia opłat abonamentowych został w ustawie o abonamencie powiązany z obowiązkiem rejestracji odbiorników i ta konstrukcja umożliwia określenie kręgu podmiotów zobowiązanych. Ustawa o abonamencie jest adresowana do wszystkich podmiotów, które posiadają i używają odbiorniki telewizyjne lub radiofoniczne, a obowiązek rejestracji odbiorników, który ma umożliwić zidentyfikowanie zobowiązanych do wnoszenia opłaty abonamentowej, tak samo, jak sama opłata, ma charakter powszechny i dotyczy wszystkich obywateli. Dyrektor Centrum Obsługi Finansowej Poczty Polskiej S.A., jako organ właściwy rzeczowo, został na mocy art. 5 ust. 1 w zw. z art. 7 ust. 1 i ust. 2 ustawy o abonamencie zobowiązany do kontroli obowiązku rejestracji odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych i w przypadku stwierdzenia używania niezarejestrowanego odbiornika, do wydania - na podstawie art. 7 ust. 6 cyt. ustawy - decyzji administracyjnej, w której nakaże rejestrację odbiornika i ustali, zgodnie z zasadami określonymi w art. 5 ust. 3 tego aktu, opłatę za jego używanie. Zgodnie z przepisem art. 2 ust. 2 ustawy o abonamencie, domniemywa się, że osoba, która posiada odbiornik radiofoniczny lub telewizyjny w stanie umożliwiającym natychmiastowy odbiór programu, używa tego odbiornika. Należy zauważyć, iż posiadanie, w rozumieniu ustawy o abonamencie, zostało określone, jako stan faktyczny rozpatrywany w oderwaniu od prawa własności, przy czym dla nałożenia stosownych obowiązków na pracodawcę określonych w art. 7 ust. 6 cyt. aktu wystarczające jest wykazanie, że odbiornik będący w stanie umożliwiającym natychmiastowy odbiór programu znajduje się w lokalu użytkowym zajmowanym przez jego firmę. W sprawie niniejszej ustalono, iż w skontrolowanym obiekcie (hotelu), w którym skarżący prowadzą swoją działalność gospodarczą, znajdowało się finalnie [...] sztuk niezarejestrowanych odbiorników telewizyjnych, które były w stanie umożliwiającym natychmiastowy odbiór programu. Organ, kierując się zebranym materiałem dowodowym, a zwłaszcza protokołem kontroli i oświadczeniem [...] (k. – 70. 71 akt adm.), na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy o abonamencie, zasadnie przyjął, że odbiorniki były używane w miejscu kontroli. Odnosząc się do zarzutu skargi dotyczącego naruszenia art. 75 k.p.a w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 80 k.p.a., poprzez uznanie, że notatka służbowa kontrolerów stanowi dowód w niniejszej sprawie oraz oparcie rozstrzygnięcia na tejże notatce, Sąd uznał go za bezzasadny. Zgodnie z § 2 wskazanego powyżej rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 10 września 2013 r., jednostką Poczty Polskiej S.A. uprawnioną do przeprowadzania na terenie kraju kontroli wykonywania obowiązku rejestracji odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych oraz obowiązku uiszczania opłaty abonamentowej za ich używanie jest Centrum Obsługi Finansowej. W myśl § 4 tego rozporządzenia, Kierownik Centrum Obsługi Finansowej upoważnia pracownika tej jednostki do wykonywania czynności kontrolnych na rok z możliwością przedłużenia na kolejne lata i wydaje druk upoważnienia do wykonywania czynności kontrolnych. W przedmiotowej sprawie wskazać należy, iż kontrolerzy niewątpliwie posiadali upoważnienie do przeprowadzenia kontroli. Kontrola wykonania obowiązku rejestracji odbiorników RTV nie jest czynnością podejmowaną w toku postępowania administracyjnego. Stanowi ona natomiast podstawę dla wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie używania niezarejestrowanych odbiorników, które to postępowanie mocą przepisów ustawy o opłatach abonamentowych zostało powierzone do prowadzenia jednostce organizacyjnej Poczty Polskiej S.A. Oznacza to, iż protokół kontroli tego rodzaju jest odzwierciedleniem czynności kontrolnej, a nie wizji lokalnej, czy oględzin w rozumieniu przepisów k.p.a. Nie można utożsamiać z przesłuchaniem świadka czy też strony czynności odebrania do protokołu kontroli oświadczeń na temat liczby i rodzaju używanych odbiorników RTV od osób, które dysponują stosowną wiedzą na ten temat. Oświadczenia takie, jak również sam protokół kontroli, stanowią materiał dowodowy, który podlega ocenie organu administracyjnego w myśl art. 80 k.p.a. w zw. z art. 75 § 1 k.p.a. W sprawach wszczętych w związku z przeprowadzoną kontrolą wykonania obowiązku rejestracji odbiorników RTV przepisem, w oparciu o który organ dokonuje subsumpcji faktów uznanych za udowodnione, jest art. 7 ust. 6 ustawy o abonamencie. Osoba obecna przy kontroli składa oświadczenia, które są następnie wpisywane do protokołu kontroli. Dopiero, gdy powstaną wątpliwości w zakresie ustalenia stanu faktycznego, zachodzi ewentualna konieczność przesłuchania tych osób w charakterze świadków lub stron. Tak więc kontrola wykonywania obowiązku rejestracyjnego nie jest czynnością podejmowaną w toku postępowania administracyjnego. Poprzedza ona to postępowanie i stanowi podstawę do jego wszczęcia (tak wyrok WSA w Warszawie z dnia 7 stycznia 2015 r., sygn. akt: VI SA/Wa 1554/14 www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Do czynności kontrolnych nie mają zatem zastosowania przepisy k.p.a., które stosuje się dopiero do wszczęciu postępowania administracyjnego. W toku kontroli ustaleniu podlegają trzy okoliczności: posiadanie odbiorników radiofonicznych lub telewizyjnych przez kontrolowany podmiot, niedopełnienie obowiązku ich rejestracji oraz uiszczania opłat, a także okres używania odbiorników, od którego zależy wysokość uiszczenia bieżącej opłaty abonamentowej, zgodnie z art. 5 ust. 4 ustawy o abonamencie. Brak rejestracji i opłat organ może ustalić samodzielnie, natomiast posiadanie odbiorników i okres ich używania może być stwierdzone w toku kontroli na miejscu w pomieszczeniach kontrolowanego podmiotu. Wspomniana ustawa nie daje kontrolerom prawa żądania wstępu do pomieszczeń celem sprawdzenia posiadania w nich urządzeń wymagających rejestracji i opłat. Jest przy tym oczywiste, że kontrolowany podmiot może okazać pomieszczenia kontrolerom i to także wtedy, gdy chodzi o pomieszczenia hotelowe. Okazanie pokojów i urządzeń w nich umieszczonych, byłoby najlepszym dowodem na wykazanie, że nie są w nich zainstalowane telewizory. W rozpatrywanej sprawie pomieszczeń nie okazano, podnosząc, że są zajęte przez gości. W sprawie ustalono, że w dacie kontroli, tj. [...] czerwca 2016 r. skarżący w prowadzonym przez nich H. posiadali [...] odbiorników telewizyjnych (w toku postępowania administracyjnego ustalono, że [...] odbiorniki były zarejestrowane). Okoliczność ta została wskazana w protokole kontroli i potwierdzona przez uczestniczącą w kontroli pracownik – [...]. Fakt ten został też potwierdzony w oświadczeniu złożonym w dacie kontroli przez [...] (k. 70 i 71 akt adm.), które to dokumenty zostały podpisane bez zastrzeżeń czy dodatkowych uwag. [...], posługiwała się pieczątką firmową skarżących, która została odciśnięta na wskazanych dokumentach, zasadnie zatem organ przyjął, że była osobą posiadającą rozeznanie w funkcjonowaniu kontrolowanego obiektu. Zauważyć należy, że skarżący sami podnosili, iż [...] w dniu kontroli wykonywała obowiązki w recepcji hotelu, zastępując awaryjnie koleżankę (oświadczenia skarżących, k. – 48, k. 20 w odwołaniu, akt adm., k. – 7 akt sądowych, oświadczenie [...], k. – 58 akt adm.). Nie kwestionując, iż [...]w zasadzie pracowała u skarżących na innym stanowisku, to skoro w dniu [...] czerwca 2016 r. wykonywała obowiązki w recepcji hotelu, to nieprawdopodobnym jest, aby nie posiadała wiedzy na temat tego hotelu. Była przecież upoważniona do rejestracji gości, co wiąże się m.in. z informowaniem o standardzie pokoi, ich wyposażeniem. Ponadto w aktach zgromadzono wydruk ze strony internetowej hotelu prowadzonego przez skarżących w [...] – H. (k.- 72 akt adm.), z którego wynika, że hotel ten dysponuje [...] pokojami, zaś pokoje wyposażone są w TV. Oświadczenia złożone przez [...]korelują z danymi wynikającymi z tego wydruku. Skarżący podnosili, że oświadczenia od [...] oraz jej podpis na protokole kontroli zostały przez kontrolerów wymuszone, co oznaczałoby, ze mogło dojść do popełnienia przestępstwa przez kontrolujących. Jednakże nie przedstawili, aby w tej sytuacji wystąpili do organów ścigania z zawiadomieniem. Sąd zauważa, że w sytuacji, gdy strona w sposób profesjonalny zajmuje się hotelarstwem, trudno uznać, by w pokojach przystosowanych w tym celu nie znajdowały się odbiorniki telewizyjne. Nie ulega wątpliwości, że ustalenie, czy odbiorniki są w stanie umożliwiającym natychmiastowy odbiór programów telewizyjnych, może odbyć się w dwojaki sposób - bądź to w drodze bezpośredniego sprawdzenia lub w drodze oświadczenia wiedzy osoby uczestniczącej w kontroli. Nie jest zatem wymagane w tym przedmiocie oświadczenie woli osoby działającej z upoważnienia podmiotu kontrolowanego. Oświadczenie wiedzy, jakie pracownik złożył w trakcie kontroli, jest miarodajnym źródłem dowodowym, zwłaszcza że czynności tej nie można już później przeprowadzić, gdyż dotyczyłaby okresu, w którym byłaby przeprowadzona. Ponadto pozostaje w zgodzie z protokołem kontroli sporządzonym z tej samej czynności. Nie zasługuje też na uwzględnienie argument skargi, iż informacje umieszczone na stronie internetowej, a dotyczące ilości pokoi wyposażonych w odbiorniki RTV mają jedynie charakter marketingowy, bowiem podawanie informacji fikcyjnej nie tylko podważałoby wiarygodność przedsiębiorcy działającego w branży hotelarskiej, ale również na mocy art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o usługach turystycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 187 z późn. zm.) może być podstawą do zmiany rodzaju lub kategorii obiektu bądź uchylenia decyzji o zaszeregowaniu obiektu do określonego rodzaju. Wydaje się, że właśnie okazanie w trakcie kontroli pokojów i urządzeń w nich umieszczonych, byłoby najlepszym dowodem na wykazanie, że nie są w nich zainstalowane telewizory. W rozpatrywanej sprawie pomieszczeń nie okazano. Sami skarżący raz przyznawali, że w sytuacji większego obłożenia pokoi, gdy [...] posiadane odbiorniki telewizyjne nie wystarczały, okazjonalnie korzystali z dodatkowych odbiorników od zaprzyjaźnionej osoby (wyjaśnienia, k. – 220 – 21 akt adm.). Sami przyznawali więc, że dochodziło do sytuacji korzystania z niezarejestrowanych odbiorników TV, co dawało podstawę do zastosowania art. 5 ust. 3 ustawy o abonamencie (W przypadku stwierdzenia używania niezarejestrowanego odbiornika radiofonicznego lub telewizyjnego pobiera się opłatę w wysokości stanowiącej trzydziestokrotność miesięcznej opłaty abonamentowej obowiązującej w dniu stwierdzenia używania niezarejestrowanego odbiornika.). Ponadto informacje co do niższej liczby gości hotelowych dotyczyły okresu wrzesień – maj, a kontrola została przeprowadzona w dniu [...] czerwca 2016 r., w przededniu rozpoczęcia mistrzostw Europy w futbolu, z okazji których miano zainstalować dodatkowe [...] odbiorników TV (wyjaśnienia skarżących, k. – 68 akt adm.). Zatem do wyjaśnień skarżących należało podejść z dużą ostrożnością, co prawidłowo uczynił organ, opierając się na protokole kontroli i oświadczeniu [...], zważywszy też, że skarżący nie byli konsekwentni w swoim stanowisku i ta rozbieżność nie została logicznie przez nich wyjaśniona. Odnosząc się do zarzutu skargi dotyczącego oświadczenia złożonego przez [...], wskazać należy, że żaden przepis ustawy o opłatach abonamentowych nie wymaga, by w kontroli uczestniczył organ uprawniony do reprezentacji podmiotu kontrolowanego, ani też by ważność protokołu zależała od jego podpisu przez osoby wchodzące w skład takiego organu zgodnie z zasadami reprezentacji podmiotu kontrolowanego. W toku kontroli osoby biorące w niej udział nie składają oświadczeń woli wymagających dla swej skuteczności działania organów uprawnionych do ich reprezentacji, lecz oświadczenia wiedzy dotyczące przedmiotu kontroli. Jednocześnie [...] nie odmówiła udziału w kontroli, ani nie wskazała innej osoby mogącej w niej uczestniczyć, zatem kontrola odbyła się z jej udziałem. Zdaniem Sądu organy słusznie oceniły te złożone spontanicznie, w czasie kontroli oświadczenia jako w pełni wiarygodne. Oświadczenia te korelują ze zgromadzonym przez organ wydrukiem ze strony internetowej, a także nie stoją w sprzeczności z zasadami doświadczenia życiowego. Słusznie zatem uznał organ, iż domniemanie wynikające z art. 2 ust. 2 ustawy o opłatach abonamentowych nie zostało przez skarżących skutecznie obalone. Z kolei dołączone do akt administracyjnych oświadczenie [...], iż oświadczenie w czasie kontroli złożyła pod wpływem błędu, należy ocenić jako niewiarygodne i złożone po uzyskaniu informacji o negatywnych skutkach złożonych wcześniej oświadczeń. Również jako zupełnie nieuprawnione należy ocenić twierdzenia skarżących wskazujące na podstępne wprowadzenie w błąd i wymuszenie podpisów . Skarżący nie przedstawili żadnych innych dowodów, które podważałyby poczynione przez organy ustalenia. Zasadnie również organy nie uznały wyjaśnień dotyczących ustalenia liczy pokoi hotelowych, bowiem nadesłana kopia projektu budowlanego w żaden sposób nie wskazywała na liczbę pokoi pozostawionych w części hotelowej obiektu. Ponadto sami skarżący popadali w sprzeczność, mając na uwadze ich oświadczenia co do liczby pokoi hotelowych i pomieszczeń tzw. mieszkalnych w porównaniu z kopią projektu budowlanego i wydrukiem ze strony internetowej. Skoro posiadali [...] pokoi, to po co weszli w posiadanie łącznie [...] odbiorników TV i reklamowali się, iż dysponują [...] pokojami. Zgromadzony materiał dowodowy pozwalał na ustalenie okoliczności faktycznych niezbędnych do rozstrzygnięcia sprawy, nie można zatem skutecznie postawić organowi zarzutu braku zgromadzenia pełnego materiału dowodowego. Dowody zebrane przez organ stanowiły kompletny i spójny materiał dowodowy wystarczający do poczynienia ustaleń faktycznych istotnych w sprawie. Organ nie miał zatem obowiązku poszukiwania z urzędu dalszych dowodów w sprawie. W tym kontekście naruszenie przez organ przepisów postępowania poprzez wykorzystanie notatki służbowej kontrolujących (k. – 44 – 45 akt adm.), wbrew regule z art. 75 § 1 k.p.a. w zw. z art. 67 i art. 72 § 1 k.p.a. nie miało istotnego wpływu na wynik postępowania. Pozostałe dowody zebrane w sprawie, szczegółowo przeanalizowane przez organ, także przy uwzględnieniu rozbieżnych wyjaśnień skarżących, stanowiło realizację obowiązku wynikającego z art. 7, art. 8, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. W działaniu organów administracji Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości, zarówno, gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i o zastosowanie do jego oceny przepisów prawa materialnego. Zdaniem Sądu, wyjaśnione zostały motywy podjętego rozstrzygnięcia, a przytoczona na ten temat argumentacja jest wystarczająca, co odpowiada dyspozycji art. 107 § 3 k.p.a. Przepis art. 38 k.c. został bezpodstawnie powołany w skardze, gdyż dotyczy on działania osoby prawnej (Osoba prawna działa przez swoje organy w sposób przewidziany w ustawie i w opartym na niej statucie.), z którą nie ma się do czynienia w niniejszej sprawie (spółka cywilna). Ponadto czynności [...] były czynnościami faktycznymi a nie prawnymi. Wysokość naliczonej opłaty została ustalona stosownie do dyspozycji art. 5 ust. 3 ustawy o opłatach abonamentowych i rozporządzenia Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia 19 maja 2015 r. w sprawie wysokości opłat abonamentowych za używanie odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych oraz zniżek za ich uiszczanie z góry za okres dłuższy niż jeden miesiąc w 2016 roku (Dz. U. 2015 r. poz. 750). W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.