II FZ 677/17

Dnia 8 listopada 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Stanisław Bogucki po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 12 września 2017 r., sygn. akt I SA/Go 181/17 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi T. G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Zielonej Górze z dnia 14 lutego 2017 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego postanawia: oddalić zażalenie. 1. Postanowieniem z dnia 12 września 2017 r. o sygn. I SA/Go 181/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w sprawie ze skargi T. G. (dalej: skarżący) na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Zielonej Górze (dalej: Dyrektor IS) z dnia 14 lutego 2017 r. o nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego odrzucił zażalenie skarżącej na postanowienie WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 1 czerwca 2017 r. w przedmiocie odrzucenia skargi. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej w skrócie: p.p.s.a.). Postanowienie jest dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/. 2. Przebieg postępowania przed Sądem pierwszej instancji. 2.1. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie WSA w Gorzowie Wielkopolskim podał, że postanowieniem z dnia 1 czerwca 2017 r. WSA w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił skargę skarżącego, z uwagi na uzupełnienie braków formalnych skargi, tj. nadesłanie jej własnoręcznie podpisanego egzemplarza po terminie. Skarżący wywiódł zażalenie na powyższe postanowienie. Zarządzeniem z dnia 13 lipca 2017 r. Przewodniczący Wydziału I WSA w Warszawie na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. oraz § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej: rozporządzenie RM) wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od wniesionego zażalenia. Zarządzenie zawierało pouczenie o sposobie uiszczenia ww. kwoty, a także wskazywało, że musi to nastąpić w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Korespondencja zawierająca odpis zarządzenia została nadana na adres zamieszkania skarżącego. Po dwukrotnym awizowaniu w dniach: 24 lipca i 1 sierpnia 2017 r. przesyłka w dniu 9 sierpnia 2017 r. została zwrócona nadawcy z adnotacją o niepodjęciu przesyłki. Korespondencja została uznana za doręczoną skutecznie z dniem 7 sierpnia 2017 r., stosownie do art. 73 § 4 p.p.s.a. 3. Stanowisko skarżącego w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. 3.1. Skarżący wniósł zażalenie na postanowienie WSA w Gorzowie Wielkopolskim, w którym sformułował wniosek o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu podał, że nie otrzymał żadnego awiza. 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. 4.1. Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim prawidło postanowił o odrzuceniu zażalenia. W świetle art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis, przy czym pismami, o których mowa w cytowanym przepisie, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Natomiast w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został w terminie siedmiodniowym uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Wymaga podkreślenia, że art. 73 p.p.s.a. wskazuje na jedną z form tzw. doręczeń zastępczych, kiedy to przesyłka nie zostaje doręczona bezpośrednio do rąk jej adresata, lecz przyjmuje się fikcję prawną, że takie doręczenie nastąpiło. W myśl art. 73 § 2 p.p.s.a. zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. 4.2. W rozpatrywanej sprawie przesyłka zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu została nadana przesyłką poleconą rejestrowaną w dniu 14 lipca 2017 r. Według adnotacji pracownika operatora pocztowego umieszczonych na kopercie, w której zarządzenie zostało przesłane skarżącemu na podany przez niego adres zamieszkania, przesyłka została prawidłowo dwukrotnie awizowana w daniach: 24 lipca i 1 sierpnia 2017 r. Przesyłkę pozostawiono w urzędzie pocztowym, o czym poinformowano skarżącego poprzez umieszczenie zawiadomienia na drzwiach mieszkania adresata. Przesyłkę – jako niepodjętą w terminie – zwrócono do nadawcy w dniu 9 sierpnia 2017 r. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, WSA w Gorzowie Wielkopolskim prawidłowo uznał, że doręczenie zastępcze zarządzenia z dnia 13 lipca 2017 r. wzywającego do uiszczenia wpisu od zażalenia było zgodne z prawem. Argumenty zażalenia skarżącego, w którym ten kwestionuje awizację korespondencji nadanej przez WSA w Gorzowie Wielkopolskim są niewystarczające. Twierdzenie skarżącego, że awiza nie otrzymał, może być uznane jedynie za przypuszczenie, jednak aby przyznać mu charakter faktu, adresat przesyłki musiałby uprawdopodobnić, że tak rzeczywiście było, czego jednak nie uczynił. Obalenie fikcji doręczenia tylko na podstawie twierdzenia, że awiza nie pozostawiono, prowadziłoby do nieuzasadnionego podważenia instytucji z art. 73 p.p.s.a. W każdej sytuacji strona mogłaby bowiem obalić domniemanie doręczenia przesyłki w trybie awizo poprzez zwykłe oświadczenie, że awizo nie zostało umieszczone w skrzynce pocztowej lub zaginęło. Uzasadnienie zażalenia sprowadza się natomiast do polemiki w zakresie braku doręczenia przesyłki – pozostawienia awizo, dotyczy więc czynności urzędowych operatora pocztowego, potwierdzonych załączonymi do akt rozpatrywanej sprawy dokumentami. Stwierdzenie skarżącego, że przesyłka listowa nie została doręczona w wyniku wadliwego działania operatora pocztowego musi zostać uprawdopodobnione, co w rozpatrywanej sprawie nie miało miejsca. Stwierdzenie, że złożono reklamację na działania operatora pocztowego nie przesądza jeszcze, iż strona nie otrzymała zawiadomienia o możliwości odbioru przesyłki. 4.3. Mając na uwadze wyżej przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.