II OSK 2479/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Barbara Adamiak (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak Sędzia del. WSA Mirosław Gdesz Protokolant asystent sędziego Anna Górska po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2017 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej [...] Spółka z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 kwietnia 2015 r. sygn. akt II SA/Kr 198/15 w sprawie ze skargi [...] Spółka z o.o. spółka komandytowa z siedzibą w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia częściowego wygaśnięcia decyzji ustalającej warunki zabudowy oddala skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 28 kwietnia 2015r. sygn. akt II SA /Kr 198/15, po rozpoznaniu sprawy ze skargi [...] z o.o. spółka komandytowa z siedziba w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [...] listopada 2014r. znak : [...] w przedmiocie stwierdzenia częściowego wygaśnięcia decyzji ustalającej warunki zabudowy , oddalił skargę. Wyrok zapadł w następującym stanie sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 31 lipca 2014r. sygn. akt II SA/ KR 773/14 uchylając decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [...] marca 2014r. nr [...] stwierdził, że rację ma Kolegium wskazując, że warunki określone w decyzji dopuszczające podniesienie kalenicy budynku frontowego oraz częściowej nadbudowy budynku frontowego, jak również zmianę kąta nachylenia tylnej połaci dachowej pozostają w sprzeczności z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Rację ma również Kolegium wskazując na sprzeczność decyzji o ustaleniu warunków zabudowy w zakresie dopuszczenia wewnętrznego zadaszenia podwórek z treścią § 10 ust. 4 pkt 1 lit. i planu, który wprowadza zakaz stosowania zadaszeń wewnętrznych. Organ II instancji zasadnie orzekł o wygaśnięciu decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] kwietnia 2010 r. (nr [...]) w zakresie warunków dotyczących nadbudowy murów granicznych. Rozpoznając przedmiotową sprawę ponownie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. nie ustrzegło się jednak błędów natury materialnoprawnej jak i procesowej. W nazwie inwestycji, dla której decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 r. ustalono warunki zabudowy, występują pojęcia "remontu", "przebudowy", "nadbudowy", i "zmiany sposobu użytkowania". Zgodnie z § 10 ust. 4 pkt 1 lit. b planu miejscowego na posesjach objętych pełna ochroną konserwatorską (a zatem tak jak w niniejszym przypadku) dopuszcza się możliwość prowadzenia prac konserwatorskich i prac restauratorskich oraz robót budowlanych polegających na przebudowie albo remoncie. W zaskarżonej decyzji Kolegium słusznie wskazało na sprzeczność z zapisami planu tych ustaleń decyzji o warunkach zabudowy, które odnosiły się do projektowanej nadbudowy, jednakże pomięło zupełnie kwestię rozbudowy, uznając błędnie, że planowane wykonanie podpiwniczenia i budowa kondygnacji podziemnych mieszczą się w przewidzianej w planie miejscowym możliwości prowadzenia robót budowlanych polegających na przebudowie i remoncie. Jak stwierdził Sąd, pojęcia przebudowy i remontu, oraz rozbudowy nie mogą być ze sobą utożsamiane. Rozwijając to zagadnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny przywołał definicję przebudowy zawartą w art. 3 pkt 7a ustawy Prawo budowlane podkreślając, iż przebudową są takie roboty budowlane, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, takich jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji. Natomiast jeśli chodzi o rozbudowę, to w ustawie Prawo budowlane brak jest legalnej definicji tego pojęcia. Jednakże z uwagi na szeroko ugruntowane już orzecznictwo sądowo administracyjne, przez rozbudowę należy rozumieć wykonanie takich robót, które powodują zmianę charakterystycznych parametrów istniejącego obiektu budowlanego wskazanych przykładowo w art. 3 pkt 7 a ustawy Prawo budowlane, tj. kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji. Zmiana tych parametrów, zgodnie z art. 3 pkt 7 ustawy Prawo budowlane pozwala uznać roboty budowlane za budowę, przez którą stosownie do art. 3 pkt 6 tej ustawy, należy rozumieć m. innymi rozbudowę obiektu budowlanego. Efektem rozbudowy obiektu jest zawsze powstanie nowej substancji budowlanej. Natomiast przy przebudowie może dojść do zmiany parametrów użytkowych lub technicznych, lecz "parametry charakterystyczne", a więc najistotniejsze zachowują wielkość sprzed przebudowy. Sąd stwierdził, że nie ulega wątpliwości, iż wykonanie podpiwniczenia podwórek oznacza rozbudowę (a nie przebudowę, jak zakwalifikowało te prace Kolegium). Wykonanie tych prac, bowiem prowadziłoby do zmiany charakterystycznych parametrów tego budynku takich jak kubatura. Co za tym idzie, zgodnie z rozważaniami WSA, decyzja Prezydenta Miasta K. z [...].04.2010 r. ustalająca warunki zabudowy orzekająca o podpiwniczeniu podwórek zachodniego i wschodniego oraz oficyny tylnej zachodniej, wschodniej i środkowej o dwie kondygnacje poniżej terenu, jest sprzeczna z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, bowiem dopuszcza on wykonanie remontu lub przebudowy, nie zaś rozbudowy, którą byłoby wykonanie wnioskowanych przez Inwestora podpiwniczeń. Sąd zwrócił też uwagę na niedostateczne uzasadnienie zaskarżonej decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. ponownie rozpoznając sprawę decyzją z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] działając na podstawie art. 65 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w związku z art. 162 § 1 pkt 1 oraz art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a. uchyliło zaskarżoną decyzję organu I instancji w całości i orzekło co do istoty sprawy w ten sposób, że: stwierdziło z urzędu częściowe wygaśnięcie decyzji nr [...] Prezydenta Miasta K. z dnia [...].04.2010 r. wydanej do sprawy Nr [...], o ustalenie warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pn : remont, przebudowa, nadbudowa, rozbudowa i zmiana sposobu użytkowania na cele usługowe (hotel) budynku frontowego, oficyn tylnych i środkowej, zmiana sposobu użytkowania przedproża kamienicy na cele gastronomiczne o rekreacyjne, podpiwniczenie podwórek zachodniego i wschodniego oraz oficyny tylnej zachodniej, wschodniej i środkowej o dwie kondygnacje poniżej terenu, wbudowanie stacji transformatorowej w poziomie podpiwniczenia, zadaszenie podwórek zachodniego wraz z infrastrukturą techniczną na dz. Nr [...], [...] obr. [...] [...] przy [...] [...] - [...] w K., tj. w zakresie warunków dotyczących : a/ częściowej nadbudowy budynku frontowego na posesji nr [...] i [...] (polegającej na częściowej zmianie geometrii konstrukcji dachu) b/ nadbudowy budynków oficyn na posesji nr [...] i [...] c/ rozbudowy budynku oficyny środkowej na posesji nr [...] wraz ze zmianą geometrii dachu d/ rozbudowy ganków kondygnacji drugiej, trzeciej i czwartej w podwórku zachodnim posesji nr [...] e/ podpiwniczenia podwórek, oficyn i fragmentu budynku frontowego do dwóch kondygnacji (budowa i rozbudowa) f/ zadaszenia podwórek posesji nr [...] i [...] g/ nadbudowy murów granicznych w granicy z dz. nr [...] i [...]. W uzasadnieniu Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. podniosło, że w odniesieniu do terenu planowanej inwestycji i znajdujących się na nim obiektów objętych pełną ochrona konserwatorską, w obrocie prawnym pozostają zarówno decyzja Prezydenta Miasta K. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2010 roku, jak i uchwała Rady Miasta K. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2011 roku dotycząca uchwalenia planu miejscowego dla obszaru [...], natomiast przeprowadzona przez organ odwoławczy ocena merytoryczna istniejącej decyzji Prezydenta Miasta K., w kontekście w/w planu miejscowego wykazała, że: a/ ustalenia zawarte w §10 ust. 4 pkt 1 lit. c i d w powiązaniu z zapisami § 67 ust. 3 pkt. 2 lit. i obowiązującego dla terenu planowanej inwestycji planu miejscowego są różne w zakresie parametrów kształtujących wysokość budynku frontowego (w tym poziomu jego kalenicy) od zapisów pkt. II. 1.e załącznika nr 1 do decyzji nr [...] - plan miejscowy nakazuje bowiem w odniesieniu do terenów objętych pełną ochroną konserwatorską zachowanie istniejącej wysokości budynków frontowych oraz ich kształtu dachów i wysokości kalenic, podczas gdy decyzja ustalająca warunki zabudowy dopuszcza nadbudowę budynków na działce nr [...] wiążącą się m.in. ze zmianą poziomu kalenic oraz zmianą kąta nachylenia tylnej połaci dachowej; b/ ustalenia zawarte w §10 ust. 4 pkt 1 lit. g w powiązaniu z zapisami § 67 ust. 3 pkt. 2 lit. i obowiązującego planu miejscowego wprowadzają dla terenów objętych pełną ochroną konserwatorską zakaz nadbudowy oficyn (spod którego wyjęte są wyłącznie oficyny objęte ochroną częściową lub całkowicie wyłączone spod ochrony, z którą to sytuacją w przedmiotowym postępowaniu nie mamy do czynienia), natomiast zapisy pkt. II. 1.e załącznika nr 1 do decyzji nr [...] dopuszczają nadbudowę oficyn na działce nr [...]; c/ ustalenia zawarte w § 10 ust. 4 pkt 1 lit. g i i w powiązaniu z zapisami § 67 ust. 3 pkt 2 lit. i obowiązującego planu miejscowego wprowadzają dla terenów objętych pełna ochrona konserwatorska zakaz zabudowy podwórzy i dziedzińców oraz zakaz stosowania zadaszeń wewnętrznych (spod którego wyjęte są wyłącznie przypadki określone w zapisach szczegółowych, z którymi w przedmiotowym postępowaniu nie mamy do czynienia), natomiast określony w zapisach załącznika nr 1 do decyzji nr [...] zakres planowanej inwestycji przewiduje rozbudowę oficyny środkowej oraz zadaszenie podwórek, a ponadto zapisy pkt. II. 1.b załącznika nr 1 przewidują zwiększenie wskaźnika wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni terenu inwestycji do 90% powierzchni działki nr [...]; d/ ustalenia zawarte w §10 ust. 4 pkt 1 lit. j w powiązaniu z zapisami § 67 ust. 3 pkt. 2 lit. i obowiązującego planu miejscowego wprowadzają dla terenów objętych pełną ochroną konserwatorską nakaz ochrony murów granicznych w zakresie kształtu, materiału i gabarytów (spod którego wyłączone są jedynie przypadki odtworzenia murów granicznych uzasadnione względami historycznymi, z którymi w przedmiotowym postępowaniu nie mamy do czynienia), natomiast określony w zapisach załącznika nr l do decyzji nr [...] zakres planowanej inwestycji przewiduje nadbudowę murów granicznych w granicy z działkami nr [...] i [...]. Organ wskazał również, że powyższe stanowisko należy uzupełnić o kwestię związaną z rozbieżnościami pomiędzy wymienionymi dokumentami (tj. zapisami planu miejscowego i treścią decyzji wz z dnia [...] kwietnia 2010 r.) w zakresie rozbudowy ganków kondygnacji drugiej, trzeciej i czwartej w podwórku zachodnim posesji nr [...] oraz podpiwniczenia podwórek, oficyn i fragmentu budynku frontowego do dwóch kondygnacji (budowa i rozbudowa). Ustalenia zawarte w § 10 ust. 4 pkt 1 lit. b w powiązaniu z zapisami § 67 ust. 3 pkt. 2 lit. i obowiązującego planu miejscowego wprowadzają dla terenów objętych pełną ochroną konserwatorską możliwość prowadzenia prac konserwatorskich i prac restauratorskich oraz robót budowlanych polegających na przebudowie albo remoncie (z jednoczesną ochroną elewacji frontowych i z dopuszczeniem wykonania zmian wynikających z uwarunkowań historycznych, z którą to sytuacją w przedmiotowym postępowaniu nie mamy do czynienia), nie dopuszczają jednak rozwiązań wykraczających poza wymienione pojęcia przebudowy i remontu. Tymczasem zakres prac budowlanych określony w zapisach decyzji pojęciem rozbudowy wykracza poza obydwie przywołane definicje, ustalona bowiem zapisem art. 3 pkt. 7a ustawy Prawo budowlane definicja przebudowy to "wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego", natomiast remont to, zgodnie art. 3 pkt. 8 Prawa budowlanego, "wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym". Jednakże należy podkreślić, że określona w zapisach załącznika nr 1 do decyzji nr [...] "rozbudowa" (mieszcząca się w zakresie określonej w art. 3 pkt. 6 w/w ustawy Prawo Budowlane definicji budowy) nie polega na wykonywaniu w istniejącym obiekcie robót budowlanych mających na celu odtworzenie stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, i wiąże się z ewidentną zmianą charakterystycznych parametrów inwestycji: a/ rozbudowa ganków kondygnacji drugiej, trzeciej i czwartej w podwórku zachodnim posesji nr [...] powoduje zmianę co najmniej kubatury i powierzchni zabudowy istniejącego obiektu, zgodnie z zapisami pkt. 5.2.1.1, 5.2.3, 5.2.4 oraz pkt. 5.1.2.2 Polskiej Normy nr PN-ISO 9836:1997 oraz § 3 pkt 24 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie; b/ podpiwniczenie podwórek, oficyn i fragmentu budynku frontowego do dwóch kondygnacji powoduje zmianę kubatury obiektu zgodnie z zapisami pkt.·5.2.1.1 i 5.2.2 Polskiej Normy nr PN-ISO 9836: 1997 oraz § 3 pkt 24 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych a także liczby jego kondygnacji. Zgodnie z przywołanym powyżej zapisem § 3 pkt 24 rozporządzenia przez kubaturę brutto budynku rozumie się sumę kubatury brutto wszystkich kondygnacji, stanowiących iloczyn powierzchni całkowitej mierzonej po zewnętrznym obrysie przegród wewnętrznych i wysokości kondygnacji brutto, mierzonej między podłogą na stropie lub warstwą wyrównawczą na gruncie a górną pow. podłogi warstwy osłaniającej izolację cieplną stropu nad najwyższą kondygnacją, przy czym do kubatury brutto budynku wlicza się kubaturę przejść, prześwitów, i przejazdów bramowych, poddaszy nieużytkowych oraz takich zewnętrznych przekrytych części budynku jak loggie, podcienia, ganki, krużganki, werandy, a także kubaturę balkonów i tarasów mierzoną do wysokości balustrady. Dlatego też zdaniem Kolegium, również projektowana rozbudowa ganków jak i podpiwniczenie podwórek, oficyn i fragmentu budynku do dwóch kondygnacji, stoi w sprzeczności z zapisami planu, bowiem działania zmierzające do realizacji tych zamierzeń nie stanowią ani przebudowy ani też remontu, czyli takich działań, jakie dopuszcza plan. SKO w K. wskazało, że w pozostałej części zapisy decyzji nr [...] są zbieżne z ustaleniami uchwały Rady Miasta K. nr [...]. W związku z powyższym wskazana decyzja powinna zostać utrzymana w mocy w części dotyczącej: a/ przebudowy budynku frontowego na posesji nr [...] i [...], b/ zmiany sposobu użytkowania posesji nr [...] i [...] od I piętra do poddasza na funkcję hotelową (hotel), c/ przebudowy i zmiany sposobu użytkowania poddasza posesji nr [...] i [...] na funkcję usługową (hotel), d/ budowy doświetlenia w formie świetlika wraz z przebudową istniejącego w budynku frontowym (kontynuacja istniejącego), przy zastrzeżeniu jednak że świetlik ten może być zlokalizowany na budynku frontowym wyłącznie od strony podwórka (dziedzińca); e/ zmiany sposobu użytkowania piwnic wraz z przedprożem posesji nr [...] i [...] na funkcję usługową (hotel), f/ budowy stacji trafo w piwnicach, g/ infrastruktury technicznej, h/ budowy podwójnego szybu windowego. Rozpoznając sprawę Sąd wskazał , że organ wydał decyzję po kontroli sprawy przez Sąd, jaka dokonała się na skutek rozpoznania skarg K. L. i strony skarżącej w sprawie sygn. akt II SA/Kr 773/14 zakończonej wyrokiem z dnia 31 lipca 2014 r. W uzasadnieniu tego wyroku Sąd wyraźnie wskazał, iż warunki określone w decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dopuszczające podniesienie kalenicy budynku frontowego oraz częściowej nadbudowy budynku frontowego, jak również zmianę kąta nachylenia tylnej połaci dachowej pozostają w sprzeczności z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, podobnie jak dopuszczenie wewnętrznego zadaszenia. Sąd podniósł także, iż organ rozpoznając poprzednio sprawę zasadnie orzekł o wygaśnięciu decyzji w zakresie warunków dotyczących nadbudowy murów granicznych. Sąd ponadto stwierdził, iż kontrolowana przez niego decyzja była wadliwa w tym zakresie, w jakim nie wygasiła decyzji o ustaleniu warunków zabudowy w zakresie dopuszczającym rozbudowę obiektu (Sąd pojęcie to zdefiniował) tj. wykonania podpiwniczenia i budowy kondygnacji podziemnych. Sąd stwierdził, że nie ulega wątpliwości, iż wykonanie podpiwniczenia podwórek oznacza rozbudowę a nie przebudowę obiektu. Wykonanie tych prac, prowadziłoby bowiem do zmiany charakterystycznych parametrów tego budynku takich jak kubatura obiektu. Ponownie rozpoznając sprawę organ zastosował się do zaleceń Sądu wygaszając decyzję o ustaleniu warunków zabudowy w takim zakresie, w jakim nakazał mu to Sąd. Organ ponadto orzekł o wygaszeniu decyzji w zakresie dopuszczającym możliwość rozbudowy ganków kondygnacji drugiej, trzeciej i czwartej w podwórku zachodnim posesji [...]. Zdaniem Sądu decyzja w tym zakresie jest zgodna z prawem. Wprawdzie Sąd w sprawie II SA/Kr 773/14 nie nakazał organowi wygasić decyzji w tym zakresie, jednakże wyraźnie wskazał, iż postanowienia planu miejscowego zakazują rozbudowy obiektów. Sąd też przeanalizował pojęcie rozbudowy - jako prac budowlanych prowadzących do zmiany między innymi kubatury budynku oraz wskazał, iż decyzja w kontrolowanej przez siebie sprawie była wadliwa w tym zakresie w jakim nie wygasiła zgody na rozbudowę zabytkowych kamienic. Organ prawidłowo stwierdził wygaśnięcie decyzji także w zakresie nie wskazanym bezpośrednio przez Sąd, ale w literalnej zgodzie z zaleceniami Sądu w tym zakresie tj. zakresie w jakim decyzja o warunkach zabudowy jest sprzeczna z zapisami planu miejscowego. Organ zasadnie uznał, iż rozbudowa ganków doprowadzi co najmniej do powiększenia kubatury obiektu a zatem prace takie stałyby w sprzeczności z wymogami, jakie w stosunku do przedmiotowego obiektu wprowadził plan miejscowy. Decyzja organu odpowiadała zatem w pełni zaleceniom jakie sformułował Sąd w sprawie II SA/Kr 773/14, które to zalecenia były dla niego wiążące, a ponadto pozostaje w zgodzie z art. 65 ust 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, który nakazuje stwierdzenie jej wygaśnięcia w zakresie w jakim ustalenia planu miejscowego są inne niż ustalenia zawarte w decyzji o warunkach zabudowy. Jak mowa o tym wyżej obowiązujący miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obszaru "[...]" nie przewiduje na tym obszarze i w stosunku do tych obiektów objętych pełną ochroną konserwatorską możliwości ich rozbudowy. Sąd wskazał, że zgodnie z art. 153 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu Sądu wiążą w sprawie ten Sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Przepis art. 153 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ma charakter bezwzględnie obowiązujący co oznacza, że ani organ administracji publicznej ani Sąd orzekając ponownie w tej samej sprawie nie mogą nie uwzględnić oceny prawnej i wskazań wyrażonych wcześniej w orzeczeniu Sądu, gdyż są nimi związane. Nieprzestrzeganie tego przepisu podważałoby obowiązującą w demokratycznym państwie prawnym zasadę sądowej kontroli nad aktami i czynnościami organów administracji i prowadziłoby do niespójności działania systemu władzy publicznej. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreśla się, że ciążący na organie i na Sądzie obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej wyrażonej w wyroku sądu administracyjnego, może być wyłączony tyko w wypadku istotnej zmiany stanu prawnego lub faktycznego, czyniącej pogląd prawny nieaktualnym, a także w razie wzruszenia wyroku w trybie przewidzianym prawem. Zarzut orzekania na niekorzyść strony jest niezrozumiały. Jak mowa o tym wyżej, organ orzekał zgodnie z wiążącymi go zaleceniami Sądu a Sąd rozpoznający niniejszą sprawę żadnego uchybienia w tym zakresie się nie dopatrzył. Jeżeli intencją skarżącego (aczkolwiek uzasadnienie skargi w tym zakresie jest niejasne) jest to, że wygaśnięcie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy w zaskarżonej decyzji wydane jest w szerszym zakresie niż wygaśnięcie pierwotne w decyzji z dnia [...] grudnia 2011 r., od której to decyzji strona skarżąca złożyła odwołanie to Sąd wyjaśnia, iż w efektem tego odwołania było wszczęcie postępowania w którym to postępowaniu została złożona skarga przez inną niż skarżący, stronę postępowania K. L., którą to skargę Sąd uwzględnił. W następstwie wyroku, jaki zapadł w rozpoznaniu tej skargi wydana została skarżona decyzja, która w żaden sposób zasady reformationis in peius nie narusza. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd na podstawie art. 151 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił jako niezasadną. [...] z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa z siedzibą w K. wniosła od wyroku skargę kasacyjną, na podstawie art. 173 § 1, oraz art. 175 § 1, art. 176 i art. 177 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( dalej "p.p.s.a." ), zaskarżając wyrok w całości. Zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy, to jest: 1. naruszenie art. 153 p.p.s.a. oraz art. 170 p.p.s.a. i art. 171 p.p.s.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie, polegające na wadliwym przyjęciu , że częściowe wygaszenie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy Prezydenta Miasta K. z dnia [...] kwietnia 2010r. ( nr. sprawy : [...]), w zakresie dokonanym na podstawie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego ( dalej jako "SKO") z dnia [...] listopada 2014r. wydane po ponownym rozpatrzeniu sprawy ( znak : [...]), a w szczególności w zakresie wygaszenia decyzji ustalającej warunki zabudowy o rozbudowę ganków kondygnacji drugiej, trzeciej i czwartej w podwórku zachodnim posesji nr [...], zostało dokonane zgodnie ze wskazaniami co do dalszego postępowania w sprawie wyrażonymi w prawomocnym wyroku WSA z dnia 31 lipca 2014r. ( sygn. akt : II SA/ Kr 773/14) – co miało istotny wpływ na wynik sprawy, a przede wszystkim na oddalenie skargi Skarżącego; 2. naruszenie art. 3 § 1 p.p.s.a. oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a w związku z art. 153 p.p.s.a., poprzez nieuwzględnienie skargi skarżącego, pomimo naruszenia przez SKO bezwzględnie obowiązującego przepisu art. 153 p.p.s.a. , polegającego na wydaniu decyzji z dnia [...] listopada 2014r. po ponownym rozpatrzeniu sprawy, ( znak : [...]) z przekroczeniem wskazań co do dalszego postępowania wyrażonych w prawomocnym wyroku WSA z dnia 31 lipca 2014r. ( sygn.. akt II SA/Kr 773/14) – co miało istotny wpływ na wynik sprawy. Na tych podstawach wnosiła o: 1) uchylenie zaskarżonego wyroku z dnia 28 kwietnia 2015r. w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie, 2) zasądzenie na rzecz Skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Zgodnie z art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tj. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W sprawie nie występują, enumeratywnie wyliczone w art. 183 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przesłanki nieważności postępowania sądowoadministracyjnego. Z tego względu, przy rozpoznaniu sprawy Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej. Skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionej podstawie. Zarzut naruszenia art. 153 oraz art. 170 i 173 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie jest zasadny. Według art. 153 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi " Ocena prawna i wskazania co dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu Sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie". Ocena prawna to ocena związana z wykładnią przepisów prawa, których błędna wykładnia doprowadziła do wydania wadliwej decyzji przez organ administracji publicznej . W wyroku Sąd zawiera ocenę prawną wiążącą w procesie przeprowadzenia wykładni przez organ administracji publicznej przy ponownym rozpoznaniu i rozstrzygnięciu sprawy, po zastosowaniu środka prawnego wobec zaskarżonego działania. Swoboda organu administracji publicznej przeprowadzenia wykładni jest wyłączona związaniem oceną prawną Sądu. Artykuł 153 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zawiera też drugi element ograniczenia swobody organu administracji publicznej przy ponownym rozpoznaniu i rozstrzygnięciu sprawy po zastosowaniu przez Sąd środka prawnego wobec zaskarżonego działania. W uzasadnieniu wyroku Sąd zawiera wskazania co do dalszego postępowania. Wskazania co do dalszego postępowania należy wiązać ze stadiami stosowania prawa, a mianowicie ze stadium ustalenia stanu faktycznego co powiązane jest z przyjętą teorią dowodów w tym zatem ze wskazaniem istotnych okoliczności faktycznych wynikających z przepisu prawa materialnego, których udowodnienie przesądza o wyprowadzeniu określonego rodzaju konsekwencji prawnej. Wskazania co do dalszego postępowania nie obejmują wyznaczenia zakresu przedmiotowego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy. Zastosowanie zatem środka prawnego uchylenia wobec zaskarżonej decyzji powoduje ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy przez właściwy organ administracji publicznej. Tylko jeżeli Sąd zastosuje środek prawny uchylając decyzję w części, ogranicza w ten sposób zakres przedmiotowy rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy w postępowaniu administracyjnym. W zakresie bowiem, w którym Sąd nie zastosował środka prawnego wobec zaskarżonej decyzji pozostaje rozstrzygniecie w mocy, co wyłącza objęcie ponownym rozpoznaniem i rozstrzygnięciem w postępowaniu administracyjnym. Po uchyleniu przez Sąd zaskarżonej decyzji w całości, organ administracji publicznej obowiązany jest w całości rozpoznać i rozstrzygnąć sprawę , zgodnie z przepisami prawa , przy których wykładni i ustaleniach faktycznych związany jest oceną prawną i wskazaniami zawartymi w wyroku Sądu. W tym, stanie rzeczy, skoro skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach, na mocy art. 184 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.