IV SA/Wa 332/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Wójcik (spr.), Sędziowie sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj, sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Protokolant referent Joanna Kicińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 maja 2017 r. sprawy ze skargi [...] Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowe S.A. z siedzibą w [...] na decyzję Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania pozwolenia wodnoprawnego oddala skargę Decyzją z [...] grudnia 2016r. Nr [...] Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 23, z późn. zm.), w związku z art. 126 pkt 1, art. 122 ust. 1 pkt 1, w zw. z art. 37 pkt 7 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (t. j. Dz. U. z 2015 r. poz. 469, z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania Przedsiębiorstwa [...] S.A. z/s w W., utrzymał w mocy decyzję Marszałka Województwa [...] Nr [...], z dnia [...] września 2016 r. W/w decyzją organ I instancji odmówił podmiotowi [...] S.A. z siedzibą w W. przy ul. [...], pozwolenia wodnoprawnego na wydobywanie piasku i żwiru z koryta rzeki [...] na odcinku od km [...], zlokalizowanym w granicach W. [...]. Od powyższej decyzji, w ustawowym terminie, odwołanie złożyło [...] S.A. wskazując, iż w uzasadnieniu decyzji organ nie przedstawił żadnych dowodów potwierdzających, że odmowa udzielenia przedmiotowego pozwolenia wodnoprawnego jest zasadna. Organ swoje rozstrzygnięcie oparł jedynie na przypuszczeniach, a nie na konkretach. Odwołujący podkreślił, iż piaskarnia [...] funkcjonuje bez przerwy od chwili założenia, tj. od roku 1990 i pomimo, że w ramach prowadzonej działalności rzeka eksploatowana jest od kilku dekad, to jej stan na analizowanym odcinku nie zmienił się. Wobec powyższego stwierdzenie organu, że na objętym wnioskiem odcinku brak jest piasku, nie jest zgodne ze stanem rzeczywistym. Odwołujący wskazał również, że wykonany przez niego pomiar dna w dniu [...] marca 2016 r. potwierdza, że zachodzi proces odnawiania się piasku, natomiast wykorzystany przez organ do porównania pomiar dokonany przez administratora rzeki został wykonany dopiero po pół roku, tj. [...] września 2016 r. Ponadto termin pomiaru wybrany został i wykonany przez RZGW w W. z "czystą premedytacją", a mianowicie administrator miał pełną świadomość, iż pogłębiarka pracowała już ponad dwa tygodnie, zatem piasek został w dużej części wydobyty i w rzece mogło go już w tym czasie nie być. Firma [...] podkreśliła również, że przed rozpoczęciem prac wydobywczych każdorazowo wstępnie sonduje odcinek rzeki. Wydobycie prowadzone jest tylko wtedy, gdy sondowanie potwierdza, że piasek jest naniesiony i jest jego odpowiednia ilość. Organ odwoławczy po rozpatrzeniu sprawy wskazał, że postępowanie w przedmiocie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego na wydobywanie piasku i żwiru z koryta rzeki [...] na odcinku od km [...] toczy się od momentu złożenia wniosku (wraz z operatem wodnoprawnym z lutego 2008 r.) przez [...] S.A. przy piśmie z dnia 28 lutego 2008 r. W piśmie z dnia 11 czerwca 2008 r. wnioskodawca dokonał zmiany ww. wniosku określając nowy kilometraż poboru na km [...] rzeki [...]. Od tego momentu wydane w sprawie rozstrzygnięcia zarówno przez organ I instancji, jak i organ odwoławczy nie satysfakcjonowały którejś ze stron postępowania. Sprawa była również przedmiotem oceny Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Dokładny przebieg tego postępowania został przedstawiony przez Marszałka Województwa [...] w zaskarżonej decyzji z dnia [...] września 2016 r. Wskazać w tym miejscu należy, iż organ I instancji zgromadził w sprawie obszerny materiał dowodowy (uzupełniany przez zainteresowane strony), m.in. w postaci: - dokumentu pn.: "Zmiany pionowego układu zwierciadła wody oraz morfologii dna koryta [...] na odcinku od km [...] w świetle materiałów archiwalnych i wyników pomiarów 2008" opracowanego w lutym 2009 r. przez dr inż. P. K. z Politechniki [...], Wydział Inżynierii Środowiska; - opracowań wykonanych na zlecenie wnioskodawcy pn.: "[...]" wykonanych w listopadzie 2008 r., w kwietniu 2010 r., w kwietniu 2011 r., w maju i sierpniu 2013 r., w marcu 2014 r. oraz w marcu 2016 r.; -opracowania wykonanego przez dr hab. T. F., prof. nadz. SGGW pn.: "Opinia w sprawie zmian morfologii koryta [...] w W. i ich związku z eksploatacją kruszywa" z marca 2011 r.; - operatu wodnoprawnego z lipca 2013 r.; - opinii z dnia [...] listopada 2014 r. sporządzonej przez dr inż. P. K. z Politechniki [...] w sprawie możliwości poboru piasku z koryta [...] na odcinku km [...], - wyników sondowania wykonanego przez RZGW w W. w dniu [...] września 2016 r. w rejonie km [...] rzeki [...]. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2016 r. Marszałek Województwa [...] odmówił udzielania [...] S.A. pozwolenia wodnoprawnego z uwagi na fakt, iż projektowany sposób korzystania z wód polegający na wydobywaniu piasku i żwiru z koryta rzeki [...] na objętym wnioskiem odcinku narusza ustalenia dokumentów wymienionych w art. 125 pkt 1 ustawy Prawo wodne (ustaleń planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza, oraz ustaleń warunków korzystania z wód regionu wodnego) oraz nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 125 pkt 3 ww. ustawy (wymagań ochrony zdrowia ludzi, środowiska i dóbr kultury wpisanych do rejestru zabytków oraz wynikających z odrębnych przepisów). Jak wynika z załączonego do akt sprawy operatu wodnoprawnego z lipca 2013r., zakres zamierzonego korzystania z wód obejmuje strefę poboru piasku o szerokości 150 m i długości 200 m przy dopuszczalnej głębokości kopania określonej jako 3,8 m poniżej wody średniej rocznej (SSW). Przewiduje się, że pobór ten będzie się odbywał okresowo, nie dłużej niż 2 tygodnie dwa razy do roku, przy zachowaniu 8 godzinnego dnia pracy oraz z uwzględnieniem okresu lęgowego ptaków (roboty nie będą prowadzone w okresie od 15 marca do 15 sierpnia). Maksymalna łączna ilość ruchomych piasków dennych możliwa do wydobycia w roku szacowana jest na poziomie 15-20 tys. m3. Organ podkreślił, że RZGW w W. w trakcie postępowania wielokrotnie zwracał uwagę, że w rejonie poniżej ujścia [...] nie ma możliwości poboru piasku. Między innymi w piśmie z dnia 4 sierpnia 2016 r. RZGW w W. podkreślił, iż nie wyraża zgody na komercyjne wydobywanie piasku z koryta rzeki [...] na objętym wnioskiem odcinku, gdyż pobór ten powoduje zwiększenie spadku, a co za tym idzie zwiększenie prędkości przepływu i przez to obniżenie zwierciadła wody, a to z kolei stwarza wrażenie wypiętrzania się górotworu na dnie rzeki, co jest jedną z przyczyn trudności żeglugowych. W ocenie RZGW wszelka działalność eksploatacyjna w podanym odcinku w znaczący sposób wpływa na obniżenie stanów wód rzeki [...] i powoduje wzrost zagrożenia bezpieczeństwa dla żeglugi na całym akwenie [...], powyżej km [...], a eksploatacja kruszywa zalegającego cienką warstwą nad chronioną rafą w znaczący sposób wpływa na zwiększenie zagrożenia uszkodzenia samej rafy kamiennej. RZGW zaznaczył, że planowane na analizowanym odcinku działania nie mają nic wspólnego z odbudową i przywróceniem żeglowności na drogach śródlądowych w Polsce, o czym wielokrotnie zapewniał wnioskodawca. Jako znaczący dowód w sprawie zarządca rzeki przekazał przy piśmie z dnia 5 września 2016 r. wyniki sondowań wykonane w dniu [...] września 2016 r., które wskazują, że na terenie planowanego poboru występują śladowe ilości piasku lub jego całkowity brak. W piśmie z dnia 9 września 2016 r. RZGW w W. stwierdził, iż "w podanym kilometrze prowadzone były intensywne prace poboru piasku, których wynikiem jest naruszenie dna rzeki, jak i strefy ochronnej lewego brzegu". Organ odwoławczy pragnie zwrócić uwagę, że ww. wyniki sondowań wskazują, że na analizowanym odcinku rzeki [...] występują znaczne przegłębienia dna, a pobór piasku nastąpił nie na głębokości 4 m od poziomu wody średniej rocznej, a minimum na głębokości około 7,35 m, co niemal dwukrotnie przekracza dozwoloną głębokość poboru. Na powyższy problem uwagę zwrócił już w 2009 r. dr inż. P. K. z Politechniki [...] w dokumencie pn.: "Zmiany pionowego układu zwierciadła wody oraz morfologii dna koryta [...] na odcinku od km [...] w świetle materiałów archiwalnych i wyników pomiarów 2008" stwierdzając, że "ilość kruszywa obecnie pobieranego z koryta jest zdecydowanie większa od ilości dostarczanej przez rzekę, co powoduje ujemy bilans transportu rumowiska i powolne rozmywanie (a właściwie rozpłukiwanie) warstw poddennych pochodzenia niealuwialnego w środkowej części odcinka [...]" (str. 25 wniosek nr 3). "Całkowitym zakazem eksploatacji kruszywa w strefach nurtowych powinien zostać objęty dolny fragment odcinka [...] od km [...] do czasu stwierdzenia "odtworzenia się naturalnych stref akumulacji i zauważalnego wzrostu rzędnych dna w tym rejonie" (str. 26 wniosek nr 5). Również dr hab. T. F. w "Opinii w sprawie zmian morfologii koryta [...] w W.i ich związku z eksploatacją kruszywa" z marca 2011 r. stwierdził m.in., że: "zakazem eksploatacji kruszywa z koryta rzeki powinien być objęty odcinek pomiędzy kilometrem [...] a kilometrem [...]. Na tym odcinku powinno się eksploatować jedynie piasek, który został zdeponowany w przestrzeniach międzyostrogowych, a także na powierzchni tarasu współczesnego (międzywale). Eksploatacja taka poprawi warunki przepływu wielkich wód. [...] Powyżej kilometra [...] eksploatacja powinna być prowadzona tylko w strefach poza głównym nurtem. Eksploatacja powinna być także prowadzona w oparciu o dokładne rozpoznanie aktualnej morfologii dna koryta. Kruszywo powinno być pobierane z przemieszczających się mezoform korytowych" (str. 11). Natomiast w opinii w sprawie możliwości poboru piasku z koryta [...] na odcinku km [...] z dnia [...] listopada 2014 r. dr inż. P. K. z Politechniki [...] wskazał, że: "efektem poboru rumowiska na omawianym odcinku jest dalsza degradacja [...] oraz procesy erozji dennej i brzegowej na odcinku leżącym poniżej. Między innymi w wyniku tych zjawisk dochodzi do akumulacji rumowiska w rejonie [...] gdzie usuwanie nadmiaru rumowiska z koryta jest wskazane m.in. ze względów przeciwpowodziowych, ale nikt się tym nie zajmuje [...] pobór rumowiska z koryta [...] w strefie nurtowej na odcinku od km [...] jest wybitnie szkodliwy dla stanu koryta, hydrodynamiki przepływów i przebiegu procesów rzecznych [...]". Również przedstawiane przez wnioskodawcę w trakcie postępowania wyniki pomiarów potwierdzają, iż nastąpił trend spadkowy w zakresie możliwej do pozyskania objętości piasku. W kwietniu 2011 r. ilość możliwego do poboru piasku wynosiła [...] m3, a wg. pomiarów z marca 2014 r. wynosiła [...] m3. Należy zgodzić się z odwołującym, iż w marcu 2016 r. odnotowano w stosunku do pomiarów z marca 2014 r. wzrost ilości piasku możliwego do pobrania (do [...] m3) niemniej jednak wzrost ten jest niewielki. Biorąc zatem po uwagę istniejące obecnie na rozpatrywanym odcinku zasoby piasku możliwe do pobrania organ stwierdził, iż są one niższe od planowanego przez wnioskodawcę wydobycia określonego w przedziale 15 tys. do 20 tys. m3 rocznie. Organ wskazał, że odwołujący zwraca również uwagę na swoje wieloletnie doświadczenie i podkreśla, że piaskarnia [...] funkcjonuje bez przerwy od chwili założenia, tj. od roku 1990 i pomimo, że w ramach prowadzonej działalności rzeka eksploatowana jest od kilku dekad, to jej stan na analizowanym odcinku nie zmienił się. Zdaniem organu powyższy argument jest chybiony, gdyż zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wskazuje, że odwołujący prowadzi swoją działalność bez wymaganego prawem pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód polegające na wydobywaniu z wód piasku i żwiru. Powyższe potwierdza skierowane przez Regionalną Dyrekcję Ochrony Środowiska w W. do Komendy Rejonowej Policji w W. zawiadomienie o możliwości popełnienia wykroczenia w kwestii prowadzenia przez spółkę [...] S.A. w W. poboru piasku z wód rzeki [...] w km od [...], w granicach działki o nr ewid. [...] obręb [...] (pismo z dnia 26 września 2016 r.). Ponadto Sąd Rejonowy dla W. w W. [...] Wydział Karny, wyrokiem z dnia [...] maja 2015 r. sygn. akt: [...] uznał odwołującego winnym popełnienia zarzucanego mu czynu stanowiącego wykroczenie z art. 192 ust. 1 Prawa wodnego, a mianowicie, że w okresie od [...].10.2011 r. do [...].12.2014 r. w W. na rzece [...] w km [...] wydobywał piasek z koryta rzeki bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego, na szkodę RZGW w W. Odwołujący posiada wprawdzie decyzję Marszałka Województwa [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. udzielającą pozwolenia wodnoprawego na czasowe składowanie piasku oraz innych rodzajów kruszywa [...], w międzywalu rzeki [...], na lewym brzegu, w rejonie km [...] rzeki, na działce nr ewid. [...], obręb [...], na powierzchni [...] ha, w [...] W., oraz decyzję Dyrektora RZGW w W. nr [...] z dnia [...] stycznia 2012 r, zwalniającą z zakazu składowania piasku na obszarze bezpośredniego zagrożenia powodzią oraz wykonywania innych robót związanych z eksploatacją składowiska na ww. działce nr [...], niemniej jednak decyzje te nie uprawniają go do prowadzenia działalności wydobywczej w korycie rzeki [...] bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego. Odwołujący w trakcie prowadzonego postępowania zwrócił również uwagę, iż jest w posiadaniu umowy dzierżawy nr [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. zawartej z miastem W., w której w § 1 pkt 2 wskazano, że nieruchomość zostaje wydzierżawiona z przeznaczaniem pod plac składowy piasku wraz z terenem przyległym. Powyższa umowa nie zwalnia jednak odwołującego z obowiązku zawarcia umowy z RZGW w W. na użytkowanie gruntów pokrytych wodami, o której mowa w art. 20 ustawy Prawo wodne, w związku z prowadzeniem działalności związanej z poborem piasku. Wprawdzie podmiot ubiegający się o pozwolenie wodnoprawne przed wydaniem decyzji w tym przedmiocie nie ma obowiązku legitymowania się tytułem do nieruchomości na której planuje prowadzenie działalności, niemniej jednak należy zwrócić uwagę na przepis art. 123 ust. 2 Prawa wodnego, który stanowi, że pozwolenie wodnoprawne nie rodzi dla adresata takiej decyzji praw do nieruchomości i urządzeń wodnych koniecznych do realizacji zapisów zawartych w pozwoleniu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich do tych nieruchomości i urządzeń. Oznacza to, że inwestorowi nie wolno realizować uprawnienia wynikającego z pozwolenia wodnoprawnego bez uzyskania tytułu do ingerencji w cudzą własność. Organ odwoławczy zwrócił uwagę, iż objęte wnioskiem przedsięwzięcie zlokalizowane jest na obszarze jednolitej części wód powierzchniowych (JCWP) pod nazwą [...]. Zgodnie z Planem gospodarowania wodami na obszarze dorzecza [...] ustanowionym uchwałą Rady Ministrów z dnia [...] lutego 2011 r. (M.P. poz. [...]) oraz z rozporządzeniem nr [...] Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. z dnia [...] kwietnia 2015 r. w sprawie ustalenia warunków korzystania z wód regionu wodnego środkowej [...] (Dz. Urz. Woj. [...] poz. [...]), JCWP jest zagrożona nieosiągnięciem celów środowiskowych, gdyż jej stan został określony jako zły. Dla tej JCWP ustalona została derogacja 4(4)-l ze względu na wpływ działalności antropogenicznej na jej stan, co generuje konieczność przesunięcia w czasie osiągnięcia celów środowiskowych z uwagi na brak rozwiązań technicznych możliwych do zastosowania w celu poprawy jej stanu. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Marszałek Województwa [...] wskazał na opracowaną, na podstawie Państwowego Monitoringu Środowiskowego prowadzonego przez WIOŚ w W., ocenę stanu wód na okres 2010-2012, z której wynika, że objęta analizą JCWP cechuje się złym stanem ekologicznym, a elementami decydującymi o jej stanie są glin, fitoplankton oraz makrobezkręgowce bentosowe. Jak słusznie zauważył organ I instancji objęta wnioskiem działalność może przyczynić się do uniemożliwienia zasiedlenia struktury dna omawianego odcinka rzeki przez organizmy wodne stanowiące elementy oceny stanu ekologicznego jednolitej części wód (fitobentos, makrofity, makrobezkręgowce bentosowe), a tym samym stanowić dodatkowe negatywne oddziaływanie na elementy oceny stanu JCWP, w tym na parametr makrobezkręgowce bentosowe, który już obecnie jest w stanie poniżej dobrego. Należy również zwrócić uwagę na § 13 rozporządzenia Dyrektora RZGW w W. w sprawie ustalenia warunków korzystania z wód regionu wodnego środkowej [...], zgodnie z którym korzystanie z wód oraz regulacja lub zabudowa urządzeniami wodnymi wód powierzchniowych nie może stwarzać nowego albo zwiększać istniejącego zagrożenia nieosiągnięcia celów środowiskowych określonych w planie, o którym mowa w § 2 (Plan gospodarowania wodami na obszarze dorzecza [...]), jak również zagrażać osiągnięciu celów środowiskowych określonych dla obszarów chronionych. Ponadto, przedmiotowa inwestycja zlokalizowana jest na terenie [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu, który został wyznaczony na podstawie art. 23 ust. 2 ustawy o ochronie przyrody. W Rozporządzeniu Nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2007 r. w sprawie [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu, określone zostały zakazy wynikające z art. 24 ust. 1 ww. ustawy. Artykuł 24 ust. 2 ustawy o ochronie przyrody stanowi natomiast, że zakazy te nie dotyczą prowadzenia akcji ratowniczej oraz działań związanych z bezpieczeństwem powszechnym. Zdaniem odwołującego objęty wnioskiem pobór piasku z rzeki [...] wpłynie na poprawę bezpieczeństwa powodziowego oraz warunków żeglugowych na [...]. Z powyższym stwierdzeniem organ się jednak nie zgodził. Ze zgromadzonego materiału dowodowego zdaniem organu jednoznacznie wynika, że pobór piasku na objętym wnioskiem obszarze nie byłby związany z bezpieczeństwem powszechnym, a jedynie z wydobywaniem tego piasku w celu gospodarczym. Podkreślić należy, iż działania takie są niezgodne z obowiązującymi przepisami dotyczącymi [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu. Marszałek Województwa [...] odmawiając udzielenia przedmiotowego pozwolenia wodnoprawnego zwrócił uwagę, iż oprócz tego, że objęte wnioskiem korzystanie z wód nie może naruszać ustaleń planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza, to zgodnie z art. 31 ust. 2 ustawy Prawo wodne, korzystanie z wód nie może również powodować m.in. pogorszenia stanu wód i ekosystemów od nich zależnych, ani wyrządzać szkód. Z uwagi na fakt, co wielokrotnie podkreślał administrator rzeki, że na objętej wnioskiem strefie poboru brak jest pokładów piasku możliwych do eksploatacji, stwierdzić należy, iż realizacja pozwolenia wodnoprawnego, w zakresie określonym we wniosku, mogłaby doprowadzić do negatywnych zmian w morfologii koryta rzecznego na tym odcinku, oraz do dalszego zaburzenia dynamiki procesów sedymentacyjnych. Powyższe wskazuje zatem zdaniem organu, że udzielenie przedmiotowego pozwolenia wodnoprawnego skutkowałoby naruszeniem ww. przepisu. Skargę na powyższą decyzję wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Spółka [...] S.A. z/s w W., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji, oraz decyzji organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania celem wydania pozwolenia wodnoprawnego. Obciążenie Organu kosztami postępowania; Zaskarżonej decyzji Skarżąca zrzuciła: 1. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7, 8,10 § 1, 77 § 1, 80 k.p.a.; 2. naruszenie prawa materialnego, tj.; - art. 31 ust. 2, art. 125 pkt 1- 3, art. 126 pkt 1) ustawy z 18.07.2001 r. Prawo wodne (t.j. Dz. U. 2015, poz. 469) - poprzez niewłaściwe zastosowanie; - art. 24 ust. 2 ustawy z 16.04.2004 r. o ochronie przyrody (t.j. Dz. U. 2016, poz.2134) - poprzez niewłaściwe zastosowanie; - art. 7, 8, 9 ustawy z 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej, (j.t. Dz. U. 2016 r. poz. 1829) - poprzez niezastosowanie; W uzasadnieniu skargi podniesiono, że Skarżący od lutego 2008 r. ubiega się o pozwolenie wodnoprawne na wydobywanie piasku, początkowo na odcinek [...] od km [...], zmieniony w czerwcu 2008 r. na odcinek [...] od km [...]. Skarżący do wniosku załączył operat wodnoprawny z lutego 2008 r. Zdaniem Organu I i II instancji odmowa wydania pozwolenia wodnoprawnego poprzedzona została "obszernym materiałem dowodowym", jak; - opracowanie dr inż. K. z Politechniki [...] p.t. "Zmiany pionowego układu zwierciadła wody oraz morfologii dna koryta [...] na odcinku od km [...] w świetle materiałów archiwalnych i wyników pomiarów 2008" - opracowanie obejmuje odcinek [...], a Skarżący prowadzi działalność na 2[...] m wchodzących w zakres badanego odcinka [...]; - opracowanie wykonane przez dr hab. T. F. "Opinia w sprawie zmian morfologii koryta [...] w W. i ich związku z eksploatacją kruszywa" z marca 2011 r. - zdaniem Skarżącego nieaktualne; - opinii dr inż. P. K. z Politechniki [...] w sprawie możliwości poboru piasku z koryta [...] na odcinku km [...]- badania stanowiące podstawę opinii, przeprowadzone przez RZGW, nakierowane były wyłącznie na zakres działania prowadzony przez Skarżącego; - wyniki sondowania wykonane przez RZGW wykonane w dniu [...] września 2016 r. w rejonie km [...]- nie są adekwatne, gdyż sondowanie wykonano celowo tuż przed zakończeniem refulacji, aby wykazać, że pokłady piasku są małe. Ponadto Skarżący nie został zawiadomiony o terminie badania, aby nie mógł wziąć udziału i zgłosić swoich uwag. Z opracowań wykonanych na zlecenie Skarżącego na odcinku rzeki [...] od km [...] w terminach: w listopadzie 2008, w kwietniu 2010, w kwietniu 2011, w maju i sierpniu 2013, w marcu 2014, w marcu 2016 wynika, że w różnych okresach są różne ilości piasku, które gdyby nie były usuwane, po pewnym czasie spowodowałyby nadmierne spiętrzenie. Na uwagę zasługuje fakt, że badania na zlecenie Skarżącego robione były w okresach pomiędzy kolejnymi refulacjami, i z tego powodu są miarodajne. Organy nie uwzględniły tak istotnych dla rozstrzygnięcia faktów, jak wieloletnie doświadczenie Skarżącego wydobywającego piasek na tym odcinku [...] od 1990r., jego doświadczenia i spostrzeżeń, a także zasług w zakresie oczyszczania dna [...] z zanieczyszczeń różnego rodzaju nanoszonych przez wodę oraz utylizację tych zanieczyszczeń. Na szczególną uwagę zasługuje technika wydobywania piasku stosowana przez Skarżącego specjalnie wyprodukowaną pogłębiarką ssąco-refulującą, sterowaną komputerowo, z uwzględnieniem cech tej konkretnej rzeki. Pogłębiarka pobiera piasek wachlarzowo, bez mechanicznych rozpulchniaczy typu koło zębate czy głowica tnąca. Zapewnia to skuteczną ochronę dna rzeki gdyż poprzez ssanie usuwa się tylko materiał nanoszony o luźnej strukturze. Warstwy iłowe i rafy kamienne są poza zasięgiem działania tego sprzętu. Za każdym razem, przed rozpoczęciem poboru piasku Skarżący dokonuje sondowania dna celem określenia maksymalnej, możliwej ilości wydobycia. Jednym słowem eksploatacja odbywa się z uwzględnieniem zasad ochrony środowiska, w tym dna rzeki. Organy nie uwzględniły również tego, że [...] jest bardzo zmienną rzeką, jej stan często ulega zmianie z dnia na dzień. Dlatego pomiary dokonane w określonym dniu szybko stają się nieaktualne. Natomiast za podstawę odmowy wydania pozwolenia przyjęto w zasadzie nieaktualne już operaty i opracowania. Ponadto nie uwzględniono, że pozwolenie wodnoprawne może określać warunki i ewentualne ograniczenia pod jakimi ma następować wydobycie. W ten sposób organ I i II instancji naruszył wymienione przepisy k.p.a. dotyczące gromadzenia i oceny materiału dowodowego. Taka postawa organu administracji narusza prawo, a w szczególności przepisy ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Jawi się całkowity brak troski o interes przedsiębiorcy. Wprawdzie posiada on pozwolenie wodnoprawne i umowę, wymienione w uzasadnieniu decyzji Prezesa KZGW jak; - Decyzję Marszałka Województwa [...] nr [...] z [...].06.2012 r. udzielającą pozwolenia wodnoprawnego na składowanie piasku i kruszywa w międzywalu rzeki [...] na działce ew. nr [...] w obrębie [...]; - Decyzję Dyrektora RZGW w W. nr [...] z [...] stycznia 2012 r. zwalniającą z zakazu składowania piasku na obszarze bezpośredniego zagrożenia powodzią; - umowę dzierżawy nr [...] z [...] grudnia 2014 r. z Miastem W. na plac składowy piasku; Nie może jednak korzystać z uprawnień wynikających z powyższych decyzji z powodu braku pozwolenia będącego przedmiotem niniejszego postępowania, co nie zwalnia go z obowiązku płacenia czynszu dzierżawnego. Podkreślono, że w akwenie [...] działają inne firmy, wydobywające kruszywa. Dla przykładu, Skarżący podaje, że dr hab. T. F. w "Opinii w sprawie zmian morfologii koryta [...] w W. i ich związku z eksploatacją kruszywa" z marca 2011 r. pisze, że nakazem eksploatacji kruszywa z koryta rzeki powinien być objęty odcinek pomiędzy kilometrem [...] a kilometrem [...]". Tymczasem na odcinku [...] km biegu [...] pracuje pogłębiarka innej firmy, praktycznie cały czas. Zachowanie takie ewidentnie narusza zacytowane poniżej przepisy ustawy o swobodzie gospodarczej. Tym samym argumentacja organów dotycząca rzekomego szkodliwego wpływu działalności Skarżącego na "zasiedlenie struktury dna przez organizmy wodne" na terenie obszaru,jednolitej części wód powierzchniowych (JCWP) pod nazwą [...]" nie wydaje się również wiarygodna. Trudno dać wiarę, ze pośród kilkunastu firm wydobywających kruszywo na tym odcinku na [...] tylko Skarżący miałby wpływać szkodliwie na środowisko. To samo można stwierdzić w odniesieniu do zarzutu jakoby wydanie pozwolenia wodnoprawnego dla Skarżącego wpłynęło szkodliwie na [...] Obszar Chronionego Krajobrazu. Wskazano także, że Skarżący wydobywa piasek trzy razy w roku w tym rejonie przez około 2-3 tygodni, w ilości odpowiadającej zasobom wykazanym uprzednim wstępnym sondowaniem dna. Pominięte zostały całkowicie zasługi Skarżącego na rzecz Miasta W. w zakresie zapewnienia bezpieczeństwa przeciwpowodziowego przez utrzymywanie w pogotowiu nienaruszalnego zapasu piasku w ilości około 10 tys. ton. Podkreślić należy, że podstawą odmowy wydania pozwolenia wodnoprawnego są tylko przypuszczenia organów administracji co do wystąpienia hipotetycznych zagrożeń. W uzasadnieniu decyzji Prezesa KZGW znajdują się takie stwierdzenia, nie poparte żadnymi dowodami, jak: "należy stwierdzić, że realizacja pozwolenia wodnoprawnego w kształcie określonym we wniosku mogłaby doprowadzić do negatywnych zmian w morfologii koryta rzecznego na tym odcinku, jak również doprowadziłaby do dalszego zaburzenia dynamiki procesów sedymentacyjnych ". " ... z dużym prawdopodobieństwem doprowadziłoby... " "Działalność zakładu może przyczynić się " Tymczasem Skarżący działa na tym odcinku [...] od prawie 30 lat i nie zostało nigdy udokumentowane zniszczenie rafy, ani żadnych elementów lokalnego środowiska. Jako podstawę prawną odmowy wydania pozwolenia wodnoprawnego Organy podają art. 125 pkt 1-3, odsyłający do art. 126 oraz art. 31 ust. 2 Prawa wodnego. Analiza przytoczonych przepisów nie uzasadnia odmowy. Organy nie wykazały w jaki sposób Skarżący "narusza ustalenia dokumentów" wymienionych w powyższym artykule. Twierdzenia Organu sprowadzają się jedynie do wystąpienia nieokreślonej w czasie ewentualności naruszeń, których nigdy nie stwierdzono w odniesieniu do firmy Skarżącego. Organ powołał się w decyzji na Plan gospodarowania wodami na obszarze dorzecza [...], jednak nie podał w jakim zakresie istniałaby ta niezgodność. Nie znajduje też uzasadnienia powoływanie się przez Organy na przepis art. 24 ust. 2 ustawy o ochronie przyrody, gdyż Skarżący nie wykonuje czynności wymienionych w tym przepisie. Zważywszy na brak uzasadnienia odmowy wydania Skarżącemu pozwolenia wodnoprawnego, a nawet odczucie dyskryminowania go, pomimo, że jest podmiotem doświadczonym, sprawdzonym i dysponującym profesjonalnym sprzętem - zaskarżone decyzje w pełni zasługują na uchylenie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. - dalej "p.p.s.a.") polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Rozpoznając przedmiotową sprawę Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem zaskarżenia w sprawie jest decyzja z [...] grudnia 2016r. Nr [...] Prezes Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej, utrzymująca w mocy w związku z art. 126 pkt 1, art. 122 ust. 1 pkt 1, w zw. z art. 37 pkt 7 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (t. j. Dz. U. z 2015 r. poz. 469, z późn. zm.), decyzję Marszałka Województwa [...] Nr [...], z dnia [...] września 2016r., na mocy której odmówiono Skarżącej Spółce wydania pozwolenia wodnoprawnego na wydobywanie piasku i żwiru z koryta rzeki [...] na odcinku od km [...], zlokalizowanym w granicach W. [...]. Zgodnie z art. 126 pkt 1 ustawy wydania pozwolenia wodnoprawnego odmawia się, jeżeli projektowany sposób korzystania z wody narusza ustalenia dokumentów, o których mowa w art. 125 pkt 1-2, lub nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 125 pkt 3; Zgodnie z kolei z art. 125 pozwolenie wodnoprawne nie może naruszać: 1) ustaleń planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza, z wyjątkiem okoliczności, o których mowa w art. 38j, lub ustaleń warunków korzystania z wód regionu wodnego lub warunków korzystania z wód zlewni; 1a) ustaleń planu zarządzania ryzykiem powodziowym; 1b) ustaleń planu przeciwdziałania skutkom suszy; 1c) ustaleń krajowego programu ochrony wód morskich; 1d) ustaleń krajowego programu oczyszczania ścieków komunalnych; 2) ustaleń miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz decyzji o warunkach zabudowy; 3) wymagań ochrony zdrowia ludzi, środowiska i dóbr kultury wpisanych do rejestru zabytków oraz wynikających z odrębnych przepisów. W rozpoznawanej sprawie, wbrew zarzutom podniesionym w skardze organy w wyniku przeprowadzonego postępowania dowodowego w ocenie Sądu, miały podstawy do odmowy udzielania skarżącemu pozwolenia wodnoprawnego, z uwagi na to, że projektowany sposób korzystania z wód polegający na wydobywaniu piasku i żwiru z koryta rzeki [...] na objętym wnioskiem Skarżącego odcinku narusza ustalenia dokumentów wymienionych w art. 125 pkt 1 ustawy Prawo wodne (ustaleń planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza, oraz ustaleń warunków korzystania z wód regionu wodnego) oraz nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 125 pkt 3 ww. ustawy (wymagań ochrony zdrowia ludzi, środowiska i dóbr kultury wpisanych do rejestru zabytków oraz wynikających z odrębnych przepisów). Jak wynika z akt sprawy postępowanie w sprawie dotyczyły wydobywania piasku i żwiru z koryta rzeki [...] na odcinku od km [...]. Sprawa była również przedmiotem oceny Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W toku postępowania organy zgromadziły obszerny materiał dowodowy, zarówno z inicjatywy własnej ja i stron w tym skarżącego. W aktach sprawy znajduje się m.in. - dokument pn.: "Zmiany pionowego układu zwierciadła wody oraz morfologii dna koryta [...] na odcinku od km [...] w świetle materiałów archiwalnych i wyników pomiarów 2008" opracowanego w lutym 2009 r. przez dr inż. P. K. z Politechniki [...], Wydział Inżynierii Środowiska; - opracowania wykonane na zlecenie wnioskodawcy pn.: "[...]" wykonanych w listopadzie 2008 r., w kwietniu 2010 r., w kwietniu 2011 r., w maju i sierpniu 2013 r., w marcu 2014 r. oraz w marcu 2016 r.; -opracowania wykonane przez dr hab. T. F., prof. nadz. SGGW pn.: "Opinia w sprawie zmian morfologii koryta [...] w W. i ich związku z eksploatacją kruszywa" z marca 2011 r.; - operatu wodnoprawny z lipca 2013 r.; - opinia z dnia [...] listopada 2014 r. sporządzona przez dr inż. P. K. z Politechniki [...] w sprawie możliwości poboru piasku z koryta [...] na odcinku km [...], - liczne wyniki sondowań w tym wykonane przez RZGW w W. w dniu [...] września 2016 r. w rejonie km [...]. Z operatu wodnoprawnego z lipca 2013r., wynika, że zakres zamierzonego korzystania z wód obejmuje strefę poboru piasku o szerokości 150 m i długości 200 m przy dopuszczalnej głębokości kopania określonej jako 3,8 m poniżej wody średniej rocznej (SSW). Przewiduje się, że pobór ten będzie się odbywał okresowo, nie dłużej niż 2 tygodnie dwa razy do roku, przy zachowaniu 8 godzinnego dnia pracy oraz z uwzględnieniem okresu lęgowego ptaków (roboty nie będą prowadzone w okresie od 15 marca do 15 sierpnia). Maksymalna łączna ilość ruchomych piasków dennych możliwa do wydobycia w roku szacowana jest na poziomie 15-20 tys. m3. W toku postępowania organy powołując się na opinie RZGW w W. w ustaliły, że w rejonie poniżej ujścia [...] nie ma możliwości poboru piasku. Między innymi w piśmie z dnia 4 sierpnia 2016 r. RZGW w W. podkreślił, iż nie wyraża zgody na komercyjne wydobywanie piasku z koryta rzeki [...] na objętym wnioskiem odcinku, gdyż pobór ten powoduje zwiększenie spadku, a co za tym idzie zwiększenie prędkości przepływu i przez to obniżenie zwierciadła wody, a to z kolei stwarza wrażenie wypiętrzania się górotworu na dnie rzeki, co jest jedną z przyczyn trudności żeglugowych. W ocenie RZGW wszelka działalność eksploatacyjna w podanym odcinku w znaczący sposób wpływa na obniżenie stanów wód rzeki [...] i powoduje wzrost zagrożenia bezpieczeństwa dla żeglugi na całym akwenie [...], powyżej km 520, a eksploatacja kruszywa zalegającego cienką warstwą nad chronioną rafą w znaczący sposób wpływa na zwiększenie zagrożenia uszkodzenia samej rafy kamiennej. RZGW zaznaczył, że planowane na analizowanym odcinku działania nie mają nic wspólnego z odbudową i przywróceniem żeglowności na drogach śródlądowych w Polsce, o czym wielokrotnie zapewniał wnioskodawca. Jako znaczący dowód w sprawie zarządca rzeki przekazał przy piśmie z dnia 5 września 2016 r. wyniki sondowań wykonane w dniu [...] września 2016 r., które wskazują, że na terenie planowanego poboru występują śladowe ilości piasku lub jego całkowity brak. Ponadto w piśmie z dnia 9 września 2016 r. RZGW w W. stwierdził, iż "w podanym kilometrze prowadzone były intensywne prace poboru piasku, których wynikiem jest naruszenie dna rzeki, jak i strefy ochronnej lewego brzegu". Wyniki sondowań w ocenie organu wskazują także, że na analizowanym odcinku rzeki [...] występują znaczne przegłębienia dna, a pobór piasku nastąpił nie na głębokości 4 m od poziomu wody średniej rocznej, a minimum na głębokości około 7,35 m, co niemal dwukrotnie przekracza dozwoloną głębokość poboru. Podkreślenia wymaga, że stanowisko RZGW w powyższym zakresie, pokrywa się także ze znajdującym się w aktach opracowaniem z 2009 r. dr inż. P. K. z Politechniki [...] pn.: "Zmiany pionowego układu zwierciadła wody oraz morfologii dna koryta [...] na odcinku od km [...] w świetle materiałów archiwalnych i wyników pomiarów 2008" stwierdził on w niej, że "ilość kruszywa obecnie pobieranego z koryta jest zdecydowanie większa od ilości dostarczanej przez rzekę, co powoduje ujemy bilans transportu rumowiska i powolne rozmywanie (a właściwie rozpłukiwanie) warstw poddennych pochodzenia niealuwialnego w środkowej części odcinka [...]" (str. 25 wniosek nr 3). "Całkowitym zakazem eksploatacji kruszywa w strefach nurtowych powinien zostać objęty dolny fragment odcinka [...] od km [...] do czasu stwierdzenia "odtworzenia się naturalnych stref akumulacji i zauważalnego wzrostu rzędnych dna w tym rejonie" (str. 26 wniosek nr 5). Również dr hab. T. F. w "Opinii w sprawie zmian morfologii koryta [...] w W. i ich związku z eksploatacją kruszywa" z marca 2011 r. stwierdził m.in., że: "zakazem eksploatacji kruszywa z koryta rzeki powinien być objęty odcinek pomiędzy kilometrem [...] a kilometrem [...]. Na tym odcinku powinno się eksploatować jedynie piasek, który został zdeponowany w przestrzeniach międzyostrogowych, a także na powierzchni tarasu współczesnego (międzywale). Eksploatacja taka poprawi warunki przepływu wielkich wód. [...] Powyżej kilometra [...] eksploatacja powinna być prowadzona tylko w strefach poza głównym nurtem. Eksploatacja powinna być także prowadzona w oparciu o dokładne rozpoznanie aktualnej morfologii dna koryta. Kruszywo powinno być pobierane z przemieszczających się mezoform korytowych" (str. 11). Natomiast w opinii w sprawie możliwości poboru piasku z koryta [...] na odcinku km [...] z dnia [...] listopada 2014 r. dr inż. P. K. z Politechniki [...] wskazał, że: "efektem poboru rumowiska na omawianym odcinku jest dalsza degradacja [...] oraz procesy erozji dennej i brzegowej na odcinku leżącym poniżej. Między innymi w wyniku tych zjawisk dochodzi do akumulacji rumowiska w rejonie [...], gdzie usuwanie nadmiaru rumowiska z koryta jest wskazane m.in. ze względów przeciwpowodziowych, ale nikt się tym nie zajmuje [...] pobór rumowiska z koryta [...] w strefie nurtowej na odcinku od km [...] jest wybitnie szkodliwy dla stanu koryta, hydrodynamiki przepływów i przebiegu procesów rzecznych [...]". Wbrew twierdzeniom strony skarżącej również przedstawiane przez nią w wyniki pomiarów potwierdzają, iż nastąpił trend spadkowy w zakresie możliwej do pozyskania objętości piasku. W kwietniu 2011 r. ilość możliwego do poboru piasku wynosiła [...] m3, a wg. pomiarów z marca 2014 r. wynosiła [...] m3. Niewielki wzrost odnotowano w marcu 2016 r. W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, wbrew twierdzeniom strony skarżącej, mając na uwadze istniejące w dacie orzekania na rozpatrywanym odcinku zasoby piasku możliwe do pobrania organ miał podstawy do po pierwsze do uznania, że brak jest potrzeby ich wydobycia. Organ odwoławczy wskazał także, że objęte wnioskiem przedsięwzięcie zlokalizowane jest na obszarze jednolitej części wód powierzchniowych (JCWP) pod nazwą [...] o kodzie: [...]. Zgodnie z Planem gospodarowania wodami na obszarze dorzecza [...] ustanowionym uchwałą Rady Ministrów z dnia [...] lutego 2011 r. (M.P. poz. [...]) oraz z rozporządzeniem nr [...] Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. z dnia [...] kwietnia 2015 r. w sprawie ustalenia warunków korzystania z wód regionu wodnego środkowej [...] (Dz. Urz. Woj. [...] poz. [...]), JCWP jest zagrożona nieosiągnięciem celów środowiskowych, gdyż jej stan został określony jako zły. Dla tej JCWP ustalona została derogacja 4(4)-l ze względu na wpływ działalności antropogenicznej na jej stan, co generuje konieczność przesunięcia w czasie osiągnięcia celów środowiskowych z uwagi na brak rozwiązań technicznych możliwych do zastosowania w celu poprawy jej stanu. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Marszałek Województwa [...] wskazał na opracowaną, na podstawie Państwowego Monitoringu Środowiskowego prowadzonego przez WIOŚ w W., ocenę stanu wód na okres 2010-2012, z której wynika, że objęta analizą JCWP cechuje się złym stanem ekologicznym, a elementami decydującymi o jej stanie są glin, fitoplankton oraz makrobezkręgowce bentosowe. W ocenie zatem organów objeta wnioskiem działalność może przyczynić się do uniemożliwienia zasiedlenia struktury dna omawianego odcinka rzeki przez organizmy wodne stanowiące elementy oceny stanu ekologicznego jednolitej części wód (fitobentos, makrofity, makrobezkręgowce bentosowe), a tym samym stanowić dodatkowe negatywne oddziaływanie na elementy oceny stanu JCWP, w tym na parametr makrobezkręgowce bentosowe, który już obecnie jest w stanie poniżej dobrego. Podkreślono przy tym, że zgodnie z § 13 rozporządzenia Dyrektora RZGW w W. w sprawie ustalenia warunków korzystania z wód regionu wodnego środkowej [...], zgodnie z którym korzystanie z wód oraz regulacja lub zabudowa urządzeniami wodnymi wód powierzchniowych nie może stwarzać nowego albo zwiększać istniejącego zagrożenia nieosiągnięcia celów środowiskowych określonych w planie, o którym mowa w § 2 (Plan gospodarowania wodami na obszarze dorzecza [...]), jak również zagrażać osiągnięciu celów środowiskowych określonych dla obszarów chronionych. W świetle powyższego w ocenie Sądu istniały podstawy do uznania, że planowana inwestycja może naruszać w/w ustalenia planu gospodarowania wodami . Co z kolei stanowi w świetle art. 125 pkt 1 podstawę do odmowy wydania pozwolenia. Po trzecie organy wskazały, że przedmiotowa inwestycja zlokalizowana jest na terenie [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu, który został wyznaczony na podstawie art. 23 ust. 2 ustawy o ochronie przyrody. W Rozporządzeniu Nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2007 r. w sprawie [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu, określone zostały zakazy wynikające z art. 24 ust. 1 ww. ustawy. Artykuł 24 ust. 2 ustawy o ochronie przyrody stanowi natomiast, że zakazy te nie dotyczą prowadzenia akcji ratowniczej oraz działań związanych z bezpieczeństwem powszechnym. W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, organy zasadnie uznały, wbrew zarzutom skargi, że jednoznacznie wynika z nich, iż pobór piasku na objętym wnioskiem obszarze nie byłby związany z bezpieczeństwem powszechnym, a jedynie z wydobywaniem tego piasku w celu gospodarczym. Tymczasem działania takie są niezgodne z obowiązującymi przepisami dotyczącymi [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu. Zgodnie zaś z art. 125 pkt 3 ustawy pozwolenie wodnoprawne nie może naruszać wymagań ochrony środowiska. Dodatkowo wskazać należy, że jak słusznie przyjęły organy oprócz tego, że objęte wnioskiem korzystanie z wód nie może naruszać ustaleń planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza, to zgodnie z art. 31 ust. 2 ustawy Prawo wodne, korzystanie z wód nie może również powodować m.in. pogorszenia stanu wód i ekosystemów od nich zależnych, ani wyrządzać szkód. Z uwagi na fakt, co wielokrotnie podkreślał RZGW, że na objętej wnioskiem strefie poboru brak jest pokładów piasku możliwych do eksploatacji, stwierdzić należy, iż realizacja pozwolenia wodnoprawnego, w zakresie określonym we wniosku, mogłaby doprowadzić do negatywnych zmian w morfologii koryta rzecznego na tym odcinku, oraz do dalszego zaburzenia dynamiki procesów sedymentacyjnych. Powyższe jak słusznie podniosły organy wskazuje, że udzielenie przedmiotowego pozwolenia wodnoprawnego skutkowałoby naruszeniem ww. przepisu. Tym samym wbrew zarzutom skargi, w sprawie nie doszło do naruszenia przez orzekające w sprawie organy art. 31 ust. 2, art. 126 w zw. z art. 125 pkt. 1 i 3 w wz. z art. 126 pkt 1 ustawy Prawo wodne. Na rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy nie mogła mieć wpływu także podnoszona przez Skarżącą okoliczność, iż działalność związaną z wydobyciem piasku prowadzi od 1990r., odmowa wydania pozwolenia wodnoprawnego narusza zatem w jego ocenie art. 7-9 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Wskazać należy, że każdym systemie prawnym istnieje katalog wartości podstawowych, mających dla prawodawcy charakter priorytetowy. W obrocie gospodarczym do takich wartości należałoby niewątpliwie zaliczyć wolność gospodarczą. Wolność gospodarcza jest konstytucyjną podstawą ustroju gospodarczego Rzeczypospolitej Polskiej (art. 20 Konstytucji RP z 2 kwietnia 1997 r.). Wolność gospodarcza jest również konstytucyjną podstawą ustrojów większości państw zachodnioeuropejskich. Tylko konstytucje niektórych państw nie wymieniają expressis verbis wolności gospodarczej, chociaż jej byt i w tych przypadkach nie jest kwestionowany. Jednak nigdy i nigdzie swoboda gospodarowania nie przybrała charakteru zasady bezwzględnej. Również obowiązująca Konstytucja polska w art. 22 dopuszcza możliwość ograniczenia wolności gospodarczej, ale tylko w drodze ustawy i tylko ze względu na ważny interes publiczny (szerzej na ten temat zob. K. Kruczalak, Wolność gospodarcza i jej ograniczenia w świetle Konstytucji RP. Wybrane zagadnienia nowej Konstytucji, GSP 1998, t. III, s. 43 i n.). Art. 126 w zw. z art. 125 ustawy prawo wodne uprawnia organy do odmowy wydania pozwolenia wodnoprawnego w przypadkach w nich określonych. W rozpoznawanej sprawie jak wskazano powyżej Sąd uznał, że istniały podstawy do zastosowania w/w przepisów. Tym samym organy w żaden sposób nie naruszyły wskazanych przez skarżącą przepisów ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. Wskazać bowiem należy, że zgodnie z art. 6 ust. 1. Podejmowanie, wykonywanie i zakończenie działalności gospodarczej jest wolne dla każdego na równych prawach, z zachowaniem warunków określonych przepisami prawa. Także okoliczność, iż inne podmioty uzyskały i posiadają pozwolenie wodnoprawne na wydobywanie w tym rejonie, nie oznacza, że organom można zarzucić nierówne traktowanie stron. Wskazać należy, że obowiązkiem organów jest rozpoznać sprawę indywidualnie z uwzględnienie interesu każdej ze stron w tym interesu publicznego. Okoliczności w jakich zostały wydawane poszczególne pozwolennia nie są zatem i nie mogą być przedmiotem oceny Sądu. Ale sama okoliczność ich udzielenia nie świadczy jeszcze o naruszeniu zasady równego traktowania podmiotów. Reasumując w okolicznościach niniejszej sprawy, także zarzut naruszenia art. 7, art.75§ 1, art. 77§ 1, art. 78§1, art. 80 i 81 oraz art. 107§ 3 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie niepodjęcia przez organ wszelkich niezbędnych czynności dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, a także braku wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego, nie okazał się zasadny. Bowiem w świetle tego co przedstawiono wyżej, stan faktyczny ustalony przez organy i zaaprobowany przez Sąd Wojewódzki był wystarczający do oceny wydania zaskarżonej decyzji, a przedkładane przez stronę dowody, nie mogły mieć wpływu na jej rozstrzygnięcie, co też starał się wyjaśnić organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Rozpoznając przedmiotową sprawę Sąd z urzędu nie dopatrzył się także innych naruszeń prawa, które wpływałyby na jej rozstrzygnięcie w związku z powyższym na zasadzie art. 151 ppsa, Sąd orzekł jak w sentencji.