I SA/Kr 353/17

|Sygn. akt I SA/Kr 353/17 | [pic] W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 czerwca 2017 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Wiesław Kuśnierz (spr.), Sędziowie: WSA Grażyna Firek, WSA Piotr Głowacki, Protokolant: specjalista Bożena Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 czerwca 2017 r., sprawy ze skargi H.B. na informację Stowarzyszenia K. z siedzibą w R z dnia 3 marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie negatywnej oceny projektu - skargę oddala - Przedmiotem skargi H.B. zam. w Z. (dalej: Wnioskodawczyni, Skarżąca) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie jest informacja Lokalnej Grupy Działania Stowarzyszenie K. z siedzibą w R.. (dalej: Stowarzyszenie, Lokalna Grupa Działania, LGD) z dnia 3 marca 2017 r., znak [...] w sprawie negatywnej ponownej oceny projektu. Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco. W ogłoszeniu o naborze wniosków nr [...] Lokalna Grupa Działania poinformowała o możliwości składania wniosków o przyznanie pomocy na operacje z zakresu rozwoju przedsiębiorczości na obszarze wiejskim objętym strategią rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność w rozumieniu art. 2 pkt 19 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr [...] z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 320, ze zm.; dalej: rozporządzenie nr 1303/2013), przez podejmowanie działalności gospodarczej, w ramach poddziałania 19.2. "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich. Z ogłoszenia wynika, ze wsparcie udzielane jest w formie ryczałtu, a termin składania wniosków wyznaczono od 2 do 16 listopada 2016 r. Stowarzyszenie wyjaśniło, że zakres tematyczny operacji obejmuje przedsięwzięcie: "Nowe przedsiębiorstwa na obszarze LGD, tworzące miejsca pracy, wykorzystujące lokalny potencjał i zasoby". Wysokość dostępnych środków w ramach naboru wynosi 450.000,00 zł. Beneficjent może otrzymać pomoc w wysokości 80.000,00 zł. Stowarzyszenie wyjaśniło, że "Lokalne kryteria wyboru operacji" znajdują się na stronie LGD – [...] oraz w wersji papierowej w Biurze LGD, a minimalna liczba punktów, której uzyskanie jest warunkiem wyboru operacji wynosi: 50% możliwej do uzyskania maksymalnej liczby punktów tj. 14. Wśród kryteriów wymienionych w powyższym dokumencie wymieniono m.in.: - Innowacyjność projektu. Wprowadzenie nowego produktu, usługi, modelu organizacji nie stosowanych na skalę danego regionu, które jest punktowane w następujący sposób: 0 pkt. – nie jest nowy na terenie miejscowości, w której realizowana jest operacja. 1 pkt. – jest nowy na terenie danej miejscowości. 2 pkt. – jest nowy na terenie gminy. 3 pkt. – jest nowy na skalę większa niż 1 gmina. - Wykorzystanie lokalnych produktów rolnych (lokalny produkt rolny – wytwarzany na obszarze objętym lokalną strategią rozwoju). Preferowane są projekty, w ramach których planuje się zakładanie nowych lub rozwój istniejących podmiotów wykorzystujących lokalne produkty rolne., które jest punktowane w następujący sposób: 0 pkt. – nie wykorzystuje lokalnych produktów. 2 pkt. – wykorzystuje lokalne produkty. Punkty przyznawane są w wymienionych kryteriach w oparciu o zapisy z wniosku, wiedzę oceniających oraz źródła zewnętrzne, takie jak Internet i dane lokalne. Wnioskodawczyni dnia 16 listopada 2016 r. w ramach tego konkursu złożyła wniosek, (oznaczony nr [...]), o przyznanie pomocy na operacje pt. "Business Catering – utworzenie działalności w zakresie świadczenia usług cateringowych" w zakresie podejmowania działalności gospodarczej w ramach poddziałania 19.2 "Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Pismem z dnia 20 grudnia 2016 r., nr ...[...] (numer w początkowej części nieczytelny), Rada LGK poinformowała Skarżącą o dokonaniu oceny zadań objętych wnioskiem wskazując, że operacja pod tytułem "Business Catering – utworzenie działalności w zakresie świadczenia usług cateringowych": - jest zgodna z lokalną strategią rozwoju, - została pozytywnie zweryfikowana w ramach oceny zgodności operacji z PROW 2014-2020, - w ramach oceny według lokalnych kryteriów wyboru otrzymała łączną liczbę punktów 10, czyli uzyskała wymagane minimum punktowe zajmując 12 miejsce na liście operacji, - operacja została wybrana do finansowania - w dniu przekazania przez LGD wniosków do ZW operacja ta nie mieści się w limicie środków wskazanym w ogłoszeniu o naborze. Uzasadniając ocenę LGD wskazało, iż projekt Skarżącej jest przemyślany, spójny i logiczny, szczegółowo rozpisano plan działań i budżet, założone przychody są dość optymistyczne. Pismem z dnia 9 stycznia 2017 r. H.B. złożyła protest dotyczący oceny wniosku nr [..] złożonego w ramach konkursu numer 1/2016 "Podejmowanie działalności gospodarczej". Skarżąca nie zgodziła się z oceną wniosku przeprowadzoną przez Radę, w zakresie lokalnego kryterium wyboru operacji tj.: "Innowacyjność projektu", a także w zakresie kryterium premiującego tj.: "Wykorzystanie lokalnych produktów rolnych (lokalny produkt rolny - wytwarzany na obszarze objętym lokalną strategią rozwoju). W uzasadnieniu Skarżąca wskazała, że nie otrzymała punktów w przedmiotowym kryterium dot. innowacyjności projektu. Zdaniem Strony oferowane przez nią usługi są innowacyjne w skali większej niż jedna gmina ze względu na wąską specjalizację na klientów biznesowych, współpracę z agencjami eventowymi, udostępniony portal internetowy do szacowania wielkości zamówień i model biznesowy – outsourcing cateringu w przedsiębiorstwach nieposiadających go w swojej ofercie. Podsumowując Skarżąca podniosła, że aspektami innowacyjnymi, które nie zostały wzięte pod uwagę są: - model biznesowy, outsourcing cateringu w przedsiębiorstwach, które go nie posiadały w swojej ofercie, dzięki braku konieczności utrzymywania przez gastronomiczne firmy środków wykorzystywanych do cateringu jak np. meble cateringowe, samochód, pracownicy, będą mogły zaoferować jej firmie korzystniejszą cenę, - wąska specjalizacja na klientów biznesowych, - współpraca prowizyjna z agencjami eventowymi co daje kolejną przewagę rynkową bo agencje będą chciały z Wnioskodawczynią współpracować tym bardziej, że jej ceny mają być konkurencyjne, - udostępniony portal internetowy do szacowania wielkości zamówień (obliczania kosztów), rezerwowania terminów. Odnosząc się do drugiego zakwestionowanego kryterium Skarżąca podniosła, że wykorzystanie lokalnych produktów będzie miało miejsce w przedmiotowym projekcie, gdyż zamierza bazować na ofercie lokalnych podmiotów świadczących usługi gastronomiczne, które wykorzystują lokalne produkty do przygotowywania potraw charakterystycznych dla regionu. Wskazała, że produktów rolnych nie będzie wykorzystywać w sposób bezpośredni, ale będzie je oferować w formie już przetworzonej jako potrawy podczas świadczenia usługi cateringowej. Pismem z dnia 23 stycznia 2017 r. nr [...] Stowarzyszenie poinformowało Skarżącą, że Rada LGD jednogłośnie postanowiła nie uwzględnić protestu. W toku rozpatrywania protestu Rada nie znalazła podstaw do zmiany swojej decyzji podjętej w toku wcześniej prowadzonej procedury oceny i wyboru operacji w zakresie kryteriów, które Skarżąca kwestionowała w swoim piśmie. LGD powołując się na art. 56 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j. Dz.U. 2016 poz. 217, ze. zm.; dalej: u.z.r.p.) oraz art. 22 ust. 8 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (Dz.U. 2015, poz. 378 ze zm.; dalej: u.r.l.u.l.s.), przekazało protest wraz z dokumentacją Samorządu Województwa M Pismem z dnia 16 lutego 2017 r., nr [...[, Samorząd Województwa M. (dalej: SWM) poinformował Stowarzyszenie i Skarżącą o uwzględnieniu protestu. Powołując się na przepis art. 58 ust. 2 u.z.r.p. przekazał sprawę do LGD w celu przeprowadzenia ponownej oceny projektu ze względu na naruszenie obowiązujących procedur i konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy mający istotny wpływ na wynik oceny. W uzasadnieniu swojego stanowiska SWM wskazał, iż operacja Skarżącej powinna uzyskać 3 punkty za innowacyjność na skalę większą niż jedna gmina ze względu na to, iż usługa oferowana przez nią nie jest stosowana na terenie lokalnej strategii rozwoju. Natomiast protest w zakresie kryterium "Wykorzystanie lokalnych produktów rolnych (lokalny produkt rolny – wytwarzany na obszarze objętym lokalną strategią rozwoju)" nie został uwzględniony ze względu na wskazanie przez Skarżącą produktu lokalnego, który nie spełniał kryterium bycia produktem rolnym. Pismem z dnia 3 marca 2017 r., znak [...], Rada LGD poinformowała Skarżącą, że dokonała ponownej oceny operacji pod tytułem Business Catering - Utworzenie działalności w zakresie świadczenia usług cateringowych", nr [...] w zakresie kryterium "Innowacyjność projektu" i w wyniku tej oceny nie znalazła podstaw do uwzględnienia protestu podtrzymując wszystkie swoje argumenty wyrażone w uzasadnieniu do oceny wniosku. Uzasadniając swoje stanowisko Rada LGD podkreśliła, że źródłem weryfikacji danych zawartych we wniosku nie były wyłącznie zapisy w nim zawarte, ale także wiedza oceniających go członków Rady LGD oraz źródła zewnętrzne takie jak Internet i dane lokalne, opinie przyszłych użytkowników. Pierwsza ocena została przeprowadzona przez Radę LGD w liczbie 14 członków, natomiast ponowne oceny przeprowadziło kolejno 13 i 14 członków Rady LGD. Członkowie Rady są osobami, które mieszkają i aktywnie działają na obszarze LGD. Dalej Rada LGD podkreśliła, że wniosek był badany jako całość i aby mógł uzyskać punkty w tym kryterium musiałby wprowadzać usługi, produkty, model organizacji, który stanowi rzeczywistą nowość dla mieszkańców obszaru Stowarzyszenia K.. Następnie Rada LGD wskazała, że według oceny SWM innowacyjne cechy wprowadzanej usługi to "uruchomienie usługi biznes cateringu, bez posiadania własnego zaplecza gastronomicznego, co pozwala na większy wybór oraz dostęp do wielu podmiotów serwujących różnorakie dania". SWM stwierdza, że po analizie nie stwierdził Podmiotów, które wykonywałyby usługi cateringowe bez swojego zaplecza. Rada LGD nie zgodziła się z powyższą oceną, gdyż SWM nie opisuje analizy i nie informuje na czym ona polegała, jakie strony internetowe przeglądano, do jakich podmiotów dzwoniono. Uzasadnienie jest jednozdaniowe i nie poparte jakimikolwiek dowodami, a jedynie subiektywną oceną jednej osoby załatwiającej wniosek. Tymczasem z ramienia Rady wniosek oceniało 14 osób znających rynek lokalny. Dalej Rada LGD wskazała, że Wnioskodawczyni deklaruje podjęcie działalności o kodzie PKD 56.21.Z - Przygotowywanie i dostarczanie żywności dla odbiorców zewnętrznych (katering). Wyszukiwarka CEIDG wykazuje w samej gminie Z. 111 podmiotów, a w gminie K. podmioty, mające we wpisie taki rodzaj działalności, z których co najmniej kilka ma ten rodzaj działalności jako działalność podstawową. Usługi opisane w projekcie są rozpatrywane jako usługi kateringowe i tego typu usługi w gminie Z. i innych gminach K. są świadczone. Najlepszym przykładem wprost z gminy Z jest firma C, która na swojej stronie wyraźnie informuje o specjalizacji w zawężonym sektorze, jakim jest outsourcing cateringu. Firma ta oferuje swoje usługi klientom biznesowym, wynajmuje kompleksowy sprzęt na imprezy firmowe, bankiety itp. - działalność firmy C. z Z jest praktycznie identyczna z tym co zamierza robić Wnioskodawczyni. Bez znaczenia jest fakt braku posiadania przez Wnioskodawczynię zaplecza gastronomicznego, stworzenia narzędzia internetowego ułatwiającego wybór oferty lub deklaracja szerszej oferty niż konkurencja. Istnienie szerokiej konkurencji Wnioskodawczyni podnosi w biznesplanie (punkt 4.2.1) i zaznacza, że przewagę nad nią osiągnie dzięki pozycjonowaniu strony internetowej i szerszej ofercie. Nie zaznacza swoich przewag mogących mieć wpływ na innowacyjność. Rada LGD szczegółowo wyjaśniła, dlaczego uznała w swojej interpretacji, że usługa nie spełnia kryterium innowacyjności, tymczasem SWM nie odnosi się do tych argumentów, powtarzając jedynie zapisy z wniosku. Podsumowując, Rada LGD wskazała, że dokonując swojej oceny wniosku podjęła daleko idące starania, by ocena ta pod względem kryterium innowacyjności była jak najbardziej obiektywna, tym bardziej, że przedmiotem oceny Rady LGD w ramach naboru było 29 wniosków i biznesplanów, a nie tylko ten jeden. Dokonując oceny tych wszystkich wniosków, Rada LGD musiała wyrobić sobie obiektywny pogląd zarówno względem każdego z tych wniosków z osobna, jak również na wszystkie wnioski ogółem, tak aby każdy wniosek został oceniony tą samą miarą. Zdaniem Rady LGD, SWM dokonując oceny protestu winien precyzyjnie zinterpretować ustalone przez ustawodawcę kryterium "Innowacyjności projektu". Winien również precyzyjnie wyprowadzić uzasadnienie własnego poglądu, powołując się na obowiązujące przepisy prawa i przywołując - zgromadzone na okoliczność oceny protestu - zebrane przez siebie dowody w sprawie. SWM nie wywiązał się z tej powinności. Czyniąc tak i nie opierając swojego stanowiska na zebranym materiale dowodowym, może arbitralnie zanegować każdy pogląd Rady LGD. Rada podtrzymała swoją ocenę, przyznając 0 punktów w kryterium "Innowacyjność projektu" dla operacji Wnioskodawczyni. H.B. pismem z dnia 28 marca 2017 r. złożyła skargę do WSA w Krakowie na informację Rady LGD Stowarzyszenia z dnia 3 marca 2017 r., w przedmiocie negatywnej ponownej oceny projektu do dofinansowania w całości. Skarżąca zaskarżonej informacji zarzuciła naruszenie: - art. 60 u.z.r.p. poprzez przeprowadzenie ponownej oceny projektu przez te same osoby, które brały udział w procesie jego pierwszej oceny, - art. 37 pkt 1 u.z.r.p. poprzez przeprowadzenie wyboru projektu do dofinansowania w sposób nierzetelny, o czym świadczy nierozpoznanie istoty zadań i zamierzeń projektu, w tym nierozpoznanie cech innowacyjnych projektu Skarżącej - art. 58 ust. 4 pkt 2 u.z.r.p. poprzez jego niezasadne zastosowanie i wydanie decyzji o ponownej negatywnej ocenie projektu w sytuacji, gdy w sprawie zachodziła podstawa do zastosowania art. 58 ust. 4 pkt 1 u.z.r.p., tj. dokonania pozytywnej ponownej oceny projektu i umieszczenia go na liście projektów wybranych do dofinansowania na pozycji czwartej. Mając na uwadze wskazane powyżej zarzuty Skarżąca wniosła o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Stowarzyszenie K. i zasadzenie kosztów postępowania. Skarżącą w uzasadnieniu skargi podniosła, że informacja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, mającym istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż zgodnie z przepisem art. 60 u.z.r.p., w ponownej ocenie, o której mowa w art. 58 ust. 3 u.z.r.p., nie mogą brać udziału osoby, które były zaangażowane w przygotowanie projektu oraz jego ocenę. Przepis art. 24 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 23, ze. zm.; dalej: K.p.a.) stosuje się odpowiednio. Ratio legis art. 60 u.z.r.p. służy wyeliminowaniu sytuacji, w której na ocenę projektu mógłby mieć wpływ stosunek osoby uczestniczącej uprzednio w czynnościach związanych z przygotowywaniem tego samego projektu albo jego oceną. Przepis ten ma charakter bezwzględnie obowiązujący, gdyż wyłączenie osoby mającej związek ze sprawą od jej rozstrzygania w wyższej instancji należy do katalogu zasad sprawiedliwości proceduralnej. Relację, o której mowa wart. 60 u.z.r.p. należy rozumieć szeroko, co oznacza, że każda osoba, która na jakimkolwiek etapie postępowania konkursowego i również przed tym postępowaniem, w jakimkolwiek charakterze i zakresie brała udział w przygotowaniu projektu (wniosku) lub jego ocenie (formalnej lub merytorycznej) podlega wyłączeniu od rozpoznawania protestu. Zakaz, o którym mowa w tym przepisie dotyczy osób, które poczynając od momentu złożenia projektu do konkursu, były zaangażowane w jego rozpatrywanie i czynności, których związanie z tym projektem znalazło swój wyraz w treści dotyczącej tego projektu dokumentacji przebiegu procedury konkursowej, w tym osób, które informowały o wynikach oceny. Zagadnienie wyłączenia pracownika instytucji przeprowadzającej wybór projektów do dofinansowania pozostawało w ścisłym związku z dyspozycją art. 37 ust. 1 u.z.r.p. Wskazany przepis stanowi, że właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny. Przeprowadzenie oceny projektu dwukrotnie przez tę samą osobę, będącą pracownikiem instytucji przeprowadzającej postępowanie konkursowe, podważa zasadę rzetelności i bezstronności, o której mowa w art. 37 ust. 1 u.z.r.p. W przedmiotowej sprawie zarówno karty ocen, jak i pismo z dnia 22 grudnia 2016 r. informujące o wyniku negatywnej oceny projektu Skarżącej, podpisał J.S., a następnie z naruszeniem powołanych powyżej przepisów, podlegając wyłączeniu od rozpoznania sprawy, podpisał informację z dnia 3 marca 2017 r. o negatywnej ponownej ocenie projektu do dofinansowania. Dalej Skarżąca podniosła, że Stowarzyszenie rozpatrujące jej wniosek w zakresie kryterium "Innowacyjność projektu" dokonało jego nierzetelnej oceny. Zdaniem Skarżącej, innowacja w odniesieniu do sektora usług oznacza takie zmiany, które wpływają na zwiększenie sprzedaży lub wzrost wydajności przedsiębiorstwa usługowego. Innowacją w tym sektorze może być nowa usługa, nowy sposób świadczenia usług lub nowy sposób organizacji. Innowacja usługowa może oznaczać nie tylko zmiany w charakterystyce samej usługi, ale często również związana jest z wdrażaniem nowych sposobów dystrybucji, interakcji z klientem, otworzeniem nowych rynków zbytu, ukształtowaniem nowych źródeł dostaw surowców, stosowaniem nowych środków. Pomimo określenia usługi Skarżącej jako cateringowej (a więc znanej w wielu przedsiębiorstwach), przyświecającym Skarżącej celem samym w sobie jest innowacyjny sposób jej świadczenia oraz nowy sposób współpracy z klientem, o czym świadczy wprowadzenie nowego sposobu interakcji z klientem, z wykorzystaniem narzędzi technologicznych, które do tej pory nie były stosowane w sektorze usług cateringowych świadczonych dla podmiotów biznesowych. Zapewnienie nowoczesnego źródła komunikacji z klientem, dostępnego z poziomu każdego urządzenia posiadającego dostęp do Internetu, umożliwiającego klientowi zorientowanie się w cenach, produktach, tworzenie symulacji kosztowej różnych wariantów zamówień i wreszcie składaniu samego zamówienia, tworzy nową płaszczyznę współpracy z klientem biznesowym w sektorze świadczenia usług cateringowych. Takiej usługi nie oferuje C., wspomniana przez Stowarzyszenie w uzasadnieniu informacji o ponownym negatywnym rozpatrzeniu wniosku Skarżącej, ani też żaden inny podmiot świadczący tego typu usługi na terenie sąsiednich gmin. Cechę innowacyjności spełnia w tym przypadku również wdrożenie przez Skarżącą nowych źródeł dostaw produktów żywnościowych oferowanych w ramach świadczonych usług (Skarżąca nie posiada własnego zaplecza gastronomicznego, a w zakresie dostawy potraw korzystać będzie z usług lokali gastronomicznych, z którymi nawiąże współpracę). Nowa w tym zakresie usługa ma na celu zapewnienie klientowi możliwości skorzystania z produktów, które do tej pory nie były dla niego dostępne. Zapewnienie możliwości skorzystania przez klienta z usługi dostarczenia potraw serwowanych przez wybrany lokal gastronomiczny (dotychczas nieoferowanej przez lokal samodzielnie), nie dość, że jest innowacyjne z punktu widzenia klienta, to jeszcze zapewnia lokalom poszerzenie kręgu odbiorców ich produktów. Cechę innowacyjności spełnia również otworzenie nowych rynków zbytu usług cateringowych (orientacja na klientów biznesowych), w przeciwieństwie do C., które oferuje swoje usługi podmiotom działającym w branży hotelarskiej. Dalej Skarżąca podnosi, że innowacja jej usługi jest wielowymiarowa, a odmówienie przyznania jej tej cechy, jest wynikiem dokonania przez Stowarzyszenie nierzetelnej analizy wniosku. Wobec powyższego projekt Skarżącej powinien uzyskać 3 pkt. ze względu na spełnienie kryterium innowacyjności na skalę większą niż jedna gmina, tym samym jej projekt powinien być umieszczony na pozycji czwartej wybranych do dofinansowania projektów. W odpowiedzi na skargę Stowarzyszenie wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie, jednocześnie złożyło żądanie wezwania do postępowania Zarządu Województwa M. Uzasadniając żądanie wskazało, że nie powinno brać udziału w postępowaniu w charakterze organu, którego "decyzja" jest przedmiotem skargi. W rozumieniu u.z.r.p., LGD jest instytucją właściwą do zorganizowania i przeprowadzenia konkursu (instytucją, o której mowa w art. 39 ust. 1 ustawy), Zarząd Województwa zaś jest instytucją, o której mowa w art. 55 ustawy. Stanowisko takie znajduje oparcie w poglądach doktryny (Jaśkiewicz Jacek, "Zasady realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020. Komentarz", LEX/el.2014, Komentarz do art. 61 ustawy w zakresie polityki spójności, część C teza 4). W ocenie Stowarzyszenia stroną niniejszego postępowania winien być Zarząd Województwa M, bowiem to ten organ - na podstawie art. 22 ust. 5 u.r.l.u.l.s. - jest organem właściwym do rozpatrzenia protestu. Faktu tego nie zmienia okoliczność, że pewne czynności w procedurze rozpatrywania protestu (weryfikacja swojej oceny z możliwością autokorekty czy ponowna ocena), są przeprowadzane przez LGD. Stowarzyszenie jest co najwyżej uczestnikiem postępowania w rozumieniu art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718, ze zm.; dalej: P.p.s.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 1 P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w art. 3 § 2 P.p.s.a. W myśli przepisu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.: Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg pkt 4 na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Podatkowej (Dz.U. poz. 1947) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Stosownie do art. 3 § 3 P.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Przedmiotowy wniosek o dofinansowanie projektu, złożony został na podstawie przepisów u.r.l.u.s.l. Ustawa ta określa m.in. zadania oraz właściwość organów w zakresie określonym w rozporządzeniu nr [...], w odniesieniu do rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność, o którym mowa w części drugiej w tytule III w rozdziale II rozporządzenia nr [...], zwanego dalej "rozwojem lokalnym kierowanym przez społeczność" oraz zasady udzielania wsparcia z udziałem poszczególnych funduszy wymienionych w art. 32 ust. 1 rozporządzenia nr 1303/2013, zwanych dalej "EFSI", wspólne dla wszystkich EFSI, w zakresie nieokreślonym w przepisach, o których mowa w pkt 1, lub przewidzianym w tych przepisach do określenia przez państwo członkowskie Unii Europejskiej. Zgodnie z art. 30a ust. 3 u.z.r.p., realizacja rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność odbywa się na zasadach określonych w u.r.l.u.l.s., a w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie - na zasadach określonych u.z.r.p. Na podstawie art. 22 ust. 8 u.r.l.u.l.s., do wnoszenia protestu i postępowania wszczętego na skutek jego wniesienia przepisy art. 53 ust. 2 i 3, art. 56 ust. 2 oraz art. 57-67 u.z.r.p. stosuje się odpowiednio. Z przepisu art. 61 ust. 1 u.z.r.p. wynika, że wnioskodawca może wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 P.p.s.a., w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia w następstwie rozpoznania protestu w trybie: - ogólnym (art. 58 ust. 1 pkt 2 u.z.r.p.); - negatywnej ponownej oceny projektu (art. 58 ust. 4 pkt 2 u.z.r.p.); - pozostawienia protestu bez rozpatrzenia na skutek nieuzupełnienia formalnych określonych w art. 54 ust. 2 pkt 1, 2, 3 lub 6 u.z.r.p.; - pozostawienia protestu bez rozpatrzenia z przyczyn wskazanych w art. 59 ust. 1 pkt 1, 2 lub 3 u.z.r.p.; - pozostawienia protestu bez rozpatrzenia z przyczyn wskazanych w art. 66 ust. 2 pkt 1 u.z.r.p. Wniesienie skargi, o której mowa w ust. 1, warunkowane jest otrzymaniem przez wnioskodawcę informacji o nieuwzględnieniu protestu (art. 58 ust. 1 pkt 2 u.z.r.p.), ponownej negatywnej ocenie (art. 58 ust. 4 pkt 2 u.z.r.p.) albo pozostawieniu protestu bez rozpatrzenia (art. 54 ust. 3 i 4, art. 59 ust. 1, art. 66 ust. 2 pkt 1 u.z.r.p.), co oznacza, że wnioskodawcą legitymowanym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego w tym przedmiocie jest podmiot, który złożył wniosek o dofinansowanie projektu. Skarga jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji wraz z kompletną dokumentacją w sprawie bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego (art. 61 ust. 2 u.z.r.p.). W wyniku rozpoznania skargi sąd może: 1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe. W zakresie nieuregulowanym w u.z.r.p. do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy P.p.s.a określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 tej ustawy. Sąd w pierwszej kolejności odniesie się do żądania złożonego przez Stowarzyszenie wezwania do postępowania Zarządu Województwa Małopolskiego. Stowarzyszenie swoje stanowisko wywodzi z brzmienia art. 55 u.r.z.p., w powiązaniu z art. 22 ust. 5 u.r.l.u.l.s. oraz stanowiska zawartego w komentarzu do u.z.r.p., w którym stwierdzono "Stronami postępowania sądowego są wnioskodawca oraz instytucja właściwa do rozpatrzenia protestu (art. 55)". Składając to żądanie, zdaniem Sądu, Stowarzyszenie nie dostrzegło, że przedmiotem skargi nie jest informacja o nieuwzględnieniu protestu, o której mowa w art. 58 ust. 1 pkt 2 u.z.r.p. przez instytucję powołaną do rozpatrzenia protestu (z mocy art. 22 ust. 5 u.r.l.u.l.s. - zarząd województwa), tylko informacja o wyniku ponownej oceny, o której mowa w art. 58 ust. 4 pkt 2 u.z.r.p., dokonanej przez instytucję organizująca i przeprowadzającą konkurs w rozumieniu art. 39 ust. 1 u.z.r.p. w związku z art. 19, art. 20 ust. 1 i art. 21 u.r.l.u.l.s. Instytucją organizującą konkurs w rozumieniu przywołanych przepisów jest stowarzyszenie, które działa jako LDG (art. 4 ust. 1 u.r.l.u.l.s.). Do tworzenia i działania LGD stosuje się przepisy ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. - Prawo o stowarzyszeniach (t.j. Dz.U. 2017 r. poz. 210). Zgodnie z art. 4 ust. 3 pkt 4 u.r.l.u.l.s., LGD, oprócz organów wymaganych na podstawie art. 11 Prawa o stowarzyszeniach, jest obowiązana posiadać organ, do którego właściwości należy wybór operacji w rozumieniu art. 2 pkt 9 rozporządzenia nr 1303/2013, które mają być realizowane w ramach LSR, oraz ustalenie kwoty wsparcia, zwany radą, chyba że w statucie LGD przewidziano, że zadania te należą do właściwości zarządu. Prawo władczego działania w zakresie wyboru operacji oraz ustalenia kwoty wsparcia należy więc do stowarzyszenia, działającego przez swoje organy - radę lub zarząd. Tym samym stowarzyszenie jest instytucją organizującą i przeprowadzająca konkurs w rozumieniu art. 39 ust. 1 u.z.r.p. Z kolei prawo władczego działania w zakresie ponownej oceny projektu po rozpatrzeniu protestu, wynika wprost z przepisu art. 58 ust. 2 pkt 2 u.z.r.p., (stosowanego na podstawie przepisu art. 22 ust. 8 u.r.l.u.l.s.), w którym wskazano instytucję organizującą i przeprowadzającą konkurs jako podmiot ponownie dokonujący oceny. Zastrzec jednak należy, że kompetencja ta nie dotyczy instytucji przeprowadzającej konkurs, która jest jednocześnie instytucją właściwą do rozpatrzenia protestu (przepis art. 58 ust. 5 u.z.r.p.). Budowa wskazanej powyżej normy jest przejrzysta i określa w sposób oczywisty, że instytucja organizująca i przeprowadzająca konkurs posiada kompetencje władcze w zakresie dokonania ponownej oceny projektu, których elementem jest jednostronność działania. Władcze działanie to takie, w którym o treści uprawnienia czy obowiązku przesądza jednostronnie jednostka je wykonująca, a adresat jest związany tym jednostronnym działaniem. Z kolei przepis art. 61 ust. 1 u.z.r.p. wyraźnie wskazuje, że skarga do sądu administracyjnego może być wniesiona m.in. w sytuacji otrzymania informacji o negatywnej ponownej ocenie projektu, która to ocena jak wskazano powyżej może być dokonana wyłącznie przez instytucję organizującą konkurs (niebędącą jednocześnie uprawnioną do rozpatrzenia protestu), tym samym instytucja ta jest stroną postępowania sądowego w rozumieniu art. 25 ust. 1 P.p.s.a. Nie jest spornym, że Stowarzyszenie jako LDG jest instytucją właściwą do zorganizowania, przeprowadzenia konkursu, oceny projektów, poinformowania niezwłocznie zarządu województwa o wniesionym proteście i w konsekwencji do ponownej oceny projektu w przypadku, gdy Zarząd Województwa Małopolskiego po rozpoznaniu protestu przekazał sprawę Stowarzyszeniu w trybie art. 58 ust. 2 pkt 2 u.z.r.p. Stowarzyszenie (organ uprawniony - Rada LGD) dokonało ponownej oceny i nie znalazło podstaw do uwzględnienia protestu podtrzymując wszystkie swoje argumenty wyrażone w uzasadnieniu do oceny, tym samym rozstrzygnięcie to podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Stowarzyszenie jako podejmujące to rozstrzygniecie i przekazujące Wnioskodawczyni informację o negatywnej ponownej ocenie projektu jest stroną postępowania sądowego. Brak jest podstaw przywołania jako strony Zarządu Województwa, które brało udział na wcześniejszym etapie postępowania wykonując swoje ustawowe kompetencje w zakresie rozpatrzenia protestu. Rola Zarządu Województwa M. w niniejszym postępowaniu zamyka się w momencie wydania rozstrzygnięcia w sprawie protestu. Na marginesie należy również wskazać, że po pierwsze, przywołane stanowisko doktryny wyrażone było w stanie prawnym, gdy jeszcze nie obowiązywała u.r.l.u.l.s. Po drugie, przepis art. 22 ust. 8 u.r.l.u.l.s. stanowi o odpowiednim stosowaniu u.z.r.p. Odpowiednie stosowanie przepisów innej ustawy oznacza, że w zależności od specyfiki konkretnej sytuacji, przedmiotu uregulowania i obszaru ewentualnego zastosowania, może wchodzić w rachubę stosowanie pełne, stosowanie z odpowiednimi modyfikacjami, bądź niestosowanie w ogóle określonych przepisów, do których odpowiedniego zastosowania odesłano. W niniejszej sprawie oznacza to stosowanie z odpowiednimi modyfikacjami. Po trzecie, potwierdzeniem powyższego stanowiska Sądu są również wyroki zapadłe w zbliżonych stanach faktycznych (skarga na informację o ponownej negatywnej ocenie projektu), gdzie stroną postępowania były stowarzyszenia, które powtórnie dokonywały oceny projektu (por. wyroki: WSA w Gdańsku z dnia 26 kwietnia 2017 r. sygn. akt I SA/GD414/17 i WSA w Rzeszowie z dnia 11 maja 2017 r. sygn. akt I SA/Rz 212/17; wszystkie powołane w uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych są opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przechodząc do rozpoznania zarzutów skargi należy wskazać, że reguły przyznawania pomocy publicznej beneficjentom przy realizacji polityki spójności są ściśle sformalizowane dlatego, że jest to polityka reglamentowana i celowa, stąd również kontrola sądu administracyjnego w takich sprawach ma charakter szczególny i została w powołanej ustawie sformalizowana w stopniu większym, niż w innego rodzaju sprawach pozostających w kognicji sądu administracyjnego. Kontrolując zgodność z prawem wydanej przez instytucję organizującą i przeprowadzającą konkurs oceny wniosku o dofinansowanie, sąd administracyjny bierze pod uwagę zasady dokonywania tej oceny, wynikające z obowiązujących przepisów prawa oraz z przyjętych na ich podstawie w ramach poszczególnych programów operacyjnych procedur wyłaniania projektów. W niniejszej sprawie w wyniku przeprowadzonej oceny sprawy Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Odnosząc się do pierwszego ze sformułowanych zarzutów t.j. naruszenia art. 60 u.z.r.p. poprzez przeprowadzenie ponownej oceny projektu przez te same osoby, które brały udział w procesie jego pierwszej oceny - Sąd uznał go za niezasadny. W myśl przepisu art. 60 w rozpatrywaniu protestu (art. 55 u.z.r.p.), weryfikacji wyników oceny przed przekazaniem protestu (art. 56 ust. 2 u.z.r.p.), w ponownej ocenie (art. 58 ust. 2 u.z.r.p.), nie mogą brać udziału osoby, które były zaangażowane w przygotowanie projektu lub jego ocenę. Przepis art. 24 ust. 1 K.p.a stosuje się odpowiednio. Przepis ten miał zastosowanie do postępowań konkursowych wszczętych na podstawie u.r.l.u.l.s., z mocy przywołanego powyżej art. 30 ust. 3 u.z.r.p. do dnia 17 stycznia 2017 r. W dniu 18 stycznia 2017 r. weszła w życie nowelizacja u.r.l.u.l.s., dokonana ustawą z dnia z dnia 15 grudnia 2016 r. o zmianie ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 5; dalej: ustawa nowelizująca). Ustawą nowelizującą (art. 6 pkt 2 ppkt c tiret 2) dodano do art. 22 ust. 8, pkt 2a u.r.l.u.l.s. w brzmieniu "w weryfikacji, o której mowa w art. 56 ust. 2 ustawy w zakresie polityki spójności, a także w ponownej ocenie, o której mowa w art. 58 ust. 3 ustawy w zakresie polityki spójności, nie mogą brać udziału osoby, które były zaangażowane w przygotowanie projektu; przepisy art. 24 § 1 pkt 1-4 oraz 6 i 7 Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio", tym samym w u.r.l.u.l.s. stworzono własną regulację dotyczącą wyłączenia osób biorących udział w postępowaniu konkursowym i jednocześnie ustała możliwość stosowania art. 60 u.z.r.p. do postępowań prowadzonych w oparciu o u.r.l.u.l.s. Jednocześnie należy wskazać, że w ustawie nowelizującej zawarto przepis przejściowy. Zgodnie z art. 12 pkt 2 ustawy nowelizującej, w sprawach objętych postępowaniami wszczętymi na podstawie u.r.l.u.l.s. i niezakończonymi przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, przepisy u.r.l.u.l.s. stosuje się w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, tak więc w kontrolowanej przez Sąd sprawie znajdzie zastosowanie przepis art. 22 ust. 8 pkt 2a u.r.l.u.l.s. Powołany powyżej przepis art. 22 ust. 8 pkt. 2a w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą stanowi lex specialis w stosunku do treści art. 60 u.z.r.p. Porównując przepisy art. 60 u.z.r.p. i art. 22 ust. 8 pkt 2a należy wskazać, że w tym ostatnim przepisie ustawodawca ograniczył krąg osób, które podlegają wyłączeniu tylko do osób zaangażowanych w przygotowanie projektu. Przepis ten nie jest podstawą do wyłączenia osób, które były zaangażowane w jego ocenę na poszczególnych etapach konkursu. Konsekwencją powyższego rozwiązania było również wyłączenie z odpowiedniego stosowania przepisu art. 24 § 1 pkt 5 K.p.a., który stanowi, że pracownik organu administracji podlega wyłączeniu w postępowaniu w sprawie, w której brał udział w wydaniu zaskarżonej decyzji. Stowarzyszenie w odpowiedzi na skargę słusznie podnosi, że regulacja ta znajduje uzasadnienie w specyfice działania LDG, a w szczególności jego organu jakim jest Rada, co również wynika z uzasadnienia projektu nowelizacji (druk sejmowy VIII kadencja nr 972). Sąd na podstawie akt kontrolowanej sprawy stwierdził, że zarówno pierwsza ocena - weryfikacja przed przekazaniem protestu, jak i ponowna ocena, zostały dokonane przez Radę LDG z zachowaniem wymaganego składu, członkowie złożyli stosowne oświadczenia o bezstronności, głosowania odbyły się przy zachowaniu quorum. Wskazać również należy, że w datach dokonywania przez Radę LDG Stowarzyszenia zarówno weryfikacji protestu w dniu 19 stycznia 2017 r. jak i dokonywania ponownej oceny projektu w dniu 1 marca 2017 r., powyższa zmiana u.r.l.u.l.s. weszła w życie. Art. 14 ustawy nowelizującej stanowi, że ustawa ta wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia. Dziennik Ustaw poz. 5 ukazał się w dniu 3 stycznia 2017 r., zatem Rada LDG Stowarzyszenia wymienionych powyżej ocen dokonała we właściwym składzie. Dodatkowo należy podnieść, że pełnomocnik Skarżącej na pytanie Sądu zadane na rozprawie potwierdził, że żadna z osób, która była zaangażowana w ocenę projektu na poszczególnych etapach postępowania, nie była zaangażowana w przygotowywanie projektu. Nie budzi zatem wątpliwości Sądu, że osoby dokonujące oceny projektu na poszczególnych etapach postepowania, a w szczególności wskazany w treści skargi J.S., nie brały udziału w przygotowaniu projektu. Nie można bowiem tracić z pola widzenia, że czym innym jest przygotowanie projektu, a czym innym jego ocena, tym samym zarzut powyższy należało uznać za bezzasadny. Przechodząc do rozpatrzenia zarzutów naruszenia art. 37 pkt 1 (winno być ust. 1) u.z.r.p., poprzez przeprowadzenie wyboru projektu do dofinansowania w sposób nierzetelny, o czym miałoby świadczyć nierozpoznanie istoty zadań i zamierzeń projektu, w tym nierozpoznanie cech innowacyjnych projektu Skarżącej i związanego z nim zarzutu naruszenia art. 58 ust. 4 pkt 2 u.z.r.p. poprzez jego niezasadne zastosowanie i wydanie decyzji o ponownej negatywnej ocenie projektu, należy wskazać, że w kontrolowanej sprawie wybór projektu przeprowadzany był w trybie konkursowym. Wniosek o dofinansowanie projektu składany jest w ramach konkursu organizowanego i przeprowadzanego przez właściwą instytucję, którą było Stowarzyszenie. Zgodnie z art. 39 ust. 2 ustawy konkurs jest postępowaniem służącym wybraniu do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów albo spełniły kryteria wyboru projektów i: 1) uzyskały wymaganą liczbę punktów albo 2) uzyskały kolejno największą liczbę punktów, w przypadku gdy kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarcza na objęcie dofinansowaniem wszystkich projektów, o których mowa w pkt 1. Stosownie do przepisu art. 41 ust. 1 u.z.r.p. właściwa instytucja przeprowadza konkurs na podstawie określonego przez siebie regulaminu. W przepisie art. 37 ust. 1 u.z.r.p. ustawodawca wskazał, że instytucja pośrednicząca przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru. W kontrolowanej sprawie Skarżąca, jak wynika z treści skargi, kwestionuje nieprzyznanie punktów w ramach przeprowadzonej oceny wniosku w zakresie kryterium "Innowacyjność projektu", zarzucając dokonanie nierzetelnej oceny, podczas gdy jej zdaniem opisana w projekcie usługa cateringowa jest innowacyjna na skalę większą niż jedna gmina i powinna otrzymać za to kryterium 3 punkty. Z zalegającego w aktach biznes planu wynika, że operacja Skarżącej ma polegać na świadczeniu cateringu biznesowego dla firm, obsługa imprez firmowych z dostarczeniem stołów, nakrycia i zastawy stołowej oraz posiłków. Innowacyjność usługi ma polegać na nowym sposobie kontaktów z klientem przy wykorzystaniu "nowoczesnego źródła komunikacji" jakim jest Internet, który umożliwia klientowi z poziomu każdego urządzenia: zorientowanie się w cenach, produktach, tworzenie symulacji kosztowej różnych wariantów zamówień i składanie samego zamówienia. Jak wynika z opisu kryterium "Innowacyjność projektu" zawartego w "Lokalnych kryteriach wyboru operacji" operacja jest innowacyjna, jeżeli wprowadza nowy produkt, usługę, model organizacji nie stosowany na skalę danego regionu. Podana definicja wyczerpuje opis tego kryterium. Punkty w ramach tego kryterium przyznawane są w oparciu o zapisy z wniosku, wiedzę oceniających oraz źródła zewnętrzne, takie jak Internet i dane lokalne. Stowarzyszenie w informacji z dnia 3 marca 2017 r. stwierdziło, na podstawie analizy danych z CEIDG, że operacja Skarżącej nie jest nowa na terenie działania LDG, gdyż usługa ta jest powszechnie świadczona na terenie działania Stowarzyszenia. Wskazano na liczbę podmiotów który ten rodzaj działalności określiły jako podstawowy. Stowarzyszenie podało, że podobne formy aktywności oferowane są także na terenie gminy Z. i innych gmin K.. Stowarzyszenie na podstawie analizy strony internetowej firmy C. z siedziba w Z. oceniło, że działalność tej firmy jest praktycznie identyczna z działalnością jaką zamierza prowadzić Skarżąca. Stowarzyszenie uznało, że bez znaczenia jest fakt braku posiadania przez Skarżącą zaplecza gastronomicznego, stworzenia narzędzia internetowego ułatwiającego wybór oferty lub deklaracja szerszej oferty niż konkurencja. W świetle przedstawionych wyżej kryteriów i argumentacji zawartej w rozstrzygnięciu Stowarzyszenia, w ocenie Sądu, brak jest podstaw do kwestionowania wyników przeprowadzonych ocen w zakresie wskazanym w skardze, a co za tym idzie, do kwestionowania oceny z dnia 1 marca dokonanej przez Radę LGD, a przedstawioną Skarżącej w informacji z dnia 3 marca 2017 r. Argumentacja przytoczona przez Stowarzyszenie w ramach wskazanych kryteriów jest w ocenie Sądu jasna i wystarczająca. Natomiast Skarżąca nie przedstawiła żadnych merytorycznych argumentów, które mogłyby poddać w wątpliwość prawidłowość dokonanej oceny oraz jej uzasadnienia. W szczególności Skarżąca nie dowiodła, a nawet nie uprawdopodobniła, że w kontrolowanej sprawie nastąpiło naruszenie wskazanych w skardze powyżej przepisów, polemizując jedynie z oceną dokonaną przez Stowarzyszenie. Na marginesie należy również zaznaczyć, że jak wynika z akt sprawy (protokołu z posiedzenia i podjętej uchwały) Rada LGD decyzję o nieprzyznawaniu punktów w zakresie tego kryterium podjęła jednogłośnie. W ponownej ocenie i głosowaniu brało udział 14 członków Rady, którzy mieszkają na obszarze LGD i znają rynek lokalny. Uznając zatem, że Stowarzyszenie dokonało prawidłowej oceny z punktu widzenia przedstawionych wyżej lokalnych kryteriów wyboru operacji oraz prawidłowo uzasadniło swoja ocenę, Sąd nie stwierdził naruszenia przepisu art. 37 ust. 1 u.z.r.p. oraz art. 58 ust. 4 pkt 2 u.z.r.p. W związku z tym, że wszystkie zarzuty skargi okazały się niezasadne, a Sąd z urzędu nie stwierdził innych naruszeń prawa, Sąd działając na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 u.z.r.p. w związku z art. 22 ust. 8 u.r.l.u.l.s. oddalił skargę.