II SA/Lu 296/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędziowie Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski (sprawozdawca), Sędzia NSA Marek Zalewski, Protokolant Starszy referent Marzena Okoń, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 6 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi M. N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie negatywnego zaopiniowania wstępnego projektu podziału działki I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz postanowienie Wójta Gminy z dnia [...]r. nr [...]; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego M. N. 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W dniu [...]. do Urzędu Gminy C. wpłynął wniosek M. N. o zaopiniowanie wstępnego projektu podziału nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...], położonej w S. Do wniosku dołączył mapę ze wstępnym projektem podziału działki o powierzchni 3,7500ha, na trzy działki: nr [...] o powierzchni 0,8674ha, nr [...] o powierzchni l,4387ha i nr [...] o powierzchni 1,4540ha, dokumenty potwierdzające prawo własności oraz stwierdził, że podział ma mieć miejsce w trybie art.98 ust. 1 ustawy z dnia [...]. o gospodarce nieruchomościami. W toku postępowania wyjaśnił, że podział ma na celu wydzielenie nieruchomości pod drogę ekspresową [...] Odwołując się do § 10 ust.6 pkt 1 lit. b ustaleń szczegółowych miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy C. zatwierdzonego uchwałą Nr [...] Rady Gminy w C. z dnia [...]. - Dz. Urz. Woj. Lub. Nr [...]) w zakresie dotyczącym przebiegu drogi ekspresowej S-12 Wójt Gminy C. wystąpił o stanowisko do Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad. W piśmie z dnia [...]. Zastępca Dyrektora GDDKiA Oddział w L. stwierdził, że projekt podziału nie zawiera elementów wymaganych w §3 ust.2 pkt 6 rozporządzenia w sprawie sposobu i trybu dokonywania podziałów nieruchomości, jest zatem niezgodny z treścią art. 93 ust.1 ustawy z dnia [...]. o gospodarce nieruchomościami. Poglądu tego jednak nie sprecyzował. Postanowieniem z dnia [...]. Wójt zaopiniował negatywnie przedstawiony projekt podziału działki. Organ wskazał, że zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy C. działka nr [...] leży w terenie opisanym w planie jako "tereny wojskowe" /'symbol C.32 IS./ i graniczy z drogą krajową oznaczoną w planie symbolem [...] - drogą główną ruchu przyśpieszonego. W terenie C.32 IS obowiązuje nakaz zachowania minimalnych odległości zabudowań, dróg państwowych i zakładów przemysłowych od obiektów wojskowych, nadto po części teren ten jest położony w granicach C. Parku Krajobrazowego, C. Obszaru Chronionego Krajobrazu i w granicach projektowanego rezerwatu "B. ". Natomiast droga [...] według ustaleń planu miejscowego ma mieć szerokość w liniach rozgraniczających - 40 metrów, szerokość jezdni - 7m, i szerokość chodników w terenie zabudowanym - minimum 2m. Plan zawiera też warunek utrzymania obecnego przebiegu drogi na odcinkach pokrywających się z trasą przyszłej drogi ekspresowej. Organ potwierdził, że przez działkę przebiega projektowana droga ekspresowa S – 12. Powołując się jednak na negatywną opinię GDDKiA, według której projekt podziału nie uwzględnia projektowanych linii rozgraniczających drogi GP 12, co niweczy ustalenia planu, ponieważ sposób zagospodarowania terenu pod drogę publiczną musi być odmienny od zagospodarowania terenu oznaczonego symbolem [...] – tereny wojskowe, organ zaopiniował negatywnie projekt podziału. Po rozpatrzeniu zażalenia M. N. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, które zostało wyznaczone do rozpoznania sprawy przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji postanowieniem z dnia [...]., postanowienie organu I instancji utrzymało w mocy. Organ zaznaczył, że zgodnie z art. 93 ust. 1 i 2 ustawy z dnia [...]!997r. o gospodarce nieruchomościami, podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego, przy czym zgodność z planem dotyczy zarówno przeznaczenia terenu, jak i możliwości zagospodarowania wydzielonych działek gruntu a więc tego, czy na powstałych w wyniku podziału działkach możliwa będzie realizacja celu wskazanego w planie miejscowym. Kolegium powtórzyło za Wójtem, że zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy C. działka nr [...] leży w terenie oznaczonym symbolem C.32 IS. Według części tekstowej planu są to "tereny wojskowe". Plan miejscowy nakazuje, aby w tym terenie zachować minimalne odległości zabudowań, dróg państwowych i zakładów przemysłowych od obiektów wojskowych. W stosunku do tych terenów, które leżą w granicach C. Parku Krajobrazowego, C. Obszaru Chronionego Krajobrazu i w granicach projektowanego rezerwatu "B." dodatkowo obowiązują też ustalenia zapisane w §3 ust. 1 pkt 1 i 2 ustaleń ogólnych planu i §10 ust.6 pkt 1 ustaleń szczegółowych. Do terenu, w którym leży działka nr [...] zastosowanie mają też postanowienia planu odnoszące się do dwóch dróg - już istniejącej drogi [...], będącej drogą krajową relacji K.-L.-P.-C.-D.-granica państwa, i planowanej drogi S -12, tej samej relacji, ale o nieco innym przebiegu. Droga [...] według planu powinna mieć 40m szerokości w liniach rozgraniczających (na terenach leśnych- w istniejących liniach rozgraniczających), jezdnię o szerokości minimum 7m i na terenach zabudowanych chodniki o szerokości minimum 2m. Natomiast droga ekspresowa S—12 według planu miejscowego powinna mieć minimum 70m szerokości w liniach rozgraniczających, dwie jezdnie o szerokości po 7m, czterometrowy (wyjątkowo trzymetrowy) pas dzielący z opaskami zewnętrznymi, pasy awaryjne o szerokości po 2,5m i pobocza gruntowe o szerokości po l,25m ( wyjątkowo - 0,75m). Plan przewiduje docelową lokalizację nowej jezdni po północnej stronie istniejącej drogi. Także według Kolegium projekt podziału jest niezgodny z planem miejscowym bo nie uwzględnia parametrów drogi [...] Droga ta, w obecnym kształcie, graniczy z działką nr [...], natomiast docelowo ma mieć szerokość 40m w liniach rozgraniczających. Tymczasem przedłożony projekt nie uwzględnia gruntu koniecznego pod jej poszerzenie. Kolegium zwróciło uwagę, że wprawdzie postanowienie nie odnosi się do tych postanowień planu, które opisują drogę ekspresową S-12, nie oznacza to jednak jego wadliwości. Plan nie wskazuje bowiem jedynego dopuszczalnego wariantu przebiegu tej drogi zakładając z góry możliwe modyfikacje jej przebiegu, ani też parametry tej drogi opisane w planie nie mają charakteru stanowczych. Tak ukształtowane postanowienia planu miejscowego nie dają podstaw do jednoznacznego wniosku, że projekt podziału nieruchomości przedstawiony przez skarżącego byłby jedynym możliwym do zrealizowania. Kolegium zwróciło ponadto uwagę na zmianę przebiegu drogi S-12, którą uwzględnia Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy C., uchwalone uchwałą Nr [...] Rady Gminy C. z dnia [...]" i dla którego to przebiegu jej zarządca, GDDKiA, uzyskała decyzję środowiskową z dnia [...]. Wprawdzie studium uwarunkowań nie ma charakteru przepisu gminnego, niemniej postanowienia studium są wiążące przy sporządzaniu planów miejscowych. Z tych powodów Kolegium oceniło projekt przedstawiony przez wnioskodawcę , zakładający że droga S-12 ma taki przebieg, jak on to wrysował, i taką szerokość, jaką on wrysował, jako niezgodny z planem miejscowym. Zdaniem Kolegium o niezgodności projektu podziału z planem świadczy też negatywne uzgodnienie z zarządcą drogi - Generalną Dyrekcją Dróg Krajowych i Autostrad, Oddział w L.. Kolegium zaznaczyło również, że art. 98 ust.1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, na który powołano się we wniosku, nie może stanowić podstawy do dokonania jakiegokolwiek podziału nieruchomości. Zgodnie bowiem z jego treścią działki gruntu wydzielone pod drogi publiczne: gminne, powiatowe, wojewódzkie, krajowe – z nieruchomości, której podział został dokonany na wniosek właściciela, przechodzą, z mocy prawa, odpowiednio na własność gminy, powiatu, województwa lub Skarbu Państwa z dniem, w którym decyzja zatwierdzająca podział stała się ostateczna, albo orzeczenie o podziale prawomocne. Przepis ten określa zatem jedynie pewien specyficzny skutek podziału, występujący tylko w przypadku splotu specyficznych okoliczności, a do tego następujący z mocy samego prawa, a nie z mocy decyzji organu administracji publicznej. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego M. N. zwrócił uwagę, że Wójt Gminy C. w lutym 2012 r. pozytywnie zaopiniował wstępny projekt podziału działek sąsiednich - tj. działek gruntu nr [...] i 474, przewidujący wydzielenie działek gruntu pod drogę ekspresową [...] W jego ocenie naruszono zatem wynikającą z art. 32 ust. 1 Konstytucji RP zasadę równości wobec prawa oraz prawo do równego traktowania przez władze publiczne. Za rażące naruszenie prawa skarżący uznał stanowisko Kolegium, zgodnie z którym postępowanie podziałowe przeprowadzone w trybie art. 98 ust.1 ustawy o gospodarce nieruchomościami jest równoznaczne z inicjowaniem budowy drogi publicznej. Nie wskazano także, na czym polega niezgodność projektu podziału z ustaleniami planu miejscowego w sytuacji, gdy przedmiotem podziału jest droga S-12, a nie droga [...] Zdaniem skarżącego Kolegium nie odniosło się także do postawionej przez siebie tezy, zgodnie z którą po podziale wydzielone działki nie będą miały dostępu do drogi publicznej. Tymczasem nieruchomość krótszym bokiem na całej swojej długości przylega do gminnej drogi publicznej, w działce gruntu nr [...]. Po podziale każda z nowowydzielonych działek będzie (bez zmian) przylegać do ww. drogi publicznej. W jego mniemaniu błędna jest także dokonana przez Kolegium interpretacja art. 98 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Nie można bowiem utożsamiać ustalenia przeznaczenia terenu w planie miejscowym pod drogę publiczną z ustawowo zdefiniowaną drogą publiczną jako budowlą o nadanej kategorii drogi publicznej. Formalne uznanie drogi za drogę publiczną nastąpić może dopiero po jej wybudowaniu jako obiektu budowlanego, a więc po uzyskaniu przez nią prawnie określonych warunków techniczno-użytkowych odpowiednich do kategorii, do której droga ma być zaliczona. Nie sposób zatem zaakceptować wykładni przepisów dokonanej przez Kolegium, w myśl której zastosowanie art. 98 ust. 1 oznacza "zainicjowanie procesu budowy drogi publicznej". W ocenie skarżącego Kolegium błędnie także uznało, że wstępny projekt podziału jest niezgodny z Planem, bo "nie uwzględnia parametrów drogi [...] przewidzianych w planie". Plan nie zawiera bowiem ustaleń, które wiązałyby wydzielenie działki drogowej, wyznaczonej na jego rysunku, z jednoczesnym lub nawet późniejszym wydzieleniem działki gruntu pod przedmiotowe poszerzenie. Odnosząc się natomiast do zapisów planu, powołanych także przez Kolegium, mających świadczyć o tym, że ustalenia dotyczące przebiegu drogi ekspresowej S-12 nie mają "charakteru kategorycznego", skarżący stwierdził, iż organy administracji nie są uprawnione do weryfikacji przebiegu drogi publicznej wyznaczonego w rysunku planu miejscowego, który jest jednoznaczny i spełnia warunki do zastosowania art. 98 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Stwierdził ponadto, że dla ustalenia przebiegu tej drogi nie może mieć znaczenia zmiana Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy C. w którym przebieg drogi ekspresowej S-12 jest inny, niż w planie miejscowym. Istotne jest to, co zawiera obowiązujący od 12 lat plan miejscowy. Gdyby nawet założyć, że Gmina C. rozpoczęła procedurę zmiany plany miejscowego, to i tak pozostałoby to bez wpływu na rozpatrzenie wniosku o zaopiniowanie wstępnego projektu podziału w trybie art. 93 ust. 1 i 2 ustawy. Nie ma bowiem przepisu prawa, który by uzależniał lub kształtował sposób postępowania organu opiniującego od ustaleń Studium, jak i od tego, czy gmina opracowuje zmianę planu miejscowego. Zdaniem skarżącego Kolegium nie wyjaśniło także, jakie znaczenie w sprawie ma decyzja środowiskowa, wydana dla projektowanej drogi ekspresowej S-12 na wniosek GDDKiA przez Regionalną Dyrekcję Ochrony Środowiska w odrębnym postępowaniu administracyjnym i na innej podstawie prawnej, której przebieg jest inny, niż w obowiązującym planie miejscowym. Skarżący nie zgodził się także z poglądem Kolegium, zdaniem którego podstawą negatywnego zaopiniowania projektu podziału miało być negatywne uzgodnienie z zarządcą drogi - Generalną Dyrekcją Dróg Krajowych i Autostrad. Stanowisko zarządcy drogi nie ma bowiem umocowania w prawie powszechnym w ramach prowadzonego postępowania administracyjnego w sprawie wydania opinii o przedłożonym wstępnym projekcie podziału w trybie art. 93 ust. 1 i 2 ustawy. Skarżący zwrócił ponadto uwagę na konieczność udziału w postępowaniu Głównej Dyrekcji Dróg Publicznych i Autostrad jako zarządu drogi i Starosty [...]. Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko i wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Prawidłowo oczywiście wskazało Kolegium, że podstawową przesłanką dopuszczalności podziału nieruchomości jest jego zgodność z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wprost stanowi o tym art. 93 ust. 1 i 2 ustawy z dnia o gospodarce nieruchomościami ( Dz. U z 2016r. poz. 2147 ), zgodnie z którym podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego. Zgodność z ustaleniami planu dotyczy przy tym zarówno przeznaczenia terenu, jak i możliwości zagospodarowania wydzielonych działek gruntu. Rację ma też Kolegium wskazując na dwuetapowośc postępowania podziałowego w którym najpierw wójt, burmistrz lub prezydent miasta opiniuje w formie postanowienia zgodność proponowanego podziału z ustaleniami planu miejscowego, a następnie orzeka w przedmiocie podziału nieruchomości. Postanowienie zawierające opinię, o której mowa w art. 93 ust. 4 ustawy, jest więc częścią postępowania w przedmiocie podziału nieruchomości, a jego wydanie stanowi tylko jego etap wstępny. Treść wspomnianego przepisu nie pozostawia jednak wątpliwości, że postępowanie mające na celu wydanie opinii co do zgodności proponowanego podziału nieruchomości z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego dotyczy tylko i wyłącznie stwierdzenia, czy proponowany podział jest zgodny z planem, czy też jest z nim niezgodny. W szczególności opinia ta nie dotyczy celowości przedsięwzięcia oraz jego skutków prawnych i finansowych. Słusznie uważa skarżący, że wspomniany przepis przewiduje uzyskanie opinii jedynie właściwego organu tj. wójta, burmistrza lub prezydenta miasta. W stanie faktycznym sprawy żaden inny przepis ustawy nie wskazuje, aby przed zatwierdzeniem podziału nieruchomości wymagane było zajęcie stanowiska przez inny organ w trybie art. 106 § 1 kpa, w tym przypadku przez Generalną Dyrekcję Dróg Krajowych i Autostrad. Pogląd reprezentowany przez organy, że taki obowiązek, w realiach tej sprawy, wynika z przepisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy C. nie jest trafny. Przede wszystkim zapisy tego planu nie wprowadzają takiego obowiązku. Powołany przez Kolegium § 10 ust .6 pkt 1 planu dotyczący ustaleń dla drogi ekspresowej w ogóle do kwestii podziału się nie odnosi. Taki też obowiązek nie może wynikać w interpretacji poszczególnych ustaleń planu. Należy bowiem podkreślić, że jeżeli według planu miejscowego podział byłby sprzeczny z jego ustaleniem, to takiego podziału nie można dokonać, oczywiście poza sytuacjami określonymi ustawowo. Nie ma zatem żadnych podstaw, aby inny, niż ustawowo wskazany organ, zajmował stanowisko w tej kwestii. Tym samym bezpodstawnie organy wskazują na opinię GDDKiA jako usprawiedliwiającą negatywne zaopiniowanie przedstawionego projektu podziału. Ponieważ przedmiotowa opinia dotyczy jedynie zgodności proponowanego podziału z ustaleniami planu, nie ma tu znaczenia kwestia dostępu do drogi publicznej. Stosownych zastrzeżeń w tej kwestii dokonuje się w decyzji o zatwierdzeniu podziału nieruchomości zgodnie z art. 99 omawianej ustawy. W sprawie nie jest kwestionowane, że przedmiotowa nieruchomość znajduje się w obszarze objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy C. zatwierdzonego uchwałą Nr [...] Rady Gminy w C. z dnia [...]. - Dz. Urz. Woj. Lub. Nr [...]) w terenie opisanym w planie jako "tereny wojskowe" /'symbol C.32 IS./ i graniczy z drogą krajową oznaczoną w planie symbolem [...] - drogą główną ruchu przyśpieszonego. Przez nieruchomość biegnie ponadto projektowana droga ekspresowa S 12. Teren ten częściowo jest położony w granicach C. Parku Krajobrazowego, C. Obszaru Chronionego Krajobrazu i w granicach projektowanego rezerwatu "B.". Według składanych przez skarżącego wyjaśnień podział miał na celu wydzielenie części nieruchomości dla tej właśnie drogi. Temu też celowi podporządkowano projekt podziału w którym założono podział na trzy działki [...] o powierzchni 0,8674ha, nr [...] o powierzchni 1,4387ha i nr [...] o powierzchni 1,4540ha. Skoro według art. 93 ust. 2 ustawy zgodność z ustaleniami planu dotyczy zarówno przeznaczenia terenu, jak i możliwości zagospodarowania wydzielonych działek gruntu, to bez wątpienia proponowany podział, z wydzieleniem części nieruchomości pod drogę ekspresowa, taką zgodność zawiera. Nie bardzo zrozumiale jest stanowisko organów, które niezgodności z planem upatrują w nieuwzględnieniu parametrów drogi GP 12 przewidzianych w planie. Według jego zapisów droga ta ma mieć szerokość w liniach rozgraniczających 40m, tymczasem projekt nie przewiduje wydzielenia gruntu pod jej poszerzenie. Trzeba jednak zwrócić uwagę, że sam plan nie przewiduje poszerzenia tej drogi, co więcej zawiera zapis, zgodnie z którym po zrealizowaniu nowego przebiegu drogi ekspresowej ma nastąpić zmiana jej klasyfikacji, co może pociągnąć za sobą także weryfikację jej parametrów. Ponadto sposób podziału, w którym przewidziano trzy działki, w tym jedną, która bezpośrednio przylega do tej drogi, może umożliwić przeznaczenie na jej poszerzenie. podane w przedłożonym projekcie powierzchnie wydzielanych działek mogą ulec zmianie. Jak już wskazano opinia co do wstępnego projektu podziału stanowi dopiero podstawę do opracowania właściwego projektu podziału nieruchomości. Po pozytywnym zaopiniowaniu zgodności podziału z planem miejscowym uprawniony geodeta wykonuje mapę z projektem podziału nieruchomości i dopiero na tym etapie postępowania następuje przyjęcie granic nieruchomości oraz określenie na mapie z projektem podziału dokładnej powierzchni projektowanych do wydzielenia działek gruntów. Z tego powodu w postanowieniu opiniującym podział mogą występować wielkości jedynie przybliżone. W uchwale składu pięciu sędziów z dnia 1 marca 1999 r. (sygn. akt I OPK 1/99) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że postanowienie wyrażające opinię, o której mowa w art. 93 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami, nie musi spełniać warunków wymaganych dla dokumentów geodezyjnych. Dopiero, gdy istnieje zgodność proponowanego podziału z ustaleniami planu miejscowego, racjonalne jest poniesienie kosztów sporządzenia podziału w formie odpowiednich dokumentów geodezyjnych. Z powyższych powodów nie można także zaakceptować stanowiska Kolegium wskazującego na brak, w jego mniemaniu, stanowczych zapisów co do przebiegu i parametrów drogi ekspresowej. Nie ulega przecież wątpliwości, że organy administracji publicznej wiąże zarówno część tekstowa, jak i graficzna planu. Przy wykładni treści planu (co do przeznaczenia terenu) należy łącznie analizować zarówno tekst planu, jak i załącznik graficzny. Na rysunku planu przebieg tej drogi został zaś wystarczająco jasno wskazany. Wbrew poglądowi Kolegium, dla oceny zgodności podziału z planem bez znaczenia pozostają ustalenia Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy C. uchwalone uchwałą Nr [...] Rady Gminy C. z [...]., która zakłada przebieg drogi ekspresowej S 12 z pominięciem nieruchomości skarżącego. Wydaje się to oczywiste, skoro art. 93 ust.4 ustawy nakazuje badanie zgodności planowanego podziału z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego stanowiącym zgodnie z art. 14 ust. 8 ustawy z 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U z 2015r. poz. 199 ze zmianami ) akt prawa miejscowego. Prawdą jest, że ustalenia Studium są wiążące dla organu sporządzającego miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, nie można jednak wywodzić z tego konieczności ich uwzględnienia przy ocenie zgodności planowanego podziału z planem. Byłoby to postępowanie sprzeczne z jednoznaczną treścią art. 93 ust.4. Pozbawione znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy są rozważania Kolegium dotyczące zastosowania art. 98 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Przepis ten dotyczy bowiem skutków podziału dokonanego na wniosek właściciela w postaci przejścia własności nieruchomości wydzielonej pod drogę publicznej na rzecz odpowiedniej jednostki samorządu terytorialnego, który to skutek występuje z mocy prawa. W sprawie niniejszej jest natomiast oczywiste, że podział ten nie został dokonany, wobec czego przepis ten w ogóle nie znajdował zastosowania. Niczego w tej ocenie nie zmienia jego powołanie przez skarżącego we wniosku o zaopiniowanie podziału. Słusznie uważa natomiast Kolegium, że z art. 93 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami nie można wyprowadzać uprawnienia właściciela nieruchomości podlegającej podziałowi do żądania wyznaczenia na nieruchomości drogi publicznej, jak też domniemywać jej istnienia w przypadku braku wyraźnych postanowień planu miejscowego w tym względzie ( wyrok NSA z 16 października 2007r. I OSK 1452/06 opubl. w CBOSA ), co miałoby skutkować jej przyjęciem za odszkodowaniem przez jednostkę samorządu terytorialnego. W przedmiotowym postępowaniu uwaga ta nie ma jednak znaczenia, skoro plan miejscowy czytelnie i jasno wskazuje przebieg drogi publicznej właśnie przez nieruchomość skarżącego. Przekonane zatem organów o niezgodności planowanego podziału z planem nie miało uzasadnionych podstaw. Z tych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt.1 lit.a) i c) oraz art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U z 2016r. poz. 718 ze zmianami ) należało uchylić zarówno zaskarżone postanowienie jak i postanowienie Wójta Gminy C.. O kosztach, na które składa się zwrot uiszczonego w sprawie wpisu w kwocie [...]zł orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 1 wspomnianej ustawy.