I OZ 1383/17
PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2017-09-26
Skład orzekający: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga powinna zostać odrzucona, jeśli skarżący uiścił wpis od skargi w niższej kwocie niż wymagana, a następnie mimo wezwania do uzupełnienia wpisu, nie dokonał jego uzupełnienia w terminie, nawet jeśli organ błędnie wskazał podstawę prawną wezwania?Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu, jeżeli mimo wezwania do uzupełnienia należnego wpisu nie został on uiszczony w terminie. Błędne wskazanie podstawy prawnej wezwania przez sąd nie wpływa na prawidłowość wysokości wpisu, jeśli faktyczna podstawa prawna wskazuje tę samą kwotę.Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę M. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie w przedmiocie odmowy rejestracji pojazdu. Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia wpisu od skargi w kwocie 100 zł pod rygorem odrzucenia. Skarżący nadesłał jedynie dowód uiszczenia wpisu w niższej kwocie, nie uzupełniając go w terminie. Skarżący wniósł zażalenie, zarzucając sądowi błąd w ustaleniu podstawy prawnej wezwania i nieprecyzyjne wezwanie.Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 26 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 24 maja 2017 r., sygn. akt III SA/Lu 146/17 o odrzuceniu skargi M. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy rejestracji pojazdu postanawia: oddalić zażalenie.
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę M. Z. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż zarządzeniem z dnia 10 kwietnia 2017 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącego do uzupełnienia wpisu od skargi o kwotę 100 zł, w terminie 7 dnia od daty doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie to doręczone zostało M. Z. w dniu 21 kwietnia 2017 r. W zakreślonym terminie skarżący nadesłał jedynie kserokopię dowodu uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, który opłacił 23 marca 2017 r. Mimo upływu terminu wpis od skargi nie został uzupełniony, co – zdaniem Sądu – powodowało konieczność jej odrzucenia.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł M. Z., wskazując, iż Sąd błędnie ustalił podstawę prawną określającą wysokość wpisu w postaci § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, "rozporządzenie". Zdaniem skarżącego wezwanie było nieprecyzyjne, bowiem nie wskazywało wysokości prawidłowego wpisu i wprowadziło M. Z. w błąd, nadto Sąd wzywał go do czynności, której dokonał już wcześniej wpłacając 100 zł w dniu 23 marca 2017 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Artykuł 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369), "p.p.s.a.", stanowi, iż skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez Sąd. W przedmiotowej sprawie, zarządzeniem z dnia 10 kwietnia 2017 r., M. Z. wezwany został do uzupełnienia wpisu od skargi. Zarządzenie to doręczono skarżącemu w dniu 21 kwietnia 2017 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, wraz z pouczeniem o siedmiodniowym terminie na jego wykonanie. W zakreślonym terminie wezwanie to nie zostało wykonane, zasadnie więc Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowił o odrzuceniu skargi jako nieprawidłowo opłaconej.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego przedmiotowym zarządzeniem w sposób jednoznaczny i precyzyjny wezwano M. Z. do uzupełnienia wpisu sądowego o kwotę 100 zł, a więc do dopełnienia uiszczonego już wpisu o brakujące 100 zł. Wprawdzie Wojewódzki Sąd podał w zarządzeniu błędną podstawę prawną określającą wysokość należnego wpisu w niniejszej sprawie, jednak nie miało to wpływu na prawidłową jego wysokość, bowiem zarówno powołany w zarządzeniu § 2 ust. 5 rozporządzenia, jak i faktyczna podstawa - § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia – wskazują tę samą kwotę - 200 zł.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło