II SA/Sz 375/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Barbara Gebel,, Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 7 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi Spółki A. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia oddala skargę. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego po stwierdzeniu, że "Ż. nie wykonała nałożonego decyzją z dnia [...] r., nr [...], obowiązku wykonania określonych czynności mających na celu usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w istniejącym budynku gospodarczym, położonym w m. D. gm. K., na terenie działki nr [...], tj. - naprawy zniszczonej konstrukcji dachu w budynku gospodarczym, - naprawy zniszczonych murów w budynku gospodarczym, - naprawy zniszczonego pokrycia dachowego, - naprawy zniszczonej stolarki okiennej i drzwiowej w budynku, jednocześnie zobowiązując właściciela budynku do wykonania prac pod nadzorem uprawnionej osoby oraz przedłożenia oświadczenia uprawnionej osoby, w którym stwierdza się, że roboty naprawcze wykonano zgodnie ze sztuką budowlaną i obowiązującymi przepisami, a budynek może być przedmiotem dalszego użytkowania, wydał postanowienie nakładające na "Ż. grzywnę w celu przymuszenia w wysokości[...] zł z powodu uchylania się zobowiązanej od wykonania obowiązku określonego w ww. decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Jednocześnie organ wezwał zobowiązaną do uiszczenia grzywny w terminie siedmiu dni od daty doręczenia postanowienia, na wskazany rachunek bankowy, pouczył, że w przypadku nieuiszczenia grzywny w terminie zostanie ona przymusowo ściągnięta w trybie egzekucji administracyjnej należności pieniężnych, a także wezwał zobowiązaną do wykonania obowiązku wskazanego w tytule wykonawczym z dnia [...] r., nr [...] , wystawionym przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w terminie dwóch tygodni od daty doręczenia postanowienia, wskazując, że w razie niewykonania obowiązku w terminie zostanie zastosowany inny środek egzekucyjny - będzie orzeczone wykonanie zastępcze. Zażalenie na ww. postanowienie złożyła "Ż. wnosząc o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu ze wskazanych dokumentów na okoliczność stanu przedmiotowego budynku gospodarczego przed przystąpieniem do jego naprawy oraz po wykonanej naprawie oraz na okoliczność wykazania inicjatywy skarżącej w zakresie remontu przedmiotowego budynku gospodarczego. Spółka zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu naruszenie przepisów: - art. 15 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, poprzez błędne uznanie, iż wszczęcie postępowania egzekucyjnego było konieczne i zasadne, podczas gdy zgodnie z tym przepisem organ może, ale nie musi wszczynać egzekucji; - art. 119, art. 120, art. 121 § 1 ww. ustawy, poprzez zastosowanie środka przymusu względem skarżącej, mimo, że obowiązek wykonania nakazu określonego w tytule wykonawczym został już wykonany, w zakresie w jakim było to możliwe i konieczne. Strona wskazała, że wykonała obowiązek wynikający z decyzji organu powiatowego w zakresie pkt 1-3 w całości, czyli w przybliżeniu 95 procent nałożonych obowiązków, natomiast koszty jakie poniosła z tego tytułu to około [...] zł. Wyjaśniła, że koszt wykonania punktu [...] decyzji oscyluje w granicach [...] zł i nie posiada wystarczających środków finansowych na poczet naprawy w ww. zakresie. Stwierdziła, że wykonanie ww. punktu 4 decyzji jest niepotrzebne i zbędne w zakresie chowu w tym budynku bydła opasowego; - art. 6 § 1 ww. ustawy, poprzez błędne przyjęcie przez organ I instancji, iż doszło do uchylenia się przez stronę od wykonania obowiązków, co w efekcie stanowiło podstawę do wszczęcia postępowania egzekucyjnego, podczas gdy strona od wykonania obowiązków nie uchylała się, zaś niewykonanie obowiązków wynikających z punktu 4 decyzji, tj. naprawy zniszczonej stolarki okiennej i drzwiowej budynku w całości wynika z obiektywnych i uzasadnionych powodów i nie było wynikiem złej woli strony, a skutkiem tego, że w przedmiotowym budynku gospodarczym planowany jest chów ekstensywny bydła opasowego dla którego wystarczy odsłonienie od zimnych wiatrów, tym samym stolarka okienna i drzwiowa jest zbędna; - art. 7 § 1 ww. ustawy, poprzez zastosowanie niewłaściwego środka egzekucyjnego ze względu na nadmierną uciążliwość dla zobowiązanego. Strona wskazała, że organ nałożył na nią grzywnę w celu przymuszenia w wysokości [...] zł, natomiast podobne byłyby też koszty wykonania zastępczego obowiązku wykonania stolarki drzwiowej i okiennej w przedmiotowym budynku gospodarczym; - art. 107 § 1 i 3 K.p.a. w związku z art. 144 K.p.a., w związku z art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, poprzez brak dostatecznego uzasadnienia faktycznego i prawnego zaskarżonego postanowienia, w szczególności: a) brak wyjaśnienia na czym polegało uchylanie się przez skarżącą od wykonania decyzji, b) brak merytorycznego i wyczerpującego odniesienia do kontroli prac remontowych, która odbyła się w dniu [...] r., w trakcie której kontrolujący stwierdzili wykonanie nałożonych obowiązków co do zasady i nie wnieśli żadnych zastrzeżeń co do wykonanych prac; ponadto kontrolujący zaniechali sporządzenia zwięzłego protokołu z przedmiotowej czynności postępowania, stwierdzając, że czynność zostanie w inny sposób utrwalona na piśmie – notatka urzędowa - w późniejszym terminie, co narusza uzasadniony interes i prawa skarżącej, c) brak merytorycznego i wyczerpującego odniesienia się do oświadczenia strony, protokołu odbioru robót budowlanych poświadczonych przez Ł. D., w zakresie w jakim strona wykonała decyzję dotyczącą nałożonych na nią obowiązków, d) brak merytorycznego i wyczerpującego uzasadnienia przez organ I instancji wysokości wymierzonej grzywny, wymierzenia jej względnie w uśrednionej, zbyt dużej wysokości, w szczególności w kontekście wykonania większości nałożonych na stronę obowiązków; organ wymierzając grzywnę w maksymalnej wysokości nie zachował zasady proporcjonalności, - art. 68 K.p.a., poprzez jego niezastosowanie i brak umożliwienia stronie ustosunkowania się do notatki urzędowej, w tym uniemożliwienie stronie wniesienia uwag i zastrzeżeń w trybie zgodnym z K.p.a., - art. 7 i art. 8 K.p.a. w związku z art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, poprzez uznanie zasadności egzekwowania od strony wykonania obowiązku w drodze przymusowej, pomimo niejasności samej decyzji nakładającej obowiązek, w sytuacji gdy strona wykonała większość nałożonych na nią obowiązków w całości, a zaniechanie wykonania pkt 4 decyzji wynika z faktu, iż w przedmiotowym budynku planowany jest chów ekstensywny bydła opasowego, jak również że strona nie posiada wystarczających środków finansowych na poczet tej inwestycji, - art. 7, art. 75 § 1 i art. 77 § 1, art. 78 § 1 i 2, art. 84 § 1 oraz art. 80 K.p.a. w związku z art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, poprzez niewłaściwe zastosowanie i nierozpatrzenie w sposób wszechstronny, wyczerpujący i wnikliwy całego materiału dowodowego w sprawie, dowolną ocenę materiału dowodowego, bezzasadne uznanie jej prawidłowości, nieuwzględnienie argumentów podnoszonych przez stronę w toku postępowania administracyjnego, w szczególności: a) pominięcie rozważenia różnicy pomiędzy niewykonaniem obowiązku, a uchylaniem się od wykonania obowiązku w rozumieniu art. 6 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, b) pominięcie, iż strona wykonała decyzję w przeważającej części, natomiast wykonanie pkt 4 decyzji uważa za zbędne, c) pominięcie znaczenia kontroli prac remontowych, która odbyła się w dniu [...] r., d) pominięcie znaczenia warunków atmosferycznych, pogodowych i terenowych - w kontekście uchylania się od wykonania pozostałych obowiązków z decyzji, gdyż pora roku zima znacznie utrudnia wykonanie obowiązków, przy tym PINB przez lata nie reagował na sukcesywne dewastowanie stanu budynków gospodarczych położonych w m. D. Strona wskazała, że PINB pominął fakt, iż Spółka w ciągu 3 ostatnich lat dokonała remontu kilku budynków gospodarczych oraz kompleksowy remont dachu pałacu wpisanego na listę zabytków, co łączy się ze znacznymi kosztami finansowymi. - art. 10 § 1 K.p.a. oraz art. 81 K.p.a. poprzez niepowiadomienie strony o możliwości wypowiedzenia się w sprawie i przedstawienia dodatkowych dowodów. Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 K.p.a. oraz art. 23 § 1, art. 119, art. 121 § 2 i 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r., poz. 290), utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu postanowienia organ II instancji wskazał, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego opisaną wyżej decyzją z dnia [...] r. nakazał Spółce "Ż." wykonanie na terenie działki nr [...] w D., w terminie do dnia [...] r., wskazanych czynności mających na celu usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w istniejącym budynku gospodarczym. Na pisemny wniosek Spółki z dnia 14 marca 2016 r. o przesunięcie terminu wykonania obowiązku nałożonego ww. decyzją, organ powiatowy wyznaczył nowy termin wykonania obowiązków, określonych w decyzji organu powiatowego z dnia [...] r., na dzień [...] r. W związku z niewykonaniem ww. obowiązku, upomnieniem z dnia [...] r., nr [...] , organ powiatowy wezwał zobowiązaną Spółkę do wykonania obowiązku wynikającego z ww. decyzji z dnia [...] r., informując, iż w przypadku dalszej zwłoki w wykonaniu nałożonego obowiązku zostanie wszczęte przeciwko zobowiązanej postępowanie egzekucyjne. Pismem z dnia [...] r. zobowiązana poinformowała organ powiatowy, że dokonała wymiany konstrukcji więźby dachowej i pokrycia dachu oraz dokonała naprawy zniszczonych murów w budynku gospodarczym, wskazując, iż prace wykonała firma Produkcyjno - Handlowa J. F., a roboty zostały odebrane i potwierdzone za zgodność ze sztuką budowlaną przez Ł. D. W załączeniu przesłano kserokopię protokołu końcowego odbioru robót budowlanych z dnia [...] r. Pismem z dnia [...] r. zobowiązana poinformowała organ powiatowy, że wykonała obowiązek remontu budynku gospodarczego, o czym informowała już organ I instancji pismem z dnia [...] r. Wobec powyższego organ powiatowy pismem z dnia [...] r. wyznaczył dzień [...] r. jako termin czynności kontrolnych wykonania przez zobowiązaną decyzji organu I instancji. Notatką urzędową z dnia [...] r., sporządzoną na okoliczność przeprowadzenia czynności kontrolnych w zakresie wykonania obowiązku wynikającego z decyzji PINB z dnia [...] r., organ powiatowy potwierdził, iż nałożony obowiązek nie został w pełni wykonany. Organ stwierdził, że dokonano naprawy zniszczonej konstrukcji dachu w zachowanej części budynku, wykonano więźbę dachową wraz z wykonaniem nowego pokrycia dachowego. "Nie dokonano naprawy zniszczonej stolarki drzwiowej i okiennej w budynku, w części otworów okiennych brak stolarki okiennej, w części otworów okiennych widoczne ubytki oszklenia z niebezpiecznymi ostrymi krawędziami od stłuczonych szyb. Zlikwidowano stolarkę drzwiową. Nie dokonano w pełni naprawy murów w budynku. W ścianie szczytowej od strony zachodniej pod konstrukcją dachu widoczne obszary z brakiem wypełnienia cegłami. Od strony zachodniej widoczny mur pomiędzy zachowaną częścią budynku a dobudówką gospodarczą, stanowiący pozostałość dawnej ściany. Mur na tym odcinku pozostaje w nieodpowiednim stanie technicznym - widoczne ubytki cegieł na znacznej płaszczyźnie". Organ powiatowy załączył do ww. notatki dokumentację fotograficzną przedstawiającą stan budynku. W dniu [...] r. wpłynęło do organu I instancji pismo Ł. D., który oświadczył, że roboty naprawcze w przedmiotowym budynku gospodarczym, wykazane w decyzji z dnia [...]r., zostały wykonane zgodnie ze sztuką budowlaną i obowiązującymi przepisami i budynek można dalej użytkować. Z uwagi na niewykonanie przez zobowiązaną obowiązku wynikającego z decyzji organu powiatowego z dnia [...] r., co zostało potwierdzone przez PINB w notatce urzędowej z dnia [...] r., organ I instancji, w dniu [...] r. wystawił wobec zobowiązanej "Ż. tytuł wykonawczy nr [...] , stosowany w egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym, a następnie postanowieniem z dnia [...] r. nałożył na "Ż. . grzywnę w celu przymuszenia w wysokości [...] zł z powodu uchylania się zobowiązanej od wykonania obowiązku określonego w decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Organ II instancji rozpatrując zażalenie Spółki na postanowienie PINBz dnia [...] r., wskazał na treść art. 15 § 1, art. 26 § 1 w zw. z § 4, art. 119 i art. 121 § 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji i stwierdził, że w zw. z faktem, iż zobowiązana uchyla się od wykonania całego obowiązku od [...] r. organ powiatowy zobligowany był do powzięcia takich środków prawnych, które miały na celu doprowadzenie do wykonania całego obowiązku wynikającego z decyzji organu, ze wszczęciem postępowania egzekucyjnego włącznie. Organ II instancji podzielił przyjęte w orzecznictwie sądowoadministracyjnym stanowisko, z którego wynika że grzywna w celu przymuszenia, dla spełnienia swojego zamierzenia, winna być dla zobowiązanego dotkliwa na tyle, by skłonić go do wykonania obowiązku. Ponadto, powołując się na treść art. 121 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji organ II instancji wyjaśnił, że wobec strony nie ustalona została wysokość grzywny w jej górnej granicy, lecz w wysokości [...] zł. Organ I instancji uznał bowiem, że w oparciu o zasadę celowości i niezbędności, taka wysokość grzywny doprowadzi do realizacji obowiązku wynikającego z decyzji organu. Zgodnie zaś z art. 122 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, w sytuacji egzekucji obowiązku wynikającego z prawa budowlanego, najpierw powinna być nałożona grzywna w celu przymuszenia, a dopiero w drugiej kolejności powinno być zastosowane wykonanie zastępcze. Stosownie natomiast do art. 125 § 1 ww. ustawy w razie wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym, nałożone, a nieuiszczone lub nieściągnięte grzywny w celu przymuszenia podlegają umorzeniu. Odnosząc się do pozostałych zarzutów strony organ odwoławczy wyjaśnił, że oprócz niewykonania obowiązku wynikającego z punktu 4 decyzji PINB w z dnia [...] r., tj. niewykonania naprawy zniszczonej stolarki okiennej i drzwiowej w budynku gospodarczym, strona nie wykonała również w pełni naprawy murów przedmiotowego budynku, poprzez nieuzupełnienie braków cegłami (zgodnie z treścią notatki urzędowej z dnia [...] r.). Z treści zażalenia wynika, iż strona uznała, że wykonanie stolarki okiennej i drzwiowej w budynku, tj. wykonanie pkt 4 decyzji, uważa za zbędne, gdyż planowany jest tam chów ekstensywny bydła opasowego. Zatem strona świadomie i wbrew decyzji organu I instancji nie wykonała w pełni nałożonego na nią obowiązku. Natomiast jak wynika z akt administracyjnych organu I instancji, strona nie wnosiła odwołania od decyzji organu powiatowego z dnia [...] r., zatem nie kwestionowała zapisów tej decyzji. Wszelkie niezadowolenie strony z wydanej przez organ decyzji należy wnosić w odwołaniu do tej decyzji na etapie prowadzonego postępowania administracyjnego. Organ na etapie prowadzonego postępowania, zmieniał na wniosek strony termin wykonania obowiązku, zatem wszelkie jej zarzuty, iż organ nie wziął pod uwagę okresu zimowego w wykonaniu tego obowiązku, należy uznać za niezasadne. Strona nie występowała o zmianę decyzji organu I instancji w zakresie punktu 4, dlatego podnoszenie argumentu, że poniosła już duże koszty związane z remontami dachów w innych obiektach budowlanych nie ma znaczenia dla sprawy, gdyż przedmiotem postępowania egzekucyjnego jest niewykonanie obowiązku wobec budynku na działce nr [...] w m. D. Także powoływanie się na brak wystarczających środków finansowych na poczet wykonania w całości decyzji organu powiatowego, tj. wykonanie naprawy zniszczonej stolarki okiennej i drzwiowej, przy jednoczesnym stwierdzeniu strony, iż uważa wykonanie tego obowiązku za zbędne, nie ma znaczenia w sprawie. Organ II instancji podkreślił ponadto, iż wniosek strony o przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego poprzez dopuszczenie dodatkowej dokumentacji fotograficznej oraz wniosku złożonego do Starostwa w Gryficach w sprawie remontu dachu przedmiotowego budynku, należało zgłaszać na etapie postępowania administracyjnego. W związku z faktem, iż organ I instancji w dniu [...]r. stwierdził w formie notatki urzędowej, wraz z dokumentacją fotograficzną, iż obowiązek wynikający z decyzji nie został w całości wykonany, wszczął postępowanie egzekucyjne. Forma notatki urzędowej, wbrew twierdzeniu strony, jest poprawną formą działania organu, gdyż jak wynika z treści art. 67 § 1 K.p.a. w związku z art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, organ administracji publicznej sporządza zwięzły protokół z każdej czynności postępowania, mającej istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, chyba że czynność została w inny sposób utrwalona na piśmie. W niniejszym przypadku inną formą utrwalenia stanu faktycznego na piśmie jest notatka urzędowa organu. Organ I instancji po otrzymaniu pisma strony, informującej o tym, że obowiązek został wykonany w całości, obowiązany był do sprawdzenia osobiście wykonania tego obowiązku. Organ I instancji sprawdzając realizację obowiązku wynikającego z decyzji tego organu, sprawdza jego wykonanie w całości. Zatem nawet niewykonanie tegoż obowiązku w jakimś wąskim zakresie powoduje, że decyzja nie została wykonana. Zdaniem organu II instancji, skoro strona twierdzi, że wykonanie tego obowiązku uważa za zbędne, z uwagi na chów ekstensywny bydła opasowego, dla którego wystarczy odsłonienie od zimnych wiatrów, tym samym stolarka okienna i drzwiowa jest zbędna, i nie doszło do wykonania decyzji organu powiatowego w całości, stwierdzenie organu, że strona uchyla się od wykonania obowiązków jest prawidłowym nazewnictwem, wynikającym z postępowania egzekucyjnego. W sytuacji gdy zobowiązana uchyla się od wykonania decyzji organu powiatowego, jedyną możliwością aby wyegzekwować obowiązek, jest wszczęcie postępowania egzekucyjnego, zatem w niniejszej sprawie wszczęcie tego postępowania było konieczne. Pismem z dnia [...]r. "Ż. złożyła skargę na ww. postanowienie ZWINB Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie: - art. 15 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, poprzez błędne uznanie, iż wszczęcie postępowania egzekucyjnego wobec skarżącej było po pierwsze konieczne, a po drugie zasadne w świetle wykonania przez zobowiązaną obowiązku (w jej ocenie) w całości, - art. 119, art. 120 i art. 121 § 1 ww. ustawy poprzez zastosowanie środka przymusu względem skarżącej, mimo że obowiązek wykonania nakazu określonego w tytule wykonawczym z dnia [...] r. został już wykonany w zakresie, w jakim było to możliwe i konieczne, tj. poprzez usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w budynku gospodarczym w zakresie pkt 1 - 3 w całości, tj. w przybliżeniu 95% nałożonych na nią obowiązków sensu largo, zważywszy na akcesoryjność obowiązku zawartego w pkt 4. Koszty prac remontowych i materiałów wyniosły w przybliżeniu ok. [...]zł, na co składają się także koszty własne spółki, wobec faktu, iż część prac porządkowych, rozbiórkowych, naprawczych i innych skarżąca wykonała we własnym zakresie (tj. przy użyciu własnej sity roboczej). Należy mieć na względzie, iż koszt wykonania obowiązku zawartego w pkt 4 oscyluje w granicach [...] zł, a więc pomijając aspekt zbędności przedmiotowej inwestycji dla planowanego chowu w budynku gospodarczym, skarżąca nie posiada wystarczających środków finansowych na poczet naprawy w tym zakresie - co i tak jest niepotrzebne i zbędne w zakresie chowu w tym budynku bydła opasowego. Należy zwrócić uwagę, iż na wcześniejszym etapie postępowania organ I instancji nie zwracał uwagi na widoczne ubytki oszklenia z niebezpiecznymi ostrymi krawędziami od stłuczonych szyb oraz braki w naprawie murów, co więcej organ II instancji powołując się na ww. okoliczności nie ustalił czy ubytki oszklenia z niebezpiecznymi ostrymi krawędziami w dalszym ciągu pozostają w miejscu ich ujawnienia, jak też czy braki w naprawie murów w jakikolwiek sposób osłabiają konstrukcję przedmiotowego budynku co mogłoby powodować zagrożenie dla życia i zdrowia, zwłaszcza w kontekście, iż w aktach sprawy znajduje się oświadczenie Ł. D. który stwierdził, że roboty naprawcze w przedmiotowym budynku gospodarczym zostały wykonane zgodnie ze sztuką budowlaną i budynek można dalej użytkować. W związku z powyższym w przypadku powzięcia uzasadnionych wątpliwości co do ww. oświadczenia, organy obu instancji winny powziąć wiadomości specjalne - powołując w tym celu biegłego z zakresu budowli obiektów gospodarczych lub przeprowadzić wizję lokalną - czego nie uczyniono; - art. 6 § 1 ww. ustawy poprzez błędne przyjęcie, iż doszło do uchylenia się przez skarżącą od wykonania obowiązków, co w efekcie stanowiło podstawę wszczęcia postępowania egzekucyjnego, podczas gdy skarżąca od wykonania nałożonych obowiązków nie uchylała się, zaś niewykonanie obowiązków w zakresie pkt 4, tj. naprawy zniszczonej stolarki okiennej i drzwiowej budynku w całości wynika z obiektywnych i uzasadnionych powodów i nie było wynikiem złej woli skarżącej, a skutkiem tego, iż w przedmiotowym budynku gospodarczym planowany jest chów ekstensywny bydła opasowego, dla którego wystarczy odsłonienie od zimnych wiatrów, tym samym stolarka okienna i drzwiowa jest zbędna. - art. 7 § 2 ww. ustawy poprzez zastosowanie środka egzekucyjnego niewłaściwego ze względu na nadmierną uciążliwość dla zobowiązanego. Organ I instancji nałożył na zobowiązaną grzywnę w celu przymuszenia ustalając jej wysokość na [...] zł, zatem należy stwierdzić, iż w zależności od kosztów wynikających z wykonania prac, podobne też byłyby koszty wykonania zastępczego obowiązku remontu stolarki okiennej i drzwiowej. - art. 107 § 1 i 3 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a. w zw. z art. 18 ww. ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, poprzez brak dostatecznego uzasadnienie faktycznego i prawnego zaskarżonego postanowienia, a w szczególności; a) brak wyjaśnienia na czym polegało uchylanie się przez skarżącą od wykonania decyzji; b) brak merytorycznego i wyczerpującego odniesienia do kontroli prac remontowych, która odbyła się w dniu [...] r., w trakcie której kontrolujący stwierdzili wykonanie nałożonych obowiązków co do zasady (mając na względzie brak potrzeby dokonania naprawy stolarki okiennej i drzwiowej) i nie wnieśli żadnych zastrzeżeń co do przedmiotu wykonanych prac; nadto kontrolujący zaniechali sporządzenia zwięzłego protokołu z przedmiotowej czynności postępowania, mającej istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, stwierdzając, iż czynność zostanie w inny sposób utrwalona na piśmie (notatka urzędowa) w późniejszym terminie - co narusza uzasadniony interes i prawa skarżącej - tym samym ograniczono prawa strony do zapoznania się z całością dokumentacji, czego organ II instancji nie sanował (brak pouczenia o możliwości zapoznania się z całością dokumentacji); c) brak merytorycznego i wyczerpującego odniesienia się do oświadczenia skarżącej i protokołu odbioru robót budowlanych poświadczonego przez Ł. D. w zakresie w jakim skarżąca wykonała decyzję dot. nałożonych na nią obowiązków w przeważającej części w całości oraz możliwości użytkowania przedmiotowego budynku gospodarczego przez zobowiązaną: d) brak merytorycznego i wyczerpującego uzasadnienia przez organ II instancji wysokości wymierzonej grzywny, wymierzenia jej względnie w uśrednionej, zbyt dużej wysokości, w szczególności w kontekście wykonania większości nałożonych na skarżącą obowiązków. Organ wymierzając grzywnę nie dochował zasady proporcjonalności w relacji do zakresu wykonanych już prac w przedmiotowym budynku gospodarczym; e) brak merytorycznego i wyczerpującego uzasadnienia przez organ II instancji oraz ustosunkowania się do argumentów (zarzutów) podnoszonych przez stronę w toku postępowania odwoławczego w zażaleniu na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. Skarżąca przedstawiła szereg zarzutów, które pomimo ich mnogości - nie zostały szczegółowo i wnikliwie rozpatrzone, a w konsekwencji rozstrzygnięcie organu I instancji winno zostać poddane krytycznej ocenie, - art. 67 § 2 pkt 3 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i zaniechanie sporządzenia protokołu z kontroli prac remontowanych, która odbyła się w dniu [...] r., w sytuacji gdy w świetle art. 67 § 1 i § 2 pkt 3 k.p.a. organ zobowiązany był sporządzić z tej czynności protokół, - art. 68 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i brak umożliwienia skarżącej ustosunkowania się do ww. notatki urzędowej po przeprowadzeniu kontroli prac remontowych, która odbyła się w dniu [...] r., w tym uniemożliwienie skarżącej wniesienia uwag i zastrzeżeń w trybie zgodnym z przepisami k.p.a.; - naruszenie art. 7 i art. 8 k.p.a. w związku z art. 18 ww. ustawy poprzez uznanie zasadności egzekwowania od skarżącej wykonania obowiązku w drodze przymusowej pomimo niejasności samej decyzji nakładającej tenże obowiązek w sytuacji, gdy skarżąca wykonała większość nałożonych na nią obowiązków w całości, a zaniechanie obowiązku wyrażonego w pkt 4, tj. dokonania naprawy stolarki okiennej i drzwiowej wynika z faktu, iż w przedmiotowym budynku gospodarczym planowany jest chów ekstensywny bydła opasowego, a nadto skarżąca nie posiada wystarczających środków finansowych na poczet wyżej oznaczonej inwestycji; - art. 7, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 78 § 1 i 2, art. 84 § 1 oraz art. 15, art. 80, art. 107 k.p.a. w zw. z art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, poprzez niewłaściwe zastosowanie i nierozpatrzenie w sposób wszechstronny, wyczerpujący i wnikliwy całego materiału dowodowego w sprawie, dowolną ocenę materiału dowodowego, bezzasadne uznanie jej prawidłowości, nieuwzględnienie argumentów podnoszonych przez stronę w toku postępowania administracyjnego, w konsekwencji brak rozpoznania istoty sprawy: a) pominięcie rozważenia różnicy pomiędzy niewykonaniem obowiązku, a uchylaniem się od wykonania obowiązku w rozumieniu art. 6 ww. ustawy; b) pominięcie, iż skarżąca wykonała decyzję dot. nałożonych na nią obowiązków w przeważającej części w całości, a zaniechanie obowiązku wyrażonego w pkt 4, tj. dokonania naprawy stolarki okiennej i drzwiowej wynika z faktu, iż w przedmiotowym budynku gospodarczym planowany jest chów ekstensywny bydła opasowego, a nadto skarżąca nie posiada wystarczających dodatkowych środków finansowych na poczet wyżej oznaczonej inwestycji - w kontekście powierzchni budynku gospodarczego, a inwestycje te w tym zakresie uważa za zbędne; c) pominięcie znaczenia kontroli prac remontowych, która odbyła się w dniu [...] r., w trakcie której kontrolujący stwierdzili wykonanie nałożonych obowiązków co do zasady (mając na względzie brak potrzeby dokonania naprawy stolarki okiennej i drzwiowej) i nie wnieśli żadnych zastrzeżeń co do przedmiotu wykonanych prac; d) pominięcie znaczenia warunków atmosferycznych, pogodowych i terenowych - w kontekście oceny uchylania się od wykonania pozostałych obowiązków z ww. decyzji (przeszkody natury ekonomicznej, celowościowej itp.); PINB nakładając na mocy decyzji z dnia [...] r. obowiązek dokonania naprawy w zakresie pkt 1-4 nie zważył, iż ówczesna pora roku (zima) znacznie utrudniała realizację nałożonych obowiązków, nadto w związku z powyższym narażała skarżącą na dodatkowe, niczym nieuzasadnione naglące koszty w sytuacji, gdy PINB przez lata nie reagował na sukcesywne dewastowanie stanu budynków gospodarczych położonych w miejscowości D. - do czasu objęcia ich w posiadanie przez skarżącą. Organ I i II instancji pominął fakt, iż skarżąca w ciągu trzech ostatnich lat dokonała remontu kilku budynków gospodarczych, w tym dachów o łącznej powierzchni ok [...] m² oraz wykonała kompleksowy remont dachu pałacu wpisanego na listę zabytków, czyniąc nakłady na poczet ww. inwestycji w wysokości przekraczającej kwotę [...] zł. Zważywszy zatem na skalę wydatków, ich rozmiar w ostatnim okresie - organ II instancji winien mieć na względzie okoliczność, iż skarżąca swoim zachowaniem nie dążyła do uchylenia się od wykonania nałożonych nań obowiązków, a wyłączną przyczynę zaniechania w tym zakresie stanowią trwające ówcześnie remonty innych obiektów, a nadto ograniczenia finansowe, organizacyjne i techniczne oraz losowe (choroba Prezesa); e) nieuwzględnienie wniosku dowodowego na etapie uzupełniającego postępowania dowodowego, tj. dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z dokumentów: dokumentacji fotograficznej dołączonej do niniejszego pisma na okoliczność stanu przedmiotowego budynku gospodarczego przed przystąpieniem do jego naprawy oraz po wywiązaniu się z nałożonych obowiązków przez skarżącą; wniosku skarżącej złożonego w dniu [...] r. w budynku Starostwa w miejsc. G. o zgłoszenie remontu budynku na okoliczność inicjatywy skarżącej w zakresie remontu przedmiotowego obiektu gospodarczego (własna inicjatywa spółki); - art. 10 § 1 k.p.a. oraz art. 81 k.p.a. poprzez fakt, iż organ I i II instancji wydający postanowienie nie powiadomił skarżącej o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów, materiałów i przedstawionych stanowisk oraz o możliwości zgłoszenia żądań i wniosków. Na skutek zaniechania organów skarżąca została pozbawiona prawa do złożenia jakichkolwiek wyjaśnień i dowodów, jak również do zapoznania się z już zgromadzonym materiałem dowodowym. W odpowiedzi na skargę ZWINB wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 ze zm.) sąd sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem działalności administracji publicznej. Przedmiotem dokonywanej przez niego kontroli jest zbadanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Czyni to wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Stosownie zaś do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W badanej sprawie przedmiotem kontroli sądowej - według przedstawionych wyżej kryteriów - jest postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o nałożeniu na "Ż. grzywny w celu przymuszenia w kwocie [...]zł. Zastosowana przez organ instytucja grzywny jest środkiem egzekucyjnym, którego celem jest doprowadzenie do realizacji przez zobowiązanego obowiązków o charakterze niepieniężnym. W rozpatrywanej sprawie źródłem tego obowiązku jest ostateczna decyzja PINB z dnia [...]r., którą nakazano skarżącej Spółce wykonanie określonych czynności mających na celu usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w istniejącym budynku gospodarczym, położonym w miejscowości D. na terenie działki nr [...]. Nie ulega wątpliwości, że dopóki istnieje w obrocie prawnym wymieniona decyzja, wynikające z niej obowiązki muszą być wykonane a w razie bezczynności zobowiązanego, wierzyciel obowiązany jest - na mocy art. 6 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (zwanej dalej: "u.p.e.a.") - uruchomić środki prawne niezbędne do realizacji ww. obowiązków. Analizując treść zaskarżonego postanowienia o zastosowaniu wskazanego środka egzekucyjnego oraz uwzględniając okoliczności badanej sprawy, Sąd doszedł do przekonania, że nie narusza ono przepisów prawa w sposób określony w art. 145 p.p.s.a. Stosownie do brzmienia art. 6 § 1 u.p.e.a., wierzyciel powinien podjąć czynności zmierzające do zastosowania środków egzekucyjnych w razie uchylania się zobowiązanego od wykonania obowiązku. Sąd nie podzielił stanowiska strony skarżącej, że określona w tym przepisie przesłanka "uchylania się od wykonania obowiązków" nie została spełniona. W orzecznictwie przyjmuje się, że dla uznania, że wystąpiła omawiana przesłanka wystarczy sama bierność w wykonaniu obowiązku pomimo, że decyzja stała się wykonalna (ustawa nie wyjaśnia bowiem, jak należy interpretować to pojęcie). W niniejszej sprawie, bezsprzecznie, decyzja stanowiąca źródło obowiązku była wykonalna a skarżąca Spółka w wykonaniu części obowiązków z niej wynikających, tj. naprawy zniszczonych murów oraz stolarki okiennej i drzwiowej w ww. budynku gospodarczym wykazywała się biernością. Akta sprawy wskazują także, że organ – działający jako wierzyciel – przychylił się do wniosku strony skarżącej i wyznaczył jej nowy termin wykonania ww. obowiązków (organ wziął przy tym pod uwagę okres zimowy w wykonaniu przedmiotowych obowiązków), co dawało stronie zobowiązanej możliwość wywiązania się ze wszystkich określonych w sentencji decyzji obowiązków, jednak pomimo tego, nie zostały one do tej pory w całości zrealizowane (zrealizowano tylko część z nich). Nadto, zgodnie z przepisami, wszczęcie postępowania egzekucyjnego poprzedzone zostało upomnieniem, co jednak nie zmobilizowało Spółki do działania. Fakt, że skarżąca Spółka wykonała część z obowiązków nie oznacza, że wierzyciel może odstąpić od obowiązku egzekucji w sytuacji, gdy dla wykonania pozostałych obowiązków nie podjęto skutecznych działań. Dopóki ciążący na zobowiązanym obowiązek nie zostanie w pełni wykonany organ zobowiązany jest do prowadzenia postępowania egzekucyjnego, na co nie ma wpływu stanowisko strony skarżącej, w ocenie której, wykonanie ww. obowiązków jest zbędne i niecelowe, gdyż planuje ona prowadzić w przedmiotowym budynku chów ekstensywny bydła opasowego. Kolejnym aspektem rozpatrywanej sprawy jest kwestia wyboru przez organ egzekucyjny środka, który będzie najodpowiedniejszy w danej sytuacji. W myśl przepisów u.p.e.a., do środków egzekucji zobowiązań niepieniężnych zalicza się: grzywnę w celu przymuszenia, wykonanie zastępcze, odebranie rzeczy ruchomej, odebranie nieruchomości i opróżnienie lokalu oraz przymus bezpośredni. Organ egzekucyjny dokonując wyboru właściwego środka egzekucyjnego winien kierować się zasadami postępowania egzekucyjnego, a w szczególności zasadą określoną w art. 7 § 2 u.p.e.a., który stanowi, że organ egzekucyjny stosuje środki egzekucyjne, prowadzące bezpośrednio do wykonania obowiązku, a spośród kilku takich środków - środki najmniej uciążliwe dla zobowiązanego. Jeżeli zatem organ egzekucyjny ma do wyboru grzywnę w celu przymuszenia lub wykonanie zastępcze, powinien rozważyć, który z tych środków należało zastosować w świetle wskazanej zasady. W rozpatrywanej sprawie organy egzekucyjne poczyniły w uzasadnieniach postanowień stosowne rozważania i wykazały zasadność nałożenia grzywny, czym wypełniono wymóg art. 107 § 3 w związku z art. 126 K.p.a. Jak słusznie wskazał organ pierwszej instancji, a za nim ZWINB, w razie wykonania obowiązku wynikającego z przepisów Prawa budowlanego zobowiązany może się ubiegać o jej umorzenie. Ponadto, w przypadku nałożenia grzywny w celu przymuszenia, w przeciwieństwie do wykonania zastępczego, zobowiązany ma możliwość wyboru wykonawcy ciążącego na nim obowiązku oraz najkorzystniejszej w jego ocenie oferty. Zastosowanie grzywny w celu przymuszenia nie powoduje powstania po stronie podmiotu zobowiązanego żadnych dodatkowych kosztów - ponad te związane z wykonaniem nakazu w wyznaczonym w niniejszym postanowieniu terminie. To od zobowiązanego zależy czy wykonany zostanie nałożony na niego obowiązek, a w konsekwencji - czy poniesie koszty nałożonej grzywny. Należy podkreślić, że grzywna w celu przymuszenia nie jest karą pieniężną w ścisłym sensie, a jedynie środkiem zmierzającym do wywarcia presji na zobowiązanego. Szerokie możliwości uniknięcia jej zapłaty lub zwrotu zapłaconej kwoty czynią z tego środka egzekucyjnego mniej uciążliwy od wykonania zastępczego, które ma charakter bezwzględnie obciążający zobowiązanego. Ponadto, wobec strony skarżącej nie ustalona została wysokość grzywny w jej górnej granicy. Organ egzekucyjne uznały bowiem, że - w oparciu o zasadę celowości i niezbędności - taka wysokość grzywny doprowadzi do realizacji obowiązku wynikającego z decyzji organu. W tym stanie rzeczy należało stwierdzić, że zarzut strony skarżącej naruszenia art. 7 § 2 u.p.e.a., jak również twierdzenie, że grzywna w celu przymuszenia stanowi zbyt dolegliwy środek, nie są uzasadnione. Tym samym - zdaniem Sądu - grzywna jest w realiach niniejszej sprawy odpowiednia do przymuszenia skarżącej Spółki do wykonania obowiązku i stanowi wystarczającą dolegliwość, by spełnić swoje zadanie, polegające na skutecznym zmobilizowaniu zobowiązanej do zintensyfikowania działań faktycznych i ewentualnie środków prawnych skuteczniejszych niż dotychczas stosowane, które prowadziłyby do wykonania obowiązku nałożonego decyzją administracyjną. Również wysokość nałożonej grzywny nie narusza prawa i stanowi współmierną dolegliwość dla zobowiązanej. W tym miejscu trzeba również wskazać, że grzywna w celu przymuszenia jest formą nacisku mającą na celu skłonienie zobowiązanego poprzez dolegliwość finansową do określonego zachowania się. Stąd nie ma tutaj zastosowania wyrażona w prawie karnym zasada miarkowania, nakazująca dostosowanie wysokości nałożonej grzywny do możliwości finansowych zobowiązanego. Sytuacja majątkowa zobowiązanego i jego możliwości płatnicze mają znaczenie o tyle, o ile pozwalają ocenić skuteczność tego środka egzekucyjnego. Aby zatem środek ten nabrał charakteru dyscyplinującego, nałożona grzywna powinna być na tyle wysoka, aby w ocenie zobowiązanego nieopłacalnym było jej uiszczenie tylko dla odłożenia w czasie egzekwowanego obowiązku, czy to poprzez osobiste wykonanie przez zobowiązanego, czy w drodze wykonania zastępczego. Zgodnie z art. 121 § 1 u.p.e.a., grzywna w celu przymuszenia może być nakładana kilkakrotnie w tej samej lub wyższej kwocie, z zastrzeżeniem § 4. Z zastrzeżeniem § 5 każdorazowo nałożona grzywna nie może przekraczać kwoty 10.000 zł, a w stosunku do osób prawnych i jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej kwoty 50.000 zł (art. 121 § 2). Grzywny nakładane wielokrotnie nie mogą łącznie przekroczyć kwoty 50.000 zł, a w stosunku do osób prawnych i jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej kwoty [...] zł (art. 121 § 3). Jeżeli egzekucja dotyczy spełnienia przez zobowiązanego obowiązku wynikającego z przepisów prawa budowlanego, grzywna w celu przymuszenia jest jednorazowa, chyba że dotyczy obowiązku utrzymania obiektu budowlanego w stanie nieoszpecającym otoczenia (art. 121 § 4). Treść powyższych przepisów świadczy o tym, że organ o wysokości nakładanej grzywny rozstrzyga w ramach uznania administracyjnego, a zatem powinien wyjaśnić i należycie uzasadnić, dlaczego nałożył grzywnę w danej wysokości. Zdaniem Sądu, zarówno organ drugiej jak i pierwszej instancji z obowiązku tego wywiązały się w sposób należyty, stosując się do wyrażonych w art. 7 § 1 i 2 u.p.e.a. zasad prowadzenia postępowania egzekucyjnego: praworządności (stosowania środków egzekucyjnych przewidzianych w ustawie), celowości (stosowania środków egzekucyjnych prowadzących bezpośrednio do wykonania obowiązku) i najmniejszej uciążliwości stosowanego środka egzekucyjnego (spośród dostępnych). W świetle okoliczności sprawy, organy prawidłowo dokonały wyboru tego środka i należycie umotywowały swoje stanowisko co do jego zastosowania i wysokości wymierzonej grzywny. W ocenie Sądu, uzasadnione jest niewymierzenie skarżącej Spółce grzywny w najwyższej wysokości również z tego powodu, że obowiązek wynikający z decyzji PINB z dnia [...] r. został już częściowo wykonany. Nie ulega bowiem wątpliwości, że inne środki powinny być podjęte w stosunku do podmiotu, który w żaden sposób nie reaguje na obowiązki nałożone na niego decyzją administracyjną, a inne powinno być działanie organu w stosunku do strony, która część obowiązków wykonała. Ponadto, za wymierzeniem takiej kwoty grzywny w celu przymuszenia przemawia również fakt, że w przypadku egzekucji obowiązków wynikających z prawa budowlanego grzywna w celu przymuszenia nakładana jest jednorazowo. Wobec tego kwota grzywny musi być na tyle wysoka i uciążliwa, aby doprowadziła do wykonania nakazu przez zobowiązanego, a nie poprzez zastosowanie wykonania zastępczego. Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi dotyczących zaniechania sporządzenia protokołu z kontroli prac remontowych, która odbyła się w dniu 30 listopada 2016 r., oraz nieuwzględnienia wniosku strony skarżącej o przeprowadzenie dowodu z dokumentacji fotograficznej na okoliczność stanu budynku przed i po jego naprawie, jak również z wniosku Spółki o zgłoszenie remontu budynku na okoliczność jej inicjatywy w tym zakresie, wskazać należy, że – jak wyjaśnił organ II instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia - wniosek strony o przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego należało zgłosić na etapie postępowania administracyjnego. W związku z faktem, iż organ I instancji w dniu [...] r. stwierdził w formie notatki urzędowej, wraz z dokumentacją fotograficzną, iż obowiązek wynikający z decyzji nie został w całości wykonany, wszczął postępowanie egzekucyjne. Należy zgodzić się w tym miejscu ze stanowiskiem organu II instancji, że forma notatki urzędowej, wbrew twierdzeniu strony skarżącej, jest poprawną formą działania organu, gdyż jak wynika z treści art. 67 § 1 K.p.a. w związku z art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, organ administracji publicznej sporządza zwięzły protokół z każdej czynności postępowania, mającej istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, chyba że czynność została w inny sposób utrwalona na piśmie. W niniejszym przypadku inną formą utrwalenia stanu faktycznego na piśmie jest właśnie notatka urzędowa organu. Również zarzut skarżącej Spółki dotyczący uchybienia przepisom o udziale strony w postępowaniu uznać należało za nietrafny. Naruszenie art. 10 § 1 K.p.a. nie stanowi bowiem automatycznie podstawy do uchylenia zaskarżonego aktu, jeśli nie towarzyszy mu takie naruszenie przepisów postępowania administracyjnego rozwijających zasadę czynnego udziału strony w postępowaniu i zapewniających jej realizację, które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik postępowania. Zdaniem Sądu, nie można przyjąć, że niepowiadomienie strony o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów w prowadzonym przez organ I instancji postępowaniu (obowiązek ten nie dotyczył organu II instancji, który nie przeprowadzał uzupełniającego postępowania dowodowego w prowadzonym przez siebie postępowaniu) skutkowałby wydaniem innego rozstrzygnięcia, tym bardziej, że strona, podnosząc powyższy zarzut, nie przedstawiła argumentów, wskazujących, że powyższe ewentualne uchybienie ze strony organu I instancji mogło mieć wpływ (tym bardziej istotny) na wynik sprawy. Z tych powodów, na podstawie art. 151 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie orzekł jak w sentencji.