V SA/Wa 2268/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Andrzej Kania, Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak, Sędzia WSA - Dorota Mydłowska (spr.), Protokolant - spec. Mariusz Dzierzęcki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi Z. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia (...) czerwca 2016 r. nr (...) w przedmiocie odmowy przyznania środków finansowych z tytułu pomocy finansowej w ramach działania "Grupy Producentów Rolnych"; oddala skargę. Przedmiotem skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie jest decyzja Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] czerwca 2016 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR z 5 lutego 2016 r. nr [...], o odmowie przyznania środków finansowych w ramach działania "Grupy Producentów Rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013, za okres od dnia 8 października 2013 r. do dnia 7 października 2014 r., tj. za drugi rok korzystania z pomocy. Przedmiotowa decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym. Na podstawie decyzji nr [...] z dnia [...] maja 2013 r. o przyznaniu pomocy finansowej w ramach działania "Grupy producentów rolnych" w okresie od dnia 8 października 2012 r. do dnia 7 października 2017 r. grupa producentów rolnych [...] Sp. z o.o., zwana dalej zamiennie "Grupą" albo "Stroną", złożyła w dniu 31 października 2014 r. wniosek o płatność za okres od dnia 8 października 2013 r. do dnia 7 października 2014 r., tj. za drugi rok korzystania z pomocy. W dniu 20 listopada 2014 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR skierował do Grupy wezwanie nr [...] do złożenia wyjaśnień. W odpowiedzi na ww. wezwanie, Strona złożyła w dniu 1 grudnia 2014 r. m.in.: korektę do wniosku o płatność oraz częściowe wyjaśnienia. W dniu 12 grudnia 2014 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR skierował do Grupy wezwanie nr [...] do złożenia wyjaśnień. W odpowiedzi na ww. wezwanie, Strona złożyła w dniu 23 grudnia 2014 r. wyjaśnienia oraz rachunki i faktury. Dodatkowo, w dniu 5 stycznia 2015 r. Grupa wysłała 4 faktury. W dniu 8 stycznia 2015 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR zwrócił się do Marszałka Województwa [...] o wskazanie, czy Grupa spełnia kryteria i warunki wpisania do rejestru grap prowadzonego przez Marszalka Województwa, zgodnie z ustawą z dnia 15 września 2000 r. o grupach producentów rolnych i ich związkach oraz o zmianie innych ustaw (Dz. U. Nr 88, poz. 983, ze zm.) W związku z trwającym postępowaniem administracyjnym, prowadzonym przez Marszałka Województwa [...], Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego postanowieniem nr [...] z dnia [...] maja 2015 r. zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie przyznania płatności w ramach działania "Grupy producentów rolnych". W dniu [...] maja 2015 r. Marszałek Województwa [...] wydał decyzję uchylającą decyzję [...] z dnia [...] października 2012 r. i stwierdził nie spełnianie przez Grupę warunków określonych w art. 2 oraz art. 3 ustawy z dnia 15 września 2000 r. o grupach producentów rolnych i ich związkach oraz o zmianie innych ustaw (Dz. U. Nr 88, poz. 983 z późn. zm.), oraz wykreślił Z. sp. z o.o. z siedzibą w Z. z rejestru grup producentów rolnych prowadzonego przez marszałka województwa, dla produktu: drób żywy, mięso lub jadalne podroby drobiowe: świeże, chłodzone i mrożone - indyki. Pismem z dnia 3 czerwca 2015 r. Marszałek Województwa [...] poinformował Prezesa ARiMR o wykreśleniu Grupy z rejestru grup producentów rolnych. W dniu 31 sierpnia 2015 r., po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez Stronę od decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia [...] maja 2015 r., Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Decyzją z dnia [...] października 2015 r. Marszałek Województwa [...] uchylił decyzję znak: [...] z dnia [...] maja 2015 r. W dniu [...] listopada 2015 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR wydał postanowienie [...] o podjęciu zawieszonego z urzędu postępowania w sprawie przyznania płatności w ramach działania "Grupy producentów rolnych" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 dla grupy producenckiej [...] Sp. z o.o. Pismem z dnia [...] listopada 2015 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR zwrócił się do Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w [...] o przekazanie dokumentacji Grupy. W dniu 22 grudnia 2015 r. Dyrektor Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w [...] przekazał kserokopię dokumentacji zgromadzonej w sprawie Grupy. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR dopuścił do postępowania dowody na okoliczność rozpoczęcia prowadzenia działalności rolniczej w zakresie produkcji indyków przez A. K., D. K., M. K., A. K. oraz K. K. z dokumentów pozyskanych od Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w [...]. W dniu [...] lutego 2016 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR decyzją nr [...] odmówił przyznania środków z tytułu pomocy finansowej na wspieranie grup producentów rolnych dla [...] Sp. z o.o. W dniu 22 lutego 2016 r. Strona złożyła odwołanie od ww. decyzji, z zachowaniem ustawowego terminu do jego złożenia. Grapa wniosła o wydanie decyzji o przyznaniu pomocy za drugi rok działalności grupy. W dniu 19 kwietnia 2016 r. Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (zwany dalej Prezes ARiMR) wystosował do Grupy wezwanie do złożenia wyjaśnień. Następnie, w dniu 20 kwietnia 2016 r. Prezes ARiMR skierował do Powiatowego Lekarza Weterynarii w [...] pismo z prośbą o przekazanie informacji dotyczących wielkości produkcji wszystkich członków Grupy od 2011 roku. Pismem z dnia 27 kwietnia 2016 r., Powiatowy Lekarza Weterynarii w [...] przekazał dane dotyczące ilości sztuk indyka wysłanego do ubojni w latach 2012-2015. W dniu 2 maja 2016 r. Grupa odpowiedziała na wezwanie z dnia 19 kwietnia 2016 r. W dniu 3 czerwca 2016 r. Powiatowy Lekarz Weterynarii w [...] poinformował Prezesa ARiMR o pomyłce polegającej na nieujęciu 1800 sztuk indyków w produkcji A. K. w 2015 r. Zaskarżoną do Sądu decyzją Prezes ARiMR utrzymał w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR z [...] lutego 2016 r. Organ odwoławczy stwierdził, iż w niniejszej sprawie brak jest podstaw do wypłaty Grupie pomocy finansowej za okres od dnia 8 października 2013 r. do dnia 7 października 2014 r., tj. za drugi rok korzystania z pomocy. Podniósł, że spółka z ograniczoną odpowiedzialnością działająca pod firmą [...] została zarejestrowana w dniu [...] sierpnia 2012 r. i składa się z 5 wspólników (członków): M. K. K., A. K., K. M. K., A. K. i D. P. K.. Na podstawie zebranego materiału dowodowego stwierdził, że w niniejszej sprawie zachodzą powiązania: 1. rodzinne: A. K. i K. M. K. są małżeństwem, nieposiadającym rozdzielności majątkowej (pismo Strony z dnia 19 grudnia 2014 r.), a A. K. i A. K. są siostrami. Natomiast D. P. K. i M. K. K. są dziećmi A. K., oraz 2. lokalizacyjne: tożsame adresy zamieszkania czterech z pięciu członków Grupy, tj.: K. M. K., M. K. K., A. K. oraz D. P. K. - [...],[...] (dane z Ewidencji producentów rolnych, stan na dzień [...] maj 2016 r.), pomiędzy członkami Grupy, co wskazuje, iż działania Grupy nie były ukierunkowane na osiągnięcie i zachowanie celu wyznaczonego przez Unię Europejską, a jedynie na uzyskanie wsparcia w ramach działania "Grupy producentów rolnych". Podniósł, że Grupa, w dniu [...] października 2012 r. decyzją Marszałka Województwa [...], znak: [...], została wpisana do rejestru grup producentów rolnych prowadzonego na podstawie art. 9 ustawy gpr. Stwierdził, że z dokumentów zebranych w sprawie, w tym umów użyczenia zawartych w dniu [...] sierpnia 2012 r. wynika, iż: - K. M. K.i prowadzi działalność w użyczonym od A. K. kurniku nr K3 o powierzchni wynoszącej 750 m2, położonym na działce ewidencyjnej nr [...], miejscowość [...], gmina [...]. Powyższa umowa została zawarta do 2017 roku na okres jednego cyklu produkcyjnego w roku, - A. K. prowadzi działalność w użyczonym od A. K. kurniku nr K3 o powierzchni wynoszącej 750 m2, położonym na działce ewidencyjnej nr [...], miejscowość [...], gmina [...]. Powyższa umowa została zawarta do 2017 roku na okres jednego cyklu produkcyjnego w roku, - M. K. K. prowadzi działalność w użyczonym od A. K. kurniku nr K2 o powierzchni wynoszącej 600 m2 położonym na działce ewidencyjnej nr [...], miejscowość [...], gmina [...]. Powyższa umowa została zawarta do 2017 roku na okres jednego cyklu produkcyjnego w roku, - D. P. K. prowadzi działalność w użyczonym od A. K. kurniku nr K2 o powierzchni wynoszącej 600 m2, położonym na działce ewidencyjnej nr [...], miejscowość [...], gmina [...]. Powyższa umowa została zawarta do 2017 roku na okres jednego cyklu produkcyjnego w roku. Ustalono, że członkowie Grupy, wydzierżawiający grunty, nie byli uprawnieni do stałego korzystania z budynków, a zatem cykl produkcji również nie charakteryzował się ciągłością. Stwierdzono, iż w trakcie przerw w prowadzeniu produkcji w ww. obiektach producenci nie dysponowali środkami produkcji oraz pomieszczeniami umożliwiającymi prowadzenie produkcji drobiu. Na dowód powyższego przedstawiono harmonogram użytkowania kurnika K2 i K3 położonego w miejscowości [...] przez członków Grupy. Powołując się na pismo Powiatowego Lekarza Weterynarii w [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. stwierdzono, że wielkość produkcji A. K. przed podziałem gospodarstwa (użyczeniem kurników) wynosiła w 2012 roku - 46514 szt. Natomiast w 2013 roku wielkość produkcji A. K. wyniosła - 48868 szt., a w każdym z gospodarstwach pozostałych członków Grupy wielkość produkcji wyniosła 1008 szt. Zdaniem organu odwoławczego użyczenie przez A. K. własnej infrastruktury w postaci kurników na potrzeby innych członków Grupy, którzy przed powstaniem Grupy nie posiadali własnych obiektów i prowadzą w nich działalność okresowo, nie ma nic wspólnego z koncentracją procesu produkcyjnego. A. K., użyczając kurniki innym członkom Grupy zrezygnowała częściowo z możliwości prowadzenia produkcji we własnych kurnikach. Zdaniem organu II instancji taka metoda nie wpływa na zwiększenie potencjału produkcyjnego, a wręcz przeciwnie, na jego zmniejszenie. Ww. organ wskazał, że wraz z odwołaniem Grupa dostarczyła umowy dzierżawy zawarte pomiędzy K. M. K. i L. G. w dniu [...] marca 2012 r. oraz A. K. i L. G. również w dniu 5 marca 2012 r., z których wynika, że każdy z ww. członków Grupy miał użytkować kurnik o powierzchni 1200 m2, znajdujący się na działce [...] w miejscowości Okrąg, gmina [...]. Kurnik miał być użytkowany od marca 2012 r. do końca grudnia 2013 r. Prezes ARiMR zauważył, iż w 2012 roku, zarówno A. K., jak i K. M. K. nie dokonywali sprzedaży indyka rzeźnego ze swoich gospodarstw (pismo Powiatowego Lekarza Weterynarii w [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r.). Ponadto, Grupa nie dysponuje dokumentami potwierdzającymi uiszczenie opłat skarbowych, w związku z ww. umowami dzierżawy. Nie dał również wiary oświadczeniom świadków potwierdzających prowadzenie hodowli indyków przez: D. P. K. M. K. K., A. K. i K. M. K.. Wskazał, że Grupa nie przedstawiła jakichkolwiek dokumentów potwierdzających ponoszenie przez ww. członków wydatków związanych z prowadzeniem hodowli indyków (opieka weterynaryjna, pasze itp.). Zaznaczył, że również w piśmie Powiatowego Lekarza Weterynarii w [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. zostało wskazane, iż ww. członkowie Grupy nie realizowali sprzedaży indyka w 2012 roku. W ocenie organu II instancji, utworzenie grupy producentów rolnych złożonych z 5 członków, z których 4 członków rozpoczęło prowadzenie działalności rolniczej po zarejestrowaniu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością i prowadzi działalność wyłącznie na gruntach innego członka Grupy, wskazuje, iż w sprawie doszło do podziału jednego gospodarstwa, celem umożliwienia skorzystania z danego działania poprzez obejście przepisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 kwietnia 2008 r. w sprawie wykazu produktów i grup produktów, dla których mogą być tworzone grupy producentów rolnych, minimalnej rocznej wielkości produkcji towarowej oraz minimalnej liczby członków grup producentów rolnych (Dz. U. z 2013 r., poz. 642), dalej "rozporządzenie o tworzeniu gpr". Organ odwoławczy powołując się na dane zawarte w zaświadczeniach wydanych w dniu [...]czerwca 2015 r. przez Powiatowego Lekarza Weterynarii w [...], stwierdził, że data zarejestrowania działalności nadzorowanej przez członków Grupy kształtują się następująco: 1. D. P. K. - 8 czerwca 2012 r., 2. M..K. K. - 8 czerwca 2012 r., 3. A. K. - 18 kwietnia 2012 r., 4. K. M. K. - 18 kwietnia 2012 r., Zdaniem organu powyższe wskazuje, że czterech z pięciu członków Grupy działalność w zakresie produkcji nadzorowanej dotyczącej grupy drób żywy (bez względu na wiek) mięso lub jadalne podroby drobiowe, zarejestrowało 4 i 6 miesięcy przed wpisaniem Grupy do rejestru prowadzonego przez marszałka Województwa [...] i 2 i 4 miesiące przed zarejestrowaniem Grupy w KRS. Prezesa ARiMR stwierdził, że utworzenie Grupy doprowadziło do sytuacji przeciwnej do celu określonego w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia 1698/2005, tj. do sztucznego rozdrobnienia produkcji, mającego na celu umożliwienie rozpoczęcia działalności w zakresie produktu, ze względu na który grupa powstała, oraz wykazywaniem się jakąkolwiek produkcją by umożliwić Stronie wypełnienia warunku minimalnej liczby członków grupy producentów rolnych. Podniósł, że bez wydzielenia przez A. K. własnych grantów A. K., K. M. K., D. P. K. oraz M. K. K., Grupa nie wypełniłaby warunku minimalnej liczby członków. Zdaniem ww. organu Grupa poprzez wskazane powyżej działania, nie spełniła zarówno warunku wskazanego w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia 1698/2005, centralizacji sprzedaży oraz wskazanego w załączniku nr 1 do rozporządzenia o tworzeniu gpr, a dotyczącego wymaganej minimalnej liczby 5 członków w sektorze drób żywy (bez względu na wiek), mięso lub jadalne podroby drobiowe. Prezes ARiMR stwierdził, że Grupa wypełniła zarówno obiektywny warunek do uznania, że stworzyła sztuczne warunki tj. poprzez utworzenie Grapy niezgodnie z celem wskazanym w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia 1698/2005 oraz subiektywny warunek poprzez wykazanie, że cały ciąg zdarzeń, poprzedzających utworzenie Grupy był zaplanowanym działaniem, które miało za cel ominięcie warunku z art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia 1698/2005, warunku dotyczącego limitu płatności oraz warunku minimalnej liczby członków Grupy, a w dalszej kolejności powodowałoby uzyskanie płatności sprzecznej z celami danego systemu wsparcia. Organ podniósł, że czterech z pięciu członków Grupy prowadzenie działalności nadzorowanej, w zakresie hodowli i chowu drobiu, rozpoczęło bezpośrednio przed rejestracją spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz przed wpisaniem Grupy do rejestru prowadzonego przez Marszalka Województwa [...]. Ponadto, użytkują oni użyczone obiekty rotacyjne. Zdaniem organu II instancji struktura produkcyjna, członkowska i uwarunkowania związane z powstaniem i prowadzeniem działalności przez Grupę wskazują, iż nie została ona utworzona aby realizować cele, jakie zostały określone w ustawie gpr. Podniósł, że produkcja A. K. uległa rozdrobnieniu pomiędzy członków/wspólników Grupy. Podkreślił, iż w przedmiotowej sprawie doszło do rozdrobnienia produkcji pomiędzy dodatkowymi podmiotami, kosztem właściciela kurników, nie zaś do koncentracji, stanowiącej cel działania "Grupy producentów rolnych" i wskazuje na stworzenie przez grupę sztucznych warunków, celem uzyskania płatności w ramach działania "Grupy producentów rolnych". W ocenie Prezesa ARiMR, Grupa nie spełniła oraz nie spełni celu zakreślonego w art. 35 art. 1 lit. b rozporządzenia nr 1698/2005 ustawy gpr. w odniesieniu do poprawy efektywności gospodarowania, planowania produkcji ze szczególnym uwzględnieniem jej ilości i jakości, koncentracji podaży oraz organizowania sprzedaży produktów rolnych grupy producentów. Organ stwierdził, że mimo spełnienia formalnych warunków niezbędnych do utworzenia grupy producentów rolnych na gruncie prawa polskiego Grupa w niniejszej sprawie w sposób sztuczny i pozorny stworzyła warunki do przyznania pomocy, a otrzymanie przez Stronę w takiej sytuacji pomocy finansowej oznaczałoby uzyskanie korzyści sprzecznych z celami systemu wsparcia. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, jak również o uchylenie w całości poprzedzającej ją decyzji organu I instancji o odmowie przyznania środków z tytułu pomocy finansowej za drugi rok działalności Spółki jako grupy producentów rolnych oraz o orzeczenie na podstawie przepisu art. 200 p.p.s.a. zwrotu kosztów postępowania na rzecz Strony skarżącej według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie A. przepisów prawa postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy: 1. art. 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.; zwanej dalej k.p.a.) poprzez jego niezastosowanie w niniejszej sprawie, polegające na zarzuceniu Spółce tworzenia sztucznych warunków do otrzymania środków finansowych w sytuacji, gdy: - Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa po kontroli przeprowadzonej w czasie rozpatrywania wniosku o płatność za pierwszy rok działalności Grupy posiadał wiedzę co do okoliczności podjęcia prowadzenia działalności rolniczej w zakresie chowu indyków przez poszczególnych producentów i jednocześnie stwierdziła, że Grupa i jej członkowie spełniają wymogi określone w ustawie z dnia 15 września 2000 r. o grupach producentów rolnych i ich związkach oraz o zmianie innych ustaw (Dz.U. Nr 88 poz. 983 z późn. zm.) (dalej ustawa o grupach producentów rolnych) oraz wymogi określone w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 marca 2011 r. w sprawie wykazu produktów i grup produktów, dla których mogą być tworzone grupy producentów rolnych, minimalnej rocznej wielkości produkcji towarowej oraz minimalnej liczby członków grupy producentów rolnych (Dz.U. Nr 62.318 z późn. zm.) (dalej jako: rozporządzenie ws. grup producentów rolnych), - wcześniejsza ocena struktury organizacyjnej i funkcjonowania Spółki dokonana przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w pierwszym roku działalności (zwłaszcza w zakresie powiązań rodzinnych członków Grupy, podstaw prawnych i okresów władania obiektami produkcyjnymi przez członków Grupy) nie budziła jej żadnych zastrzeżeń, tym samym działania i decyzje podejmowane przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utwierdzały Spółkę w przekonaniu, że sposób jej organizacji i funkcjonowania jest zgodny z przepisami prawa, a w konsekwencji, że otrzyma ona płatność również za kolejne lata działalności jako grupa producentów rolnych, bowiem jej struktura organizacyjna I sposób funkcjonowania nie zmieniły się w drugim roku działalności w stosunku do Int poprzednich, wbrew twierdzeniom Organu II instancji; 2. art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k. p. a. oraz art. 21 ust. 1 i ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r, o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich poprzez ich niezastosowanie w niniejszej sprawie, polegające na: - rozstrzygnięciu niniejszej sprawy bez dostatecznego uwzględnienia istotnych okoliczności sprawy, tj. przez brak nadania właściwej (mającej wpływ na rozstrzygnięcie merytoryczne zaskarżonej Decyzji) mocy dowodowej, dokumentom przedstawionym w toku postępowania przez Stronę, a potwierdzających istotne okolicznościom sprawy tj.: - fakt, że przed zarejestrowaniem Grupy każdy z członków prowadził działalność rolniczą w ramach działów specjalnych produkcji rolnej - chów indyków, - fakt, że przed zarejestrowaniem Grupy każdy z członków posiadał numer weterynaryjny, - fakt, że przed zarejestrowaniem Grupy każdy z członków dysponował infrastrukturą techniczną pozwalającą na samodzielne prowadzenie przez niego działalności produkcyjnej, - fakt, że w 2015 r. dwoje z członków (A. K. i K. K.) uruchomili nowe, własne obiekty do produkcji indyków, inny członek (A. K. zmodernizowała swój obiekt i powiększyła go w 2014 r.), pozostali członkowie planują pozyskanie własnych obiektów, - braku wyjaśnienia i rozpatrzenia przyczyn funkcjonowania Spółki w takiej a nie innej strukturze organizacyjnej, co doprowadziło do wydania decyzji jedynie w oparciu o arbitralne założenie organu I instancji (powielone przez Organ II instancji), iż powiązania rodzinne członków Grupy same w sobie świadczą o stworzeniu sztucznych warunków do otrzymania płatności; 3. art. 107 § 3 k.p.a. oraz art. 11 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie w niniejszej sprawie, polegające na niedostatecznym wyjaśnieniu przyczyn, dla których organ II instancji odmówił przyznania Spółce środków finansowych za drugi rok działalności jako grupa producentów rolnych, przejawiające się w szczególności w tym, iż organ II instancji nie odniósł się w sposób wyczerpujący do twierdzeń, wyjaśnień i dowodów Spółki składanych w toku postępowania administracyjnego, jak również, że nie wyjaśnił on dostatecznie przyczyn, dla których uznał, iż Spółka stworzyła sztuczne warunki do otrzymania płatności ograniczając się jedynie do subiektywnych ocen organu nie popartych zgromadzonymi w sprawie dowodami nie wskazując przy tym, że konkretnych okoliczności świadczących o stworzeniu sztucznych warunków, zaś w uzasadnieniu organ nie odniósł się do dowodów i twierdzeń Grupy ograniczając się jedynie do ich przywołania organ; 4. art. 110 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie w niniejszej sprawie, polegające na zarzuceniu Spółce tworzenia sztucznych warunków do otrzymania płatności i odmowie przyznania Spółce środków finansowych z tytułu pomocy finansowej za drugi rok jej działalności jako grupa producentów rolnych gdy organ II instancji wydał wcześniej decyzję nr [...] o przyznaniu Spółce pomocy finansowej w ramach działania "Grupy producentów rolnych" w okresie od 8.10.2012 r. do 7.10.2013 r. (decyzja ta stała się ostateczna), a więc był on związany tą decyzją i nie mógł od nowa badać struktury organizacyjnej Spółki w celu zarzucenia jej stworzenia sztucznych warunków do otrzymania płatności - zwłaszcza, że struktura ta nie uległa zmianie, a prawidłowość funkcjonowania i organizacji Grupy potwierdził Marszałek Województwa [...] wydając decyzję o wpisie Spółki do rejestru grup producentów rolnych; B. przepisów prawa materialnego: - art. 4 pkt. 8 rozporządzenie komisji (UE) nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania Rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 w odniesieniu do procedur kontroli oraz zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wsparcia rozwoju obszarów wiejskich (Dz. Urz. UEL. 2011.25.8) (dalej również jako Rozporządzenie 65/2011) poprzez niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że działalność Strony wskazuje na pozorny i sztuczny charakter stworzonych przez Grupę warunków przyznania pomocy; - art. 35 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. Urz. WE L 277/1 Nr 277, poz. 1 ze zm.)(dalej jako: Rozporządzenie 1698/2005) poprzez dokonanie błędnej wykładni i przyjęcie, iż działania podjęte przez Stronę nie korespondują z celami określonymi w powołanym przepisie; - art. 35 ust. 2 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW), art 20 ust. 1 w zw. z art. 5 ust. 1 pkt 10) ustawy o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz w zw. z § 6 ust. 1, § 6 ust. 3 pkt 1) oraz § 8 ust. 1-3 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Grupy producentów rolnych" objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 z dnia 20 kwietnia 2007 r., poprzez niezastosowanie i nieprzyznanie Spółce środków z tytułu pomocy finansowej na wspieranie grup producentów rolnych za czwarty rok działalności, mimo że Spółka spełnia wszelkie warunki do uzyskania środków z tytułu pomocy finansowej. Skarżąca wniosła również o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z szeregu dokumentów. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Na rozprawie w dniu 12 czerwca 2017 r. Sąd postanowił uwzględnić wnioski dowodowe skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zaważył co następuje, Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi zatem o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, która jest dokonywana w kontekście zgodności z prawem materialnym i procesowym, a nie według kryteriów celowościowych. Ponadto, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016, poz. 718 z późn. zm., dalej jako: "p.p.s.a.") Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a. Zasady organizowania się producentów rolnych w grupy producentów oraz zasady i warunki udzielania ze środków publicznych pomocy finansowej związanej z ich organizowaniem i funkcjonowaniem określa ustawa z 15 września 2000 r. o grupach producentów rolnych i ich związkach oraz o zmianie innych ustaw (Dz. U. Nr 88, poz. 983 ze zm.). Stosownie do art. 2 ustawy z 15 września 2000 r. osoby fizyczne, jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej oraz osoby prawne prowadzące gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów o podatku rolnym lub prowadzące działalność rolniczą w zakresie działów specjalnych produkcji rolnej mogą organizować się w grupy producentów rolnych w celu dostosowania produkcji rolnej do warunków rynkowych, poprawy efektywności gospodarowania, planowania produkcji ze szczególnym uwzględnieniem jej ilości i jakości, koncentracji podaży oraz organizowania sprzedaży produktów rolnych, a także ochrony środowiska naturalnego. Treść art. 3 ustawy określa szereg warunków, które muszą zostać spełnione dla prowadzenia działalności przez grupę producentów rolnych, między innymi zgodnie z ust. 1 pkt 1 art. 3 grupa musi zostać utworzona przez producentów jednego produktu lub grupy produktów. W ustawie określone zostały również wymagania jakie musi spełniać statut lub umowa, na podstawie których działa grupa (art. 4). W ramach delegacji zawartej w art. 6 ustawy Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wydał rozporządzenie z 9 kwietnia 2008 r. w sprawie wykazu produktów i grup produktów, dla których mogą być tworzone grupy producentów rolnych, minimalnej rocznej wielkości produkcji towarowej oraz minimalnej liczby członków grupy producentów rolnych (Dz. U. z 2013 r., poz. 642). W punkcie 5 załącznika do rozporządzenia z 9 kwietnia 2008 r. ustalono, że minimalna liczba członków grupy producentów drobiu żywego to 5 podmiotów, a minimalna wielkość produkcji to 500.000 sztuk. Na podstawie art. 7 ustawy spełnienie przez grupę warunków określonych w ustawie o grupach producentów oraz w przepisach wydanych na podstawie art. 6 ustawy czyli w ww. rozporządzeniu z 9 kwietnia 2008 r., stwierdza w drodze decyzji administracyjnej marszałek województwa właściwy ze względu na siedzibę grupy, który dokonuje również wpisu grupy do prowadzonego przez siebie rejestru grup. Nadzór nad działalnością grupy sprawuje marszałek województwa (art. 12 ustawy). Program wspierania rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich obejmuje między innymi działanie pod nazwą "grupy producentów rolnych". W ramach tego programu grupom producentów rolnych przyznawana jest pomoc finansowa. Realizowanie programu na terytorium RP reguluje ustawa z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz.U.2013. poz. 173 j.t.) w tym w odniesieniu do grup producentów (art. 5 ust. 1 pkt 10). W treści art. 10 ust. 1 ustawy z 7 marca 2007 r. przewidziano, że pomoc jest przyznawana jeżeli wnioskodawca spełnia warunki przyznania pomocy określone w przepisach rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 z 20 września 2005 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. UE L 277 z 21.10.2005, str. 1) oraz w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie tego rozporządzenia, a także w przepisach wydanych na podstawie art. 29 ustawy, czyli w rozporządzeniu z 20 kwietnia 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Grupy producentów rolnych" objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. (Dz. U. Nr 81, poz. 550 ze zm.). Zgodnie z § 3 ww. rozporządzenia z 20 kwietnia 2007 r. pomoc jest udzielania grupie producentów, która prowadzi działalność na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jest wpisana do rejestru grup producentów rolnych zgodnie z ww. ustawą czyli do rejestru prowadzonego przez właściwego marszałka województwa, została utworzona ze względu na produkty określone w załączniku do rozporządzenia i został jej nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów. W myśl § 6 ust. 1 rozporządzenia pomoc jest wypłacana w formie rocznych płatności i obejmuje okresy kolejnych 12 miesięcy prowadzenia działalności przez grupę, liczonych od dnia decyzji o wpisie grupy do rejestru. Przytoczone wyżej przepisy krajowe nie przewidują kontrolowania przez organy ARiMR założenia i funkcjonowania grupy producentów rolnych pod kątem spełnienia wymogów formalnych. W tym zakresie organy ARiMR są związane decyzją i wpisem do rejestru dokonanymi przez właściwego marszałka województwa. Wobec uzyskania przez skarżącą wpisu do prowadzonego przez Marszałka Województwa [...] rejestru grup producentów rolnych, Prezes ARiMR zobowiązany był uznać, że grupa spełnia wymogi formalne bycia grupą producentów rolnych. Organy ARiMR wydając decyzje o płatności są zobowiązane sprawdzić, czy wnioskodawca został wpisany do rejestru grup producentów rolnych, ale także sprawdzić, czy wnioskodawca spełnia kryteria przyznania pomocy określone w przepisach wspólnotowych oraz, czy nie zachodzą określone w przepisach wspólnotowych przesłanki do odmowy wypłaty. Tak więc przed wydaniem decyzji w sprawie przyznania środków finansowych organy orzekające sprawdzają, czy przyznanie pomocy wnioskodawcy wpisanemu do rejestru będzie zgodne z przepisami rozporządzenia (Rady) 1698/2005 i rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011 z 27 stycznia 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w zakresie wprowadzenia procedur kontroli, jak również wzajemnej zgodności w odniesieniu do działań wsparcia rozwoju obszarów wiejskich. Na gruncie prawa wspólnotowego cele pomocy finansowej przyznawanej grupom producentów określa przepis art. 35 rozporządzenia Rady nr 1698/2005, który w ust. 1 stanowi, że wsparcia ze środków dotyczących wspierania tworzenia grup producentów udziela się w celu ułatwienia tworzenia i działalności administracyjnej grup producentów do celów: a) dostosowania do wymogów rynkowych procesu produkcyjnego i produkcji producentów, którzy są członkami takich grup; b) wspólnego wprowadzania towarów do obrotu, w tym przygotowania do sprzedaży, centralizacji sprzedaży i dostawy do odbiorców hurtowych; c) ustanowienia wspólnych zasad dotyczących informacji o produkcji, ze szczególnym uwzględnieniem zbiorów i dostępności. Zgodnie z przepisami rozporządzenia nr 1698/2005 celem pomocy finansowej przyznawanej w ramach działania "Grupy producentów rolnych", jest ułatwianie tworzenia i działalności grup producentów w celu wspólnego wprowadzania towarów do obrotu. W związku z tym, że istotą pomocy jest wsparcie wspólnego wprowadzania do obrotu danego produktu należy przyjąć, że chodzi o działania wspólne, czyli dokonywane przez wszystkich członków grupy. Zgodnie z art. 4 ust. 8 rozporządzenia nr 65/2011 nie dokonuje się żadnych płatności na rzecz beneficjentów, w odniesieniu do których ustalono, że sztucznie stworzyli warunki wymagane do otrzymania takich płatności, aby uzyskać korzyści sprzeczne z celami danego systemu wsparcia. Należy podkreślić, że przepisy prawa nie definiują pojęcia "sztucznych warunków’’ w rozumieniu wyżej cytowanego przepisu. Wskazać jednak należy, że wskazany przepis jak i zawarte w nim pojęcia były przedmiotem interpretacji dokonanej przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 12 września 2013 w sprawie C-434/12. W wyroku tym TSUE stwierdził, że: 1) Artykuł 4 ust. 8 rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011 z należy interpretować w ten sposób, że przesłanki stosowania tego przepisu wymagają istnienia elementu obiektywnego i elementu subiektywnego. W ramach pierwszego z tych elementów do sądu odsyłającego należy rozważenie obiektywnych okoliczności danego przypadku pozwalających na stwierdzenie, że nie może zostać osiągnięty cel zamierzony przez system wsparcia Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW). W ramach drugiego elementu do sądu odsyłającego należy rozważenie obiektywnych dowodów pozwalających na stwierdzenie, że poprzez sztuczne stworzenie warunków wymaganych do otrzymania płatności z sytemu wsparcia EFRROW ubiegający się o taką płatność zamierzał wyłącznie uzyskać korzyść sprzeczną z celami tego systemu. W tym względzie sąd odsyłający może oprzeć się nie tylko na elementach takich jak więzi prawna, ekonomiczna lub personalna pomiędzy osobami zaangażowanymi w podobne projekty inwestycyjne, lecz także na wskazówkach świadczących o istnieniu zamierzonej koordynacji pomiędzy tymi osobami. 2) Artykuł 4 ust. 8 rozporządzenia nr 65/2011 należy interpretować w ten sposób, iż stoi on na przeszkodzie temu, by wniosek o płatność z systemu wsparcia Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) został oddalony jedynie na tej podstawie, że projekt inwestycyjny, ubiegający się o skorzystanie z pomocy w ramach tego systemu, nie wykazuje niezależności funkcjonalnej lub że istnieje więź prawna między ubiegającymi się o taką pomoc, jednak przy braku uwzględnienia innych elementów obiektywnych rozpatrywanego przypadku. Pogląd wyrażony w tym wyroku Sąd w składzie rozpoznającym tą sprawę w pełni akceptuje i uważa, że ma on do realiów tej sprawy zastosowanie jako zdefiniowanie sztucznych warunków. Przy czym w polskich realiach prawnych obowiązki nałożone tym wyrokiem na sąd krajowy w związku z tym, że analizowany przepis stosowany jest również przez organy ARiMR, należy przenieść również na organy krajowe podejmujące decyzję o płatnościach, a ich wykonanie będzie podlegać kontroli sądowoadministracyjnej. Jak wynika z przytoczonego wyroku TSUE C-434/12 w pierwszej kolejności dla stwierdzenia przesłanki zastosowania art. 4 ust. 8 rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011 w pierwszej kolejności należy stwierdzić, że w związku z działaniami mogącymi potencjalnie stanowić przejaw tworzenia sztucznych warunków do uzyskania wsparcia, obiektywnie nie może zostać osiągnięty cel zamierzony przez system wsparcia. Cele te określone są w przedmiotowej sprawie przez przepis art. 35 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 przywoływany i cytowany wcześniej. W ocenie Sądu, organy ARiMR wykazały, że w niniejszej sprawie miało miejsce sztuczne stworzenie warunków wymaganych do otrzymania płatności. W przedmiotowej sprawie jest bezsporne, że Grupa spełniła warunki wpisania jej do rejestru grup producentów i decyzją Marszałka Województwa [...] z dnia 8 października 2012 r., nr [...] została wpisana do tego rejestru, a następnie Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR decyzją z [...] maja 2013 r. nr [...] orzekł o przyznaniu pomocy finansowej w okresie od 8.10.2012 do 7.10.2017 r. W następstwie tego, Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR decyzją z [...] kwietnia 2013 r. nr [...] przyznał Spółce pomoc finansową w ramach działania "Grupy producentów rolnych" w okresie od 8.10.2012 r. do 7.10.2013 r. (pierwszy rok działalności). Okoliczności te nie stoją jednak na przeszkodzie badania przez ARiMR zasadności przyznania płatności przy złożeniu przez Grupę wniosku o płatność za drugi rok działalności. Wynika to z tego faktu, że wpisanie Grupy do rejestru grup producentów zależy od spełnienia przez nią wymogów formalnych określonych w treści art. 3 ustawy z 15 września 2000 r., zaś wydanie decyzji przez ARiMR o przyznaniu pomocy finansowej, jest wynikiem spełnienia wymogów określonych treścią art. 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 20 kwietnia 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Grupy producentów rolnych". Tymczasem badanie zasadności wypłaty pomocy za konkretny okres obejmuje ustalenie prawidłowości złożonego wniosku jak również tego, czy spełnione są cele działania Grupy określone przepisami nie tylko krajowymi, ale i unijnymi. Zgodnie z § 6 ust. 3 ww. rozporządzenia wypłata pomocy za dany okres jest dokonywana na podstawie decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR, która jest wydawana w oparciu o złożony wniosek o płatność, spełniający warunki określone w § 7 ust. 1, do którego dołączane są dokumenty wskazane w ust. 2 tego przepisu. Jak wynika z odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, dalej "KRS" nr [...], spółka z ograniczoną odpowiedzialnością działająca pod firmą [...] została zarejestrowana w dniu [...] sierpnia 2012 r. i składa się z 5 wspólników (członków): M. K. K., A. K., K. M. K., A. K. i D. P. K.. Organy bezsprzecznie ustaliły, czego skarżąca spółka nie kwestionuje, że pomiędzy członkami grupy istnieją powiązania rodzinne oraz lokalizacyjne. Grupę tworzą członkowie dwóch rodzin: A. K. i K. M. K. są małżeństwem, A. K. i A. K. są siostrami. Natomiast D. P. K. i M. K. K. są dziećmi A. K.. Także czworo z pięciu członków Grupy (oprócz A. K.), mają to samo miejsce zamieszkania - [...],[...] (dane z Ewidencji producentów rolnych, stan na dzień 18 maj 2016 r.), Ww. powiązania wskazują, że działania Grupy nie były ukierunkowane na osiągnięcie i zachowanie celu wyznaczonego przez Unię Europejską a jedynie na uzyskanie wsparcia w ramach działania "Grupy producentów rolnych". Powyższe potwierdza również fakt, że A. K. zawarła z pozostałymi członkami umowy użyczenia własnych kurników (K2 i K3), które były zawarte do 2017 roku na okres jednego cyklu produkcyjnego w roku. Z umów wynika, iż członkowie Grupy, wydzierżawiający grunty, nie byli uprawnieni do stałego korzystania z budynków, a zatem cykl produkcji również nie charakteryzował się ciągłością. Natomiast w trakcie przerw w prowadzeniu produkcji w ww. obiektach producenci nie dysponowali środkami produkcji oraz pomieszczeniami umożliwiającymi prowadzenie produkcji drobiu. To powoduje stwierdzenie, że użyczenie przez A. K. własnej infrastruktury w postaci kurników na potrzeby innych członków Grupy, którzy przed powstaniem Grupy nie posiadali własnych obiektów i prowadzą w nich działalność okresowo, nie ma nic wspólnego z koncentracją procesu produkcyjnego. Użyczenie przez A. K. kurników spowodowało, że sama musiała częściowo zrezygnować z prowadzenia produkcji. Ten fakt nie wpłynął na zwiększenie potencjału produkcyjnego, a wręcz przeciwnie na jego zmniejszenie. Zdaniem Sądu utworzenie grupy producentów rolnych złożonych z 5 członków, z których 4 członków rozpoczęło prowadzenie działalności rolniczej po zarejestrowaniu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością i prowadzi działalność wyłącznie na gruntach innego członka Grupy, wskazuje, iż w sprawie doszło do podziału jednego gospodarstwa, celem umożliwienia skorzystania z danego działania poprzez obejście przepisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 kwietnia 2008 r. w sprawie wykazu produktów i grup produktów, dla których mogą być tworzone grupy producentów rolnych, minimalnej rocznej wielkości produkcji towarowej oraz minimalnej liczby członków grup producentów rolnych (Dz. U. z 2013 r., poz. 642), dalej "rozporządzenie o tworzeniu gpr". Należy zatem przyznać racją organowi, że utworzenie grup producentów rolnych z 5 członków, z których 4 prowadzi działalność rolniczą wyłącznie na dzierżawionych gruntach, będących w posiadaniu wcześniej innego członka, i dopiero wraz z wydzierżawieniem gruntów rozpoczyna działalność rolniczą wskazuje, iż w sprawie doszło do podziału gospodarstwa celem umożliwienia skorzystania z danego działania poprzez obejście przepisów prawa, związanych z ograniczeniami dotyczącymi wymaganej liczby 5 członków. Działanie gdy poszczególni członkowie na potrzeby założenia grupy producentów rolnych rozpoczynają działalność w branży, w której uprzednio żadnej działalności nie prowadzili, a obiekty do produkcji uzyskali na skutek podziału nieruchomości pozostałych członków grupy, należy ocenić jako sprzeczne z celami prawa wspólnotowego i mające na celu ominięcie przepisów dotyczących ograniczeń w zakresie płatności, tj. ominięcie warunku wskazanego w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenie 1698/2005. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie, Skarżąca w sposób sztuczny stworzyła warunki do wypłaty pomocy (rozdrobniła produkcję i podzieliła gospodarstwo), a udzielenie jej w takiej sytuacji pomocy finansowej oznaczałoby - zgodnie ze stanowiskiem organu - uzyskanie korzyści sprzecznych z celami systemu wsparcia." Zgodnie z danymi zawartymi na zaświadczeniach wydanych w dniu [...] czerwca 2015 r. przez Powiatowego Lekarza Weterynarii w [...], data zarejestrowania działalności, nadzorowanej przez członków Grupy kształtują się następująco: D. P. K.- 8 czerwca 2012 r., 1 M. K. K. - 8 czerwca 2012 r., A. K. - 18 kwietnia 2012 r., K. M. K. - 18 kwietnia 2012 r., Powyższe wskazuje, że czterech z pięciu członków Grupy działalność w zakresie produkcji nadzorowanej dotyczącej grupy drób żywy (bez względu na wiek) mięso lub jadalne podroby drobiowe, zarejestrowało 4 i 6 miesięcy przed wpisaniem Grupy do rejestru prowadzonego przez marszałka Województwa [...] i 2 i 4 miesiące przed zarejestrowaniem Grupy w KRS. W niniejszej sprawie, zdaniem Sądu skarżąca spółka, wypełniła zarówno obiektywny warunek do uznania, że stworzyła sztuczne warunki tj. poprzez utworzenie Grupy niezgodnie z celem wskazanym w art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia 1698/2005 oraz subiektywny warunek poprzez wykazanie, że cały ciąg zdarzeń, poprzedzających utworzenie Grupy był zaplanowanym działaniem, które miało za cel ominięcie warunku z art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia 1698/2005, warunku dotyczącego limitu płatności oraz warunku minimalnej liczby członków Grupy, a w dalszej kolejności powodowałoby uzyskanie płatności sprzecznej z celami danego systemu wsparcia. Zgodnie z art. 35 ust. 1 lit. b rozporządzenia 1698/2005 jednym z celów działania "Grupy producentów rolnych" jest ułatwianie tworzenia i działalności grup producentów w celu wspólnego wprowadzania towarów do obrotu, w tym przygotowania do sprzedaży, centralizacji sprzedaży i dostawy do odbiorców hurtowych. Ponadto, przepis art. 2 ustawy stanowi, iż podmioty mogą organizować się w grupy producentów rolnych w celu dostosowania produkcji rolnej do warunków rynkowych, poprawy efektywności gospodarowania, planowania produkcji ze szczególnym uwzględnieniem jej ilości i jakości, koncentracji podaży oraz organizowania sprzedaży produktów rolnych, a także ochrony środowiska naturalnego. Przepis ten zakłada istnienie niezależnych producentów działających na rynku w zakresie produkcji rolnej, którzy w celu uzyskania odpowiedniej pozycji na rynku mogą łączyć się w Grupy producenckie. W niniejszej sprawie czterech z pięciu członków Grupy prowadzenie działalności nadzorowanej, w zakresie hodowli i chowu drobiu, rozpoczęło bezpośrednio przed rejestracją spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz przed wpisaniem Grupy do rejestru prowadzonego przez Marszałka Województwa [...]. Ponadto, użytkują oni użyczone obiekty rotacyjne. Struktura produkcyjna, członkowska i uwarunkowania związane z powstaniem i prowadzeniem działalności przez Grupę wskazują iż nie została ona utworzona aby realizować cele, jakie zostały określone w ustawie gpr. Produkcja A.K. uległa rozdrobnieniu pomiędzy członków/wspólników Grupy. Mając powyższe okoliczności na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.