II OZ 894/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Despot - Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 13 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. S. - K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 czerwca 2017 r., sygn. akt II SA/Gl 240/17 oddalające wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. S. - K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 12 czerwca 2017 r., sygn. akt II SA/Gl 240/17 oddalił wniosek M. S. - K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. S. - K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę. Sąd wskazał, że w skardze z dnia 7 lutego 2017 r. skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania ww. decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. w przedmiocie pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na przebudowie garażu. Uzasadniając wniosek strona wskazała, że wykonanie decyzji może wyrządzić stronie znaczną szkodę a także trudne do odwrócenia skutki. Zaznaczyła, że zrealizowanie inwestycji przed rozpoznaniem skargi może narazić ją, ze względu na planowaną pracownię RTG, na szkodliwe promieniowanie rentgenowskie, a także pozbawi dopływu światła słonecznego w pomieszczeniach na jej posesji. Sąd powołał art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a. i wskazał, że aby stwierdzić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, strona skarżąca kwestionująca decyzję udzielającą pozwolenia na budowę, musi przytoczyć istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne oraz wskazać dlaczego uznała, że osoba uprawniona do prowadzenia robót budowlanych na podstawie ostatecznej decyzji administracyjnej ma ponosić ujemne skutki związane ze wstrzymaniem jej wykonania, skoro to inwestor ponosi ryzyko prowadzenia robót przed rozpoznaniem skargi przez Sąd i to na nim spoczywać będzie obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego, w razie, gdyby okazało się, że w wyniku rozpoznania skargi decyzja zostanie uchylona (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 stycznia 2011 r., sygn. akt II OZ 1335/10; publik.: orzeczenia.nsa.gov.pl). Powyższe nie oznacza jednak, że negatywnymi konsekwencjami wstrzymania bądź odmowy wstrzymania wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę nie mogą być dotknięci także inni uczestnicy postępowania. Rozstrzygając więc wniosek dotyczący wstrzymania wykonania pozwolenia na budowę, Sąd winien ocenić go zarówno w stosunku do strony skarżącej, jak i uczestników postępowania, bowiem konsekwencje wstrzymania bądź braku wstrzymania zaskarżonego aktu mogą dotykać w takim samym stopniu inwestora, jak i pozostałe strony tego postępowania. Jednocześnie Sąd zwrócił uwagę, że kwestia ewentualnego zacienienia nieruchomości skarżącej, nie stanowi wystarczającej podstawy pozwalającej uznać, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje po stronie skarżącej powstanie trudnych do odwrócenia skutków lub znacznej szkody. W przypadku uwzględnienia skargi obowiązek odwrócenia tych skutków spoczywać będzie na inwestorze. Natomiast skutek polegający na immisji w postaci promieniowania rentgenowskiego nie wynika wprost z realizacji decyzji o pozwoleniu na przebudowę garażu, a wynika z późniejszego, ewentualnego użytkowania innej inwestycji budowlanej prowadzonej przez inwestora na tej samej działce, co wynika z uzasadnienia decyzji Wojewody. Na powyższe postanowienie skarżąca złożyła zażalenie, zaskarżając postanowienie w całości, zarzucając mu błąd w ustaleniach faktycznych mających wpływ na jego treść, polegający na tym, że niesłusznie przyjęto, iż w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki wyrażone w art. 61 § 3 p.p.s.a. uzasadniające wstrzymanie wykonania realizacji inwestycji, której dotyczy postępowanie. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że przedsięwzięcie budowlane przewiduje zaadaptowanie pomieszczeń do prowadzenia usług stomatologicznych, w tym dostosowanie jednego z nich na potrzeby pracowni RTG. Zdaniem skarżącej, analiza dokumentacji przedstawionej przez inwestora budzi wątpliwości co do zastosowania standardów bezpieczeństwa w celu eliminacji możliwości promieniowania na nieruchomości sąsiednie i narażenia je na niebezpieczne dla zdrowia i życia immisje. Zaplanowana inwestycja zlikwiduje ponadto dopływ światła dziennego do wszelkich pomieszczeń na posesji skarżącej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, albowiem ciężar uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności. Sąd ma obowiązek zbadać, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Okoliczności wskazane we wniosku muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, pozwalający ustalić, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do danego wnioskodawcy. Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie Sąd I instancji dokonał prawidłowej oceny przesłanek o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wniosek skarżącej nie zawiera argumentów, które mogłyby przemawiać za koniecznością wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2017 r. w przedmiocie pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na przebudowie garażu. Jak wynika z zatwierdzonego projektu budowlanego, wymiary garażu po przebudowie zostaną zmniejszone (garaż zostanie skrócony z 6,76 m do 3,1 m, s. 7 projektu budowlanego), przy czym jego wysokość nie ulegnie zmianie i będzie wynosić 2,64 m (s. 8 projektu budowlanego), zatem nie jest możliwe, aby na skutek realizacji inwestycji nieruchomość skarżącej została pozbawiona dopływu światła dziennego w stopniu większym niż ma to miejsce obecnie. Wskazać również należy, że planowana inwestycja nie powoduje immisji w postaci promieniowania rentgenowskiego, zatem podniesiona we wniosku argumentacja w tym zakresie jest zupełnie pozbawiona podstaw i oderwana od przedmiotu inwestycji. W tej sytuacji należało uznać, że Sąd I instancji zasadnie zaskarżonym postanowieniem oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił zażalenie oddalić.