III SA/Kr 1523/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożenna Blitek Sędziowie WSA Kazimierz Bandarzewski (spr.) WSA Halina Jakubiec Protokolant Małgorzata Krasowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi A.G. i K. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 18 sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów skargę oddala. Starosta po rozpatrzeniu wniosku z 7 stycznia 2016 r. A. G. i K. G. o sprostowanie przebiegu granicy działki nr [...] błędnie wykazanego na mapie ewidencyjnej w postaci numerycznej, decyzją z [...] 2016 r. odmówił aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków, prowadzonej dla obrębu ewidencyjnego S, Gmina S w przedmiocie działki ewidencyjnej nr [...]. Organ ustalił, że wnioskodawca zlecił firmie P Usługi Geodezyjne sporządzenie dokumentacji technicznej na potrzeby aktualizacji danych ewidencyjnych w przedmiocie działki nr [...]. Praca geodezyjna nie została zakończona. Wykonawca pracy geodezyjnej poinformował organ, że: a) czynności ustalenia przebiegu granicy pomiędzy działkami ewidencyjnymi nr [...] i nr [...] zostały przeprowadzone w obecności A. G., działającego w imieniu własnym i K. G. oraz współwłaścicieli działki nr [...]; b) istnieje spór między właścicielami co do przebiegu przedmiotowej granicy w jej południowej części, na odcinku o długości ok. 50 metrów; c) protokół ustalenia przebiegu przedmiotowej granicy nie został podpisany przez zainteresowane osoby. Organ I instancji zgromadził materiał dowodowy oraz dokonał jego analizy i oceny. Informację o spornej granicy pomiędzy działkami nr [...] i [...] (oznaczenie jej symbolem "S") organ zarejestrował już na etapie zastępowania dawnego operatu katastru gruntowego z częścią kartograficzną w skali 1:2880 nowym operatem ewidencyjnym z częścią kartograficzną w skali 1:2000, co oznacza, że granica ta była i jest w dalszym ciągu sporna. Organ I instancji stwierdził, że przebieg granic działki nr [...] wykazany na mapie ewidencyjnej w postaci numerycznej jest zgodny z przebiegiem granic wykazanym na mapie zasadniczej i ewidencyjnej w postaci analogowej. Wprowadzenie żądanych zmian przedmiotowych do operatu ewidencyjnego musi mieć oparcie w dokumentacji geodezyjno-kartograficznej. W państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym brak jest szkicu, o którym mowa w protokole Sądu Powiatowego z dnia 15 lipca 1957 r. sygn. akt [...]. Szkicu tego nie odnaleziono również w archiwach Sądów Rejonowych. Organ I instancji nie znalazł podstaw faktycznych i prawnych do zmiany danych ewidencyjnych działki nr [...] wykazanych w obowiązującym operacie ewidencyjnym. Od powyższej decyzji w ustawowym terminie złożyli odwołanie A. G. i K. G. wnosząc o jej uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Skarżący zarzucają organowi I instancji naruszenie art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, z późn. zm.) poprzez przyjęcie, że przebieg granic działki nr [...] wykazany na mapie ewidencyjnej w postaci numerycznej jest zgodny z przebiegiem granic wykazanym na mapie zasadniczej i ewidencyjnej w postaci analogowej, podczas gdy takie okoliczności są sprzeczne z zebranym materiałem dowodowym, w szczególności z kopiami map przedłożonymi przez skarżących oraz brak podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i wyczerpującego zebrania materiału dowodowego sprawy. Zarzucili naruszenie art. 24 ust. 2a pkt 1 lit d Prawa geodezyjnego i kartograficznego w związku z § 44 pkt.2 i § 45 ust. 1 pkt 1 i 3 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków poprzez ich niezastosowanie, ponieważ w niniejszej sprawie organ zobowiązany jest do zastąpienia danych niezgodnych ze stanem faktycznym, stanem prawnym lub obowiązującymi standardami technicznymi oraz do wyeliminowania danych błędnych. Zarzucono w odwołani także naruszenie art. 24 ust. 2c Prawa geodezyjnego i kartograficznego poprzez jego zastosowanie i wydanie decyzji o odmowie aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków, prowadzonej dla obrębu S w przedmiocie działki ewidencyjnej nr [...], podczas gdy brak jest przesłanek w niniejszej sprawie do wydania decyzji odmownej. W uzasadnieniu odwołania skarżący podnieśli, że dane zawarte w elektronicznej mapie zasadniczej i ewidencyjnej są błędne i wymagają sprostowania z urzędu. Najprawdopodobniej organ ewidencyjny błędnie uznał za przebieg granicy między działkami [...] i [...] przy budynku oznaczonym nr [...] linię oznaczającą przebieg sieci gazowej g25 zamiast linię oznaczającą rzeczywisty przebieg granicy znajdującą się na wschód w stosunku do sieci gazowej, która to linia jest widoczna na mapie zasadniczej z dnia 9 września 2015 r. przedłożonej przez skarżących. Przebieg granicy między działkami nr [...] i [...] jest inny niż przebieg granicy pomiędzy parcelami [...] i [...] (które utworzyły działkę ewidencyjną nr [...]) a parcelami nr [...] i [...] (które utworzyły działkę ewidencyjną nr [...]). Konfiguracja granicy pomiędzy parcelami wskazuje, że najprawdopodobniej przebieg granicy został pomylony z przebiegiem sieci gazowej (g25). Ponadto zarzucają organowi I instancji, że w ogóle nie odniósł się do twierdzeń skarżących przedstawionych we wniosku z dnia 7 stycznia 2016 r., nie dokonał analizy linii biegnących po mapie w obszarze granicy działek, które wobec dużego nagromadzenia spowodowały jej utrudnioną czytelność, nie wyjaśnił pomylenia przebiegu granicy działek nr [...] i [...] z przebiegiem sieci gazowej (g25), jak również nie ocenił zmian powierzchni i kształtów działek. Wskazali również, że ewidencja gruntów i budynków ma odzwierciedlać aktualny stan prawny, a nie go tworzyć, więc niedopuszczalnym jest akceptowanie sytuacji kiedy organ wie o istniejących nieprawidłowościach i nie podejmuje niezbędnych działań do ich usunięcia. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geologicznego i Kartograficznego decyzją z dnia 18 sierpnia 2016 r. znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. oraz art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2015 r. poz. 520, z późm. zm.) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji podano, że przepisami prawa materialnego regulującymi kwestie prowadzenia przez starostę ewidencji gruntów i budynków są przepisy Prawa geodezyjnego i kartograficznego oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2016 r., poz. 1034). Organ przytoczył przepis art. 24 ust. 2a i ust. 2b Prawa geodezyjnego i kartograficznego oraz wskazał, że odmowa aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje w drodze decyzji administracyjnej (art. 24 ust. 2c Prawa geodezyjnego i kartograficznego). § 44 pkt 2 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków nakłada na starostę obowiązek utrzymywania operatu ewidencyjnego w stanie aktualności tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi. Aktualizacja operatu następuje przez wprowadzenie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych (§ 45 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków). Wydanie w powyższej sprawie decyzji przez Starostę wskazuje, że jako tryb aktualizacji ewidencji gruntów i budynków, przyjęty został tryb postępowania administracyjnego. Takie stanowisko nakłada na organ obowiązek stosowania przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, a w szczególności art. 7, art. 10, art. 28, art. 77 oraz art. 107 K.p.a. Przedmiotowe postępowanie administracyjne wszczęte zostało wnioskiem A. G. i K. G. z 7 stycznia 2016 r. o sprostowanie przebiegu granicy. W okolicznościach rozpatrywanej sprawy należy, w ocenie organu, przede wszystkim uwzględnić te przepisy przywołanego rozporządzenia, które normują zagadnienie określenia przebiegu granic działek ewidencyjnych. Według § 36 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków regułą jest, że przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej, zaewidencjonowanej w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym, sporządzonej w wymienionych w tym przepisie postępowaniach sądowych i administracyjnych, kończących się wydaniem prawomocnego orzeczenia sądowego lub ostatecznej decyzji administracyjnej. W myśl § 36 pkt 8 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej, zaewidencjonowanej w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym sporządzonej w wyniku geodezyjnego pomiaru sytuacyjnego istniejących lub wznowionych znaków granicznych albo wyznaczonych punktów granicznych. Wyjątkiem jest rozwiązanie przewidziane w § 37, § 38 i § 39 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, dopuszczające aby dane dotyczące przebiegu granic działek ewidencyjnych pozyskiwać w wyniku terenowych pomiarów geodezyjnych poprzedzonych ustaleniem przebiegu tych granic na gruncie. Rozważenia, wyjaśnienia i oceny wymagało, czy w świetle przepisów Prawa geodezyjnego i kartograficznego i rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków istniały podstawy do aktualizacji ewidencji gruntów i budynków polegającej na zmianie przebiegu granicy pomiędzy działkami nr [...] i nr [...], zgodnie z wnioskiem A. G. i K. G., na podstawie przedłożonych przez nich dokumentów. Zainteresowani zażądali sprostowania błędnych danych zawartych na mapie ewidencyjnej i zasadniczej w zakresie przebiegu granicy między działkami nr [...] i [...] na elektronicznej mapie ewidencyjnej i zasadniczej, gdyż są błędne i wymagają sprostowania z urzędu. Wniosek poparli kopiami następujących dokumentów: protokołem Sądu Powiatowego z dnia 15 lipca 1957 r. sygn. akt [...] w sprawie zawarcia ugody, pismem Sądu Rejonowego z 3 listopada 2015 r. sygn. akt [...] dotyczącego udostępnienia akt [...], mapą katastralną z 16 marca 1963 r. i mapą zasadniczą z 9 września 2015 r. Organ I instancji wystąpił do Sądu Rejonowego o udostępnienie dokumentacji geodezyjnej obrazującej przebieg granicy ustanowionej protokołem Sądu Powiatowego z 15 lipca 1957 r. sygn. akt [...] w sprawie zawarcia ugody. Zarówno Sąd Rejonowy w B jak i Sąd Rejonowy w B poinformował organ, że takich dokumentów w archiwach Sądów nie ma. Również w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej brak jest dokumentacji geodezyjnej - szkicu, wspomnianego w protokole Sądu Powiatowego w B z 15 lipca 1957 r. w sprawie sygn. akt [...]. W powiatowym zasobie geodezyjnym kartograficznym nie stwierdzono istnienia dokumentacji geodezyjnej, wymienionej w § 36 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków określającej przebieg granic działki nr [...]. Na podstawie przepisów prawnych normujących sposób zakładania i prowadzenia ewidencji gruntów dekretu z dnia 2 lutego 1955 r. o ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 1955 r. Nr 6, poz. 32) oraz zarządzenia Ministrów Rolnictwa i Gospodarki Komunalnej z dnia 20 lutego 1969 r. w sprawie ewidencji gruntów (Monitor Polski z 1969 r. Nr 11, poz. 98) między innymi dla wsi S, gmina S odnowiono operat ewidencji gruntów i budynków, przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego 12 października 1981 r. za numerem [...]. Został on ogłoszony jako obowiązujący w Dzienniku Urzędowym Wojewódzkiej Rady Narodowej z dnia 29 grudnia 1982 r. Nr 4, poz. 34. W całości zastąpił dotychczasowy operat ewidencyjny z częścią kartograficzną 1:2880. W wyniku powyższego dotychczasowa ewidencja z częścią kartograficzną w skali 1:2880, w całości została zastąpiona odnowioną ewidencją gruntów i budynków z częścią kartograficzną wykazaną na mapie ewidencyjnej w skali 1:2000, powstałą na kanwie mapy zasadniczej, z wykorzystaniem stanu prawnego ustalonego na parcelach gruntowych i budowlanych usytuowanych na mapie katastralnej w skali 1:2880. Pierworysy mapy zasadniczej w postaci analogowej utworzono na blachach (format A-2), na podstawie materiałów aerofotogrametrycznych, poprzez uczytelnienie przetworzonych zdjęć lotniczych. W tej technologii opracowania nowej mapy, granice działek wraz z trwałymi szczegółami terenowymi jak: ogrodzenia, budynki, studnie, słupy trakcji energetycznej i telekomunikacyjnej itp. stanowiły już treść mapy opracowanej na zdjęciu przetworzonym do skali 1:2000. Operat techniczny mapy zasadniczej przyjęto do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego za numerem [...]. Pierworysy mapy ewidencyjnej w postaci analogowej - folie, sporządzono jako pochodne mapy zasadniczej. Przebieg granic działek ewidencyjnych, pomierzonych metodą fotogrametryczną według faktycznego użytkowania na gruncie, okazano wówczas właścicielom i władającym nieruchomościami. F. G. ojciec obecnych współwłaścicieli działki nr [...] zaakceptował przebieg granic działki nr [...], o czym świadczy podpis złożony w protokole ustalenia stanu władania. Ustalenia stanu władania w związku z wykonaniem nowego pomiaru dokonywano w terminie od 15 stycznia do 15 maja 1976 r. Organ odwoławczy wskazał, że F. i M. G. stali się z dniem 4 listopada 1971 r. właścicielami działek nr : [...], [...], [...], [...], [...], [...] o łącznej powierzchni 4,81 ha, położonych we wsi S na mocy ustawy z dnia 26 października 1971 r. o uregulowaniu gospodarstw rolnych (Dz. U. z 1971 r. Nr 27, poz. 250), na podstawie aktu własności ziemi z 22 grudnia 1978 r. Nr [...] wydanego przez Naczelnika Gminy S. Według księgi wieczystej [...] w dziale I ujawniona jest między innymi działka nr: [...] o pow. 0,56 ha (powstała z dawnych parcel gruntowych l. kat [...], [...],[...] i parceli budowlanej [...] obj. Z.D. Nr 384 B). W dziale II pierwotnie ustanowiony stan prawny do nieruchomości ujawniony był na podstawie aktu własności ziemi Nr [...]. Obecnie jako właściciele nieruchomości wykazani są, w ww. księdze wieczystej, A. G. i K. G. - synowie F. i M., w udziale po ½ części na podstawie postanowień Sądu Rejonowego w B z 29 grudnia 1999 r. sygn. akt [...], z dnia 18 czerwca 2002 r. sygn. akt [...] i z dnia 30 listopada 2004 r. sygn. akt [...]. Stan prawny działki nr [...] o pow. 0,56 ha, wykazany w ewidencji gruntów i budynków obrębu S (w jednostce rejestrowej [...]) jest zgodny z ujawnionym w ww. księdze wieczystej. Dla obrębu S wykonana została mapa wektorowa (numeryczna) ewidencji gruntów i budynków zintegrowana z ortofotomapą – identyfikator ewidencyjny [...] (nr kancelaryjny [...]). Mimo, że mapa ta nie jest obowiązująca, organ I instancji mając na uwadze wniosek zainteresowanych, wykreślił automatycznie na kalce technicznej, wykorzystując współrzędne punktów granicznych (z informatycznego zbioru danych ewidencyjnych), przebieg granic działki nr [...] w skali 1:2000 i 1:2880. Porównując przebieg granic działki nr [...], wykreślony w skali 1:2000 na kalce technicznej, z przebiegiem granic tej działki przedstawionym na analogowej mapie zasadniczej i analogowej mapie ewidencyjnej, stwierdza się zgodność ich przebiegu. Natomiast przebieg granic przedstawiony na kopii mapy katastralnej w skali 1:2880 oraz kopii mapy w skali 1:2880 dołączonej przez wnioskodawców, odbiega od przebiegu wykreślonego w skali 1:2880, na kalce technicznej z aktualnego zbioru danych ewidencyjnych. Geodeta uprawniony zgłosił pracę geodezyjną dotyczącą aktualizacji ewidencji gruntów i budynków w zakresie działki nr [...] położonej w S. W odpowiedzi na zgłoszenie otrzymał stosowne materiały geodezyjne stanowiące państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny oraz licencję do ich wykorzystania (art. 40c Prawa geodezyjnego i kartograficznego). Z wyjaśnień wykonawcy złożonych organowi I instancji, wynika że odstąpił od ustalenia w trybie §§ 37-39 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków przebiegu granicy działki nr [...] z działką nr [...], gdyż strony odmówiły złożenia podpisu w protokole. Odnośnie do południowej części tej granicy istnieje bowiem spór graniczny. Geodeta uprawniony wskazał, że właściciele działki nr [...] i działki nr [...] nie zaakceptowali przebiegu granicy. W świetle powyższego ustalenie faktycznej granicy na spornym odcinku może nastąpić jedynie w drodze postępowania rozgraniczeniowego. Organ nie ma wpływu na kontynuowanie, czy też zaniechanie wykonywania prac geodezyjnych przez wykonawcę w ramach przyjętego zlecenia. W postępowaniu odwoławczym Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego pozyskał dodatkowe materiały dowodowe między innymi: akt własności ziemi Nr [...], numeryczny opis przebiegu granic działki nr [...] wykazany w obowiązującym operacie ewidencyjnym dla obrębu S, sporządzone przez organ I instancji dla celów tego postępowania opracowanie graficzne ilustrujące - na mapie ewidencyjnej w postaci informatycznej przebieg sieci gazowej g25 oznaczonej kolorem żółtym, wykreślonej automatycznie ze współrzędnych punktów załamania przewodu gazowego, oznaczonych pkt: 1-12, mające istotne znaczenie dla wyjaśnienia sprawy. Z opracowania tego jednoznacznie wynika, że przebieg sieci gazowej jest odmienny od przebiegu granicy działki nr [...] z działką nr [...], którego zgodność z przebiegiem wykazanym na mapie zasadniczej i ewidencyjnej w skali 1:2000 w postaci analogowej wykazano wcześniej. Pełnomocnik wnioskodawców radca prawny R. K. po zapoznaniu się w postępowaniu odwoławczym z materiałem dowodowym w sprawie, w piśmie z 12 sierpnia 2016 r. wniósł o przeprowadzenie dowodu z: a) dokumentów w aktach postępowania zakończonego wydaniem aktu własności ziemi z dnia 22 grudnia 1978 r., a w szczególności z protokołu dokumentującego czynności na nieruchomości będącej przedmiotem uwłaszczenia i nieruchomości sąsiedniej; b) z wykazu synchronizacyjnego obejmującego działkę nr [...] i nr [...] oraz dotychczasowe parcele, które weszły w skład nowych działek ewidencyjnych; c) z dokumentów stanowiących podstawę zmiany (przeniesienia danych) z katastralnych na mapy zasadnicze, a w szczególności protokołu przyjęcia granicy pomiędzy działkami nr [...] i nr [...]. Wnioskodawcy wnoszą o uzupełnienie postępowania dowodowego poprzez uzyskanie dokumentów, które umożliwią dokonanie ustaleń w zakresie "zmian" przebiegu granicy pomiędzy dziatkami nr [...] i [...] przy przenoszeniu danych z map katastralnych na mapy zasadnicze i ewidencyjne. Wypis z wykazu synchronizacyjnego z dnia 10 lutego 1999 r. z akt księgi wieczystej w zakresie dziatki nr [...] (załącznik nr 1 do niniejszego pisma) jest niewątpliwie błędny, gdyż nie obejmuje parceli budowlanej nr [...], która niewątpliwie weszła w skład działki nr [...] (porównanie mapy katastralnej z mapą zasadniczą i ewidencyjną). Należy wyjaśnić sposób przeniesienia danych z mapy katastralnej na mapę zasadniczą i ewidencyjną, a w szczególności przeprowadzić dowód z dokumentów obrazujących ten proces, który nastąpił po 1960 r., a przed 1978 r. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądów administracyjnych (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 23 czerwca 2015 r. sygn. akt III SA/Kr 35/15) konieczność dostarczenia dokumentów niezbędnych do wprowadzenia zmian nie jest przesłanką wniosku o wszczęcie postępowania, lecz przesłanką o charakterze materialnym. Ich złożenie jest konieczne do załatwienia sprawy zgodnie z żądaniem strony. Trudno obciążać Starostę B zleceniem wykonania dokumentacji geodezyjnej umożliwiającej aktualizację informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków, odnośnie do działki nr [...] stanowiącej własność osób fizycznych, tym bardziej że istnieje spór graniczny, co wykazano już w niniejszym uzasadnieniu. Art. 24 ust. 2a pkt 1 lit. b Prawa geodezyjnego i kartograficznego stanowi o aktualizacji z urzędu informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków na podstawie prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych, aktów normatywnych, czyli dokumentów, które zawierają informacje objęte ewidencją gruntów i budynków i stanowią samodzielną podstawę do ujawnienia zmiany w sposób bezsporny wynikający wprost z ich treści. Rejestr ewidencji gruntów jest wyłącznie odzwierciedleniem informacji wynikających z przedłożonych dokumentów i stąd też ma charakter deklaratoryjny, a nie konstytutywny. Oznacza to, że nie kształtuje nowego stanu prawnego, a jedynie potwierdza stan prawny zaistniały wcześniej. Ewidencja gruntów pełniąc funkcje informatyczno-techniczne, nie rozstrzyga sporów o prawa do gruntów, ani nie nadaje tych praw. Odnosząc się z kolei do zarzutów odwołania jak i do wniosków złożonych w piśmie z 12 sierpnia 2016 r. przed organem II instancji, organ odwoławczy stwierdził, że nie zasługują na uwzględnienie, gdyż nie znajdują oparcia ani w zgromadzonym materiale dowodowym, ani w obowiązujących przepisach prawa, co wynika z przedstawionego uzasadnienia. Hipoteza postawiona przed organem I instancji we wniosku z 7 stycznia 2016 r., że dane zawarte w elektronicznej mapie zasadniczej i ewidencyjnej są błędne i wymagają sprostowania z urzędu, a także stwierdzenie w odwołaniu strony skarżącej, że organ I instancji w ogóle nie odniósł się do twierdzeń skarżących przedstawionych we wniosku z dnia 7 stycznia 2016 r., nie dokonał analizy linii biegnących po mapie w obszarze granicy działek, które wobec dużego nagromadzenia spowodowały jej utrudnioną czytelność, nie wyjaśnił również pomylenia przebiegu granicy działek nr [...] i [...] z przebiegiem sieci gazowej (g25), jak również nie ocenił zmian powierzchni i kształtów działek, na podstawie materiału dowodowego, uzupełnionego w postępowaniu odwoławczym, nie znalazła potwierdzenia. Z kolei odnosząc się do przebiegu granic działek ewidencyjnych nr: [...] i [...] przedstawionych na pierworysie mapy zasadniczej i ewidencyjnej w skali 1:2000 trzeba uznać, że ich przebieg nie jest identyczny z przebiegiem granic pomiędzy parcelami gruntowymi: l. kat [...], [...] (droga polna), [...], pb [...] a parcelami gruntowymi l. kat.: [...],[...], [...], [...], [...],[...], pb [...] przedstawionymi na mapie katastralnej w skali 1:2880, z których to parcel powstały ww. działki ewidencyjne. Punkty graniczne parcel katastralnych nie są tożsame z punktami granicznymi działek ewidencyjnych. Podkreślić należy, że mapa katastralna w skali 1:2880 powstała około 150 lat temu i w przeciągu tego okresu czasu niewątpliwie nastąpiły zmiany stanu faktycznego na gruncie w związane z jego użytkowaniem. Ponadto mapa katastralna w przeciągu tak długiego okresu czasu uległa różnym deformacjom. Przebieg granicy działek ewidencyjnych nr [...] i nr [...] został pomierzony, w ramach prac geodezyjnych odnowy operatu ewidencyjnego, według faktycznego użytkowania na gruncie, co wykazano na mapie zasadniczej w postaci analogowej (na materiale odpornym deformacjom - blacha format A2). Przebieg granic działki nr [...] został wówczas okazany władającemu gruntem F. G. (ojcu wnioskodawców) i zaakceptowany przez niego, o czym świadczy jego podpis złożony w 1979 r. w protokole ustalenia stanu władania. Skarżący tymczasem twierdzi (we wniosku z 12 sierpnia 2016 r.), że popełniono błąd w przebiegu granicy pomiędzy działkami nr [...] i [...] przy przenoszeniu danych z map katastralnych na mapy zasadnicze i ewidencyjne. W świetle powyższego przytoczony zarzut nie znajduje potwierdzenia. Podkreślić jeszcze raz należy, że stan prawny działki nr [...] został stwierdzony w akcie własności ziemi Nr: [...] z 22 grudnia 1978 r., według faktycznego jej użytkowania w dacie 4 listopada 1971r., co ujawniono w księdze wieczystej [...] oraz w ewidencji gruntów i budynków. Zgodnie z art. 12 ust.7 ustawy z dnia 26 października 1971 r. stan posiadania właścicieli nieruchomości oraz powierzchnia tej nieruchomości do wydania aktu własności ziemi, określane były według danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków z uwzględnieniem zmian w stanie samoistnego posiadania, które nastąpiły przed dniem wejścia w życie ustawy (4 listopada 1971 r.). Z tego powodu zarzut niezgodności danych ewidencyjnych można traktować jedynie jako podważanie dowodów, na podstawie których wydano ww. akt własności ziemi, co nie pozwala ich weryfikować przez organy służby geodezyjnej i kartograficznej w postępowaniu ewidencyjnym. Zgodnie bowiem z art. 63 ust.2 ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. z 1991 r. Nr 107, poz. 464 z późn. zm.), do ostatecznych decyzji wydanych na podstawie przepisów ustawy z 26 października 1971 r. o uregulowaniu gospodarstw rolnych nie stosuje się kodeksu postępowania administracyjnego dotyczących wznowienia postępowania, stwierdzenia nieważności i uchylenia bądź decyzji. Powoduje to, że zarzuty strony skarżącej zawarte w piśmie z 12 sierpnia 2016 r. przed organem odwoławczym nie mogą być rozpatrywane w postępowaniu administracyjnym przez organy ds. ewidencji gruntów. Ani Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego ani Starosta B - jako organ ewidencyjny nie posiadają kompetencji do przywrócenia stanu prawnego, jaki istniał przed wydaniem aktów własności ziemi. Ewidencja gruntów i budynków jest wyłącznie odzwierciedleniem informacji wynikających z przedłożonych dokumentów i stąd też ma charakter deklaratoryjny, a nie konstytutywny. Oznacza to, że nie kształtuje nowego stanu prawnego, a jedynie potwierdza stan prawny zaistniały wcześniej. Ewidencja gruntów pełniąc funkcje informatyczno-techniczne, nie rozstrzyga sporów o prawa i zasięg własności do gruntów, ani nie nadaje tych praw. Zainteresowani na poparcie swoich żądań nie przedłożyli stosownej, wiarygodnej dokumentacji geodezyjnej spełniającej obowiązujące standardy i formaty danych. Granica pomiędzy działkami nr [...] i nr [...] została oznaczona w ewidencji jako sporna organ I instancji już na etapie zastępowania dawnego operatu katastru gruntowego (1:2880) nowym operatem ewidencyjnym z częścią kartograficzną w skali 1:2000, co oznacza, że granica ta jest sporna około 35 lat. Tak więc kwestionowany przebieg granic działki nr [...] z działką nr [...] może być ustalony w postępowaniu rozgraniczeniowym tj. w trybie przepisów art. 29-34 Prawa geodezyjnego i kartograficznego, z wniosku i na koszt zainteresowanych. Reasumując stwierdzono, że organ I instancji zasadnie, zgodnie z obowiązującymi przepisami, orzekł o odmowie aktualizacji informacji zawartych w operacie ewidencji gruntów i budynków dla obrębu S w przedmiocie działki nr [...]. A. G. i K. G. zaskarżyli powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w ustawowym terminie. Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 18 sierpnia 2016 r. znak: [...] oraz decyzji Starosty B z dnia [...] 2016 r. znak: [...] oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa radcowskiego. Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie przepisów prawa materialnego, a to art. 24 ust. 2a pkt 1 lit c Prawa geodezyjnego i kartograficznego w związku z § 44 pkt 2 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków i § 45 ust. 1 pkt 1 i 3 ww. rozporządzenia poprzez ich niezastosowanie, podczas gdy Organ II instancji w niniejszej sprawie zobowiązany był do zastąpienia danych niezgodnych ze stanem faktycznym, stanem prawnym lub obowiązującymi standardami technicznymi odpowiednimi danymi zgodnymi ze stanem faktycznym lub prawnym oraz obowiązującymi standardami technicznymi oraz do wyeliminowania danych błędnych, szczególnie iż w postępowaniu potwierdziła się okoliczność istnienia rozbieżności pomiędzy stanem wpisu do ewidencji a stanem z mapy katastralnej. Zarzucili naruszenie przepisów proceduralnych, które miało wpływ na wynik postępowania, a to art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a. poprzez brak podjęcia przez obowiązany do tego organ II instancji wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia niniejszej sprawy polegające na: a) braku rzetelnego ustalenia przyczyny zaistnienia rozbieżności pomiędzy mapą ewidencyjną a mapą katastralną, b) braku wyjaśnienia okoliczności związanych ze zmianą obszaru działki [...] w kontekście przekształcenia dawnych działek katastralnych, w tym w szczególności działki katastralnej nr [...], c) braku wyjaśnienia niejasności odnośnie kształtu dawnych działek katastralnych nr [...] i [...], będących dawniej drogą dojazdową, a które na mapie ewidencyjnej wyrysowane zostały w taki sposób, iż w żadnej mierze nie mogły one pełnić swojej funkcji jako ciągu komunikacyjnego z uwagi na zbyt małą szerokość, d) braku wyjaśnienia, gdzie obecnie znajdują się betonowe pale tzw. graniczniki, o których ustawieniu mowa była w ugodzie z 1957 r. i jaki wpływ ta okoliczność powinna mieć na niniejsze postępowanie oraz braku wyjaśnienia okoliczności, iż przebieg granicy pomiędzy działkami ewidencyjnymi [...] i [...] odbiega od przebiegu granicy pomiędzy działkami katastralnymi nr [...] i [...] (czyli obecną działką nr [...]) a działkami katastralnymi nr [...] i [...] (obecna działka [...]), które to okoliczności mogły potwierdzić fakt fałszywości danych zawartych w ewidencji gruntów zgodnie z wnioskiem Skarżących i uzasadnić konieczność podjęcia przez organ działań celem usunięcia stanu niezgodności. Skarżący zarzucili nadto naruszenie przepisów proceduralnych, które miało wpływ na wynik postępowania, a to art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a., art. 78 § 1 K.p.a. oraz art. 80 K.p.a. polegające na braku wyczerpującego zebrania materiału dowodowego i braku uwzględniania wniosku dowodowego Skarżących, przedstawionego w piśmie z dnia 12 sierpnia 2016 r. w sytuacji, gdy stan faktyczny sprawy nie został wyjaśniony w sposób zupełny i wyczerpujący, w szczególności zaś wniosku o przeprowadzenie dowodu z wykazu synchronizacyjnego obejmującego działkę nr [...] i nr [...] oraz dotychczasowe parcele katastralne, które weszły w skład nowych działek ewidencyjnych oraz z dokumentów stanowiących podstawę zmiany (przeniesienia) danych z map katastralnych na mapy zasadnicze, a w szczególności protokołu dotyczącego przyjęcia granicy pomiędzy działkami nr [...] i nr [...], co mogło mieć wpływ na wynik postępowania, gdyż mogłoby przyczynić się do wyjaśnienia licznych niejasności sprawy. W uzasadnieniu skargi skarżący przytoczyli argumentację na poparcie swojego stanowiska w sprawie. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geologicznego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie w pełni podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zakwestionowanej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w ramach kontroli działalności administracji publicznej przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a." uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonej decyzji nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 P.p.s.a.). Sąd administracyjny ocenia jedynie legalność działania administracji, co oznacza, że zobowiązany jest zbadać, czy w czasie podejmowania danego aktu administracyjnego, organ administracji nie naruszył prawo. Nie każde naruszenie prawa uzasadnia wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu administracyjnego. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla taki akt w przypadku, gdy stwierdzi: 1) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; 2) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; 3) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd administracyjny stwierdza nieważność decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 P.p.s.a.) lub stwierdza wydanie decyzji z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). Skarga skarżących nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Stan faktyczny sprawy nie budzi wątpliwości i został prawidłowo ustalony przez organy administracji. Skarżący w toku postępowania administracyjnego zwrócili się z wnioskiem z dnia 7 stycznia 2016 r. o sprostowanie przebiegu granicy działki nr [...] błędnie wykazanego na mapie ewidencyjnej w postaci numerycznej. Owo sprostowanie przebiegu granicy prawidłowo oba organy zakwalifikowały jako wniosek o dokonanie aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków w przedmiocie działki ewidencyjnej nr [...]. Jak wynika z akt sprawy wnioskodawcy zlecili sporządzenie dokumentacji technicznej na potrzeby aktualizacji danych ewidencyjnych w przedmiocie działki nr [...], ale praca geodezyjna nie została zakończona. Wykonawca pracy geodezyjnej poinformował organ, że istnieje spór między właścicielami działki nr [...] i nr [...] co do przebiegu przedmiotowej granicy w jej południowej części, na odcinku o długości ok. 50 metrów, a protokół ustalenia przebiegu przedmiotowej granicy nie został podpisany przez zainteresowane osoby. Zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2015 r. poz. 520, z późn. zm.), dalej w skrócie "P.g.k.", ewidencja gruntów i budynków jest jednolitym dla kraju, systematycznie aktualizowanym zbiorem informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami. Jedną z zasad prowadzenia ewidencji gruntów i budynków jest zasada aktualności, zgodnie z którą starostowie są zobowiązani do utrzymywania operatu ewidencyjnego w stanie zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi. W przypadku stwierdzenia, że ewidencja gruntów i budynków stała się nieaktualna, organy administracji geodezyjnej i kartograficznej zobowiązane są podjąć działania niezbędne do jej zaktualizowania. Nie oznacza to, że starosta ma obowiązek czuwania z urzędu nad stanem aktualności operatu ewidencyjnego i automatycznego wprowadzania wszelkich danych na każde żądanie wnioskodawcy, zwłaszcza jeśli miałoby to skutkować rozstrzygnięciem sporów własnościowych lub granicznych. Przepisy Prawa geodezyjnego i kartograficznego oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2016 r. poz. 1034) wyraźnie precyzują, kiedy i pod jakimi warunkami aktualizacja operatu jest możliwa, a brak wymaganej prawem dokumentacji, na podstawie której właściwy organ dokonuje aktualizacji operatu ewidencyjnego, musi prowadzić do odmowy wprowadzenia zmian w operacie ewidencyjnym. W art. 20 P.g.k. określono rodzaje informacji o gruntach (art. 20 ust. 1 pkt 1 P.g.k.) oraz ich właścicielach (art. 20 ust. 2 P.g.k.), które obejmuje ewidencja gruntów. Informacje te mają charakter zarówno przedmiotowy jak i podmiotowy. W odniesieniu do gruntów informacje o charakterze przedmiotowym dotyczą ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty (art. 20 ust. 1 pkt 1 P.g.k.). Informacje podmiotowe (art. 20 ust. 2 pkt 1 P.g.k.) dotyczą wskazania właściciela, a w odniesieniu do gruntów państwowych i samorządowych - innych osób fizycznych lub prawnych, w których władaniu znajdują się grunty, budynki lub ich części. Informacje o gruntach, budynkach i lokalach (zarówno podmiotowe, jak i przedmiotowe) zawiera operat ewidencyjny, którego zawartość określa art. 24 ust. 1 P.g.k. Szczegółowe zasady prowadzenia ewidencji gruntów i wprowadzania w niej zmian reguluje wskazane już rozporządzenie w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Nie ulega wątpliwości, i tak to wyjaśniały organy administracyjne w tej sprawie, że aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje przez jedynie wprowadzanie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych. Zgodnie z treścią art. 24 ust. 2b P.g.k., aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje: 1) w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie: a) przepisów prawa, b) wpisów w księgach wieczystych, c) prawomocnych orzeczeń sądu, a w przypadkach dotyczących europejskiego poświadczenia spadkowego - orzeczeń sądu, d) ostatecznych decyzji administracyjnych, e) aktów notarialnych, f) aktów poświadczenia dziedziczenia oraz europejskich poświadczeń spadkowych, g) zgłoszeń budowy budynku, zawiadomień o zakończeniu budowy budynku oraz zgłoszeń rozbiórki budynku, o których mowa odpowiednio w art. 30, art. 54 oraz art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, oraz zgłoszeń dotyczących zmiany sposobu użytkowania budynku lub jego części, o których mowa w art. 71 ust. 2 Prawa budowlanego, do których właściwy organ nie wniósł sprzeciwu, h) wpisów w innych rejestrach publicznych, i) wniosku zainteresowanego podmiotu ewidencyjnego i wskazanej w tym wniosku dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, jeżeli wnioskowana zmiana obejmuje informacje gromadzone w ewidencji gruntów i budynków dotyczące nieruchomości znajdujących się w wyłącznym władaniu wnioskodawcy albo wnioskodawców; 2) w drodze decyzji administracyjnej - w pozostałych przypadkach. Zgodnie z § 36 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej: 1) w postępowaniu rozgraniczeniowym, 2) w celu podziału nieruchomości, 3) w postępowaniu scaleniowym i wymiany gruntów, 4) w postępowaniu dotyczącym scalenia i podziału nieruchomości, 5) na potrzeby postępowania sądowego lub administracyjnego, a następnie wykorzystanej do wydania prawomocnego orzeczenia sądowego lub ostatecznej decyzji administracyjnej, 6) przy zakładaniu, na podstawie poprzednio obowiązujących przepisów, katastru nieruchomości i ewidencji gruntów i budynków. Sąd przytoczył pokrótce zasady dokonywania wpisów do ewidencji gruntów celem podkreślenia, że co do zasady ewidencja gruntów to zbiór gromadzący dane dotyczące zmian w zakresie oznaczania samych nieruchomości, ich powierzchni, granic, klas bonitacyjnych oraz osób władających nieruchomościami pod różnymi tytułami. Ewidencja ta służy do wpisywania zmian wynikających z innych dokumentów, a nie samodzielnego tworzeniu nowego stanu prawnego dotyczącego tak samej działki jak i jej właściciela. W tej sprawie w istocie intencją skarżących było doprowadzenie do zmiany przebiegu granicy pomiędzy działkami nr [...] i [...] w zakresie uwidocznionym np. na mapie z karty nr 28 akt administracyjnych sprawy. Chodzi o przebieg granicy pomiędzy punktami [...] a [...]. W tym zakresie właściciele obu działek (nr [...] i [...]) nie podpisali protokołu dotyczącego wskazania zgodnego przebiegu granicy. Skarżący w swoim wniosku odwołują się do ugody zawartej w 1957 r. przed sądem powiatowym w B i podnoszą, że przebieg rozgraniczenia ww. działek objęty tą ugodą nie został prawidłowo naniesiony w ewidencji gruntów. Domagają się więc aktualizacji przebiegu granicy pomiędzy działkami nr [...] i [...] zgodnie z treścią wówczas zawartej ugody. Jak jednak wynika z akt sprawy, nie zachowały się dokumenty geodezyjne pozwalające na precyzyjne określenie przebiegu ww. granicy. Trafnie organy wskazały, że zgodnie z § 36 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków regułą jest, że przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji na podstawie dokumentacji geodezyjnej zaewidencjonowanej w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym, sporządzonej w wymienionych w tym przepisie postępowaniach sądowych i administracyjnych, kończących się wydaniem prawomocnego orzeczenia sądowego lub ostatecznej decyzji administracyjnej. W tej sprawie organy trafnie wskazały, że na podstawie przepisów Prawa geodezyjnego i kartograficznego i rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków nie istniały podstawy do aktualizacji ewidencji gruntów i budynków obejmujące zmianę przebiegu granicy pomiędzy działkami nr [...] i nr [...]. W toku prowadzonego postępowania organy ustaliły, że nie zachowały się dokumenty geodezyjne na które powołują się wnioskodawcy a które dotyczyły zawarcia ugody w sprawie o sygn. akt [...]. W gminie S odnowiono operat ewidencji gruntów i budynków, przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego 12 października 1981 r. za numerem [...]. Został on ogłoszony jako obowiązujący w Dzienniku Urzędowym Wojewódzkiej Rady Narodowej z 1982 r. Nr 4, poz. 34 i w całości zastąpił dotychczasowy operat ewidencyjny z częścią kartograficzną 1:2880. Ta zmiana spowodowała, że dotychczasowa ewidencja z częścią kartograficzną w skali 1:2880 w całości została zastąpiona odnowioną ewidencją gruntów i budynków z częścią kartograficzną wykazaną na mapie ewidencyjnej w skali 1:2000, powstałą na kanwie mapy zasadniczej z wykorzystaniem stanu prawnego ustalonego na parcelach gruntowych i budowlanych usytuowanych na mapie katastralnej w skali 1 :2880. Przebieg granic działek ewidencyjnych pomierzonych metodą fotogrametryczną według faktycznego użytkowania na gruncie, okazano wówczas właścicielom i władającym nieruchomościami. Ojciec wnioskodawców F. G. zaakceptował przebieg granic działki nr [...], o czym świadczy podpis złożony w protokole ustalenia stanu władania. Ustalenia stanu władania w związku z wykonaniem nowego pomiaru dokonywano w terminie od 15 stycznia do 15 maja 1976 r. Stan prawny działki nr [...] o pow. 0,56 ha, wykazany w ewidencji gruntów i budynków obrębu S (w jednostce rejestrowej [...]) jest zgodny z ujawnionym w ww. księdze wieczystej. Porównując przebieg granic działki nr [...] wykreślony w skali 1:2000 na kalce technicznej, z przebiegiem granic tej działki przedstawionym na analogowej mapie zasadniczej i analogowej mapie ewidencyjnej organy prawidłowo stwierdziły, że są one zgodne. Natomiast przebieg granic przedstawiony na kopii mapy katastralnej w skali 1:2880 oraz kopii mapy w skali 1:2880 dołączonej przez wnioskodawców, odbiega od przebiegu wykreślonego w skali 1:2880, na kalce technicznej z aktualnego zbioru danych ewidencyjnych. Mając powyższe na uwadze zasadnie przyjęły organy w tej sprawie, że aktualizacja w zakresie określenia nowego przebiegu granicy między działkami nr [...] i [...] nie jest możliwa bez przedłożenia dokumentów uzasadniających zmianę granic prawa własności. Próbę uzyskania takiego dokumentu podjęli skarżący zlecając prace geodezyjnej. Geodeta uprawniony zgłosił pracę geodezyjną dotyczącą aktualizacji ewidencji gruntów i budynków w zakresie działki nr [...], ale z wyjaśnień złożonych organowi I instancji wynika, że odstąpił od ustalenia w trybie §§ 37-39 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków przebiegu granicy działki nr [...] z działką nr [...], gdyż strony odmówiły złożenia podpisu w protokole, a to dlatego, że w zakresie południowej części tej granicy istnieje spór graniczny. Spór ten został opisany na karcie nr 27 akt administracyjnych wraz z dołączonymi podkładem mapowym. Mając powyższe na uwadze geodeta trafnie wskazał, że ustalenie faktycznej granicy na spornym odcinku może nastąpić jedynie w drodze postępowania rozgraniczeniowego. Takie stanowisko jest trafne i potwierdziły je także organy obu instancji. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądów administracyjnych (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 23 czerwca 2015 r. sygn. akt III SA/Kr 35/15; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 21 lutego 2017 r. sygn. akt III SA/Kr 1550/16) konieczność dostarczenia dokumentów niezbędnych do wprowadzenia zmian nie jest przesłanką wniosku o wszczęcie postępowania, lecz przesłanką o charakterze materialnym. Ich złożenie jest konieczne do załatwienia sprawy zgodnie z żądaniem strony. Tym samym to nie organy administracji geodezyjno-kartograficznej mają obowiązek wyszukiwania dokumentów potwierdzających prawidłowy – zdaniem skarżących – przebieg granicy. Ani Starosta B, ani też Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego nie posiadają kompetencji do przywrócenia stanu prawnego z 1957 r. Ewidencja gruntów i budynków jest wyłącznie odzwierciedleniem informacji wynikających z przedłożonych dokumentów i stąd też ma charakter deklaratoryjny, a nie konstytutywny. Oznacza to, że nie kształtuje nowego stanu prawnego, a jedynie potwierdza stan prawny zaistniały wcześniej. Ewidencja gruntów pełniąc funkcje informatyczno-techniczne, nie rozstrzyga sporów o prawa i zasięg własności do gruntów, ani nie nadaje tych praw. Zainteresowani na poparcie swoich żądań nie przedłożyli stosownej, wiarygodnej dokumentacji geodezyjnej spełniającej obowiązujące standardy i formaty danych. Zgodnie z art. 24 ust. 2a pkt 1 lit. b P.g.k. właściwe organy dokonują aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków na podstawie prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych, aktów normatywnych, czyli dokumentów, które zawierają informacje objęte ewidencją gruntów i budynków i stanowią samodzielną podstawę do ujawnienia zmiany w sposób bezsporny wynikający wprost z ich treści. Jeszcze raz należy wyraźnie podkreślić, że starosta prowadzący ewidencję gruntów nie dokonuje wpisów "z urzędu" zmian o granicach (korygując/zmieniając granice) czy powierzchniach działek. Każda taka zmiana musi mieć podstawę we właściwych materiałach geodezyjnych oraz dokumentach potwierdzających wpisanie danego podmiotu jako właściciela. Wpisanie kolejnych zmian musi także być poprzedzone właściwymi materiałami geodezyjnymi oraz dokumentami i to nawet w sytuacji, gdy któryś w poprzednich wpisów był błędny. Zasadnie podnoszą organy, że nie było możliwe uwzględnienie żądania skarżących. Musiałoby to wiązać się także ze zmianą granic działek i dodatkowo zmianą w zakresie prawa własności nieruchomości, tj. z ponownym ustaleniem prawa własności, a to jest wykluczone w postępowaniu aktualizacyjnym. Postępowanie aktualizacyjne w zakresie danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków ma charakter czysto rejestrowy. Organy ewidencyjne rejestrują jedynie stany prawne ustalone w innym trybie lub przez inne organy orzekające. Nie rozstrzygają samodzielnie kwestii uprawnień wnioskodawcy do gruntu. Zgodnie z przepisem § 12 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków prawa osób i jednostek organizacyjnych do gruntów, budynków i lokali uwidacznia się w ewidencji na podstawie wpisów dokonanych w księgach wieczystych oraz prawomocnych orzeczeń sądowych, o czym stanowi również art. 24 ust. 2b pkt 1b Prawa geodezyjnego i kartograficznego. Organy prawidłowo wyjaśniły, że można wpisać do ewidencji tylko takie prawo do nieruchomości, które jednoznacznie i niewątpliwie wynika z dokumentów wskazanych w Prawie geodezyjnym i kartograficznym i w przepisach wykonawczych do tej ustawy. Aktualizacja operatu ewidencyjnego jest nierozerwalnie związana z dokonaniem odpowiednich wpisów w zakresie prawa własności w księgach wieczystych, a funkcją ewidencji, jak trafnie podnoszą organy, nie jest zastępowanie instytucji ksiąg wieczystych. Rację zatem mają orzekające organy, że póki to nie nastąpi, to wpis dokonany w ewidencji gruntów byłby sprzeczny ze stanem prawnym ujawnionym w księgach wieczystych. Ustosunkowując się dodatkowo do zarzutów skargi należy podnieść, że to nie organ z urzędu gromadzi dowody niezbędne do dokonywania zmian w ewidencji gruntów. Gdyby na podstawie tej samej dokumentacji geodezyjnej wraz z dołączonymi do niej dowodami organ dokonał aktualizacji w ewidencji gruntów i budynków w ten sposób, że aktualizacja ta byłaby błędna, to wówczas może nastąpić z urzędu poprawienie błędnych wpisów lub oznaczeń, w tym oznaczeń na mapach. Taka jednaj sytuacja w tej sprawie nie miała miejsca, bowiem wnioskodawcy do wniosku z 7 stycznia 2016 r. nie dołączyli materiałów niezbędnych do dokonania wpisów do ewidencji i na skutek dokonanych na tej podstawie błędnych wpisów niezbędnym byłoby usunięcie błędów. Należy przy tym wskazać, że nawet wadliwe działanie organów w zakresie prowadzenia ewidencji gruntów i dokonywanych wiele lat temu wpisów nie mogą zostać automatycznie zmienione bez wystarczających dowodów. Nie może po raz kolejny organ administracji naruszać prawa i tym razem dokonywać wpisów "odwracających" przebieg granic działek bez stosownych dokumentów wymaganych Prawem geodezyjnych i kartograficznym. Oczywiście Sąd w żadnej mierze nie usprawiedliwia takiego działania organów, które polegało na dokonywaniu wadliwych wpisów, jednak te wpisy zostały dokonane i spowodowały zmiany w tak istotnym zakresie, że ich zmiana wymaga przeprowadzenia odrębnego postępowania. W ocenie Sądu organy w toku postępowania administracyjnego w tej sprawie nie naruszyły ani przepisów postępowania, ani przepisów prawa materialnego w sposób, który skutkowałby uchyleniem tych decyzji, a zaskarżone decyzje są prawidłowe. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił.