II GSK 1617/17

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2017-06-20

Skład orzekający: Gabriela Jyż

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pozostawienie skargi bez rozpatrzenia z powodu braku "kompletnej dokumentacji" zgodnie z art. 61 ust. 2 i 3 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 jest zasadne, gdy skarżąca nie dołączyła do skargi wszystkich załączników do wniosku o dofinansowanie, mimo wezwania do uzupełnienia braków?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny zasadnie pozostawia skargę bez rozpatrzenia, jeśli skarżąca nie dołączy do niej kompletnej dokumentacji, w tym załączników do wniosku o dofinansowanie, zgodnie z art. 61 ust. 2 i 3 ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020. Brak kompletności dokumentacji, stwierdzony po wezwaniu do jej uzupełnienia, stanowi podstawę do zastosowania art. 61 ust. 6 tej ustawy.
Stan faktyczny
Gmina J. wniosła skargę na informację Zarządu Województwa L. dotyczącą oceny wniosku o dofinansowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny wezwał Gminę do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie dwóch egzemplarzy kompletnej dokumentacji w terminie 7 dni. Gmina uzupełniła braki, jednak Sąd I instancji uznał dokumentację za niekompletną, ponieważ brakowało Studium Wykonalności oraz Formularza do wniosku o dofinansowanie w zakresie OOŚ. W związku z tym Sąd pozostawił skargę bez rozpoznania. Gmina J. wniosła skargę kasacyjną, zarzucając błędną wykładnię przepisów dotyczących kompletności dokumentacji.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę kasacyjną.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Gminy J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. z dnia 12 kwietnia 2017 r., sygn. akt III SA/Lu 112/17 w zakresie pozostawienia skargi bez rozpatrzenia w sprawie ze skargi Gminy J. na informację Zarządu Województwa L. z dnia [...] marca 2017 r., nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z udziałem środków z budżetu Unii Europejskiej postanawia: oddalić skargę kasacyjną Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2017 r., pozostawił bez rozpoznania skargę Gminy J. na informację Zarządu Województwa L. z dnia [...] marca 2017 r., w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie projektu oraz nakazał zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpisu od skargi. Sąd I instancji, w uzasadnieniu podał, że pismem z dnia 15 marca 2017 r., Gmina wniosła skargę na opisane rozstrzygnięcie Zarządu Województwa L. w związku, z którą zarządzeniem z dnia 21 marca 2017 r., wezwano skarżącą do usunięcia jej braków formalnych przez złożenie dwóch egzemplarzy kompletnej dokumentacji, o jakiej mowa w art. 61 ust. 3 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2016 r., poz. 217 ze zm., dalej: u.z.r.p.), w oryginale lub w postaci kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem przez notariusza lub przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem lub radcą prawnym, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia skargi bez rozpatrzenia. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 27 marca 2017 r. W dniu 3 kwietnia 2017 r., strona nadesłała w dwóch egzemplarzach poświadczone za zgodność z oryginałem przez umocowanego w sprawie pełnomocnika w osobie radcy prawnego kopie następujących dokumentów: wniosek o dofinansowanie projektu, informację o wynikach oceny projektu z dnia 19 grudnia 2016 r., protest z dnia 2 stycznia 2017 r., informację o przedłużeniu terminu rozstrzygnięcie protestu z dnia 2 lutego 2017 r., informację o rozstrzygnięciu protestu z dnia 2 marca 2017 r., pismo Starosty L. z dnia 26 sierpnia 2016 r., pismo Starosty L. z dnia 14 listopada 2016 r., pismo L. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia 16 listopada 2016 r. oraz decyzję L. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia 21 listopada 2016 r. Sąd I instancji wskazują na wymogi określone w art. 61 u.z.r.p. stwierdził, że w dokumentacji nadesłanej do Sądu brak było załączników, wskazanych w dziale V wniosku o dofinansowanie – Załączniki do wniosku o dofinansowanie, w tym Studium Wykonalności oraz Formularza do wniosku o dofinansowanie w zakresie OOŚ, o którym mowa w proteście oraz w rozstrzygnięciu protestu. Wskazał również, że wymienione dokumenty nie zostały złożone do dnia 3 kwietnia 2017 r. - do dnia upływu wyznaczonego wezwaniem do uzupełnienia braków skargi, terminu. Wskazał, że wynikającym z art. 61 ust 6 u.z.r.p. skutkiem wniesienia skargi bez kompletnej dokumentacji jest pozostawienie jej bez rozpatrzenia. Zauważył również, że nadesłanie przez skarżącą dokumentacji konkursowej w dniu 7 kwietnia 2017 r., nie miało wpływu na ocenę skuteczności wniesienia skargi, gdyż nastąpiło on już po upływie terminu wyznaczonego do usunięcia braków, który wynika z art. 61 ust. 7 u.z.r.p. Gmina J., skargą kasacyjną zaskarżyła w całości postanowienie Sądu I instancji zarzucając mu naruszenie: 1. art. 61 ust. 2 i 3 u.z.r.p. poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, że wniosek dołączony do skargi powinien odpowiadać wnioskowo złożonemu w ramach konkursu oraz stwierdzenie, że brak przedłożenia załączników do wniosku uniemożliwia dokonanie pełnej oceny rozstrzygnięcia w postaci nieuwzględnienia protestu w sytuacji, w której treść złożonej skargi oraz załączona do niej dokumentacja w sposób oczywisty czyni możliwym dokonanie oceny w zakresie podniesionych przez skarżącą zarzutów; 2. art. 61 ust.6 u.z.r.p. poprzez jego zastosowanie w sytuacji, w której nie zaistniały przesłanki do pozostawienia skargi bez rozpatrzenia. Podnosząc te zarzuty skarżąca kasacyjnie wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz o zasądzenie kosztów według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Zarząd Województwa L. wniosła o oddalenie skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjnie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z treścią stanowiącego podstawę oraz wywody ległe u podstaw zaskarżonego postanowienia Sądu I instancji, art. 61 ust. 1 u.z.r.p. wnioskodawcy, w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, przysługuje prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Zgodnie z art. 61 ust. 2 ustawy, skargę wnosi się do sądu wraz z kompletną dokumentacją. Kompletną dokumentację, stosownie do ustępu 3 tego przepisu stanowią wniosek o dofinasowanie (pkt 1), informacja o wynikach oceny projekty (pkt 2), wniesiony protest (pkt 3) oraz informacje o których mowa w art. 58 ust. 1 albo ust. 4 pkt 2 albo art. 66 ust. 2 pkt 1 – wraz z ewentualnymi załącznikami. Na kanwie przedmiotowej sprawy istotą skargi kasacyjnej jak i objętego nią postanowienia Sądu I instancji jest rozumienie pojęcia "kompletna dokumentacja" użytego w przywołanym art. 61 ust. 2 ustawy, w aspekcie katalogu zawartego w ustępie 3 i sformułowanego w nim wymogu dołączenia do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego, "ewentualnej dokumentacji" powiązanej z wnioskiem i jego rozpatrzeniem przez organ. Ustawa o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, nie definiuje wprost pojęcia "ewentualnej dokumentacji" pozostawiając tą kwestię wymogom, jakie stawiają poszczególne instytucje zarządzające w ramach projektów zgłoszonych do dofinansowania w odniesieniu do dokumentów, jakie wnioskodawca w związku projektem obowiązany jest złożyć oraz dokumentów, jakie zostaną zgromadzone w toku całej procedury oceny projektu. Innymi słowy przez "ewentualną dokumentację" rozumieć należy wszystkie dokumenty jakie wraz z wnioskiem (projektem) o dofinansowanie złoży strona, a więc wymienione jako załączniki wniosku jak również wszelkie dokumenty zgromadzone w toku postępowania powiązane z oceną projektu i mające na tą ocenę wpływ, a pochodzące od strony lub które strona może pozyskać od organu przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego. Trafnie, wbrew wywodom skargi kasacyjnej i jej pierwszego zarzutu, Sąd I instancji stwierdził, opierając się o art. 61 ust. 2 i 3 ustawy, że obowiązek złożenia wraz ze skargą kompletnej dokumentacji dotyczy nie tylko konieczności złożenia samego wniosku o dofinansowanie projektu, ale także załączników do wniosku, o ile wniosek o dofinansowanie projektu był składany wraz z załącznikami, co w tego rodzaju sprawach pozostaje regułą. Zauważyć również należy, że nie jest rzeczą strony, w świetle powołanych regulacji nakładających obowiązek dołączenia wraz ze skargą kompletu dokumentów, selekcjonowanie materiału dowodowego, szczególnie jeśli był on dostępny, co wydaję się być oczywiste w przypadku wniosków o dofinansowanie projektów organowi i na nim oparta została ocena wniosku strony. Równie trafnie Sąd I instancji wywiódł w materii kompletności dokumentacji, że obowiązek realizacji omawianego wymogu ma zapewnić sądowi administracyjnemu możliwość zbadania materialnoprawnej podstawy skargi. Możliwość merytorycznej oceny legalność zaskarżonego aktu wymaga zatem aby sąd dysponował kompletną dokumentacją, która podlegała ocenie w toku procedury odwoławczej. W konsekwencji, wniosek dołączony do skargi powinien odpowiadać wnioskowi złożonemu w ramach konkursu, a więc jeśli zawierał on załączniki, to również one muszą zostać dołączone do skargi. W przedmiotowej sprawie nie jest spornym, bo nie kwestionowanym, a wręcz potwierdzonym przez skarżącą Gminę, ustalenie Sądu I instancji, że wraz w z wywiedzioną skargą strona nie przedłożyła kompletnej dokumentacji związanej z wnioskiem o dofinansowanie projektu, którego ocena była negatywna. W przedłożonych ze skargą dokumentach wskazanych w dziale V wniosku o dofinansowanie (Załączniki do wniosku o dofinansowanie), zabrakło Studium Wykonalności oraz Formularza do wniosku o dofinansowanie w zakresie OOŚ, a o których to mowa była zarówno w proteście jaki i rozstrzygnięciu protestu. W takim stanie sprawy Sąd I instancji stwierdzając braki w zakresie kompletności dokumentacji, a więc niespełnienia przez wnioskodawcę wymogu określonego w art. 61 ust. 2 i 3 u.z.r.p., zasadnie, po wypełnieniu wymogu określonego w ust. 7 art. 61 – wezwania strony do uzupełnienia dokumentacji, pozostawił skargę Gminy J. bez rozpatrzenia, w oparciu o art. 61 ust. 6 pkt 2 tej ustawy, wobec niewykonania przez skarżącą wezwania. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. i w zw. z art. 64 u.z.r.p., orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło