I SA/Kr 1475/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Dąbek po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg: R.A. na postanowienia: Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 28 października 2016r., nr: [...],[...],[...],[...],[...],[...] w przedmiocie odmowy zaliczenia nadwyżki podatku od towarów i usług na zaległości celne i podatkowe (VAT) oraz na poczet podatku dochodowego od osób fizycznych za 2015 r. i zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za 2016r. postanawia: sprostować oczywistą omyłkę pisarską w komparycji wyroku z dnia 23 lutego 2017r., w ten sposób, że w miejsce wpisanego przedmiotu postępowania "w przedmiocie odmowy zaliczenia nadwyżki podatku od towarów i usług na zaległości celne i podatkowe oraz na poczet podatku dochodowego od osób fizycznych za 2016r. i zaliczek na ten podatek" wpisać "w przedmiocie odmowy zaliczenia nadwyżki podatku od towarów i usług na zaległości celne i podatkowe (VAT) oraz na poczet podatku dochodowego od osób fizycznych za 2015 r. i zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za 2016r." Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) sąd administracyjny może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Błąd pisarski jest oczywistą omyłką wówczas, gdy jest widoczne, że wbrew zamierzeniu sądu doszło do niewłaściwego użycia wyrazu lub oczywiście mylnej pisowni albo widocznie niezamierzonego opuszczenia jednego lub więcej wyrazów (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 kwietnia 2001 r., II SA 863/00). Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy stwierdzić należy, że wbrew zamierzeniom Sądu, doszło do omyłkowego wskazania w komparycji wyroku przedmiotu postępowania. Z treści zaskarżonych postanowień, jak również ze skarg oraz odpowiedzi na skargi wynika, że przedmiotem skarg objęte zostały postanowienia dotyczące odmowy zaliczenia nadwyżki podatku od towarów i usług na zaległości celne i podatkowe (VAT) oraz na poczet podatku dochodowego od osób fizycznych za 2015 r. i zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za 2016r. Tymczasem Sąd częściowo błędnie opisał przedmiot zaskarżenia wskazując, że odmówiono zaliczenia nadwyżki podatku VAT na poczet podatku dochodowego od osób fizycznych za 2016r., gdy tymczasem organy odmówiły zaliczenia na poczet podatku dochodowego od osób fizycznych za 2015r. Nie ulega wątpliwości, że zaistniały błąd stanowił w istocie oczywistą omyłkę i co należy podkreślić w żaden sposób nie wpływał na treść rozstrzygnięcia. Dlatego na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. Sąd postanowił, jak w sentencji.