IV SA/Wa 939/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Borkowska, Sędziowie asesor WSA Anna Sidorowska - Ciesielska, sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.), Protokolant sekr. sąd. Karolina Heman, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi R. Z. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] na rzecz skarżącego R. Z. kwotę 797 (słownie: siedemset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...], po rozpatrzeniu odwołania R. Z., decyzją z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...] udzielającą pozwolenia wodnoprawnego dla T. B. na wykonanie urządzeń wodnych oraz szczególne korzystanie z wód zlewni rzeki [...] na potrzeby hodowli ryb w stawach w miejscowości [...], powiat [...], województwo [...]. Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie sprawy. T. B. wystąpił z wnioskiem z dnia [...] stycznia 2015 r. do Starosty [...] o wydanie pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie urządzeń wodnych oraz szczególne korzystanie z wód zlewni rzeki [...] na potrzeby hodowli ryb w stawach w miejscowości [...], powiat [...], województwo [...]. Do wniosku dołączono dokumentację wymaganą ustawą z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne (Dz. U. z 2015 r., poz. 469 ze zm.) – zwanej dalej "Prawo wodne". Starosta [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...] udzielił pozwolenia wodnoprawnego dla T. B. na wykonanie urządzeń wodnych, tj.: - zbiornika wodnego w granicach działek nr [...] i [...], obręb [...], - stopnia wodnego z przepławką i niecką wypadową w km 50+100 rzeki [...], - brodu-przejazdu międzybrzegowego w km 50+080 rzeki [...], - kanału dla wód wezbraniowych o długości 135 m w km 50+115 + 50+250 rzeki [...] oraz na szczególne korzystanie z wód w zakresie: - piętrzenia wód na projektowanym stopniu w km 50+100 rzeki [...], do rzędnej maksymalnej 178,10 m n.p.m przez 20 dni w okresie marzec-kwiecień w celu napełnienia zbiorników wodnych i stawów rybnych oraz w celu uzupełnienia strat na parowanie i przesiąki przez 10 dni w miesiącu, w okresie od maja do września, każdego roku, - pobór wód w km 50+120 z rzeki [...], - pobór wód w km 49+950 z rzeki [...], - pobór wód z rowu melioracyjnego Nr [...] w km 0+025 oraz w km 0+175, - gromadzenie wód podziemnych tzw. gruntowych w stawie Nr [...], - odprowadzanie wód wykorzystywanych ze stawów za pomocą mnichów spustowych do rzeki [...]. Od przedmiotowej decyzji odwołanie do Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] złożył R. Z. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie art. 7 w zw. z art. 77 w zw. z art. 107 Kpa poprzez nieustalenie stanu faktycznego w zakresie wymaganym prawem, a w szczególności ograniczenie rozważań wpływu wykonania inwestycji wodnoprawnej zgodnie z wnioskiem do wskazania, iż nie narusza ona niektórych tylko z przepisów prawa, które mają w niniejszej sprawie obligatoryjne zastosowanie, bez odniesienia się do pozostałych oraz ograniczenie ustaleń do wskazania - niezgodnego z materiałem dowodowym - iż żaden z uczestników nie sprzeciwiał się wydaniu decyzji zgodnie z wnioskiem. Ponadto naruszenie art. 28 w zw. z art. 127 ust. 1 pkt 2 Prawa wodnego poprzez niewezwanie do udziału w sprawie Marszałka Województwa. W uzasadnieniu odwołania skarżący wskazał również, że organ I instancji wydając pozwolenie wodnoprawne nie rozważył, czy zostały spełnione przesłanki wynikające z art. 125 Prawa wodnego. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] decyzją z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...] utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...]. W uzasadnieniu organ wskazał, że analiza akt sprawy wskazuje, iż wnioskodawca przedłożył do organu I instancji kompletny wniosek zgodny z wymaganiami art. 131 Prawa wodnego, a mianowicie: operat wodnoprawny (w wersji papierowej oraz elektronicznej), opracowany w grudniu 2014 r. (zgodny z zapisami art. 132 ust. 2 ustawy Prawo wodne), "Instrukcję gospodarowania wodą zamierzonego korzystania z wód poprzez piętrzenie wód na stopniu wodnym do wysokości piętrzenia h=0,90 w km 50+100 rzeki [...] (wg ewid. WZMiUW w [...]) w miejscowości [...], gmina [...]", decyzję nr [...] z dnia [...] lipca 2013 r. Burmistrza [...] o warunkach zabudowy, decyzję nr [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. Burmistrza [...] o środowiskowych uwarunkowaniach, opis działalności sporządzony w języku niespecjalistycznym. W dniu [...] czerwca 2015 r. z udziałem zainteresowanych stron została przeprowadzona rozprawa wodnoprawna połączona z wizja lokalną w terenie. W toku przedmiotowej rozprawy zapoznano uczestników z treścią dokumentacji zgromadzonej w sprawie oraz dokonano przeglądu istniejących urządzeń wodnych. Ze sporządzonego przez organ I instancji protokołu z przeprowadzonej rozprawy wynika, że R. Z. jest właścicielem działek nr: [...], [...] i [...], obręb [...], Gmina [...], usytuowanych pomiędzy istniejącymi stawami Nr [...] i [...]. W toku wizji stwierdzono że w/w działki porośnięte są wieloletnią trzciną i pojedynczymi zachwaszczeniami, co uniemożliwiało wejście na ten grunt. R. Z. nie wnosił sprzeciwu, co do treści wniosku (oświadczenie stron postępowania str. 3 i 4 protokołu), tj. wydania pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie zbiornika wodnego i urządzeń wodnych w korycie rzeki oraz w zakresie szczególnego korzystania z wód rzeki [...] dla potrzeb istniejących stawów rybnych i projektowanego zbiornika wodnego, jednakże poruszył sprawę rowu opaskowego przy stawie Nr [...] i [...], twierdząc, że są one niepotrzebne, gdyż w okresie wiosny i po opadach deszczu woda z rzeki cofa się do rowów opaskowych i nie może on korzystać z własnych gruntów sąsiadujących ze stawami. Z informacji przekazanej przez organ I instancji wynika, że w toku prowadzonego postępowania wyjaśniono, iż rowy opaskowe są wymagane, gdyż przechwytują wody z przesiąków oraz z przyległego terenu. Ponadto w dotychczasowym okresie funkcjonowania stawów, nie zgłaszano zastrzeżeń, uwag, czy też dowodów świadczących o negatywnym oddziaływaniu obiektów. Odnosząc się bezpośrednio do zastrzeżeń podniesionych w odwołaniu organ II instancji zwrócił uwagę, że wobec powyższego bezpodstawny jest zarzut skarżącego jakoby decyzja została wydana niezgodnie z materiałem dowodowym przy wskazaniu, iż żaden z uczestników postępowania nie sprzeciwiał się wydaniu decyzji zgodnie z wnioskiem. Nieuzasadniony jest także zarzut naruszenia art. 28 w zw. z art. 127 ust. 1 pkt 2 Prawa wodnego poprzez niewezwanie przez organ I instancji do udziału w sprawie Marszałka Województwa. Organ odwoławczy podkreślił, że jednostką podległą Marszałkowi Województwa jest Wojewódzki Zarząd Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...], który jest wojewódzką samorządową jednostką organizacyjną, utworzoną uchwałą Nr [...] Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] marca 1999 r. i działa w oparciu o statut nadany uchwałą Nr [...] Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. Powyższa jednostka realizuje zadania wynikające ze statutu poprzez m.in: wykonywanie obowiązków właściciela wód publicznych stanowiących własność Skarbu Państwa, w stosunku do których, na podstawie Prawa wodnego, prawa właścicielskie wykonuje Marszałek Województwa [...]. W aktach sprawy znajduje się zarządzenie Nr [...] Marszałka Województwa [...] z dnia [...] września 2014 r. w sprawie udzielenia upoważnienia R. K. - dyrektorowi Wojewódzkiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...], a także pełnomocnictwo z dnia 15 września 2014 r. upoważniające C. K. - dyrektora Oddziału [...] Wojewódzkiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] oraz pełnomocnictwo z dnia 8 stycznia 2015 r. dla S. P. - kierownika Inspektoratu w [...] Wojewódzkiego Zarządu Melioracji i Urządzeń Wodnych w [...] Oddział [...]. Odnosząc się do zarzutu nieodniesienia się do art. 125 Prawa wodnego organ II instancji stwierdził, iż wnioskodawca umieścił w operacie wodnoprawnym niezbędne informacje dotyczące opracowań i przepisów wymienionych w tym artykule. Brak widocznej analizy w uzasadnieniu decyzji, co do pozostałych punktów w/w artykułu pozostaje bez wpływu na rozstrzygnięcie gdyż analiza niezbędnych dokumentów do udzielenia przedmiotowego pozwolenia została dokonana. Ponadto organ II instancji w ramach prowadzonego postępowania odwoławczego pismem z dnia 7 lipca 2016 r. wystąpił o przedstawienie dodatkowych wyjaśnień dotyczących ustalenia wielkości przepływu biologicznego rzeki [...], wyliczonego zgodnie z rozporządzeniem Nr [...] dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. w sprawie ustalenia warunków korzystania z wód regionu wodnego [...] oraz sposobu jego kontroli oraz przedstawienia planu sytuacyjnego z przebiegiem rowów opaskowych stawu Nr [...] i [...] wraz z profilami podłużnymi i poprzecznymi tych rowów. W związku z powyższym wezwaniem skarżący w piśmie z dnia 14 lipca 2016 r. wskazał, że wobec tak sformowanego wezwania przez organ II instancji, wnioskodawca powinien zostać wezwany do przedłożenia prawidłowo wykonanego operatu wodnoprawnego, gdyż w ocenie uczestnika wyliczenia powinny zawierać się w operacie wodnoprawnym. Kopię tego pisma uczestnika postępowania organ II instancji pismem z dnia 5 sierpnia 2016 r. przekazał wnioskodawcy, celem ustosunkowania się do uwag w nim zawartych. W odpowiedzi na powyższe wnioskodawca przedstawił stosowne wyjaśnienia wskazując, iż dla zlewni rzeki [...] według warunków korzystania z wód regionu wodnego [...], k=1.00, stąd SNQ=0.296 m3/s - został ustalony w załączniku Nr [...] rozporządzenia Nr [...] dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. Sposób monitorowania wartości przepływu nienaruszalnego ustalono poprzez określenie wysokości warstwy wody na stałym przelewie stanowiącym element stopnia wodnego. Ponadto wnioskodawca załączył inwentaryzację geodezyjną (mapę zasadniczą) rowów odwadniających stawy Nr [...] i [...] oraz ich przekroje podłużne i poprzeczne. Pismem z dnia 12 grudnia 2016 r. wnioskodawca ustosunkował się do uwag zawartych w piśmie uczestnika postępowania wskazując, że operat wodnoprawny został sporządzony przez osobę posiadającą stosowne kwalifikacje, wiedzę i praktykę. Ponadto operat zawiera wszystkie wskazania zawarte w art. 132 ust. 3 Prawa wodnego. Natomiast wymóg przedstawienia schematu urządzeń pomiarowych oraz znaków żeglugowych oraz schematu funkcjonalnego lub technologicznego urządzeń wodnych nie dotyczy planowanego korzystania z wód. Organ II instancji zwrócił również uwagę, że w art. 126 Prawa wodnego ustawodawca zawarł negatywne przesłanki wydania pozwolenia wodnoprawnego, gdzie wskazał, że odmawia się wydania decyzji o pozwoleniu wodnoprawnym w przypadku gdy: 1) projektowany sposób korzystania z wody narusza ustalenia dokumentów, o których mowa w art. 125 pkt 1-2, lub nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 125 pkt 3; 2) projektowany sposób korzystania z wody dla celów energetyki wodnej nie zapewni wykorzystania potencjału hydroenergetycznego w sposób technicznie i ekonomicznie uzasadniony. Organ odwoławczy podkreślił, że w orzecznictwie administracyjnym przyjmuje się, że z przepisów Prawa wodnego, dotyczących wydawania pozwoleń wodnoprawnych wynika obowiązek wydania pozwolenia wodnoprawnego, o ile w sprawie nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 126. Przepis art. 126 Prawa wodnego został tak ukształtowany przez ustawodawcę, że odmowa udzielenia pozwolenia wodnoprawnego, w przypadku spełnienia przez stronę, która ubiega się o wydanie takiego pozwolenia warunków przewidzianych w art. 131 Prawa wodnego, dopuszczalna jest wyłącznie wówczas, gdy zaistnieją okoliczności przewidziane w art. 126. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] podał, że w przypadku zagospodarowania działek przez R. Z. i potwierdzenia negatywnego oddziaływania rowów opaskowych, organ I instancji powinien wydać w trybie art. 133 Prawa wodnego orzeczenie o obowiązku opracowania ekspertyzy w przedmiotowym zakresie i wydać decyzję adekwatną do ustaleń. Na dzień wydania decyzji Starosty [...] celowość funkcjonowania rowów opaskowych jest jednoznaczna. Od decyzji Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...] R. Z. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: 1) art. 138 § 1 pkt 1 Kpa poprzez utrzymanie w mocy decyzji Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...] w sytuacji, gdy decyzja ta winna być uchylona, a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania organowi I instancji, 2) art. 7 w zw. z art. 77 w zw. z art. 107 Kpa poprzez nieustalenie stanu faktycznego w zakresie wymaganym prawem, a w szczególności ograniczenie rozważań wpływu wykonania inwestycji wodnoprawnej zgodnie z wnioskiem do wskazania, iż nie narusza ona niektórych tylko z przepisów prawa, które mają w niniejszej sprawie obligatoryjne zastosowanie, bez odniesienia się do pozostałych, 3) art. 28 w zw. z art. 127 ust. 1 pkt 2 Prawa wodnego poprzez niewezwanie do udziału w sprawie Marszałka Województwa. Wobec tego skarżący wniósł o: 1) uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej jej decyzji Starosty [...] z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...] w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji, 2) zasadzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu wskazał, że w niniejszej sprawie błędnie oznaczony został krąg uczestników niniejszego postępowania. Uczestnikiem takim z pewnością nie jest Wojewódzki Zarząd Melioracji i Urządzeń Sanitarnych w [...]. Jak wynika bowiem z art. 10 ust. 1a Prawa wodnego, w przypadku powierzchniowych wód płynących ich właścicielem jest Skarb Państwa. Zgodnie z art. 11 ust. 1 pkt 4 Prawa wodnego uprawnienia właścicielskie w stosunku do wód publicznych stanowiących własność Skarbu Państwa, z zastrzeżeniem art. 13, wykonują marszałek województwa, jako zadanie z zakresu administracji rządowej wykonywane przez samorząd województwa - w stosunku do wód istotnych dla regulacji stosunków wodnych na potrzeby rolnictwa, służących polepszeniu zdolności produkcyjnej gleby i ułatwieniu jej uprawy oraz w stosunku do pozostałych wód niewymienionych w pkt 1-3. Niewątpliwie Marszałek Województwa jest organem administracji, której to cechy nie sposób przypisać Wojewódzkiemu Zarządowi Melioracji i Urządzeń Sanitarnych w [...]. Zdaniem skarżącego, przywoływane przez organ II instancji zarządzenie Nr [...] Marszałka Województwa [...] nie jest aktem prawnym, a jedynie aktem wewnętrznym, regulującym wewnętrzne funkcjonowanie m.in. organów władzy publicznej. Dany podmiot może być albo stroną albo jej pełnomocnikiem. Skoro dana osoba posiada pełnomocnictwo do działania imieniem innego podmiotu, to już per se wynika z tego, że nie jest ona stroną. Już choćby z tej przyczyny zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja winna zostać uchylne. Ponadto R. Z.wskazał, że już z samego uzasadnienia decyzji wynika, że organ II instancji nie przeanalizował całości okoliczności, które są niezbędne dla wydania pozwolenia wodnoprawnego. W uzasadnieniu zostało bowiem wskazane, że: "Należy podkreślić, że w orzecznictwie administracyjnym przyjmuje się, że z przepisów Prawa wodnego dotyczących wydawania pozwoleń wodnoprawnych wynika obowiązek wydania pozwolenia wodnoprawnego, o ile w sprawie nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 126 tej ustawy". Teza ta jest zupełnie chybiona. W rzeczywistości bowiem do wydania pozwolenia wodnoprawnego koniecznym jest spełnienie przesłanek pozytywnych, o których mowa w art. 125 Prawa wodnego, jak i niewystępowanie przesłanek negatywnych, o których mowa w art. 126 Prawa wodnego. W orzecznictwie wskazuje się bowiem, że ustawodawca przyjmuje, jako regułę, wydanie pozwolenia wodnoprawnego, o ile zostaną spełnione warunki przewidziane w ustawie, natomiast odmowa jest dopuszczalna tylko wtedy, gdy zaistnieją okoliczności wskazane w art. 126 Prawa wodnego. Uwzględniając już nawet same wskazania skarżącego złożone podczas rozprawy przed organem I instancji nie może budzić wątpliwości, że zarzuty te były związane z ustaleniami planu zarządzania ryzykiem powodziowym (art. 125 pkt 1a Prawa wodnego) oraz wymagań dotyczących ochrony zdrowia ludzkiego i środowiska (art. 125 pkt 3 Prawa wodnego). Skarżący wskazywał, iż wydanie pozwolenia wodnoprawnego na zasadach określonych we wniosku wnioskodawcy prowadzić będzie do usankcjonowania takiego przepływu wód, który powodować będzie zalewanie stanowiących jego własność działek nr: [...], [...], [...]. Organy wydające w niniejszej sprawie decyzje w ogóle nie podejmowały nawet próby ustalenia, czy owe przesłanki w niniejszej sprawie zachodzą, czy też nie mają miejsca. Ponadto, zgodnie z art. 131 ust. 1 pkt 2 Prawa wodnego, do wniosku o wydanie decyzji wodnoprawnej winno dołączyć się decyzję o lokalizacji inwestycji celu publicznego lub decyzję o warunkach zabudowy, jeżeli jest ona wymagana, w przypadku wniosku o wydanie pozwolenia wodnoprawnego na wykonanie urządzenia wodnego. Decyzja Burmistrza [...] o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia [...] grudnia 2012 r. nie jest decyzją tożsamą z wymaganą decyzją o warunkach zabudowy. Tym samym, brak podstaw do przyjęcia, aby powyższy wymóg został przez wnioskodawcę spełniony. Tym samym wniosek zawierał brak formalny uniemożliwiający jego pozytywne rozpoznanie. Co więcej, w ocenie skarżącego, operat wodnoprawny został sporządzony w sposób odbiegający od wymogów ustawowych, co do jego treści, a tym samym i z tych przyczyn wniosek nie mógł zostać uwzględniony. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] wniósł o jej oddalenie i podtrzymał prezentowane w sprawie stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest uzasadniona. Trafnie wskazał R. Z. w skardze, że operat wodnoprawny, jako jeden z istotnych dowodów wymaganych w sprawie o wydanie pozwolenia wodnoprawnego, powinien zawierać elementy treści wymagane przepisami art. 132 ust. 1-3 Prawa wodnego. Tymczasem przedłożony do niniejszej sprawy operat wodnoprawny nie zawierał elementów treści wymaganych przepisem art. 132 ust. 2 pkt 4 lit. a i c Prawa wodnego, tj. w części opisowej nie zawierał ustaleń w zakresie planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza i planu zarządzania ryzykiem powodziowym dla obszaru dorzecza [...], której jednym z głównych lewostronnych dopływów jest rzeka [...]. Uszło uwadze organu odwoławczego, że w dniu 30 listopada 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Rady Ministrów z dnia [...] października 2016 r. w sprawie przyjęcia Planu zarządzania ryzykiem powodziowym dla obszaru dorzecza [...] (Dz. U. z [...] r. poz. [...]). Z kolei w dniu 13 grudnia 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Rady Ministrów z dnia [...] października 2016 r. w sprawie planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza [...] (Dz. U. z [...] r. poz. [...] ze zm.) Sąd zwraca uwagę, że w sprawie o wydanie pozwolenia wodnoprawnego należy wyjaśnić m.in., czy na skutek udzielenia pozwolenia wodnoprawnego nie dojdzie do naruszenia ustaleń planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza lub ustaleń planu zarządzania ryzykiem powodziowym, co wynika z przepisu art. 125 pkt 1 i 1a Prawa wodnego. Tymczasem Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] nie wystąpił do T. B., aby ten przedstawił uzupełniony operat wodnoprawny o elementy wymienione w przepisie art. 132 ust. 2 pkt 4 lit. a i c. Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie jest to o tyle istotne, że w niniejszej sprawie R. Z. podniósł na etapie postępowania pierwszoinstancyjnego i odwoławczego zarzut dotyczący zbędności tzw. rowów opaskowych przy stawach Nr [...] i [...] oraz zarzut z zakresu zagrożenia powodziowego, wskazując na konieczność zabezpieczenia tychże rowów opaskowych przy stawach przed wypływem wód z rzeki [...], aby nie doszło do nadmiernego nawilgotnienia gruntu jego działek nr [...], [...] i [...]. Racjonalne wydaje się zatem, aby w tym zakresie autor operatu szacunkowego (ekspert z zakresu budownictwa wodnomelioracyjnego) za pośrednictwem T. B. przedstawił organowi odwoławczemu stosowne wyjaśnienia. Poza tym z treści przepisu art. 132 ust. 3 pkt 4 Prawa wodnego wynika, że w zakresie części graficznej operat wodnoprawny winien zawierać schemat funkcjonalny i technologiczny urządzeń wodnych (w niniejszej sprawie chodzi o wykonanie zbiornika wodnego, stopnia wodnego, brodu, kanału wód wezbraniowych). Co prawda w piśmie z dnia 12 grudnia 2016 r. T. B. oświadczył, że schemat funkcjonalny i technologiczny urządzeń wodnych nie dotyczy planowanego korzystania z wód, jednakże wnioskodawca nie uzasadnił powodów swego stanowiska. Sąd zauważa, że – co do zasady - przepis art. 132 ust. 3 Prawa wodnego dotyczy wymogów jakie winny zawierać operaty wodnoprawne sporządzane na użytek wszystkich spraw o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego. Zatem celowym byłoby, aby autor operatu wodnoprawnego za pośrednictwem T. B. przedstawił wyjaśnienia w zakresie tego, czy specyfika planowanych przez T. B. działań jest tego rodzaju, że nie zachodzi potrzeba sporządzania wymienionych wyżej schematów. Takie stanowisko eksperta mogłoby mieć znaczenie dla oceny przez organ odwoławczy, w trybie art. 132 ust. 9 Prawa wodnego, zasadności odstąpienia od wymagania z art. 132 ust. 3 pkt 4 Prawa wodnego. Sąd podziela stanowisko organu odwoławczego, że pozwolenia wodnoprawnego odmawia się, jeżeli wystąpią przeszkody, o których mowa w przepisie art. 126 Prawa wodnego. Jeżeli natomiast wnioskodawca przedłoży wszystkie dokumenty wymagane przepisami Prawa wodnego, a jednocześnie przeszkody wymienione w przepisie art. 126 Prawa wodnego nie wystąpią, to organ administracji wodnej winien uwzględnić wniosek strony, o czym świadczy treść przepisu art. 127 Prawa wodnego. Przepis ten przewiduje, że "pozwolenie wodnoprawne wydaje się", a nie że "pozwolenie wodnoprawne może być wydane". Trafnie jednak wskazał R. Z., że Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] winien wyjaśnić i ocenić, czy w stanie faktycznym i prawnym niniejszej sprawy nie doszło do naruszenia przepisów z zakresu ochrony zdrowia ludzi, środowiska lub przepisów odrębnych, czego wymaga przepis art. 125 pkt 3 Prawa wodnego, a do czego nie odniósł się organ odwoławczy. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] wydając zaskarżoną decyzję, bez uzupełnienia materiału dowodowego oraz rozważenia i oceny wyżej wymienionych zagadnień, w tym w kontekście podnoszonych przez R. Z. zarzutów zgłoszonych na rozprawie wodnoprawnej i w odwołaniu, naruszył przepisy art. 136 w zw. z art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Odnosząc się do zarzutów skargi Sąd nie podzielił stanowiska skarżącego, że w niniejszej sprawie organ odwoławczy błędnie oznaczył stronę postępowania. S. P. Kierownik Inspektoratu w [...] WZMiUW w [...] Oddział [...] została wskazana w tzw. rozdzielniku egzemplarzy decyzji jako jej adresat, a nie strona postępowania. Tym adresatem niewątpliwie jest, ponieważ z przedłożonych do sprawy: zarządzenia z dnia 9 września 2014 r. oraz pełnomocnictw z dnia 15 września 2011 r. i 8 stycznia 2015 r. wynika, że reprezentuje Marszałka Województwa [...] w sprawach dotyczących wykonywanych przez ten organ samorządowy praw właścicielskich, w stosunku do wód Skarbu Państwa, a taką wodą jest rzeka [...] (art. 11 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 10 ust. 1a Prawa wodnego). Z uzasadnienia decyzji odwoławczej i pism organu odwoławczego znajdujących się w aktach sprawy nie wynika, aby Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] traktował pełnomocnika Marszałka Województwa [...] jako stronę postępowania o wydanie pozwolenia wodnoprawnego dla T. B. Niezasadne jest także stanowisko R. Z., że w niniejszej sprawie nie została przedłożona decyzja o warunkach zabudowy, wymagana przepisem art. 131 ust. 2 pkt 2 Prawa wodnego. Egzemplarz ostatecznej decyzji Burmistrza [...] z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] ustalającej sposób zagospodarowania i warunki zabudowy dla przedsięwzięcia T. B. została złożona jako załącznik do pozwolenia wodnoprawnego. W ponownie prowadzonym postępowaniu Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] podejmie czynności w zakresie uzupełnienia materiału dowodowego w kierunku wskazanym w niniejszym wyroku. W zależności od okoliczności organ odwoławczy rozważy i oceni całokształt zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, mając na uwadze zaprezentowaną w niniejszym wyroku ocenę prawną. Następnie organ odwoławczy wyda stosowne rozstrzygnięcie, które uzasadni zgodnie z wymogami art. 107 § 3 Kpa. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na postawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) orzekł, jak w sentencji. O zwrocie skarżącemu kosztów postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 Ppsa w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 1804 ze zm.).