II SA/Gl 342/17

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia, w wyniku wznowienia postępowania, decyzji w sprawie warunków zabudowy terenu w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. postanawia: 1. zwolnić skarżącą z wpisu od skargi, 2. oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy w pozostałym zakresie. Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych. W druku podała, że w gospodarstwie domowym pozostaje wraz z mężem i synem, zamieszkując w budynku o pow. 200 m2 i wartości około 200.000,00 zł. W skład majątku rodziny strony wchodzi również grunt rolny o pow. 2,5 ha, na którym uprawiane są zboża oraz ciągnik z 1964 r. Źródłem utrzymania się jest emerytura rolnicza małżonka strony w wysokości 2945, 51 zł netto miesięcznie, zaś bieżące wydatki, których zestawienie strona zawarła w formularzu wynoszą około 1000 zł. Na wezwanie referendarza sądowego skarżąca nadesłała szereg dokumentów obrazujących poziom i strukturę ponoszonych wydatków a także wysokość dochodów jej małżonka. Rozpoznając wniosek zważono, co następuje: Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny - art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Analiza sytuacji materialnej strony nie pozwoliła stwierdzić, że jest ona osobą, której status materialny uzasadniałby uwzględnienie złożonego wniosku w całości, jakkolwiek pod uwagę wzięto wysokość wymaganego w niniejszej sprawie wpisu od skargi oraz fakt, iż strona skarży równocześnie kilka decyzji SKO w C., tożsamych pod względem podmiotowym i w części przedmiotowym. Zgodnie z treścią § 2 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis stały w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy, wynosi 200 zł. Kwota ta nie stanowi dla rodziny skarżącej znaczącego obciążenia. Jednakże, biorąc pod uwagę, że strona skarży również inne decyzje wydane w postępowaniu nadzwyczajnym (w skardze wskazała 5 takich decyzji) nie można przejść nad tą okolicznością do porządku. Konieczność uiszczenia w stosunkowo krótkim terminie 1000 zł tytułem wpisów od skarg mogłaby w znaczący sposób zachwiać sytuacją materialną jej rodziny. Z tego też względu zdecydowano, że wniosek D. O. zasługuje na uwzględnienie w zakresie zwolnienia z wpisu od skargi, który, co należy podkreślić, na obecnym etapie postępowania jest zasadniczym wydatkiem. Oddalając wniosek w pozostałym zakresie pod uwagę wzięto fakt, iż rodzina strony dysponuje stałym i niemałym źródłem dochodu. Bieżące koszty utrzymania się, obejmujące opłaty za media oraz zakup niezbędnych lekarstw i składki na ubezpieczenie skarżącej kształtują się na poziomie około 1000 zł (pod uwagę brano tylko wydatki, co do których udało się ustalić ich miesięczną wysokość). Jeżeli nawet doliczyć do nich wydatki na paliwo to łączna suma nie pochłania nawet połowy miesięcznych dochodów. Wobec powyższego możliwym będzie poniesienie przez stronę pozostałych, ewentualnych kosztów postępowania, nawet jeżeli będzie je ona wydatkować w pozostałych, toczących się równocześnie postępowaniach. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §2 pkt 7 tej ustawy postanowiono jak w sentencji orzeczenia.