II SAB/Lu 68/17
WyrokWSA w Lublinie2017-06-20
Skład orzekający: Joanna Cylc-Malec, Marta Laskowska-Pietrzak, Bogusław Wiśniewski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Prezydent Miasta dopuścił się bezczynności w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, odmawiając udostępnienia kopii dowodów rejestracyjnych samochodów służbowych oraz ewidencji środków trwałych, powołując się na odrębne przepisy niż ustawa o dostępie do informacji publicznej?Ratio decidendi
Prezydent Miasta nie dopuścił się bezczynności, ponieważ udzielił odpowiedzi na wnioski w ustawowym terminie. W zakresie żądania udostępnienia kopii dowodów rejestracyjnych oraz ewidencji środków trwałych, organ prawidłowo wskazał na odrębne tryby dostępu do tych informacji, wynikające z przepisów Prawa o ruchu drogowym oraz ustawy o rachunkowości, co zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej wyłącza stosowanie tej ostatniej ustawy.Stan faktyczny
Fundacja zwróciła się do Prezydenta Miasta o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej m.in. wykazu samochodów służbowych, kopii dowodów rejestracyjnych, zasad i kwot wypłacanych ryczałtów pracownikom za używanie prywatnych samochodów oraz ewidencji środków trwałych. Organ udzielił części odpowiedzi, a w pozostałym zakresie wskazał na odrębne przepisy regulujące dostęp do tych informacji. Fundacja złożyła skargę na bezczynność organu, zarzucając naruszenie przepisów o dostępie do informacji publicznej.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec Sędziowie Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak (sprawozdawca) Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 20 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi F. L. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.
Sygn. akt II SAB/Lu [...]
U Z A S A D N I E N I E
We wniosku z dnia [...] listopada 2016 r. (nadanym za pośrednictwem poczty elektronicznej) Fundacja [...] z siedzibą w L. zwróciła się do Prezydenta Miasta o udostępnienie informacji publicznej w następującym zakresie:
"1. Czy Urząd Miasta L. prowadzi wykaz/rejestr samochodów służbowych? Jeśli tak, wnoszę o jego udostępnienie.
2. Wnoszę o przesłanie kopii dowodów rejestracyjnych poszczególnych samochodów służbowych. Jeśli ich udostępnienie nie jest możliwe, wnoszę o przekazanie treści dowodów rejestracyjnych.
3. Czy urząd Miasta L. wypłaca pracownikom ryczałty za przejazdy prywatnymi samochodami, celem wykonywania obowiązków służbowych? Jeśli tak, jakie dokumenty regulują te kwestie?
4. Jaką kwotę w/w ryczałtów wypłacono w sumie w 2015 i 2016 roku?
5. Proszę o wskazanie z imienia i nazwiska pracowników wraz z przyporządkowaniem kwoty w/w ryczałtu wypłaconego za 2015 i 2016 rok.
6. Jeśli nie jest możliwe podanie imion i nazwisk pracowników, wnoszę o podanie kwot przypadających na pracowników poszczególnych komórek organizacyjnych urzędu miasta za 2015 oraz 2016 rok.
7.Ewidencji środków trwałych posiadanych przez Urząd Miasta L.?"
Następnie w dniu [...] grudnia 2016 r. Fundacja [...] skierowała do Prezydenta Miasta (również za pośrednictwem poczty elektronicznej) kolejny wniosek o udostępnienie informacji publicznej, którego zakres przedmiotowy różnił się od ww. wniosku z dnia [...] listopada 2016 r. jedynie w zakresie pytania 7., które zastąpiono następującym pytaniem: "Z jakiego tytułu zostały wypłacone ryczałty poszczególnym pracownikom?"
Na oba powyższe wnioski Urząd Miasta L. w piśmie z dnia [...] grudnia 2016 r. (przesłanym drogą mailową), kolejno odniesiono się do poszczególnych pytań Fundacji [...].
W dniu [...] marca 2017 r. Fundacja [...] złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Prezydenta Miasta w sprawie wskazanych wyżej wniosków z dnia [...] listopada 2016 r. i z dnia [...] grudnia 2016 r., dotyczących udostępnienia informacji publicznej. W treści skargi Fundacja wniosła o zobowiązanie organu do wykonania wymienionych wniosków zgodnie z ich treścią, a także o zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania. Dodatkowo sformułowała wniosek o "orzeczenie od organu na rzecz skarżącego 200 zł na podstawie art. 149 ust. 2 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". W związku z zaistniałą w sprawie - w ocenie skarżącej Fundacji - bezczynnością, Prezydentowi Miasta Fundacja zarzuciła naruszenie art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP i art. 4 ust. 1 w zw. z art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.
W uzasadnieniu skargi skarżąca Fundacja przyznała, że w dniu [...] grudnia 2016 r. otrzymała odpowiedź na wnioski z dnia [...] listopada 2016 r. i z dnia [...] grudnia 2016 r., w której udzielono jej żądanych informacji w zakresie punktów 1, 3 i 4. W zakresie zaś punktów 3 i 5 organ wskazał, że wnioskowane informacje nie mogą być udostępnione w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, albowiem odnośnie żądania zawartego w pkt 3 zastosowanie mają przepisy art. 80c ustawy Prawa o ruchu drogowym oraz rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 18 czerwca 2014 r. w sprawie celnej ewidencji pojazdów, natomiast odnośnie żądania zawartego w pkt 5 - art. 75 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości. Organ nie zanegował przy tym twierdzenia, że wnioskowane informacje są informacjami publicznymi.
W ocenie strony skarżącej ze stanowiskiem Prezydenta Miasta nie sposób się zgodzić. Powołanego przez organ przepisu art. 80c Prawa o ruchu drogowym nie można bowiem uznać za przepis regulujący zasady i tryb dostępu do informacji publicznej, ponieważ ogranicza on krąg podmiotów, którym określone informacje mogą być udostępnione. W szczególności w tym trybie informacji nie może pozyskać żaden obywatel. Takie podejście - zdaniem skarżącej Fundacji - byłoby sprzeczne z art. 61 ust. 3 Konstytucji RP, który określa katalog zamknięty sytuacji, w których można ograniczyć dostęp do informacji publicznych. Zdaniem autora skargi żadna z tych przesłanek w niniejszej sprawie nie występuje, bowiem wniosek obejmował kopię dokumentów urzędowych dotyczących publicznego majątku. W przypadku dokumentów urzędowych, a takim bezsprzecznie jest dowód rejestracyjny, udostępnieniu podlega natomiast nie tylko treść, ale także postać dokumentu, co wynika wprost z art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. "a" ustawy o dostępie do informacji publicznej. Powoływany przez organ przepis dotyczy zaś bazy - Centralnej Ewidencji Pojazdów, która zawiera informacje zawarte w dowodzie rejestracyjnym, jednak nie zawiera informacji o jego postaci.
Zdaniem Fundacji [...] podobnie nie da się wywieść, że art. 75 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości zawiera odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Wskazany przez organ artykuł stanowi, że udostępnienie osobie trzeciej zbiorów lub ich części poza siedzibą zarządu (oddziału) jednostki wymaga pisemnej zgody kierownika jednostki oraz pozostawienia w jednostce potwierdzonego spisu tych dokumentów, chyba, że odrębne przepisy stanowią inaczej. Zarówno z tego przepisu, jak i całej ustawy nie da się wywieść na jakich zasadach i w jakim trybie miałyby być udostępniane informacje publiczne zawarte w "zbiorach" określonych w art. 71 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości. Strona skarżąca podkreśliła, że powołana ustawa ma charakter ogólny i dotyczy zarówno podmiotów prywatnych, jak i innych, zaś cytowane przepisy mają na celu ochronę "zbiorów" przed zniszczeniem, np. w sytuacji kontroli. Z literalnego brzemienia ww. przepisu wynika, że dotyczy on udostępnienia oryginałów dokumentów poza siedzibą zarządu (oddziału), nie zaś ich kopii, tym bardziej cyfrowych. Dodatkowo, tak jak w przypadku art. 80c ustawy Prawo o ruchu drogowym, interpretacja tego przepisu zgodnie z intencją organu naruszałaby art. 61 ust. 3 Konstytucji RP, poprzez ograniczenie prawa dostępu do informacji z innych względów, niż wskazane w Konstytucji RP.
W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta - reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika - wniósł o oddalenie skargi, podnosząc przy tym następujące argumenty:
W pierwszym rzędzie organ podkreślił, że jedynie w zakresie żądania udostępnienia kopii dowodów rejestracyjnych poszczególnych samochodów służbowych lub ich treści oraz żądania udostępnienia ewidencji środków trwałych posiadanych przez Urząd Miasta L., poinformował Fundację [...], że obowiązują odmienne regulacje dotyczące zasad i trybu ich udzielania, które mają pierwszeństwo przed ustawą o dostępie do informacji publicznej. W pozostałym zakresie żądania wyrażonego w obydwu przedmiotowych wnioskach informacje publiczne zostały udostępnione w przepisanym przez prawo terminie tj. w dniu [...] grudnia 2016 r.
Odnosząc się do zarzutów sformułowanych w skardze organ wskazał, że informacje składające się na treść dowodu rejestracyjnego pojazdu są danymi zgromadzonymi w centralnej ewidencji pojazdów, prowadzonej na podstawie ustawy Prawo o ruchu drogowym. Udostępnienie pełnej treści dowodu rejestracyjnego jakiegokolwiek pojazdu, w tym pojazdu służbowego, o co wnioskowała Fundacja [...], oznaczałoby w istocie udostępnienie danych zawartych w centralnej ewidencji pojazdów. Organ wyjaśnił, że przedmiotową ewidencję prowadzi minister właściwy do spraw informatyzacji w systemie teleinformatycznym. W rozumieniu ustawy - Prawo o ruchu drogowym minister ten jest administratorem danych i informacji zgromadzonych w ewidencji.
Powołana ustawa w art. 80c określa zasady i tryb udostępniania danych zgromadzonych w centralnej ewidencji pojazdów. Dane lub informacje zgromadzone w ewidencji udostępnia się wymienionym w ust. 1 art. 80c ustawy dwudziestu ośmiu rodzajom podmiotów, pod warunkiem, że są one niezbędne do realizacji ustawowych zadań. Poza określoną procedurą urzędową dane i informacje zgromadzone w ewidencji udostępnia się także na wniosek właściciela lub posiadacza pojazdu powierzonego przez zagraniczną osobę fizyczną lub prawną, pod warunkiem jednak, że oczekiwane dane tych właśnie podmiotów dotyczą. W myśl zaś obowiązujących od dnia [...] czerwca 2010 r. zasad każdy może uzyskać nieodpłatnie informacje o zgodności lub niezgodności zapisów w dowodzie rejestracyjnym (lub pozwoleniu czasowym za pośrednictwem ePUAP). Podmiot ten jest administratorem danych użytkowników ePUAP w rozumieniu przepisów ustawy z dnia [...] sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych, a jego zadaniem jest określenie, w drodze rozporządzenia, zakresu i warunków korzystania z systemu, z uwzględnieniem jego roli w procesie realizacji zadań publicznych drogą elektroniczną oraz zasad przetwarzania danych osobowych. Zakres informacji możliwych do udzielenia uprawnionym podmiotom został przy tym ograniczony do: 1) marki pojazdu, 2) serii i numeru dowodu rejestracyjnego albo odpowiednio pozwolenia czasowego, 3) numeru rejestracyjnego, 4) numeru identyfikacyjnego VIN lub numeru nadwozia (podwozia), 5) daty pierwszej rejestracji, 6) danych o właścicielu pojazdu oraz o posiadaczu, o którym mowa w art. 73 ust. 5 ustawy Prawo o ruchu drogowym, 7) imienia i nazwiska (nazwy lub firmy) oraz odpowiednio: 8) numeru ewidencyjnego Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL), lub: 9) numeru identyfikacyjnego REGON. Omawiane dane lub informacje mogą być udostępnione innym niż wyżej wymienionym podmiotom, w tym osobom fizycznym, osobom prawnym lub jednostkom organizacyjnym nieposiadającym osobowości prawnej do celów komercyjnych, statystycznych lub badawczych na zasadach uzgodnionych przez strony, a równocześnie w sposób wykluczający możliwość identyfikacji osób lub pojazdów, pod warunkiem że podmioty te wykażą uzasadniony interes.
W ocenie organu powyższe regulacje w sposób kompletny i precyzyjny normują kwestie dostępu do informacji gromadzonych w centralnej ewidencji pojazdów. Określają bowiem zakres informacji podlegających udostępnieniu, krąg podmiotów uprawnionych do uzyskania informacji, warunki uzyskania żądanych informacji, kwestię odpłatności (art. 80d ustawy) oraz wreszcie urzędowo ustalony wzór wniosku o udostępnienie danych.
Prawidłowe - zdaniem organu - było zatem zakwalifikowanie żądania udostępnienia treści lub postaci dowodów rejestracyjnych pojazdów służbowych jako żądanie dostępu do informacji będącej informacją publiczną zawartą w prowadzonych rejestrach i archiwach, której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. f ustawy o dostępie do informacji publicznej. Przepis ten nakład jednak obowiązek udostępniania samego faktu prowadzenia określonych urządzeń ewidencyjnych, natomiast nie odnosi się do zawartości gromadzonych w nich danych.
Odnosząc się do alternatywnego żądania Fundacji [...], dotyczącego udostępnienia kopii dowodów rejestracyjnych poszczególnych pojazdów służbowych, organ stwierdził, że przeciwko takiemu dostępowi sprzeciwia się ustawa Prawo o ruchu drogowym oraz charakter i natura dokumentu, jakim jest dowód rejestracyjny. Dowód rejestracyjny jest bowiem zewnętrznym przejawem oświadczenia woli organu administracyjnego rozstrzygającego sprawę rejestracji pojazdu. Potwierdza wydanie decyzji o zarejestrowaniu pojazdu, jednocześnie jest dokumentem potwierdzającym dopuszczenie zarejestrowanego pojazdu do ruchu. Sam dowód rejestracyjny nie jest jednak decyzją administracyjną w rozumieniu art. 104 k.p.a. i nie jest podpisywany przez funkcjonariusza publicznego. Dowód rejestracyjny jest więc dokumentem wydawanym przez odpowiedni organ administracji publicznej jedynie właścicielowi pojazdu samochodowego (względnie ciągnika rolniczego, pojazdu wolnobieżnego wchodzącego w skład kolejki turystycznej, motoroweru lub przyczepy) podczas rejestracji. Obowiązek (a zarazem uprawnienie) jego posiadania obejmuje wyłącznie właściciela pojazdu, jak i osobę prowadzącą pojazd (kierowcę) za zgodą właściciela. Okazanie dowodu rejestracyjnego pojazdu jak również jego zatrzymanie może nastąpić wyłącznie w sytuacjach określonych w odrębnych przepisach oraz na żądanie odpowiednich służb, np. podczas kontroli drogowej prowadzonej przez funkcjonariuszy Policji. Sam fakt wydania określonego dokumentu przez odpowiedni organ administracji publicznej nie uprawnia natomiast do twierdzenia, że automatycznie podlega on udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Przeciwne twierdzenie prowadziłoby w konsekwencji do konieczności udostępniania na wniosek o udostępnienie informacji publicznej postaci wydawanych dowodów osobistych, paszportów czy praw jazdy.
W ocenie Prezydenta Miasta nie można zgodzić się z twierdzeniem wyrażonym w skardze, że "powołanego przepisu art. 80c ustawy o ruchu drogowym nie można uznać za przepis regulujący zasady i tryb dostępu do informacji publicznej, ponieważ ogranicza on krąg podmiotów, którym informacje mogą być udzielone."
Za równie nietrafne organ administracji uznał twierdzenie Fundacji [...], że "nie da się wywieść, że art. 75 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2016 r. poz. 1074) zawiera odmienne zasady i tryb dostępu do informacji publicznych będących informacjami publicznymi. Powołując się na wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 marca 2014 r., sygn. akt I OSK 2247/13 oraz z dnia 13 kwietnia 2016 r., sygn. akt I OSK 3270/14 organ administracji wskazał, że regulacje zawarte w powyższym przepisie zmierzają do ochrony dokumentacji rachunkowości i reglamentują zasady wglądu do tej dokumentacji, nie wykluczając takiego wglądu.
W konsekwencji organ podtrzymał stanowisko, że w przypadku żądania udostępnienia ewidencji środków trwałych - ksiąg rachunkowych Urzędu Miasta L., tak określona informacja publiczna podlegać może udostępnieniu wyłącznie w trybie wglądu do dokumentacji rachunkowości Urzędu Miasta L., a także na innych zasadach, niż wynikające z ustawy o dostępie do informacji publicznej. Z uwagi natomiast na fakt, że przedmiotowy wniosek Fundacji [...] nie odpowiadał kryteriom określonym w art. 75 ustawy o rachunkowości, organ wskazał Fundacji możliwość podjęcia działania w oparciu o art. 75 ustawy.
Organ podkreślił dodatkowo, że informacja o stanie mienia komunalnego sporządzana została na podstawie art. 267 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych i zawierając dane dotyczące przysługujących jednostce samorządu terytorialnego praw własności oraz dane dotyczące innych niż własność praw majątkowych, jest corocznie publikowana w Biuletynie Informacji Publicznej [...] Miasta L..
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Korzystając z uprawnienia przewidzianego w art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) - dalej jako "p.p.s.a.", Sąd rozpoznał niniejszą sprawę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Analiza okoliczności niniejszej sprawy prowadzi bowiem do uznania, że Prezydent Miasta nie dopuścił się bezczynności w załatwieniu żądania udostępnienia informacji publicznych wyrażonego przez Fundację [...] we wnioskach z dnia [...] listopada 2016 r. oraz z dnia [...] grudnia 2016 r. Odpowiedź na wymienione wnioski udzielona przez organ w piśmie z dnia [...] grudnia 2016 r. była bowiem kompletna i prawidłowa.
Wyjaśnić na wstępie należy, że w świetle poglądów judykatury ze stanem bezczynności organów administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie, a także gdy prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności (por. T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 109).
Zasady i tryb udostępniania informacji publicznej reguluje ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1764 ze zm.) - dalej jako "u.d.i.p.", będąca rozwinięciem konstytucyjnego prawa do informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne, wyrażonego w art. 61 ust. 1 Konstytucji RP.
W świetle art. 4 ust. 1 i 3 u.d.i.p. nie budzi wątpliwości, że Prezydent Miasta - jako organ władzy publicznej - jest na mocy art. 4 ust. 1 i 3 u.d.i.p. zobowiązany do udostępniania informacji publicznych będących w jego posiadaniu.
Prezydent miasta może być zatem adresatem wniosku o udostepnienie informacji publicznej, zaś wniosek taki winien on każdorazowo załatwić według trybu określonego przepisami powołanej ustawy. Zasadą jest, że jeżeli przedmiotem żądania wnioskodawcy jest informacja dotycząca sprawy publicznej, a tym samym posiadająca - zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. - walor informacji publicznej, zaś organ będący adresatem wniosku informacją tą dysponuje, winien on - zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. - udostępnić ją w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku. Udostępnienie informacji następuje w formie czynności materialno-technicznej i nie wymaga podjęcia jakiegokolwiek rozstrzygnięcia. Istotne jest przy tym, by udostępnienie informacji - zgodnie z wymogiem art. 14 ust. 1 u.d.i.p. - nastąpiło w sposób i w formie zgodny z wnioskiem, co oznacza, że to wnioskodawca decyduje o tym, w jakiej postaci i w jakim kształcie żądana informacja ma mu zostać przekazana.
Organ rozpatrujący wniosek o udostępnienie informacji publicznej, w uzasadnionych sytuacjach może również odmówić udostępnienia informacji. Odmowa taka wymaga jednak podjęcia rozstrzygnięcia w formie decyzji administracyjnej (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Podstawy do wydania takiej decyzji zachodzą na przykład w sytuacji, gdy żądana informacja, pomimo posiadania walorów informacji publicznej, jest informacją chronioną na zasadach przewidzianych w art. 5 ust. 1 (w związku z przepisami innych ustaw) lub ust. 2 u.d.i.p.
Poglądy doktryny i orzecznictwa wskazują jednak również na możliwość "bezdecyzyjnego" zakończenia postępowania w sprawie udostepnienia informacji publicznej w sytuacji, gdy jednocześnie nie dochodzi do udostępnienia wnioskowanej informacji. Ma to miejsce wtedy, gdy informacja będąca przedmiotem wniosku - wbrew przekonaniu wnioskodawcy - nie posiada waloru informacji publicznej lub, gdy adresat wniosku nie posiada żądanej informacji publicznej, a także gdy wnioskodawca żąda udzielenia informacji publicznych, w stosunku do których tryb dostępu odbywa się na odrębnych zasadach (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.). W takich sytuacjach adresat wniosku powinien jedynie zawiadomić wnioskodawcę, że - odpowiednio - żądane dane nie mieszczą się pojęciu objętym u.d.i.p. lub, że ich nie posiada, lub też, że przepisy u.d.i.p. nie znajdują zastosowania ze względu na odmienne tryby dostępu (por. I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska - Ustawa o dostępie do informacji publicznej, 3. wydanie, Warszawa 2016, str. 313-315).
W rozpoznawanej sprawie żądanie udostępnienia informacji publicznej wyrażone przez Fundację [...] we wniosku z dnia [...] listopada 2016 r., a następnie podtrzymane we wniosku z dnia [...] grudnia 2016 r., miało charakter złożony, składając się każdorazowo z kilku punktów dotyczących poszczególnych (odrębnych) informacji. W konsekwencji podobnie złożony charakter miała odpowiedź organu na ww. wnioski udzielona w piśmie z dnia [...] grudnia 2016 r. W tym miejscu należy podkreślić, że całkowicie bezspornym między stronami postępowania pozostaje, iż odpowiedź organu w pełni czyni zadość pytaniom sformułowanym przez Fundację w punktach: 1, 3 i 4 powyższych wniosków. Strona skarżąca wprost bowiem przyznała w skardze, że w zakresie tych trzech punktów otrzymała żądane informacje. Wobec zaś jednoznacznego stanowiska strony skarżącej uznać należy, że analiza odpowiedzi Prezydenta Miasta w części odnoszącej się do powyższych trzech pytań jest zbędna dla możliwości stwierdzenia, w odniesieniu do tej części żądania organ nie dopuścił się bezczynności.
Spór zawisły w rozpoznawanej sprawie dotyczy natomiast pozostałego zakresu żądania wyrażonego we wnioskach z dnia [...] listopada 2016 r. i z dnia [...] grudnia 2016 r., tj. żądania objętego punktami 2 oraz 5-7 tych wniosków, odnośnie których odpowiedzi organu administracji zawarte w piśmie z dnia [...] grudnia 2016 r. strony skarżącej nie satysfakcjonują. W ocenie Sądu, wbrew zarzutom skargi należy jednak stwierdzić, że również w tej części żądanie skarżącej Fundacji zostało załatwione w sposób prawidłowy.
W pierwszej kolejności wypada odnieść się do pytań sformułowanych w punktach 5 i 6 niosków oraz pytania nr [...] wniosku z dnia [...] grudnia 2017 r., które miały następującą treść:
"Proszę o wskazanie z imienia i nazwiska pracowników wraz z przyporządkowaniem kwoty w/w ryczałtu (za przejazdy prywatnymi samochodami celem wykonywania obowiązków służbowych) wypłaconego za 2015 i 2016 rok."
"Jeśli nie jest możliwe podanie imion i nazwisk pracowników, wnoszę o podanie kwot przypadających na pracowników poszczególnych komórek organizacyjnych urzędu miasta za 2015 oraz 2016 rok."
"Z jakiego tytułu zostały wypłacone ryczałty poszczególnym pracownikom?"
Nie budzi wątpliwości Sądu, że powyższe pytania dotyczyły informacji publicznych odnoszących się wprost do informacji na temat majątku jednostki samorządu terytorialnego (art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. "c" u.d.i.p.). Publiczny charakter tych informacji (tak jak i wszystkich pozostałych informacji objętych żądaniem skarżącej Fundacji w niniejszej sprawie) nie był zresztą przez stronę skarżącą kwestionowany.
W kontekście zarzucanej organowi administracji w tym zakresie bezczynności należy natomiast zwrócić uwagę, że sposób sformułowania przytoczonych wyżej pytań pozostawiał Prezydentowi Miasta możliwość wyboru formy odpowiedzi. Fundacja w pierwszej kolejności zwróciła się wprawdzie o wskazanie z imienia i nazwiska poszczególnych pracowników Urzędu Miasta L. wraz z przyporządkowaniem im kwot wypłaconych ryczałtów (oraz przyporządkowaniem, z jakiego tytułu zostały wypłacone ryczałty poszczególnym pracownikom - pyt. 7 wniosku z dnia [...] grudnia 2016 r.), jednak alternatywnie - w pyt. 6 - wskazała również na możliwość udzielenia przedmiotowych informacji poprzez podanie kwot przypadających na pracowników poszczególnych komórek organizacyjnych urzędu miasta za 2015 oraz 2016 rok. Fundacja wskazała tę alternatywną formę udzielenia jej żądanych informacji na wypadek, gdyby ich udzielenie w formie wskazanej w pierwszej kolejności "nie było możliwe", nie wymagając jednak przy tym wskazania przyczyn braku takiej możliwości. Stąd też w sytuacji, gdy pismo Prezydenta Miasta z dnia [...] grudnia 2016 r. zawierało szczegółowe dane na temat zsumowanych kwot ryczałtów samochodowych wypłaconych pracownikom UM L. w latach 2015 i 2016, z przyporządkowaniem tych kwot do poszczególnych jednostkach organizacyjnych Urzędu (k. 10-11 akt sądowych), uznać należy, że organ uczynił zadość całości żądania wyrażonego w przytoczonej wyżej części wniosku, udzielając w tym zakresie żądanych informacji w jednej z alternatywnie wskazanych form. Dlatego również w tym zakresie zarzut bezczynności okazał się niezasadny, przy czym podkreślenia wymaga okoliczność, że żądana odpowiedź została udzielona z zachowaniem ustawowego terminu określonego w art. 13 ust. 1 u.d.i.p.
W ocenie Sądu, Prezydentowi Miasta nie można zarzucić bezczynności również w odniesieniu do żądania wyrażonego w pkt 2 obu złożonych przez Fundację wniosków ("Wnoszę o przesłanie kopii dowodów rejestracyjnych poszczególnych samochodów służbowych. Jeśli ich udostępnienie nie jest możliwe, wnoszę o przekazanie treści dowodów rejestracyjnych") oraz żądania zawartego w pkt 7 wniosku z dnia [...] listopada 2016 r. ("Ewidencji środków trwałych posiadanych przez Urząd Miasta L.?"). O prawidłowości działania organu w tym zakresie decyduje dyspozycja art. 1 ust. 2 u.d.i.p. Przepis ten wyraża bowiem normę kolizyjną, według której przepisy u.d.i.p. nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi.
Z powołanego unormowania wynika, iż stosowanie przepisów u.d.i.p. jest niedopuszczalne wówczas, gdy żądane informacje, mające charakter informacji publicznej, są dla wnioskodawcy osiągalne w innym trybie. Nie tylko bowiem sama ustawa o dostępie do informacji publicznej zawiera ograniczenia w jej stosowaniu, ale również nie uchybia w tym względzie przepisom innych ustaw odmiennie regulującym te kwestie.
W konsekwencji - w świetle powołanego unormowania - samo zakwalifikowanie określonej informacji do zbioru informacji publicznych nie skutkuje automatycznie koniecznością zastosowania przepisów u.d.i.p. Jeżeli bowiem osoba zainteresowana ma zapewniony dostęp do żądanych informacji publicznych w innym trybie, wyłączone jest stosowanie tej ustawy (por. wyrok NSA z dnia 28 lutego 2013 r., sygn. akt I OSK 2784/12, LEX nr 1354080). Jak już wyżej wskazano - w sytuacji, gdy wniosek o udostępnienie informacji w trybie u.d.i.p. odnosi się do informacji publicznych dostępnych w innym trybie, jednym obowiązkiem adresata wniosku jest wówczas poinformowanie wnioskodawcy o tym fakcie.
Sąd podziela stanowisko Prezydenta Miasta w zakresie odnoszącym się do żądania kopii (ewentualnie treści) dowodów rejestracyjnych poszczególnych samochodów służbowych należących do Urzędu Miasta L., iż informacje zawarte w dowodach rejestracyjnych pojazdów są danymi gromadzonymi w centralnej ewidencji pojazdów, prowadzonej na podstawie przepisów ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 128 ze zm.). Dostęp do tych danych reguluje art. 80c powołanej ustawy, który w ust. 1 określa katalog podmiotów publicznych, którym dostęp do przedmiotowych danych przysługuje z racji wykonywanych funkcji. Ust. 3 powołanego przepisu przewiduje jednak również możliwość udostępnienia danych lub informacji zgromadzonych w ewidencji innym podmiotom, w tym osobom fizycznym, osobom prawnym i jednostkom organizacyjnym nieposiadającym osobowości prawnej, pod warunkiem, że wykażą oni swój uzasadniony interes. Przepis ten określa zatem odmienne zasady i tryb dostępu do informacji i danych zgromadzonych w centralnej ewidencji pojazdów, w tym informacji stanowiących treść poszczególnych dowodów rejestracyjnych, co w świetle art. 1 ust. 2 u.d.i.p. wyłącza możliwość uzyskania tych informacji w trybie dostępu do informacji publicznej.
Odnosząc się natomiast do argumentu strony skarżącej, że odesłanie jej - w kontekście żądania udostępnienia kopii dowodów rejestracyjnych pojazdów służbowych UM L. - do centralnej ewidencji pojazdów, nie zapewnia jej dostępu do postaci żądanych dowodów rejestracyjnych, wskazać trzeba, że również postać dowodu rejestracyjnego pojazdu (rozumiana jako wzór takiego dowodu) stanowi informację powszechnie dostępną w innym trybie i jako taka nie podlega udostępnieniu w trybie u.d.i.p. Wzór dowodu rejestracyjnego pojazdu określa bowiem załącznik nr 3 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów, które jako powszechne źródło prawa podlega publikacji w Dzienniku Ustaw (ostatnia publikacja - t.j. Dz. U. z 2014 r. poz. 1522 ze zm.). Ponadto zarzut bezczynności dotyczący niezapewnienia stronie skarżącej dostępu do postaci poszczególnych dowodów rejestracyjnych pojazdów służbowych UM L., jest dodatkowo o tyle niezasadny, że wnioski strony skarżącej także w tym zakresie pozostawiały organowi możliwość wyboru formy odpowiedzi. Strona skarżąca domagała się bowiem alternatywnie udostępnienia kopii dowodów lub ich treści.
Konkludując, skoro przepis art. 80c ustawy Prawo o ruchu drogowym określa odmiennie zasady i tryb dostępu do informacji i danych zawartych w dowodach rejestracyjnych pojazdów, a jednocześnie każdy dowód rejestracyjny ma taką samą postać (różni się jedynie zawartymi w nim informacjami), której wzór określa rozporządzenie, to za prawidłowe uznać należy załatwienie wniosku o udostępnienie takich informacji w trybie u.d.i.p. poprzez odesłanie wnioskodawcy, celem ich uzyskania, do centralnej ewidencji pojazdów.
Z analogicznych przyczyn udostępnieniu w trybie u.d.i.p. nie mogła być uwzględniona żądana przez Fundację [...] w pkt 7 wniosku z dnia [...] listopada 2016 r. ewidencja środków trwałych posiadanych przez Urząd Miasta L.. Również w tym zakresie organ słusznie powołał się na dyspozycję art. 1 ust. 2 u.d.i.p. wyjaśniając, że tryb i zasady dostępu do żądanej ewidencji określają w sposób odmiennym przepisy ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1047 ze zm.). Żądana ewidencja stanowi bowiem zbiór, o którym mowa w art. 71 tej ustawy. W myśl zaś jej art. 75, udostepnienie takowych zbiorów lub ich części osobie trzeciej może przybrać dwojaką formę. Zbiory takie mogą zostać udostępnione do wglądu na terenie jednostki - co wymaga zgody kierownika jednostki lub osoby przez niego upoważnionej, ewentualnie mogą zostać udostępnione poza siedzibą zarządu (oddziału) jednostki - co wymaga pisemnej zgody kierownika jednostki oraz pozostawienia w jednostce potwierdzonego spisu przejętych dokumentów.
Nie ulega wątpliwości, że Prezydent Miasta będąc dysponentem żądanej ewidencji środków trwałych posiadanych przez UM L., jest zobowiązany dane te udostępniać, jednak wyłącznie przy zachowaniu zasad i trybu określonego w ustawie o rachunkowości, której celem jest ochrona dokumentacji rachunkowości poprzez reglamentację do jej wglądu po uprzednim uzyskaniu zgody kierownika jednostki. O taką zgodę strona skarżąca nie występowała. Ponadto jej wniosek nie sprowadzał się do uzyskania wglądu do przedmiotowych dokumentów, lecz stanowił żądanie ich udostępnienia za pośrednictwem poczty elektronicznej. Takiej formy dostępu do przedmiotowej informacji ustawa o rachunkowości nie przewiduje, zaś wobec normy kolizyjnej zawartej w art. 1 ust. 2 u.d.i.p., możliwość zastosowania w tym względzie trybu dostępu do informacji publicznej (odmiennego względem trybu określonego w ustawie o rachunkowości) była wyłączona. Podkreślić w tym miejscu trzeba, że w orzecznictwie nie budzi wątpliwości, iż ustawa o rachunkowości jest jedną z "innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji publicznej", o których mowa w powyższym przepisie (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 12 maja 2015 r., sygn. akt II SAB/Wa 1050/16, LEX nr 1767120).
Podsumowując całość rozważań odnośnie sposobu załatwienia przez Prezydenta Miasta wniosku Fundacji [...] z dnia [...] listopada 2016 r. (podtrzymanego oraz częściowo uzupełnionego we wniosku z dnia [...] grudnia 2016 r.), stwierdzić należy, że organowi temu nie sposób zarzucić w rozpoznawanej sprawie bezczynności. Organ prawidłowo bowiem - a zarazem z zachowaniem ustawowego terminu - wnioski te w całości załatwił w przesłanym skarżącej Fundacji za pośrednictwem poczty elektronicznej piśmie z dnia [...] grudnia 2016 r., w którym częściowo udzielił żądanych informacji publicznych, zaś odnośnie pozostałej części wnioskowanych informacji wskazał na odmienne tryby dostępu.
Z tych wszystkich względów, wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi w jakiejkolwiek części, Sąd na podstawie art. 151 zw. z art. 119 pkt 4 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło