II SA/Lu 390/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Ż. na zarządzenie zastępcze Wojewody z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia mandatu Prezydenta Miasta – w zakresie skargi kasacyjnej K. Ż. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 26 kwietnia 2015 r., sygn. akt II SA/Lu 390/17 p o s t a n a w i a odrzucić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2017 r., sygn. akt II SA/Lu 390/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę z dnia 7 marca 2017 r. wniesioną w imieniu K. Ż. przez jego pełnomocnika [...] M. G., której przedmiotem było zarządzenie zastępcze Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia mandatu Prezydenta Miasta . W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarga z dnia 7 marca 2017 r. jest drugą skargą złożoną w imieniu K. Ż. na ww. zarządzenie zastępcze. Pierwsza skarga na to rozstrzygnięcie (oznaczona datą 13 lutego 2017 r.) została złożona w imieniu skarżącego przez [...] P. B. i zarejestrowana pod sygnaturą II SA/Lu 280/17. Skarga zarejestrowana pod sygnaturą II SA/Lu 390/17 dotyczy więc sprawy pomiędzy tymi samymi stronami, która jest już w toku, a tym samym – jak stwierdził Sąd – podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) - dalej jako "p.p.s.a." Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem został skutecznie doręczony pełnomocnikowi skarżącego – [...]M.G. w dniu 8 maja 2017 r. (potwierdzenie odbioru – k. 117 akt sądowych). W dniu 15 maja 2017 r. (data nadania) zażalenie na postanowienie z dnia 26 kwietnia 2017 r. złożył w imieniu K. Ż. [...] M. G . W tym samym dniu zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi zapadłe w sprawie o sygnaturze II SA/Lu 390/17 złożył w imieniu K. Ż. również jego drugi pełnomocnik – [...] P. B . Następnie w dniu 7 czerwca 2017 r. (data nadania) [...] P. B.złożył za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę kasacyjną na ww. postanowienie z dnia 26 kwietnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. W myśl art. 194 § 1 pkt 1a p.p.s.a. na postanowienie o odrzuceniu skargi w przypadku, o którym mowa (m.in.) w 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., służy zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zażalenie takie należy wnieść w terminie 7 dni do doręczenia postanowienia (§ 2). Skarga kasacyjna przysługuje natomiast wyłącznie od tych postanowień o odrzuceniu skargi, które zostały wydane w przypadkach, o których mowa w 58 § 1 pkt 1 i pkt 5 i 6 p.p.s.a. – co wynika a contrario z treści art. 173 § 1 p.p.s.a. Podstawę prawną zapadłego w niniejszej sprawie postanowienia z dnia 26 kwietnia 2017 r., orzekającego o odrzuceniu skargi K. Ż. na zarządzenie zastępcze Wojewody z dnia [...] r. nr [...], stanowił art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., co jednoznacznie wynika z treści tego orzeczenia. Przysługującym stronom postępowania środkiem zaskarżenia od tego postanowienia było zatem zażalenie. W konsekwencji uznać należy, że złożona w imieniu K. Ż. przez [...] P. B. w dniu 7 czerwca 2017 r. skarga kasacyjna od powyższego postanowienia jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na zasadzie art. 178 p.p.s.a. W myśl bowiem tego przepisu wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Niedopuszczalność skargi kasacyjnej, o której mowa w przytoczonym unormowaniu, zachodzi zaś właśnie m.in. wówczas, gdy skarga kasacyjna została złożona od postanowienia, na które służy zażalenie (tak: B. Gruszczyński [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, 6. wydanie, Warszawa 2016, str. 800). Ubocznie wymaga podkreślenia, że odrzucenie przedmiotowej skargi kasacyjnej w żaden sposób nie ogranicza skarżącemu możliwości obrony jego praw, albowiem w jego imieniu na postanowienie z dnia 26 kwietnia 2017 r. został wcześniej skutecznie złożony właściwy środek odwoławczy, tj. zażalenie, które zostanie przekazane do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. Należy również wyjaśnić, że Sąd przedmiotowej skargi kasacyjnej nie mógł potraktować jedynie jako pisma procesowego stanowiącego uzupełnienie zażalenia. Skoro bowiem skarga ta została w sposób jednoznaczny oznaczona jako "Skarga kasacyjna", a przy tym jej autorem był profesjonalny pełnomocnik (radca prawny), który wcześniej na to samo postanowienie złożył właściwy środek odwoławczy, tj. zażalenie, rodzaj przedmiotowego pisma nie mógł zostać przez Sąd zinterpretowany w inny (odmienny od wyraźnej woli jego autora) sposób. Z tych względów i na podstawie art. 178 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.