II SA/Wa 781/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S. na akt Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie wyznaczenia miejsca pełnienia służby postanawia: - odrzucić skargę - Dyrektor Izby Celnej w [...] aktem z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] działając na podstawie art. 165 ust. 6 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1948 ze zm.) po uzgodnieniu z Dyrektorem Izby Skarbowej poinformował, że Z. S. z dniem [...] marca 2017 r. będzie pełnił służbę/świadczył pracę w Izbie Administracji Skarbowej w [...], realizując zadania w Urzędzie Skarbowym [...]. Miejscem wykonywania obowiązków służbowych będzie: [...] ulica [...][...]. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej aktem z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] nadmienił, że w nawiązaniu do informacji o miejscu wykonywania obowiązków służbowych w związku z art. 165 ust. 6 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1948 ze zm.), z dniem 24 marca 2017 r. wyznaczył Z. S. miejsce pełnienia służby w Urzędzie Skarbowym [...] w [...] Dziale [...] i wskazał adres ul. [...]. Dyrektor poinformował jednocześnie, że niniejszy akt nie stanowi propozycji w rozumieniu art. 165 ust. 7 ww. ustawy. Z. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. akt Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] marca 2017 r. nr [...]. Skarżący stwierdził, że wskazany akt jest decyzją, którą skarży w całości oraz zarzuca jej obrazę przepisów art. 7, art. 10 i art. 77 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego. Stwierdził, że wadliwość zaskarżonego aktu sprowadza się do tego, że przydzielono mu miejsce pełnienia służby niezgodnie z jego wiedzą i doświadczeniem zawodowym. Zaznaczył, że pełni służbę od 1990 r. początkowo w Głównym Urzędzie Ceł, a następnie od 2002 r. do dnia powstania Krajowej Administracji Skarbowej w Izbie Celnej w [...] w komórce kontroli wewnętrznej. Łączna służba skarżącego w administracji celnej wynosi ponad 27 lat. Skarżący zaznaczył, że zaskarżony akt kształtuje jego pozycję w zupełnie nowej organizacji Krajowej Administracji Skarbowej i w ten sposób zasadniczo wpływa na jego prawa i obowiązki. Kreuje jego pozycję zawodową jako pracownika lub funkcjonariusza Krajowej Administracji Skarbowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Właściwość sądów administracyjnych wyznacza przepis art. 184 Konstytucji RP, który stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w zakresie określonym w ustawie. Już z tego przepisu wynika, że to ustawa określa zakres kontroli działalności administracji publicznej sprawowanej przez sądy administracyjne. Zakres kontroli działalności administracji publicznej w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz w ustawie Prawo o ustroju sądów administracyjnych został określony w sposób pozytywny, w tym znaczeniu, że zakres tej kontroli wyznaczają, po pierwsze to, że sąd administracyjny w zakresie swojej właściwości sprawuje kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych), po drugie, właściwość sądu administracyjnego obejmuje rozpatrywanie skarg na określone prawne formy działania administracji publicznej (art. 3 § 2 P.p.s.a.) oraz inne sprawy z zakresu działalności administracji publicznej, jeżeli ustawa tak stanowi (art. 3 § 3 P.p.s.a.), po trzecie wreszcie, przez wskazanie spraw, w których wyraźnie wyłączona jest właściwość sądu administracyjnego (art. 5 P.p.s.a.). Stosownie do art. 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., sądy administracyjne nie są właściwe w sprawach: 1) wynikających z nadrzędności i podległości organizacyjnej w stosunkach między organami administracji publicznej; 2) wynikających z podległości służbowej między przełożonymi i podwładnymi; 3) odmowy mianowania na stanowiska lub powołania do pełnienia funkcji w organach administracji publicznej, chyba że obowiązek mianowania lub powołania wynika z przepisów prawa; 4) wiz wydawanych przez konsulów, z wyjątkiem wiz wydanych cudzoziemcowi będącemu członkiem rodziny obywatela państwa członkowskiego Unii Europejskiej, państwa członkowskiego Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - strony umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub Konfederacji Szwajcarskiej, w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i członków ich rodzin (Dz. U. z 2014 r. poz. 1525 oraz z 2015 r. poz. 1274); 5) zezwoleń na przekraczanie granicy w ramach małego ruchu granicznego wydawanych przez konsulów. W myśl art. 165 ust. 6 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1948), pracownicy zatrudnieni w izbach celnych, urzędach kontroli skarbowej, Centrum Edukacji Zawodowej Resortu Finansów oraz funkcjonariusze celni pełniący służbę w izbach celnych, nie później niż do dnia 28 lutego 2017 r., otrzymują pisemną informację o miejscu wykonywania obowiązków służbowych, jeżeli ulega ono zmianie. Brak informacji w tym terminie jest równoznaczny z powierzeniem wykonywania obowiązków służbowych w dotychczasowym miejscu. Wskazana powyżej informacja wydawana jest w zakresie podległości służbowej pomiędzy przełożonymi i podwładnymi. W związku z powyższym również wyznaczenie na miejsce pełnienie służby następuje w zakresie tej podległości służbowej (art. 5 pkt 2 P.p.s.a.). Zdaniem Sądu wyłączona jest zatem kontrola sądowa zarówno co do informacji o pełnieniu służby wydanej na podstawie art. 165 ust. 6 ww. ustawy, jak i co do wyznaczenia miejsca pełnienia służby. Istotą służby również w ramach Administracji Skarbowej jest dyspozycyjność funkcjonariusza, który ma obowiązek podporządkować się poleceniu przełożonego w kwestii kształtowania stosunku służbowego. Miejsce pełnienia służby zostaje funkcjonariuszowi wskazane przez przełożonego i pozostaje w zakresie władztwa właściwego przełożonego. Mając na uwadze treść art. 5 pkt 2 p.p.s.a. niniejsza sprawa nie podlega kognicji sądu administracyjnego, zatem skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.