II OZ 1192/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zofia Flasińska po rozpoznaniu w dniu 28 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 27 czerwca 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 1026/17 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z [...] marca 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z 27 czerwca 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 1026/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. S. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z [...] marca 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżona decyzja została doręczona stronie skarżącej w dniu 21 marca 2017 r. W związku z powyższym termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 20 kwietnia 2017 r. Z akt sprawy wynika, że skarga na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] marca 2017 r. została wniesiona bezpośrednio do Sądu w dniu 20 kwietnia 2017 r. (data nadania w UP). Sąd przesłał ww. skargę do właściwego organu przy piśmie z dnia 24 kwietnia 2017 r., sygn. akt II KO/Wa 124/17. Sąd stwierdził, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do Sądu, termin do wniesienia skargi zachowany jest jedynie wtedy, gdy Sąd, do którego wniesiono omyłkowo skargę, zdoła ją nadać na adres organu przed upływem wspomnianego trzydziestodniowego terminu. Ewentualne ryzyko przekroczenia ww. procesowego terminu oraz skutki z tym związane (odrzucenie skargi) obciążają stronę postępowania. Wprawdzie na mocy ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustawy (Dz.U. z 2017 r. poz. 935), która weszła w życie z dniem 1 czerwca 2017 r., dodano do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przepis art. 53 § 4. Zgodnie z tym przepisem, termin, o którym mowa w § 1 i 2, uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego. W takim przypadku sąd ten niezwłocznie przesyła skargę odpowiednio do organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, wydał akt lub podjął inną czynność, będącą przedmiotem skargi. Jednakże z uwagi na przepisy przejściowe, nie ma on zastosowania do stanu faktycznego niniejszej sprawy. Ustawa nakazuje stosować przepisy dotychczasowe. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła J. S., zarzucając mu naruszenie art. 53 § 1 oraz 4 w zw. z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. poprzez ich błędne zastosowanie i uznanie, że skarga z 20 kwietnia 2017 r. została wniesiona po terminie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W stanie prawnym na dzień wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie powołany przez Sąd I instancji art. 54 § 1 p.p.s.a. określa procedurę wnoszenia skargi do sądu administracyjnego zastrzegając pośrednictwo organu administracji publicznej, który wydał zaskarżony akt. Mimo kwestionowania przez skarżącą tej argumentacji, w orzecznictwie sądowoadministracyjnym oraz w piśmiennictwie ukształtowany został jednolity pogląd, że w sytuacji wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania tej skargi przez Sąd na adres właściwego organu administracji publicznej, gdyż to właśnie przez złożenie skargi do organu następuje wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego (patrz. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Wyd. C.H. Beck, Warszawa 2015, str. 328 oraz powołane tam orzecznictwo). Wprawdzie żaden z przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wprost nie przewiduje obowiązku Sądu przekazania do organu skargi błędnie skierowanej, to jednak takie działanie jest podejmowane celem nadania jej właściwego biegu. Nie oznacza to jednak, że strona nie ponosi konsekwencji prawnych wynikających z tego, że skarga nie została złożona zgodnie z wymogami ustawy, m.in. tego, że sąd może przekazać skargę do właściwego organu po upływie ustawowego terminu, tak jak stało się to w niniejszej sprawie. Zmiany w ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dokonane ustawą nowelizującą z 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 12 maja 2017 r.) określają procedurę wnoszenia skargi do sądu administracyjnego, przewidując w dodanym do art. 53 § 4 , że termin, o którym mowa w § 1 i 2 uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego, jednakże przepis ten, z mocy przepisów intertemporalnych zawartych w ustawie nowelizującej nie znajduje zastosowania do postępowań wszczętych i niezakończonych przed dniem jej wejścia w życie, tak jak w sprawie niniejszej. W zaistniałej sytuacji, przekroczenie terminu nastąpiło wskutek uchybienia przepisom regulującym procedurę wnoszenia skargi do sądu administracyjnego, zaś Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie miał obowiązek uwzględnić z urzędu jego upływ i z tej przyczyny odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.