I SAB/Wa 347/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Miernik po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. L. na przewlekłe prowadzenie sprawy przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zwrócić skarżącemu P. L. wpis w kwocie 100 (sto) złotych z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie 3. oddalić wniosek o zwrot kosztów zastępstwa procesowego. W dniu [...] sierpnia 2017 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga M. L. na przewlekłe prowadzenie sprawy przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...]. Pismem z dnia [...] czerwca 2017 r. (data stempla pocztowego) pełnomocnik skarżącego cofnął skargę, wnosząc jednocześnie o zasądzenie od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu wskazano, iż w dniu 15 maja 2017 r. skarżący otrzymał decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] maja 2017 r., nr [...] rozpoznającą merytoryczne przedmiotową sprawę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 60 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ.U. z 2016r. poz. 718 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do art. 200 § 1 tej ustawy w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W myśl art. 201 § 1 ustawy zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 ustawy. W niniejszej sprawie Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne i prawnie skuteczne. Sąd nie mógł natomiast uwzględnić wniosku skarżącego o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego, gdyż w sprawie nie wystąpiły przesłanki, o których mowa w art. 201 § 1 powołanej ustawy. Zważyć należy, iż przesłanką umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie jest cofnięcie skargi (art. 161 § 1 pkt 1 ustawy), a nie bezprzedmiotowość postępowania z uwagi na wydanie przez organ w trybie autokontroli decyzji uwzględniającej skargę (art. 161 § 1 pkt 3 ustawy), choć niewątpliwie wydanie decyzji zadecydowało o cofnięciu przez stronę wniesionej skargi. W ocenie sądu umorzenie postępowania na skutek cofnięcia skargi stanowić może jedynie podstawę do zwrotu stronie z urzędu wpisu - w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy. W tej sytuacji Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz art. 232 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.