I OZ 1904/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu dnia 12 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. w G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 czerwca 2017 r., sygn. akt IV SA/Wa 454/17 o odrzuceniu zażalenia R. w G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 marca 2017 r. sygn. akt IV SA/Wa 454/17 o odrzuceniu skargi R. w G. na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość postanawia: oddalić zażalenie. Zaskarżonym postanowieniem z 28 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie R. w G. na postanowienie tego Sądu z 20 marca 2017 r. o odrzuceniu skargi tej spółki na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z [...] grudnia 2016 r. w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że skarżąca Spółka wezwana została zarządzeniem do uzupełnienia braków zażalenia, wraz z pouczeniem o skutkach niezastosowania się do wezwania, które zostało doręczone Spółce 8 czerwca, siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków zażalenia upłynął zatem 16 czerwca 2017 r. Natomiast skarżąca do pisma z 13 czerwca 2017 r. nie dołączyła odpisu zażalenia na orzeczenie Sądu I instancji z 20 marca 2017 r. w przedmiocie odrzucenia skargi, lecz postanowienie z tego samego dnia dotyczące odmowy przyznania prawa pomocy. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła R. w G., odnosząc się w uzasadnieniu wyłącznie do postanowienia Sądu I instancji z dnia 20 marca 2017 r. o odrzuceniu skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), "p.p.s.a.", wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Powyższy przepis znajduje odpowiednie zastosowanie do postępowania toczącego się na skutek zażalenia na mocy art. 197 § 2 p.p.s.a. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, a skarżąca spółka w zażaleniu temu nie zaprzeczyła i nie poddała w wątpliwość ustaleń Sądu I instancji, w odpowiedzi na zarządzenie sądu do uzupełnienia braku formalnego zażalenia na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi, w postaci jego odpisu, R. w G. wprawdzie nadesłała odpis zażalenia, ale na inne postanowienie tego sądu, dotyczące odmowy przyznania prawa pomocy. Tym samym zgodzić się należy z Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, iż zażalenie skarżącej podlegało odrzuceniu, ponieważ jego braki formalne nie zostały w terminie prawidłowo uzupełnione. Podkreślić przy tym należy, że w zażaleniu skarżąca spółka w ogóle nie odniosła się do zaskarżonego postanowienia, skupiając się na innym orzeczeniu Sądu I instancji, zatem trudno było uznać je za uzasadnione. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.