II SA/Łd 187/17

Dnia 28 czerwca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia NSA Anna Stępień, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Rymaszewska (spr.), Sędzia WSA Magdalena Sieniuć, Protokolant Sekretarz sądowy Izabela Bielińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 czerwca 2017 roku sprawy ze skargi Gminy-Miasto Ł. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu zmiany "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Ł." w zakresie zgodności z ustaleniami "Planu zagospodarowania przestrzennego województwa [...]" 1) uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Zarządu Województwa [...] z dnia [...] znak [...]; 2) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. na rzecz strony skarżącej Gminy-Miasto Ł. kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. LS Zaskarżonym postanowieniem nr [...] z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z2016r. poz. 23 z późn. zm. – dalej "k.p.a."), art. 1 ust. 1 i art. 2a ust. 2 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jednolity Dz. U. z2015r. poz. 1569 z późn. zmianami), art. 11 pkt 6 i art. 24 ust. 1 w zw. z art. 27 i art. 25 ustawy z dnia 23 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jednolity: Dz. U. z 2016r. poz. 778 z późn. zm), po rozpatrzeniu zażalenia wniesionego przez Burmistrza Miasta Ł. na postanowienie Zarządu Województwa [...] z dnia [...] nr [...] o odmowie uzgodnienia projektu zmiany "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Ł." w zakresie zgodności z ustaleniami "Planu zagospodarowania przestrzennego województwa [...]", utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji. Jak wynika z uzasadnienia organu I instancji, kwestią sporną jest zaprojektowana obwodnica miasta Ł. w przebiegu drogi wojewódzkiej 703. Odwołując się do zapisów Planu zagospodarowania przestrzennego województwa [...] w uchwale Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] (Dz. Urz. Woj. [...] z 2010r. Nr 367, poz. 3485 w sprawie zmiany uchwały Nr [...] [...] (Dz. Urz. Woj. [...] z 2002r. Nr 249, poz. 3166), organ uzgadniający wyjaśnił, że nie przewidziano w nim przebiegu obwodnicy Ł. jej budowę pozostawiono szczegółowym rozwiązaniom drogowym, które winny zostać poprzedzone szerokimi konsultacjami społecznymi. Nadto brak jest obecnie decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych dla tej inwestycji, która to decyzja jest szczególnie ważna w przypadku tej inwestycji wobec zlokalizowania jej na terenach szczególnie zagrożonych powodzią . Poza tym obwodnica miałaby przebiegać w bezpośrednim sąsiedztwie obszarów Natura 2000,szczególnie wrażliwych na ewentualne zanieczyszczenie środowiska. Na powyższe postanowienie zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. złożył Burmistrz Miasta Ł. W ocenie Burmistrza Miasta Ł. opracowany projekt studium powiela treść obowiązującego studium, jak również miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Ł. w obrębie ewidencyjnym [...] zatwierdzonego uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w Ł. z dnia [...] (Dz. Urz. Woj. [...] Nr 362, poz. 3234 z dnia 30 listopada 2007r. z późn. zm.), w którym wskazana droga została oznaczona symbolem 3.01.KD-G. (projektowana droga główna) o ustaleniach - § 13 planu: 1) przeznaczenie - tereny dróg publicznych - droga główna; 2) zasady i warunki zagospodarowania: a) projektowany odcinek drogi wojewódzkiej Nr 703 z wałem przeciwpowodziowym, b) dostępność komunikacyjna do podstawowych pasów ruchu ograniczona do skrzyżowania z ulicami o symbolach 3.05.KD-Z i 3.06.KD-L, c) na odcinku projektowanym, przy północnej linii rozgraniczającej wymagana realizacja wału przeciwpowodziowego, d) jezdnia o dwóch pasach ruchu, e) na odcinku stycznym do obszarów chronionych wymagane wprowadzenie w pasie drogowym pomiędzy wałem przeciwpowodziowym a jezdnią, izolacyjnej zieleni wysokiej, f) fragment terenu (wg rysunku planu) położony jest w obszarze ochrony stanowisk archeologicznych, prace ziemne podlegają nadzorowi konserwatorskiemu na warunkach określonych w przepisach szczególnych oraz w § 6 niniejszej uchwały (załącznik nr 1i nr 2). Lokalizacja powyższej drogi została przesądzona ustaleniami planu po uprzednich uzgodnieniach wskazanych art. 17 pkt 6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, m. in. z Zarządem Województwa [...] (załącznik nr 3) oraz właściwym zarządcą drogi, tj. Zarządem Dróg Wojewódzkich w Ł. (załącznik nr 4). Ponadto strona stwierdziła, że plan zagospodarowania przestrzennego miasta Ł. w obrębie ewidencyjnym G. z dnia [...] w zakresie ustaleń dotyczących projektowanego odcinka drogi wojewódzkiej Nr 703 nie został zmieniony i obowiązuje do chwili obecnej. W zażaleniu podkreślono celowość zarezerwowania obejścia osiedla zabudowy mieszkaniowej, drogą wojewódzką Nr 703. Droga wymaga dostosowania do parametrów drogi głównej "G" zgodnie z przepisami § 4 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie. Nie jest możliwe spełnienie tego warunku przez ul. A z uwagi na: 1) liczbę skrzyżowań z ulicami dojazdowymi, odległymi od siebie o 80 m do 150 m, wymagane odstępy między skrzyżowaniami na terenie zabudowy nie mniejsze niż 500 m (§ 9 ust. 1 pkt 4 ww rozporządzenia); 2) szerokość pasa drogowego minimum 25 m (§ 7 ust. 1 ww rozporządzenia) jest 21 m, 3) zbliżenie istniejących budynków mieszkalnych na odległość od 6 do 10 m licząc od linii rozgraniczającej ulicy, nie gwarantującej ochrony środowiska zamieszkania, 4) włączenie drogi Nr 703 do drogi krajowej Nr 14 istnieje na moście i nie występują możliwości jego przebudowy bez wykonania znacznych robót mostowych. Zarezerwowanie terenu pod nowy ślad drogi z włączeniem do drogi krajowej Nr 14 w rejonie ul. B jest optymalnym rozwiązaniem przyszłościowym (aktualnie ulica A w godzinach szczytu jest zakorkowana a samochody oczekujące na przekroczenie drogi krajowej Nr 14 lub na włączenie w tę drogę oczekująco najmniej 10-15 minut). Odnosząc się do konieczności sporządzenia decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, wymaganej art. 71 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2016r. poz. 353 z późn. zm.), składający zażalenie podkreślił, że nie ma obowiązku uprzedniego posiadania takiej decyzji w przypadku wprowadzania do studium inwestycji, która ma być realizowana w przyszłości. Ponadto Burmistrz Miasta Ł. stwierdził, że w powoływanym "Planie zagospodarowania przestrzennego województwa [...]". w rozdziale "KIERUNKI DZIAŁAŃ DLA ZWIĘKSZENIA DOSTĘPNOŚCI WOJEWÓDZTWA POPRZEZ ROZWÓJ PNADLOKALNYCH SYSTEMÓW INFRASTRUKTURY 1. Wzmocnienie i rozwój systemu powiązań drogowych zewnętrznych i wewnętrznych" na stronie 131 wpisana jest obwodnica w ciągu dróg wojewódzkich: Ł. (DW 703) - załącznik nr 5. W ocenie Burmistrza Miasta Ł. Wieloletnia Prognoza Finansowa Województwa [...] na lata 2016-2032 nie ma znaczenia dla uzgodnień w zakresie przewidywanego przeznaczenia terenu w studium. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 05.05.2015r. sygn. akt IIOSK 2411/13 korelacja między planem zagospodarowania przestrzennego województwa, a postanowieniem uzgadniającym z art. 24 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym jest taka, że postanowienie musi odzwierciedlać treść obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego województwa, jako aktu determinującego postanowienie. Pozostawienie drogi wojewódzkiej Nr 703 w śladzie istniejącej ul. A, bez zagwarantowania w treści studium rozwiązania docelowego jest sprzeczne z przytoczonymi powyżej przepisami oraz z ustaleniami obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego województwa [...]. Ponadto, w zażaleniu zwrócono uwagę, że wniosek o uzgodnienie studium został dostarczony w dniu 27 października 2016r. We wniosku, zgodnie z art. 25 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, wyznaczono termin 30 dni na dokonanie uzgodnienia, tymczasem postanowienie zostało wysłane w dniu 29 października 2016r., a zatem zostało wysłane po terminie. W odpowiedzi na zarzuty zażalenia Zarząd Województwa [...] w piśmie z dnia 13 grudnia 2016r. wniósł o jego oddalenie. Przywołanym na wstępie postanowieniem z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. orzekło jak na wstępie. Organ odwoławczy przytoczył unormowania art. 11 ust.6 , 23 i 25 u.p.z.p. i uznał, że wydanie postanowienia przez Zarząd Województwa [...] nastąpiło w terminie wskazanym w piśmie Burmistrza Miasta Ł. z dnia 21 października 2016r., tj. w terminie 30 dni od otrzymania pisma przez organ uzgadniający. Termin ten upływał bowiem w dniu 28 listopada 2016r. i w tej dacie stanowisko w sprawie zgodności studium z planem zagospodarowania przestrzennego województwa [...] zostało przez organ uzgadniający przedstawione w formie wydanego w tym dniu postanowienia. Przechodząc do merytorycznej oceny stanowiska organu I instancji polegającego na odmowie uzgodnienia projektu zmiany "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Ł." w zakresie zgodności z ustaleniami Planu zagospodarowania przestrzennego województwa [...]" organ odwoławczy podkreślił, że zasadą jest, że gmina stanowiąc o przeznaczeniu i zasadach zagospodarowania terenu posiada prawnie gwarantowaną swobodę i prawo do samodzielnego działania w tym zakresie. Jednakże należy mieć na uwadze, że gmina stanowiąc akty planistyczne, w tym studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, nie może abstrahować od planowania na wyższych szczeblach struktury państwowej. Gmina musi uwzględniać ustalenia planów wyższego szczebla, w tym planów zagospodarowania przestrzennego województwa. Stosownie do art. 9 ust. 2 ww ustawy, organ wykonawczy gminy sporządza studium zawierające część tekstową i graficzną, uwzględniając zasady określone w koncepcji przestrzennego zagospodarowania kraju, ustalenia strategii rozwoju i planu zagospodarowania przestrzennego województwa. Natomiast w przepisach art. 10 cytowanej ustawy dotyczących bezpośrednio treści studium, ustawodawca nakazuje uwzględniać uwarunkowania wynikające w szczególności z "zadań służących realizacji ponadlokalnych celów publicznych", oraz określenia celów "obszarów, na których rozmieszczone będą inwestycje celów publicznych o znaczeniu ponadlokalnym zgodnie z ustaleniami planu zagospodarowania województwa". W ocenie Kolegium, nie ulega wątpliwości, że projektowana obwodnica miasta Ł. w ciągu drogi wojewódzkiej nr 703 jest inwestycją celu publicznego o znaczeniu ponadlokalnym, rozmieszczenie zaś takich inwestycji określa się stosownie do przepisu art. 39 ust. 3 pkt 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w planach zagospodarowania przestrzennego województwa. Nadto organ II instancji wskazał, że istota zgodności studium z planami zagospodarowania przestrzennego województwa, polega na tym, że planowanie przestrzenne gminy realizuje ustalenia planów wojewódzkich. Planowanie drogi o charakterze i parametrach drogi wojewódzkiej, w ciągu takich dróg, powinno posiadać oparcie w pozytywnym postanowieniu planu wojewódzkiego. Jak jednoznacznie wynika z ustaleń "Planu zagospodarowania przestrzennego województwa [...]" przyjętego Uchwałą Nr [...] Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] (Dz. Urz. Woj. [...] z 2002r. Nr 249, poz. 3166); zm. - Uchwała Nr [...] z dnia [...] (Dz. Urz. Woj. [...] z 2010r. Nr 367, poz. 3485), plan ten zakłada potrzebę eliminacji uciążliwego ruchu tranzytowego i ciężkiego z terenów o intensywnej zabudowie m.in. poprzez realizację obwodnic i przełożeń dróg w ciągu dróg krajowych i wojewódzkich, w tym obwodnicy Ł. (DW703). Przy czym, w dalszej części tego planu zwraca się uwagę, że przebiegi obwodnic mają być rozstrzygane w ramach szczegółowych opracowań drogowych, w których wariantowe rozwiązania poddawane będą konsultacjom społecznym. Aktualnie, ze wszystkich proponowanych obwodnic, zdefiniowany przebieg w postaci projektu budowlanego mają jedynie obwodnice B., W., O. i S. Pozostałe projektowane elementy układu drogowego pokazano w orientacyjnym przebiegu nie mającym charakteru lokalizacyjnego. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazano, że dla obwodnicy miasta Ł. w ciągu drogi wojewódzkiej Nr 703 Zarządca drogi nie sporządził żadnych szczegółowych, wariantowych opracowań drogowych. W związku z powyższym w "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Ł." nie można wskazać przebiegu projektowanej obwodnicy. W tym stanie rzeczy należało zgodzić się z Zarządem Województwa [...], że w sytuacji, w której w "Planie zagospodarowania przestrzennego województwa [...]" wskazano jedynie potrzebę realizacji obwodnicy, a jej przebieg rozstrzygany będzie w ramach szczegółowych opracowań drogowych, w których wariantowe rozwiązania poddawane będą konsultacjom społecznym, powoduje, że w "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Ł." mogą znaleźć się jedynie zapisy, iż jeżeli gmina widzi taką potrzebę, może wskazać na konieczność realizacji takiej inwestycji. W ocenie Kolegium należało podzielić także stanowisko organu I instancji, że Projekt Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta Ł. przedstawiony do uzgodnienia, nie powiela treści obowiązującego Studium, przyjętego uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w Ł. z dnia [...] w zakresie projektowanej obwodnicy Ł. w ciągu drogi wojewódzkiej nr 703, w którym nie tylko nie wskazano projektowanej drogi, jako drogi wojewódzkiej, ale także określono jej przebieg odmiennie w stosunku do projektu Studium z 2016r. Nie budzi wątpliwości Kolegium, że wszystkie nowo planowane przedsięwzięcia, wykraczające poza uprawnienia planistyczne gminy, winny być zgodne z planami o zasięgu szerszym niż gmina. Wprowadzanie do studium rozwiązań przewidzianych w planie wojewódzkim może nastąpić tylko wtedy, gdy wprost wynikają z treści tego planu i nie mają charakteru hipotetycznego. W rozpatrywanej sprawie mamy zaś do czynienia z sytuacją, gdy wprawdzie plan zagospodarowania przestrzennego województwa zakłada realizację obwodnic poszczególnych miejscowości, w tym także Ł. jednakże nie precyzuje ich przebiegu, przyjmując że będzie to możliwe dopiero w ramach szczegółowych opracowań drogowych, w których wariantowe rozwiązania poddawane będą konsultacjom społecznym. Tym samym projekt studium, który określa ten szczegółowy przebieg drogi, bez uprzednio sporządzonych opracowań drogowych, nie może podlegać pozytywnemu uzgodnieniu w zakresie zgodności z obowiązującym planem województwa. Na ostateczne postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. skargę do sądu administracyjnego złożył Burmistrz Miasta Ł. zarzucając: 1) naruszenie art. 25 ust.1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez wadliwe uznanie, że dochowany został termin wydania postanowienia uzgadniającego; 2) naruszenie art. 9 ust.2 w zw. z art. 11 pkt 6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez wadliwe przyjęcie, że studium powinno uwzględniać założenia projektowanej aktualizacji planu zagospodarowania przestrzennego województwa; 3) przepisów postępowania art. 7 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji mimo nierozpatrzenia całości sprawy polegające na braku odniesienia się do wszystkich zarzutów odwołania. Na tej podstawie strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia organu II instancji i poprzedzającego go postanowienia organu I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. podtrzymało stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia i w związku z tym wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona, choć nie wszystkie jej zarzuty ocenić można jako trafne. Nie jest trafny najdalej idący zarzut uchybienia terminowi do wydania uzgodnienia. Zgodnie z art. 25 ust.1 u.p.z.p. wójt, burmistrz albo prezydent miasta ustala termin dokonania uzgodnień albo przedstawienia opinii przez organy, o których mowa w art. 11 pkt 5 i 6 oraz art. 17 pkt 6 u.p.z.p., nie krótszy niż 14 dni i nie dłuższy niż 30 dni od dnia udostępnienia projektu studium albo projektu planu miejscowego wraz z prognozą oddziaływania na środowisko. Przy tym ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie reguluje zasad obliczania terminów, należy więc stosować przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, według którego toczy się postępowanie w sprawie. Jak wynika z akt postępowania, wniosek o dokonanie uzgodnienia w terminie trzydziestu dni, datowany 21 października 2016 roku, został doręczony Zarządowi Województwa w dniu 27 października 2016 roku. Trzydziesty dzień po tej dacie przypadał na sobotę 26 listopada 2016 roku. Zatem termin, zakreślony na dokonanie uzgodnienia upływał w poniedziałek 28 listopada 2016 roku. Stosownie bowiem do art. 57 § 4 k.p.a., jeżeli koniec terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się najbliższy następny dzień powszedni. Kwestia doręczenia orzeczenia organu nie ma wpływu na ocenę zachowania terminu dokonania uzgodnienia. Należy podzielić uwagi poczynione w tym zakresie w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Tym samym nietrafny okazał się zarzut naruszenia art. 25 ust.1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym Przechodząc do kolejnych zarzutów skargi wskazać należy, że zgodnie z art. 11 pkt 6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wójt, burmistrz albo prezydent miasta po przystąpieniu do uchwalenia Studium występuje o uzgodnienie projektu studium z zarządem województwa w zakresie jego zgodności z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego województwa, z zarządem związku metropolitalnego w zakresie jego zgodności z ramowym studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego związku metropolitalnego i z wojewodą w zakresie jego zgodności z ustaleniami programów, o których mowa w art. 48 ust. 1. Organ występuje też o opinię w zakresie projektowanych w Studium rozwiązań do dyrektora regionalnego zarządu gospodarki wodnej w zakresie terenów szczególnie zagrożonych powodzią - art. 11 pkt 6 lit. i) u.p.z.p. Z kolei w zakresie rozwiązań Studium, które mogą znacząco negatywnie oddziaływać na istniejący lub projektowany obszar Natura 2000, projekt wymaga uzgodnienia z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska (art. 30 ust.3 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody (t.j. DZ.U.2016.2134 ze zm.). Niezrozumiałe jest też kwestionowanie projektu Studium w kontekście braku decyzji środowiskowej dla powyższej inwestycji drogowej. Żaden bowiem przepis ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie przewiduje konieczności uzyskania środowiskowych uwarunkowań dla inwestycji na etapie uchwalania Studium. Obowiązku takiego nie przewiduje również ustawa z dnia 3 października 2008 roku o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j.2016.353 ze zm., dalej u.oi.ś.). W przepisie art. 72 tej ustawy enumeratywnie wymienione zostały sytuacje, w których decyzja środowiskowa jest wymagana. Uchwalenie Studium uwarunkowań nie zostało w tym przepisie ujęte. Powyższe dowodzi, że brak było podstaw do oceny projektu Studium przez Zarząd Województwa pod kątem spełnienia warunków środowiskowych, określanych w decyzji środowiskowej (art. 72 ustawy u.oi.ś ) zagrożenia powodzią, czy koniecznością ochrony obszaru Natura 2000. Co więcej, organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia nie odniósł się do tej kwestii, podnoszonej już w odwołaniu. Należy zatem przyjąć, ze zaakceptował taki zakres uzgodnienia, co jest stanowiskiem błędnym. Uzgodnienia w powyższym zakresie dokonują bowiem inne organy. Natomiast zarząd województwa stosownie do cytowanego wcześniej art. 11 pkt 6 u.p.z.p. dokonuje uzgodnienia Studium jedynie w zakresie zgodności z wojewódzkim planem zagospodarowania przestrzennego. Przy czym, jak trafnie podnosi striona skarżąca, studium winno uwzględniać zapisy aktualnego planu, nie zaś jego projektowanych zmian. W uchwale Sejmiku Województwa [...] z dnia [...] (Dz. Urz. Woj. [...] z 2010r. Nr 367, poz. 3485 w sprawie zmiany uchwały Nr [...] [...] Plan zagospodarowania przestrzennego województwa [...] (Dz. Urz. Woj. [...] z 2002r. Nr 249, poz. 3166) " wskazuje się na potrzebę realizacji obwodnic lub przełożeń dróg, uzasadnioną uciążliwościami związanymi z dużym natężeniem ruchu na drogach przebiegających przez centra miejscowości, często objętych ochroną konserwatorską. Przebiegi obwodnic rozstrzygane będą w ramach szczegółowych opracowań drogowych, w których wariantowe rozwiązania poddawane będą konsultacjom społecznym. Aktualnie, ze wszystkich proponowanych obwodnic, zdefiniowany przebieg w postaci projektu budowlanego mają jedynie obwodnice B., W. (DK8), O. (DK12) i S. (DW708). Pozostałe projektowane elementy układu drogowego pokazano w orientacyjnym przebiegu niemającym charakteru lokalizacyjnego, określającym jedynie zasadę, gdyż na mocy ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych zarządca drogi w sprawach dotyczących zezwolenia na realizację inwestycji drogowej nie stosuje przepisów o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym" W ocenie sądu powołane w zaskarżonym postanowieniu i cytowane zapisy planu zagospodarowania przestrzennego województwa [...] nie wskazują na sprzeczność z nimi projektu Studium. W szczególności plan województwa przewiduje budowę obwodnic i odsyła do szczegółowych rozwiązań drogowych. Zamieszczenie planu budowy obwodnicy w Studium uwarunkowań nie stoi w sprzeczności z takim postanowieniem planu. SKO przyznaje, że te obwodnice, które nie zostały zdefiniowane lokalizacyjnie, zawarte zostały w orientacyjnym przebiegu i nie mającym charakteru lokalizacyjnego. W ocenie sądu, zapisy Studium są kolejnym etapem doprecyzowania planów wojewódzkich. Powoływana przez organy uzgadniające okoliczność, że w wojewódzkim planie zagospodarowania przestrzennego przewidziano konieczność poddania propozycji rozwiązań dotyczących obwodnic miejskich szerokim konsultacjom społecznym nie oznacza zakazu ujęcia obwodnicy w Studium. Również wszak proces tworzenia Studium przewiduje konsultacje społeczne. Służy temu wyłożenie projektu Studium i umożliwienie społeczności lokalnej składania uwag, do czego organ prowadzący procedurę planistyczną jest zobligowany z mocy art. 11 ust.10 u.p.z.p. Z mocy tego przepisu wójt, burmistrz, prezydent miasta ogłasza o wyłożeniu projektu studium do publicznego wglądu na okres co najmniej 7 dni przed dniem wyłożenia i wykłada ten projekt do publicznego wglądu oraz publikuje na stronach internetowych urzędu gminy na okres co najmniej 21 dni oraz organizuje w tym czasie dyskusję publiczną nad przyjętymi w tym projekcie studium rozwiązaniami. Tak więc zarzut ewentualnego zaplanowania drogi bez konsultacji społecznych nie jest trafny. Co więcej, zaplanowanie tej inwestycji w ramach Studium ( a później szczegółowo w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego), w szerszym stopniu zapewnia konsultacje społeczne, niż np. realizacja tej inwestycji w trybie ustawy o szczególnym trybie realizacji inwestycji drogowych, która nie przewiduje żadnych konsultacji co do przebiegu drogi. W ocenie sądu trudno się zgodzić z zarzutem organów uzgadniających, iż wojewódzki plan zagospodarowania przestrzennego nie pozwala na objęcie obwodnicy miasta Ł. w projektowanym Studium. Trafnie podnosi strona skarżąca, że plan ten przewiduje możliwość, a wręcz wskazuje na celowość planowania obwodnic miast na objętych nim terenach. W ocenie sądu propozycja zawarta w projekcie Studium stanowi właśnie propozycję takiego szczegółowego rozwiązania. Konieczność uwzględnienia jej przebiegu wynika z przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 kwietnia 2004 roku w sprawie zakresu projektu studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy (Dz.U.2004.118.1233). Trafne okazały się zarzuty nierozpatrzenia wszystkich argumentów podniesionych w zażaleniu. W szczególności organ odwoławczy w ogóle pominął zarzut, że przebieg spornej drogi został pozytywnie uzgodniony w toku uchwalania nadal obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania miasta Ł. Do zażalenia wszak strona skarżąca dołączyła dokumentację potwierdzającą zasadność powyższego zarzutu, w tym postanowienie Zarządu Województwa z dnia [...], pozytywnie uzgadniające projekt m.p.z.p. Powinnością organu odwoławczego było zweryfikowanie powyższych dowodów i zarzutów podniesionych w odwołaniu. Słusznie skarżąca zarzuca zatem naruszenie art. 7, jest to również naruszenie art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Reasumując, trafnie strona skarżąca podniosła zarzut, iż organ uzgadniający nie uzasadnił sprzeczności projektu Studium w zakresie przebiegu obwodnicy miasta Ł. W związku z powyższym zarzut naruszenia art. 11 pkt 6 poprzez niewykazanie przesłanek uzasadniających odmowę uzgodnienia projektu Studium uznać należy za uzasadniony. Ponownie prowadząc sprawę organy winny dokonać szczegółowej weryfikacji projektu Studium wyłącznie w zakresie jego zgodności z aktualnymi zapisami wojewódzkiego planu zagospodarowania przestrzennego. Z uwagi na powyższe sąd uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit."c" w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. 2017.1369, dalej jako p.p.s.a.) O kosztach orzeczono z mocy art. 205 p.p.s.a. AC