I SA/Lu 482/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Ewa Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w sprawie I SA/Lu 798/16 i wymierzenie organowi grzywny postanawia odrzucić skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 marca 2017 r. sprawy o sygn. akt I SA/Lu 798/16 ze skargi M. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia [...]. w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia, uchylił zaskarżone postanowienie. Postanowieniem Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 23 maja 2017 r. stwierdzono prawomocność powyższego orzeczenia od dnia 16 maja 2017 r. Zarządzeniem referendarza sądowego z 23 maja 2017 r., wykonanym 25 maja 2017 r. zwrócono akta administracyjne w powyższej sprawie organowi wraz z odpisem orzeczenia z zaznaczeniem jego prawomocności. Zgodnie z potwierdzeniem odbioru przesyłka została doręczona organowi 1 czerwca 2017 r. Pismem z 23 maja 2017 r. M. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę w przedmiocie niewykonania wyroku i wniósł o wymierzenie grzywny Dyrektorowi Izby Skarbowej w L.. Do skargi załączono kopię pisma z 11 maja 2016 r. stanowiącego wezwanie do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 10 kwietnia 2017 r. o sygn. akt sygn. akt I SA/Lu 798/16 w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wskazując, że orzeczenie, którego niewykonanie zarzuca skarżący nie zostało wydane w przedmiocie bezczynność organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy sąd administracyjny w pierwszej kolejności obowiązany jest ocenić dopuszczalność skargi. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) dalej: "p.p.s.a.", jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego skarga podlega odrzuceniu. Jej rozpoznanie rodziłoby bowiem nieważność postępowania sądowego (art. 183 § 2 pkt 1, art. 172 i art. 285k § 3 p.p.s.a.). Zakres właściwości sądu administracyjnego, jak wynika z art. 184 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U z 1997 r. nr 78 poz. 483), musi być określony w ustawie. Nie cała bowiem działalność administracji publicznej została poddana kontroli (Por. Uchwała NSA z 3 grudnia 2001 r. sygn. OPS 3/01). Zakres właściwości sądu administracyjnego określają przede wszystkim przepisy art. 3 § 2 i § 3 p.p.s.a. Sąd rozpoznaje również skargi na niewykonanie przez organ administracji publicznej wyroku. Zgodnie jednak z art. 154 § 1 p.p.s.a., skarga taka - od dnia 15 sierpnia 2015 r. - jest dopuszczalna jedynie w przypadku niewykonania przez organ wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Skargę na bezczynność organu lub przewlekłość prowadzenia postępowania można wnieść jedynie w oparciu o przepisy art. 3 § 2 pkt 1 i 8 oraz art. 149 p.p.s.a., po wyczerpaniu trybu skargowego określonego w art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. oraz art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego z dnia 14 czerwca 1960 r. (Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.) czego jednak nieniejsza skarga nie dotyczy. Skargą tą - w zakresie przedmiotu zaskarżenia - sąd jest związany z mocy art. 57 § 1 pkt 1 i 2 w zw. z art. 3 § 2 i art. 134 § 1 p.p.s.a. Nie ulega zaś wątpliwości, jak wskazał Dyrektor Izby Skarbowej w odpowiedzi na skargę, że przed tutejszym sądem postępowanie w sprawie bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania pomiędzy skarżącym, a przez Dyrektorem Izby Skarbowej w L. nie toczyło się. Sąd nie wydał zatem orzeczenia na podstawie art. 149 p.p.s.a. Wyrokiem z dnia 29 marca 2017 r. sygn. I SA/Lu 798/16 uchylono postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w L. w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia. Z powyższych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 sąd odrzucił skargę.