I SA/Gd 1531/16

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch-Szczawińska po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego W. Ł. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi W. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego postanawia: przyznać od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku – radcy prawnemu W. Ł. kwotę 147,60 zł brutto (słownie: sto czterdzieści siedem złotych sześćdziesiąt groszy) za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Postanowieniem z dnia 9 grudnia 2016 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał skarżącemu W. W. prawo pomocy w niniejszej sprawie przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych [...] wyznaczyła na pełnomocnika skarżącego z urzędu radcę prawnego W. Ł. Wyrokiem z dnia 28 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę na wyżej opisane postanowienie w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego. Pełnomocnik z urzędu w terminie właściwym dla wniesienia środka zaskarżenia od wyroku sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i w dniu 16 czerwca 2017 r. wniósł o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie tej opinii, jednocześnie oświadczając, iż przysługująca mu z tego tytułu opłata nie została zapłacona w całości ani w części. Na podstawie art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje w niniejszej sprawie aktualnie obowiązujące rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. poz. 1715, dalej jako rozporządzenie), które weszło w życie 2 listopada 2016 r. Zawarty w § 22 rozporządzenia przepis intertemporalny stanowi bowiem, iż do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. W konsekwencji za pomoc prawną udzieloną przez pełnomocnika z urzędu po dacie wydania wyroku przez tut. Sąd, tj. 28 lutego 2017 r. (kończącego postępowanie w I instancji), stosuje się przepisy rozporządzenia. W myśl § 2 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz 2) niezbędne i udokumentowane wydatki radcy prawnego ustanowionego z urzędu. Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wyznaczonemu radcy prawnemu, który prowadził sprawę w pierwszej instancji, przysługuje 50% opłaty określonej w punkcie 1, nie mniej niż 120 zł. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego. W konsekwencji w sprawie ze względu na jej przedmiot właściwa jest opłata określona w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, która wynosi 240 zł. Zatem do wysokości należnego pełnomocnikowi wynagrodzenia za dokonaną czynność, zastosowanie będzie miała opłata równa 50% z 240 zł, czyli w kwocie 120 zł. Opłatę tę podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług, zgodnie z brzmieniem § 4 ust. 3 rozporządzenia. Tym samym należne pełnomocnikowi wynagrodzenie za pomoc prawną udzieloną z urzędu przysługuje (po podwyższeniu o 23% stawkę VAT) w wysokości 147,60 zł brutto (120 zł + 27,60 zł). Z tych względów referendarz sądowy, działając na podstawie art. 250 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.