I SAB/Wa 1235/16

PostanowienieWSA w Warszawie2017-06-30

Skład orzekający: Sędzia WSA Magdalena Durzyńska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, gdy strona skarżąca nie wykazała, że wszczęła postępowanie administracyjne poprzez złożenie wniosku do organu?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, gdy strona skarżąca nie udowodniła, że złożyła wniosek inicjujący postępowanie administracyjne i tym samym nie wykazała, że organ był obowiązany do wydania aktu lub dokonania czynności. W takiej sytuacji organ nie może być uznany za bezczynny, a skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia. W toku postępowania sąd wezwał organ do uzupełnienia akt administracyjnych, a następnie skarżącego do przedłożenia wniosku inicjującego postępowanie i dowodu jego złożenia. Skarżący nie odpowiedział na wezwanie. Organ administracji wskazał, że wniosek ten nie wpłynął do Kolegium.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Durzyńska po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia nr [...] postanawia: odrzucić skargę. P. S. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia nr [...] W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Zarządzeniem z dnia 5 września 2016 r. wezwano pełnomocnika organu do nadesłania całości akt administracyjnych sprawy, ewentualnie wskazania sygnatury sprawy, w której znajdują się przedmiotowe akta administracyjne. W załączeniu do pisma z dnia 4 października 2016 r. Kolegium nadesłało żądane dokumenty. Zarządzeniem z dnia 1 lutego 2017 r. wezwano pełnomocnika organu do uzupełnienia akt administracyjnych poprzez nadesłanie: orzeczenia Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...] wraz z dowodami doręczenia, wniosku skarżącego z dnia [...] sierpnia 2015 r. o stwierdzenie nieważności ww. decyzji Prezydenta [...], pisma skarżącego z dnia [...] października 2015 r. stanowiącego wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa przed wniesieniem ww. skargi na bezczynność oraz orzeczenia SKO w [...] wydanego na skutek złożonego wniosku skarżącego o stwierdzenie nieważności ww. decyzji Prezydenta [...]. W odpowiedzi SKO nadesłało żądane dokumenty, wskazując jednocześnie, że w bazie danych brak jest wniosku z dnia [...] sierpnia 2015 r. (brak wpływu) o stwierdzenie nieważności decyzji organu I instancji nr [...]. Kolejnym zarządzeniem z dnia 23 marca 2017 r. wezwano pełnomocnika organu do uzupełnienia akt administracyjnych poprzez nadesłanie przedmiotowego wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia Prezydenta [...] nr [...], informując jednocześnie, że uprzednio nadesłano wniosek skarżącego o stwierdzenie nieważności orzeczenia Prezydenta [...] nr [...]. W odpowiedzi organ wskazał, że do Kolegium nie wpłynął wniosek opisany w wezwaniu. Następnie zarządzeniem z dnia 27 kwietnia 2017 r. wezwano skarżącego do nadesłania w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi wniosku z dnia [...] sierpnia 2015 r. o stwierdzenie nieważności orzeczenia Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...] wraz z dowodem złożenia przedmiotowego wniosku w organie. Wezwanie odebrane w dniu 19 maja 2017 r. pozostało bez odpowiedzi ze strony skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Na wstępie wskazać należy, że skarga na bezczynność organu dopuszczalna jest tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia, akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w sprawach indywidualnych, jak również w sprawach dotyczących innych niż ww. akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w kpa oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw, czyli w granicach zakreślonych przez art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej jako: "ppsa". Na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i 3 ppsa sąd na posiedzeniu niejawnym odrzuca skargę, gdy jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd rozpoznaje skargę na bezczynność jedynie wówczas, gdy organ był obowiązany do wydania decyzji, postanowienia oraz innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej (art. 3 § 2 ppsa). Ewentualne stwierdzenie bezczynności skutkuje zobowiązaniem organu do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności. Jak wynika z pism SKO w [...] z dnia 10 marca 2017 r. i z dnia 6 kwietnia 2017 r. do Kolegium nie wpłynął wniosek skarżącego [...] sierpnia 2015 r. o stwierdzenie nieważności decyzji nr [...]. Skoro organ twierdzi, że skarżący nie złożył wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji, a skarżący nie nadesłał dowodu doręczenia wskazanego wniosku do organu, to Sąd uznał, że strona nie wykazała, iż wniosek wszczynający przedmiotowe postępowanie został wniesiony do organu i zostało zainicjowane postępowanie administracyjne. Wobec braku wniosku skarżącego inicjującego postępowanie, organ nie mógł rozstrzygnąć sprawy na drodze postępowania administracyjnego, a zatem nie można mu czynić zarzutu bezczynności w tym zakresie. Z powyższych względów skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło