I SA/Rz 230/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Małgorzata Futera po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. G. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty 2009 r. postanawia I. zwolnić skarżącego od uiszczenia wpisu od skargi w całości , II. w pozostałej części odmówić przyznania prawa pomocy. Sygn. I SA/Rz 230/17 U Z A S A D N I E N I E W rozpoznawanej sprawie skarżący zwrócił się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienie od kosztów sądowych, wskazując w uzasadnieniu wniosku na niekorzystne transakcje w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, co w efekcie doprowadziło do jej zakończenia. Skarżący podał, że jest zobowiązany uregulować kwotę 1.000.000,63 USD. Obecnie utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę w kwocie 1530 zł, zaś żona prowadzi działalność gospodarczą - zadeklarowany dochód 2000 zł. Skarżący podał, że ma na utrzymaniu siedmioletniego syna, nie posiada majątku nieruchomego. Żona skarżącego zaś jest właścicielką samochodu Renaut Megan z 2006 r., przyczepy lekkiej motocykla o wartości 3000 zł. Jako zobowiązania skarżący wskazał opłaty za mieszkanie i media w kwocie 900 zł, opłaty związane z edukacja dziecka 500 zł, zakup żywności ok. 1200 zł, zakup ubrań dla dziecka 100 zł, inne wydatki, w tym rehabilitacja. Skarżący został wezwany do złożenia dodatkowego oświadczenia o swoim stanie majątkowym, w tym o przedłożenie wyciągów ze wszystkich rachunków bankowych i kart kredytowych, rachunków papierów wartościowych, lokat posiadanych przez domowników pozostających we wspólnym gospodarstwie domowym, z ostatnich trzech miesięcy poprzedzających złożenie wniosku, zeznań podatkowych skarżącego oraz jego żony za 2016, kserokopii rachunków za dostarczane media: gaz, energię elektryczną, wodę, kanalizację, telefon, inne opłaty i czynsz, wyszczególnienia i udokumentowania posiadanych zobowiązań oraz wierzytelności (publicznoprawnych i cywilnych) skarżącego, w tym udokumentowanie nieściągalności zadeklarowanej we wniosku wierzytelności, udzielenia informacji o ewentualnym uzyskiwaniu pomocy materialnej od instytucji, tj. zasiłków, dodatków, zapomóg i przedłożenia dokumentów wskazujących na trudną sytuację materialną, zdrowotną itp. jeśli takowe są w posiadaniu strony, udokumentowanie zadeklarowanych miesięcznych opłat związanych z edukacją dziecka oraz jego rehabilitacją, podania wszystkich innych informacji, mających znaczenie w kwestii postępowania o przyznanie prawa pomocy, a nie ujętych we wniosku złożonym na formularzu, w tym wyjaśnienia sytuacji mieszkaniowej. Skarżący złożył wyjaśnienia oraz dołączył żądaną dokumentacje obrazującą jego sytuację. Rozpoznając wniosek stwierdzono, co następuje: Z mającego zastosowanie w sprawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a. P.p.s.a. wynika obowiązek uprawdopodobnienia przesłanek przyznania prawa pomocy w zakresie o jaki wnioskował skarżący, tj. w zakresie częściowym (wykazania przez wnioskodawcę, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny) m.in. poprzez skonkretyzowanie w postaci dokładnej i wyczerpującej argumentacji, a nawet zobrazowania sytuacji materialnej za pomocą odpowiednich dokumentów, tak by prawidłowo zakwalifikować stan faktyczny do regulacji warunkujących przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. Owo zobrazowanie powinno nastąpić przede wszystkim na podstawie właściwych dokumentów, które w tej sprawie zostały dostarczone. Dlatego w ocenie rozpoznającego wniosek skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść w części kosztów sądowych. W pozostałej części wniosek skarżącego nie został uwzględniony. Potrzeby socjalne skarżącego i jego rodziny są w całości zaspokojone. Z racji choćby tylko wieku skarżącego, prawdopodobieństwo poprawy jego sytuacji finansowej jest realne, także również z uwagi na posiadaną (wykazaną) wierzytelność. Skarżący nie podał, że ponosi jakiekolwiek nadzwyczajne koszty, np. związane z wyjątkowo wysokimi kosztami leczenia, czy że spotkała go sytuacja losowa niecodzienna, bezprecedensowa, która uzasadniałaby faktycznie pomoc w szerszym zakresie. Zatem podsumowując, wysokość dochodów rodziny i dokumenty bankowe (wyciągi z rachunków) nie wskazują na sytuację, która kwalifikowałaby skarżącego jako osobę uprawnioną do przyznania jej prawa pomocy w zakresie, o jaki wnioskował. Z tych powodów na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.