I GSK 481/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Hanna Kamińska (spr.) Sędzia NSA Dariusz Dudra Sędzia del. WSA Tomasz Smoleń Protokolant Kacper Tybuszewski po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2020 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lipca 2017 r. sygn. akt V SA/Wa 3068/16 w sprawie ze skargi [...] na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od [...] na rzecz Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa 360 (słownie: trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyrokiem z 4 lipca 2017 r., sygn. akt V SA/Wa 3068/16 oddalił skargę [...] na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z 8 września 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o przyznaniu płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości. Sąd I instancji orzekał w następującym stanie faktycznym sprawy. [...] – dalej: skarżąca lub spółka - 17 maja 2012 r. złożyła do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARMiR) w Szczecinie wniosek o przyznanie płatności na rok 2012. W dniach 26 - 28 lutego 2013 r. w gospodarstwie rolnym Spółki została przeprowadzona kontrola na miejscu w zakresie programu rolnośrodowiskowego. Stwierdzono, że "Na działce rolnej L - w 23 rzędach [...] szt. jabłoni spełniających wymogi, 40 szt. jabłonek niespełniających wymogów (poniżej [...] cm) oraz 327 szt. sadzonek pozbawionych systemu korzeniowego. Średni rozstaw wynosi 9 m x 8 m, średnia wysokość sadzonek spełniających wymogi 1,10 m, grubość 12 mm. Wysokość sadzonek niespełniających wymogów - 60 cm. Grubość szyjki korzeniowej 12 mm. Sadzonki pozbawione systemu korzeniowego nie kwalifikują się w związku, z czym nie są wliczone w obsadę sadu". Wobec powyższego na działkę rolną L został nałożony kod nieprawidłowości E7 oznaczający "nieutrzymywanie minimalnej obsady drzew i krzewów" oraz kod nieprawidłowości E2 oznaczający, że "materiał szkółkarski nie spełnia określonych wymagań". Kontrola wykazała również nieprawidłowości w odniesieniu do działki rolnej L, w przypadku, której powierzchnia deklarowana wynosiła 10,00 ha, natomiast powierzchnia stwierdzona podczas kontroli na miejscu wyniosła 11,01 ha. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w Szczecinie decyzją z 16 kwietnia 2013 r. przyznał Spółce płatności rolnośrodowiskową na rok 2012 w pomniejszonej wysokości, uwzględniając jednakże całą powierzchnię deklarowaną we wniosku o przyznanie płatności. Dyrektor Zachodniopomorskiego Oddziału Regionalnego ARiMR w Szczecinie wszczął z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności ww. decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Szczecinie. Dyrektor Zachodniopomorskiego Oddziału Regionalnego ARiMR w Szczecinie decyzją z 11 lipca 2016 r., stwierdził nieważności rozstrzygnięcia Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z 16 kwietnia 2013 r. W uzasadnieniu organ I instancji podał, że rozstrzygnięcie Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Szczecinie zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa, polegającym na naruszeniu § 9 ust. 2 pkt 3) lit. a) rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz.U. z 2009 r., nr 33, poz. 262, z późn. zm. dalej: rozporządzenie rolnośrodowiskowe), w związku z załącznikiem Nr 9 do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju wsi z dnia 1 lutego 2007 r. w sprawie szczegółowych wymagań dotyczących wytwarzania i jakości materiału siewnego (...), sekcja B (...); § 2 ust. 1 pkt 3) rozporządzenia rolnośrodowiskowego, w związku z załącznikiem Nr 3 do rozporządzenia, część 11 ust. 1 pkt 2) lit. b). Płatność za realizację wariantu 2.10 została przyznana do działki rolnej L o powierzchni 10,00 ha, pomimo iż na jej obszarze nie była utrzymywana minimalna obsada drzew o kwalifikowanych parametrach, określona w załączniku Nr 3 do rozporządzenia rolnośrodowiskowego "Wymogi dla poszczególnych pakietów i ich wariantów, w części II Pakiet 2. Rolnictwo ekologiczne, w ust. 1 pkt 2) lit. b), która w przypadku jabłoni domowej wynosiła 125 sztuk na hektar powierzchni uprawy. Powyższą okoliczność ustalono na podstawie raportu z kontroli, w którym odnotowano liczbę [...] drzew kwalifikowanych o średniej wysokości 1,10 m i grubości pnia 12 mm na obszarze 11,01 ha (średnio na 1 ha- 34 jabłonie) oraz kolejnych 367 niespełniających wymogów z § 9 ust. 2 pkt 3a) rozporządzenia rolnośrodowiskowego w związku z załącznikiem nr 9 do rozporządzenia w sprawie, jakości materiału siewnego, sekcja B. część 11. ust. 1 pkt 1) i 3) (40 sztuk poniżej 80 cm i 327 pozbawionych systemu korzeniowego). Orzekając na skutek odwołania spółki Prezes ARMiR decyzją z 8 września 2016 r., utrzymał w mocy rozstrzygnięcie z 11 lipca 2016 r. Organ odwoławczy wskazał, że na działce rolnej L, deklarowanej przez Spółkę w wariancie 2.10 - Uprawy sadownicze i jagodowe (w okresie przestawiania), inspektorzy terenowi stwierdzili obsadę drzew jabłoni domowej w ilości [...] drzew na powierzchni stwierdzonej 11,01 ha. Tym samym nie został spełniony wymóg utrzymywania minimalnej osady drzew, określony w Załączniku Nr 3, część II ust. 1 pkt 2 lit. b) do rozporządzenia rolnośrodowiskowego. W ocenie organu II instancji decyzja Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Szczecinie z 16 kwietnia 2013 r. rażąco narusza przepisy prawa materialnego, tj. § 2 ust. 1 pkt 4 w związku z § 9 ust. 2 pkt 3 lit. a) rozporządzenia rolnośrodowiskowego oraz § 4 ust. 2 pkt 3 w związku z załącznikiem nr 3, część II ust. 1 pkt 2 lit. b) ww. rozporządzenia. Przyznana została płatność, pomimo niespełnienia wymogu utrzymywania minimalnej obsady drzew. Przyznanie płatności rolnośrodowiskowej w sytuacji, gdy nie są spełnione wymogi związane z podjętym zobowiązaniem rolnośrodowiskowym, pozostaje w sprzeczności z prawem i prowadzi do przyznania nienależnych płatności. Uzasadniając oddalenie skargi spółki na powyższą decyzję WSA w Warszawie podkreślił, że organy obu instancji trafnie uznały, że decyzja Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Szczecinie z 16 kwietnia 2013 r. została wydana z rażącym naruszeniem prawa (art. 156 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.; dalej: k.p.a.)). Powyższe z tego względu, że przyznano płatność za realizację wariantu 2.10 do działki rolnej L o powierzchni 10,00 ha, pomimo iż na jej obszarze nie była utrzymywana minimalna obsada drzew o kwalifikowanych parametrach, określona w załączniku Nr 3 do rozporządzenia rolnośrodowiskowego. Tymczasem przyznanie płatności w ramach wariantów 9, 10, 11 i 12 pakietu 2 Rolnictwo ekologiczne uwarunkowane jest spełnieniem wymogów określonych w Załączniku Nr 3 do rozporządzeniu rolnośrodowiskowego. Zgodnie z tym załącznikiem wymogi dla wariantu 2.10 - Uprawy sadownicze i jagodowe (w okresie przestawiania) to: wykonywanie na plantacji zabiegów uprawowych i pielęgnacyjnych oraz przeznaczenie uzyskanego plonu na pasze, do bezpośredniego spożycia przez ludzi lub do przetwórstwa, utrzymywanie minimalnej obsady drzew i krzewów, (tj. w przypadku sadzonek drzew jabłoni domowej - 125 szt./ha), a w przypadku równoczesnej realizacji na tych samych użytkach rolnych wariantu czwartego (Sady tradycyjne) pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 6, tj. - Zachowanie zagrożonych zasobów genetycznych roślin w rolnictwie - utrzymywanie obsady drzew, której poziom mieści się w ramach poziomu obsady drzew obliczonej na podstawie rozstawy drzew, jaką należy stosować w ramach tego wariantu, zgodnie z częścią V - Zachowanie zagrożonych zasobów genetycznych roślin w rolnictwie ust. 4 pkt 1. W ocenie WSA w wyniku kontroli na miejscu na działce rolnej L, deklarowanej przez Spółkę w wariancie 2.10 - Uprawy sadownicze i jagodowe (w okresie przestawiania) stwierdzono obsadę drzew jabłoni domowej w ilości [...] drzew na powierzchni stwierdzonej [...] ha. Ilość drzew jabłoni, jaka powinna znajdować się na działce o powierzchni stwierdzonej [...] szt. (11,01 ha x 125 szt. = 1376 szt. W związku z tym na ww. działce nie został spełniony wymóg utrzymywania minimalnej osady drzew, określony w Załączniku Nr 3. część II ust. 1 pkt 2 lit. b) do rozporządzenia rolnośrodowiskowego. Sąd I instancji uznał, że decyzja Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Szczecinie rażąco narusza przepisy prawa materialnego, bowiem przyznaje płatność, pomimo niespełnienia na działce wymogu utrzymywania minimalnej obsady drzew. W ocenie WSA to nie odmienna ocena stanu faktycznego była powodem stwierdzenia nieważności decyzji, lecz fakt, że Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w Szczecinie nie uwzględnił wskazanych w raporcie z kontroli - nr [...] - nieprawidłowości, jakie zostały stwierdzone w zakresie braku minimalnej obsady drzew i które – na podstawie omówionych powyżej przepisów – skutkują 100% zmniejszeniem płatności w stosunku do działek rolnych, na których stwierdzono uchybienie. Sąd zauważył, że w protokole kontroli działki rolnej L wskazano kod nieprawidłowości E2 oznaczający, że "materiał szkółkarski nie spełnia określonych wymagań" oraz kod nieprawidłowości E7 oznaczający "nieutrzymywanie minimalnej obsady drzew i krzewów" oraz całkowitą obsadę drzew jabłoni spełniających wymogi na danej działce w wysokości [...] sztuk. Jeżeli więc organ nie dokonał oceny zgromadzonego materiału dowodowego pod kątem obsady drzew stwierdzonej na działce rolnej L, co skutkowało wydaniem decyzji z 16 kwietnia 2013 r. o przyznaniu Spółce płatności rolnośrodowiskowej na rok, 2012 pomimo, że płatność do tej działki nie przysługuje, to zostały naruszone przepisy prawa materialnego stanowiące podstawę do przyznania płatności. [...] wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku domagając się jego uchylenia w całości oraz zasądzenia kosztów postępowania kasacyjnego. Strona wniosła o rozpoznanie sprawy na rozprawie. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono: 1. Na podstawie art. 174 pkt 1 w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit a) p.p.s.a. naruszenie prawa materialnego mającego istotny wpływ na wynik sprawy, przez jego niewłaściwe zastosowanie tj. art. 156 § 1 pkt 2 kpa w związku z § 9 ust. 2 pkt 3 lit. a) rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 26 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013, które przejawiło się w uznaniu przez Sąd I instancji, że decyzja w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej jest dotknięta wadą rażącego naruszenia prawa. 2. Na podstawie art. 174 pkt 2 w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit c) p.p.s.a. naruszenie przepisów postępowania, mających istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 151 p.p.s.a. polegające na nieuwzględnieniu skargi mimo naruszenia przez Prezesa ARiMR przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie, a mianowicie art. 156 § 1 pkt 2 kpa w zw. z art. 77 § 1 kpa polegające na ich wadliwym zastosowaniu, przejawiające się w uznaniu przez Sąd I instancji, iż organ prawidłowo ustalił, iż w prowadzonym postępowaniu Kierownik Biura Powiatowego nie uwzględnił wskazanych w raporcie z kontroli nr [...] ustaleń, gdy w rzeczywistości organ dokonał jego oceny uznając, iż nie może on zostać uznany za materiał uzasadniający odmowę przyznania płatności. Argumentację na poparcie powyższych zarzutów skarżąca kasacyjnie przedstawiła w uzasadnieniu skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, co oznacza, że Sąd jest związany podstawami określonymi przez ustawodawcę w art. 174 p.p.s.a. i wnioskami skargi zawartymi w art. 176 p.p.s.a. Związanie podstawami skargi kasacyjnej polega na tym, że wskazanie przez stronę skarżącą naruszenia konkretnego przepisu prawa materialnego, czy też procesowego, określa zakres kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zatem sam autor skargi kasacyjnej wyznacza zakres kontroli instancyjnej wskazując, które normy prawa zostały naruszone. Zasada związania granicami skargi kasacyjnej nie dotyczy jedynie nieważności postępowania, o której mowa w art. 183 § 2 p.p.s.a. Żadna jednak ze wskazanych w tym przepisie przesłanek w stanie faktycznym sprawy nie zaistniała. Skargę kasacyjną w rozpoznawanej sprawie oparto na obydwu podstawach określonych w art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a. Na wstępie rozważań należy wskazać, że skarga kasacyjna dotyczy decyzji wydanej trybie nadzwyczajnym tj. stwierdzenia nieważności decyzji z dnia 16 kwietnia 2013 r. o przyznaniu spółce [...] płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości, wydanej przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Szczecinie. Podstawę prawą zaskarżonej stanowił przepis art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Zgodnie z tym przepisem, organ administracji stwierdza nieważność decyzji, która wdana została bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa. Natomiast rażące naruszenie prawa występuje w sytuacji, gdy orzeczenie wydane przez organ, w sposób ewidentny odbiega od obowiązującej normy prawnej, przy czym wykładnia tej normy nie budzi wątpliwości. Zgodnie z powszechną oceną cechą rażącego naruszenia prawa jest to, że treść decyzji pozostaje w wyraźniej i oczywistej sprzeczności z treścią przepisu, to znaczy istnienie tej sprzeczności da się ustalić poprzez proste ich zestawienie. W postępowaniu w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji organ posiada i wykonuje kompetencję kasacyjną, nie jest uprawniony do merytorycznego załatwienia sprawy co do istoty praw lub obowiązków strony, odnosi się tylko do przesłanek nieważności wymienionych w art. 156 § 1 kpa. Naczelny Sąd Administracyjny, mając na uwadze powyższe kryteria oceny przesłanek nieważności zaskarżonej decyzji, stwierdził że zarzuty naruszenia przepisów postępowania są całkowicie chybione. Skarżąca zarzuca bowiem naruszenie art. 156 § 1 pkt 2 kpa w zw. z art. 77 § 1 kpa polegające na ich wadliwym zastosowaniu, przejawiające się w uznaniu, iż organ prawidłowo ustalił, iż w prowadzonym postępowaniu Kierownik Biura Powiatowego nie uwzględnił wskazanych w raporcie z kontroli nr [...] ustaleń, gdy w rzeczywistości organ dokonał jego oceny uznając, iż nie może on zostać uznany za materiał uzasadniający odmowę przyznania płatności. W myśl zasady prawdy obiektywnej, wyrażonej w art. 7 kpa i skonkretyzowanej w art. 77 § 1 kpa organy administracji mają obowiązek podjąć wszelkie niezbędne kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, zobowiązane są w sposób wyczerpujący nie tylko zebrać, ale i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Należy jednak mieć na względzie, że celem powyższego jest dokonanie ustaleń, pozwalających na prawidłowe zastosowanie prawa materialnego. Tym samym to normy prawa materialnego decydują o tym, jakie fakty są prawotwórcze, tj. mają znaczenie dla sprawy wyznaczając zakres ustaleń faktycznych koniecznych do jej załatwienia. Chodzi, więc o fakty mające obiektywne znaczenie dla załatwienia sprawy. W sprawie trafnie WSA uznał w zaskarżonym wyroku, że to nie odmienna ocena stanu faktycznego była powodem stwierdzenia nieważności decyzji lecz fakt, że Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w Szczecinie nie uwzględnił wskazanych w raporcie z kontroli - nr [...] - nieprawidłowości, jakie zostały stwierdzone w zakresie braku minimalnej obsady drzew i które – na podstawie przepisów prawa materialnego tj. rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz.U. z 2009 r., nr 33, poz. 262, z późn. zm.), w związku z załącznikiem Nr 9 do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju wsi z dnia 1 lutego 2007 r. w sprawie szczegółowych wymagań dotyczących wytwarzania i jakości materiału siewnego (...), sekcja B (...); § 2 ust. 1 pkt 3) rozporządzenia rolnośrodowiskowego, w związku z załącznikiem Nr 3 do rozporządzenia, część 11 ust. 1 pkt 2) lit. b) – skutkują 100% zmniejszeniem płatności w stosunku do działek rolnych, na których stwierdzono uchybienie. W sprawie bowiem ustalono, że w wyniku kontroli na miejscu na działce rolnej L, deklarowanej przez Spółkę w wariancie 2.10 - Uprawy sadownicze i jagodowe (w okresie przestawiania) stwierdzono obsadę drzew jabłoni domowej w ilości 369 drzew na powierzchni stwierdzonej 11,01 ha. Ilość drzew jabłoni, jaka powinna znajdować się na działce o powierzchni stwierdzonej [...] szt. ([...] . W związku z tym na ww. działce nie został spełniony wymóg utrzymywania minimalnej osady drzew. Powyższe znalazło swoje odzwierciedlenie w protokole kontroli, w odniesieniu do tej działki, gdzie wskazano kod nieprawidłowości E2. Oznacza on, że "materiał szkółkarski nie spełnia określonych wymagań". Przy tym wskazano kod nieprawidłowości E7 oznaczający "nieutrzymywanie minimalnej obsady drzew i krzewów" oraz całkowitą obsadę drzew jabłoni spełniających wymogi na danej działce w wysokości [...] sztuk. W tym stanie rzeczy, jak już wskazano wyżej, podstawą wydania zaskarżonej decyzji nie była odmienna ocena zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, lecz fakt, że zostały naruszone w sposób oczywisty przepisy prawa materialnego stanowiące podstawę do przyznania płatności. Zaś decyzja taka została wydana z rażącym naruszeniem prawa. Chodzi tu o naruszenie § 9 ust. 2 pkt 3) lit. a) rozporządzenia rolnośrodowiskowego, w związku z załącznikiem Nr 9 do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju wsi z dnia 1 lutego 2007 r. w sprawie szczegółowych wymagań dotyczących wytwarzania i jakości materiału siewnego (...), sekcja B (...); § 2 ust. 1 pkt 3) rozporządzenia rolnośrodowiskowego, w związku z załącznikiem Nr 3 do rozporządzenia, część 11 ust. 1 pkt 2) lit. b). Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że rażące naruszenie prawa w rozpoznawanej sprawie odnosi się do przepisów prawa materialnego, które miały w sprawie bezpośrednie zastosowanie, stanowiąc oczywiste następstwo ustalonego stanu faktycznego. Podstawą stwierdzenia nieważności decyzji może być rażące naruszenie każdego przepisu prawa, w tym również procesowego, jednakże wada wskazująca na nieważność decyzji musi tkwić w samej decyzji, a to znaczy, iż z reguły jest następstwem rażącego naruszenia prawa materialnego. Taka sytuacja wystąpiła w rozpoznawanej sprawie. W rezultacie zarzut naruszenia przepisów postępowania okazał się chybiony. Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego tj. art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. w zw. z § 9 ust. 2 pkt 3 lit. a) rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 26 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. Należy w tym miejscu wskazać, że organ prawidłowo stwierdził, iż decyzja Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w Szczecinie z 16 kwietnia 2013 r. została wydana z rażącym naruszeniem prawa (art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.). A to z tego względu, że przyznano płatność za realizację wariantu 2.10 Do działki rolnej L o powierzchni 10,00 ha, pomimo iż na jej obszarze nie była utrzymywana minimalna obsada drzew o kwalifikowanych parametrach,. Tymczasem przyznanie płatności w ramach wariantów 9, 10, 11 i 12 pakietu 2 Rolnictwo ekologiczne uwarunkowane jest spełnieniem wymogów określonych w Załączniku Nr 3 do rozporządzeniu rolnośrodowiskowego. Zgodnie z tym załącznikiem wymogi dla wariantu 2.10 - Uprawy sadownicze i jagodowe (w okresie przestawiania) to: wykonywanie na plantacji zabiegów uprawowych i pielęgnacyjnych oraz przeznaczenie uzyskanego plonu na pasze, do bezpośredniego spożycia przez ludzi lub do przetwórstwa, utrzymywanie minimalnej obsady drzew i krzewów, (tj. w przypadku sadzonek drzew jabłoni domowej - 125 szt./ha), a w przypadku równoczesnej realizacji na tych samych użytkach rolnych wariantu czwartego (Sady tradycyjne) pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 6, tj. - Zachowanie zagrożonych zasobów genetycznych roślin w rolnictwie - utrzymywanie obsady drzew, której poziom mieści się w ramach poziomu obsady drzew obliczonej na podstawie rozstawy drzew, jaką należy stosować w ramach tego wariantu, zgodnie z częścią V - Zachowanie zagrożonych zasobów genetycznych roślin w rolnictwie ust. 4 pkt 1. W sprawie w wyniku kontroli na miejscu na działce rolnej L, deklarowanej przez Spółkę w wariancie 2.10 - Uprawy sadownicze i jagodowe stwierdzono obsadę drzew jabłoni domowej w ilości 369 drzew na powierzchni stwierdzonej 11,01 ha. Ilość drzew jabłoni, jaka powinna znajdować się na działce o powierzchni stwierdzonej 11.01 ha to 1376 szt. (11,01 ha x 125 szt. = 1376 szt. W związku z tym na ww. działce nie został spełniony wymóg utrzymywania minimalnej osady drzew. Wskazanymi wyżej ustaleniami organu NSA jest związany podczas oceny legalności zaskarżonego wyroku dokonywanej poprzez pryzmat zarzutu rażącego naruszenia prawa materialnego. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w Szczecinie przyznał Spółce [...] płatność rolnośrodowiskową na rok 2012 do działki rolnej L. uwzględniając całą powierzchnię deklarowaną we wniosku o przyznanie płatności. Tymczasem, czego nie dostrzega skarżąca, iż w protokole kontroli, w odniesieniu do działki rolnej L wskazano kod nieprawidłowości E2 oznaczający, że "materiał szkółkarski nie spełnia określonych wymagań" oraz kod nieprawidłowości E7 oznaczający "nieutrzymywanie minimalnej obsady drzew i krzewów" oraz całkowitą obsadę drzew jabłoni spełniających wymogi na danej działce w wysokości [...] sztuk. Takie zaś nieprawidłowości skutkują zgodnie z ww. przepisami prawa 100% zmniejszeniem płatności w stosunku do działki rolnej, na której o stwierdzono uchybienie. W rezultacie decyzja przyznająca płatność na rok 2012 w pomniejszonej wysokości wydana została z rażącym naruszeniem prawa, co trafnie ustaliły organy w niniejszej sprawie. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny uznał zarzuty skargi za nieusprawiedliwione i oddalił skargę kasacyjną na podstawie art. 184 p.p.s.a. O kosztach postępowania kasacyjnego postanowieniu na podstawie art. 204 pkt 1 p.p.s.a. w związku z § 14 ust 1 pkt 1 lit. c) w zw. z § 14 ust 1 pkt 2 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r., w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 r., poz. 1804 ze zm.).