II SA/Bd 143/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Klotz Sędziowie sędzia WSA Grzegorz Saniewski sędzia WSA Jarosław Wichrowski (spr.) Protokolant sekretarz sądowy Kamila Wesołowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lipca 2017 r. sprawy ze skargi [...] na postanowienie [..] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru B.w B. z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia oddala skargę. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2016 r., znak [...], na podstawie art. 134 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm., dalej powoływana jako K.p.a.) [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B., po rozpatrzeniu zażalenia wniesionego przez M. K. reprezentowaną przez profesjonalnego pełnomocnika, postanowił stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. W uzasadnieniu organ wskazał, że postanowieniem z dnia [...] września 2016 r., znak: [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w T. nałożył na M. K. jednorazową grzywnę w celu przymuszenia do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym z dnia [...] września 2016 r., nr [...] oraz wezwał do uiszczenia nałożonej grzywny w terminie 7 dni od dnia otrzymania postanowienia. Ponadto, ustalił opłatę za wydanie postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia, wezwał do wykonania obowiązku rozbiórki określonego w tytule wykonawczym w określonym terminie i poinformował, że w razie niewykonania obowiązku w terminie będzie orzeczone wykonanie zastępcze. W piśmie z dnia [...] października 2016 r. M. K., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika (pełnomocnictwo z dnia [...] października 2016 r.), złożyła zażalenie na powyższe postanowienie z dnia [...] września 2016 r. wnosząc o jego uchylenie w całości i wstrzymanie wykonania rozbiórki. W zaskarżonym, powołanym na wstępie postanowieniu z [...] listopada 2016 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. wyjaśnił, że termin do wniesienia zażalenia, stosownie do art. 141 § 2 K.p.a., wynosi siedem dni od dnia doręczenia stronie postanowienia. Z druku zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki poleconej wynika, że odbiór postanowienia organu pierwszej instancji M. K. potwierdziła własnoręcznym podpisem w dniu [...] października 2016 r., a co za tym idzie 7-dniowy termin do wniesienia zażalenia upłynął z dniem [...] października 2016 r. Zażalenie strony zostało sporządzone [...] października 2016 r. i przesłane w tym samym dniu listem poleconym za pośrednictwem Poczty Polskiej, a więc dzień po upływie przepisanego terminu. Skarżąca nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do dokonania ww. czynności procesowej, stąd też mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz prawny [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. stosownie do dyspozycji art. 134 w zw. z art. 144 K.p.a. orzekł jak w sentencji. Skargę od powyższego postanowienia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy złożyła M. K., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wnosząc o jego uchylenie w całości oraz uchylenie postanowienia organu I instancji. W uzasadnieniu wskazano, że od chwili ustanowienia pełnomocnika wszystkie pisma powinny być doręczane temu pełnomocnikowi, a nie stronie. Wskazano, że z akt postępowania wynika, iż pełnomocnikiem skarżącej jest adw. A. G. Ponadto, skarżąca udzielonego pełnomocnictwa nie cofnęła, w konsekwencji organ powinien korespondencję doręczyć pełnomocnikowi. Postanowienie z dnia [...] września 2016 r. zostało zaś doręczone w dniu [...] października 2016 r. jedynie stronie. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 141 § 2 K.p.a., zażalenia wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie - od dnia jego ogłoszenia stronie. Zgodnie z art. 134 K.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Postanowienie PINB z dnia [...] września 2016 r. o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia zostało doręczone skarżącej w dniu [...] października 2016 r. Wynika to z dokumentów sprawy (zwrotne potwierdzenie odbioru). Potwierdziła to własnoręcznym podpisem skarżąca. Postanowienie zawierało prawidłowe pouczenie o prawie do wniesienia zażalenia oraz ustawowym terminie do jego złożenia. Siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia upłynął zatem z dniem [...] października 2016 r., więc zażalenie wysłane w dniu [...] października 2016 r. (k. 18a akt adm.) zostało wniesione z uchybieniem terminu. W zażaleniu profesjonalny pełnomocnik nie odniósł się do kwestii jego spóźnionego wniesienia, nie zawarł też prośby o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. W związku z tym jedynym rozstrzygnięciem, jakie mógł wydać w tej sytuacji organ II instancji, było wydanie postanowienia o uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia, co też organ zasadnie uczynił. Odnosząc się natomiast do zarzutów podniesionych w skardze, a dotyczących niedoręczenia pełnomocnikowi skarżącej korespondencji, w tym postanowienia z dnia [...] września 2016 r., wskazać należy, że pełnomocnik został umocowany przez skarżącą w dniu [...] października 2016 r. już po dokonaniu doręczenia skarżącej w dniu [...] października 2016 r. ww. postanowienia. W aktach sprawy brak jest jakiegokolwiek dowodu potwierdzającego, że pełnomocnik został ustanowiony w tej sprawie wcześniej, w szczególności nie dołączył on do skargi takiego pełnomocnictwa, z którego wynikałoby, że był już wcześniej umocowany do reprezentowania skarżącej. Tym samym nie doszło do naruszenia art. 40 § 2 zd. 1 K.p.a., zgodnie z którym jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Tym samym nie doszło również do naruszenia art. 6-11 K.p.a. w sposób opisany w skardze. Za niezrozumiały należy uznać zarzut naruszenia art. 11 K.p.a. w zakresie orzekania przez organ na podstawie przepisu, który nie został promulgowany, w skardze nie wyjaśniono, jaki przepis miano na myśli. Natomiast, wbrew twierdzeniom skarżącej, organ w należyty sposób wyjaśnił przyczyny swego rozstrzygnięcia, a uzasadnienie postanowienia spełnia wszystkie wymogi w art. 124 i art. 107 § 3 w zw. z art. 126 K.p.a. Mając na uwadze powyższe należało, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzec jak w sentencji wyroku.