I GZ 178/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Barbara Mleczko-Jabłońska po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia D. S. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 14 lutego 2018 r., sygn. akt I SA/Rz 110/17 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi D.S. na decyzje Dyrektora Izby Celnej w Przemyślu z dnia [...] grudnia 2016 r., o numerach: [...], [...], [...], [...], [...] w przedmiocie odpowiedzialności solidarnej za zaległości podatkowe w podatku akcyzowym postanawia: odrzucić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 24 października 2017 r., sygn. akt I SA/Rz 110/17, oddalił skargę D.S. na decyzje Dyrektora Izby Celnej w Przemyślu z dnia [...] grudnia 2016 r. o numerach: [...], [...], [...], [...], [...], w przedmiocie odpowiedzialności solidarnej za zaległości podatkowe w podatku akcyzowym. W związku z wniesioną przez D. S. skargą kasacyjną od powyższego wyroku, Przewodniczący Wydziału I WSA w Rzeszowie zarządzeniem z dnia 24 stycznia 2018 r., wydanym na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 250 zł, stosownie do § 3 w zw. z § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawi wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Następnie, zarządzeniem z dnia 14 lutego 2018 r. Przewodniczący Wydziału I WSA w Rzeszowie – na podstawie art. 165 oraz art. 220 § 1 i 3 w zw. z art. 11 § 2 p.p.s.a. – uchylił ww. zarządzenie. W uzasadnieniu wyjaśniono, że zaskarżony wyrok został wydany w pięciu połączonych sprawach, w których wpisy od skarg były stałe i wynosiły po 500 zł w każdej. W związku z tym, należny wpis od skargi kasacyjnej powinien wynieść pięciokrotność połowy należnego wpisu od skargi, tj. 1250 zł, a nie jak podano w uchylonym zarządzeniu – 250 zł. Jednocześnie wskazano, że w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, który został przekazany referendarzowi sądowemu. Uzupełnienie braku fiskalnego skargi kasacyjnej nastąpi zatem z uwagi na treść art. 199 i art. 239 § 1 pkt 4 p.p.s.a., dopiero po prawomocnym rozpoznaniu wniosku o prawo pomocy. Zażalenie na powyższe zarządzenie złożył D. S., zarzucając mu naruszenie art. 199 p.p.s.a. w zw. z art. 173 p.p.s.a. poprzez uznanie, że strona ma uiścić opłatę od skargi kasacyjnej jako pięciokrotność połowy należnego wpisu, w sytuacji kiedy strona skarżąca wnosiła tylko jedną skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu, albowiem zarządzenie uchylające zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie nie podlega zaskarżeniu. Zgodnie z art. 165 p.p.s.a. postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Na mocy art. 167 p.p.s.a przepis ten stosuje również odpowiednio do zarządzeń przewodniczącego. Stosownie zaś do art. 227 § 1 p.p.s.a., zażalenie przysługuje na zarządzenie przewodniczącego oraz postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy. Z relacji ww. przepisów wynika, iż środek zaskarżenia służy stronie jedynie wtedy, gdy wskutek zmiany zarządzenia przewodniczącego dalej ciąży na niej obowiązek uiszczenia stosownej opłaty. Nie jest natomiast możliwe kwestionowanie zarządzenia, z mocy którego uchylono zobowiązanie do ponoszenia kosztów sądowych, w sytuacji gdy jednocześnie nie nałożono na stronę (w związku z wniesionym, a jeszcze nierozpoznanym przez Sąd, wnioskiem o przyznanie jej prawa pomocy) obowiązku uiszczenia kosztów w nowo ustalonej wysokości. Zarządzenie to nie mieści się bowiem w przedmiocie kosztów sądowych, tj. kosztów związanych ze wszczęciem, prowadzeniem i zakończeniem postępowania sądowo-administracyjnego w danej sprawie. Tym samym nie jest dopuszczalne wniesienie zażalenia na przedmiotowe zarządzenie. Mając powyższe względy na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. postanowił o odrzuceniu zażalenia.