II SA/Ol 220/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Matczak (spr.) Sędzia WSA Piotr Chybicki Protokolant Specjalista Małgorzata Krajewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 kwietnia 2016 r. sprawy ze skargi spółki A na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie odmowy uwzględnienia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym oddala skargę. Decyzją z dnia [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej jako: PINB) nakazał inwestorowi Spółce A (dalej jako: Spółka) dokonać rozbiórki suszarni ze sterownią, wybudowanej w warunkach samowoli budowlanej na działkach nr [...] przy ul. [...] w R. Po przeprowadzeniu oględzin przez pracowników organu, w wyniku których potwierdzono, że powyższa decyzja nie została wykonana, PINB wystosował do Spółki upomnienie nr [...] z dnia [...] wzywające do wykonania wskazanych w decyzji robót budowlanych. Wobec niewykonania przez Spółkę egzekwowanego obowiązku, PINB wystawił w dniu [...] tytuł wykonawczy nr [...] wszczynając tym samym wobec Spółki A postępowanie egzekucyjne zmierzające do wykonania nakazanych czynności, a następnie postanowieniem z dnia [...] nałożył na Spółkę grzywnę w celu przymuszenia, jak również przystąpił do wdrożenia w sprawie trybu wykonania zastępczego, określonego w art. 127-135 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t.j. Dz.U. z 2014r., poz. 1619 ze zm.) dalej jako: u.p.e.a. Po rozpatrzeniu zarzutów wniesionych przez Spółkę A, PINB postanowieniem z dnia [...] odmówił ich uwzględnienia, na podstawie art. 34 § 1 i 2 u.p.e.a. Odnosząc się do zarzutów dotyczących niedopuszczalności egzekucji z uwagi na brak uprzedniego doręczenia Prezesowi Zarządu Spółki tytułu wykonawczego i upomnienia, organ wskazał, że adres ul. [...] w R. był jedynym znanym organowi adresem do korespondencji ze Spółką. Spółka w toczącym się w 2012r. postępowaniu dotyczącym rozbiórki nie kwestionowała prawidłowości adresu do doręczeń. W tej sytuacji PINB posługiwał się tym adresem również w toku postępowaniu egzekucyjnym, Spółka do dnia doręczenia postanowienia nakładającego na nią grzywnę w celu przymuszenia nie skorygowała tego adresu. Stwierdzono, że organ egzekucyjny nie miał żadnych podstaw, aby przypuszczać, iż dotychczasowy adres do korespondencji jest nieprawidłowy. Na to postanowienie Spółka złożyła zażalenie zarzucając naruszenie art. 33 § 1 pkt 6 i 7 u.p.e.a. domagając się jego uchylenia oraz wcześniejszego tytułu wykonawczego, a także przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu podniesiono, że skoro korespondencja była kierowana na adres ul. [...] w R., postępowanie egzekucyjne nie zostało wszczęte, gdyż nie doręczono na adres siedziby Spółki w W. upomnienia i tytułu wykonawczego. Po rozpatrzeniu zażalenia Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej jako: WINB) postanowieniem z dnia [...], nr [...] utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu organ wyjaśniono, że PINB doręczył skutecznie zarówno upomnienie, jak i tytuł wykonawczy na adres ul. [...] R., gdzie Spółka prowadzi działalność gospodarczą i gdzie znajduje się obiekt, którego rozbiórkę nakazał PINB. Adres ten był ostatnim adresem do korespondencji podanym przez Spółkę w toku postępowania w sprawie dokonania samowoli budowlanej. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że korespondencja została skutecznie doręczona i podpisana przez osobę posługującą się pieczątką Spółki. Nie można zatem uznać, że Spółka pozostawała w niewiedzy co do działań PINB i postepowania egzekucyjnego. Organ zauważył, że do momentu wystawienia postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia Spółka nie podjęła żadnych czynności, aby wyjaśnić kwestię adresu dla doręczeń. W tych okolicznościach należało uznać, że korespondencja została doręczona prawidłowo. Na to postanowienie Spółka A wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie domagając się jego uchylenia i postanowienia organu I instancji. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 26 § 5 pkt 1 u.p.e.a. poprzez prowadzenie postępowania egzekucyjnego i stosowanie środków egzekucyjnych w sytuacji, gdy postępowanie to nie zostało wszczęte. W uzasadnieniu wskazano, że zobowiązanym w niniejszej sprawie jest Spółka A z siedzibą w W. Spółka działa poprzez swoje organy, a zatem upomnienie i tytuł wykonawczy powinny być doręczone Prezesowi Zarządu Spółki, a nie pracownikowi zatrudnionemu w zakładzie Spółki w R. Skoro upomnienie oraz tytuł wykonawczy nie zostały doręczone zobowiązanemu, to egzekucja administracyjna nie została w ogóle wszczęta i w tej sytuacji nie powinny być stosowane środki egzekucyjne przewidziane w przepisach u.p.e.a. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Na rozprawie w dniu 21 kwietnia 2016r. pełnomocnik Spółki ponownie podniósł, że nie doszło do wszczęcia postępowania egzekucyjnego, gdyż korespondencja nie została doręczona na adres Spółki wskazany w KRS. Z kolei pełnomocnik organu wyjaśnił, że korespondencja była skutecznie doręczana Spółce, dopiero na etapie wysokiej grzywny w celu przymuszenia Spółka zaczęła kwestionować prawidłowość czynności egzekucyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 1647 ze zm.) sądy administracyjne są właściwe do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych, przy czym Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Zakres kontroli Sądu wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej: p.p.s.a., stanowiący, iż sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (§ 1). Sąd poddawszy kontroli skarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu I instancji stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie kwestią sporną jest, czy upomnienie wzywające do wykonania obowiązku wynikającego z decyzji PINB z dnia [...] nakazującej Spółce dokonać rozbiórki suszarni ze sterownią, wybudowanej na działkach nr [...] przy ul. [...] w R., oraz tytuł wykonawczy, zostały prawidłowo doręczone stronie skarżącej i tym samym, czy egzekucja administracyjna została wszczęta. Spółka podniosła, że upomnienie oraz tytuł wykonawczy nie zostały doręczone na adres Spółki wskazany w KRS, tylko na adres prowadzenia działalności tj. ul. [...] w R.. Okoliczność powyższa nie jest sporna pomiędzy stronami. Z wypisu KRS z dnia 1 marca 2016r. wynika, ze siedzibą Spółki jest W., zaś jej adres: ul. [...], W. Zgodnie z treścią art. 15 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, egzekucja administracyjna może być wszczęta, jeżeli wierzyciel, po upływie terminu do wykonania przez zobowiązanego obowiązku, przesłał mu pisemne upomnienie, zawierające wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego, chyba że przepisy szczególne inaczej stanowią. Postępowanie egzekucyjne może być wszczęte dopiero po upływie 7 dni od dnia doręczenia tego upomnienia. Należy zauważyć, że w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji rozróżnia się postępowanie egzekucyjne oraz egzekucję administracyjną. Egzekucja administracyjna odbywa się w ramach postępowania egzekucyjnego. Administracyjne postępowanie egzekucyjne obejmuje, oprócz stosowania środków egzekucyjnych, także inne czynności procesowe, podejmowane przez podmioty inne niż organ egzekucyjny, np. przez wierzyciela. Prowadzona w ramach tego postępowania egzekucja administracyjna oznacza stosowanie przez powołane do tego organy egzekucyjne konkretnych środków egzekucyjnych. W konsekwencji różne są momenty wszczęcia postępowania egzekucyjnego i egzekucji. Postępowanie egzekucyjne wszczynane jest więc wcześniej niż sama egzekucja. Wszczęcie postępowania egzekucyjnego następuje w dniu doręczenia organowi egzekucyjnemu przez wierzyciela wniosku o wszczęcie postępowania egzekucyjnego wraz z tytułem wykonawczym, a jeśli wierzyciel jest jednocześnie organem egzekucyjnym - w dniu wystawienia przezeń tytułu wykonawczego - art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2013r. poz. 267 ze zm.) dalej jako: k.p.a., w związku z art. 18 u.p.e.a. Natomiast wszczęcie egzekucji administracyjnej następuje z chwilą zaistnienia jednego z wymienionych w art. 26 § 5 u.p.e.a. zdarzeń, tj. doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego albo doręczenia dłużnikowi zajętej wierzytelności zawiadomienia o zajęciu wierzytelności lub innego prawa majątkowego, jeżeli to doręczenie nastąpiło przed doręczeniem zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego. Oba warunki wszczęcia egzekucji administracyjnej wymienione są na zasadzie alternatywy rozłącznej, zatem wystarczające jest spełnienie jednego z nich, by uznać, że doszło do owego wszczęcia. W niniejszej sprawie upomnienie z dnia [...] zostało doręczone Spółce w dniu 30 czerwca 2014r. (k. 3 akt administracyjnych). W tym postępowaniu egzekucyjnym wierzyciel jest jednocześnie organem egzekucyjnym, w tej sytuacji wszczęcie postępowania egzekucyjnego nastąpiło w dniu wystawienia tytułu wykonawczego, co miało miejsce w dniu [...], a zatem po upływie siedmiu dniu od dnia doręczenia upomnienia. Odpis tytułu wykonawczego został z kolei doręczony Spółce w dniu 14 lipca 2014r. (k. 4 akt administracyjnych), a zatem nastąpiło wszczęcie egzekucji administracyjnej. Sąd nie podzielił zarzutu Spółki dotyczącego niedoręczenia jej upomnienia wzywającego do wykonania obowiązku, a także niedoręczenia odpisu tytułu wykonawczego. Z akt sprawy wynika, że przesyłki zawierające wymienione powyżej dokumenty zostały doręczone na adres ul. [...] w R., czyli na adres, gdzie znajduje się suszarnia, wobec której wydano nakaz rozbiórki, ich odbiór potwierdzony został pieczątką firmową przez pracownika Spółki. Również postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia z dnia [...] zostało przesłane na powyższy adres i odebrane przez osobę, która posługiwała się pieczątką Spółki. Spółka wiedziała zatem, że postępowanie egzekucyjne zostało wobec niej wszczęte. Jednak do chwili otrzymania postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia Spółka nie podjęła żadnych czynności, aby wyjaśnić kwestię adresu do doręczeń. Dopiero na tym etapie zaczęła kwestionować prawidłowość dokonywanych przez organ doręczeń pism. W sprawie nie budzi zatem wątpliwości, okoliczność, że Spółka nie otrzymała zarówno upomnienie jak i tytułu wykonawczego, a jedynie konsekwentnie podnosi, ze dokumenty te nie zostały doręczone jej na adres siedziby Spółki lecz na adres prowadzonej przez nią działalności gospodarczej nie wywołując skutku prawnego. Z takim poglądem nie sposób się zgodzić zwłaszcza, że jak wynika z informacji z KRS Nr [...] w danych dotyczących Spółki został wskazany jej Oddział mieszczący się w R. przy ul. [...]. Zatem w niniejszej sprawie, jak podnosiły to organy egzekucyjne, wszelka korespondencja była doręczana Spółce na adres prowadzonej przez nią działalności gospodarczej, tak jak miało to miejsce w postepowaniu dotyczących samowoli budowlanej. W tym stanie faktycznym sprawy nie sposób zgodzić się ze skarżącą Spółką, że upomnienie oraz tytuł wykonawczy nie zostały jej skutecznie doręczone. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.