I SO/Bk 4/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jacek Pruszyński (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 12 lipca 2017 r. wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007, 2008 i 2009 r. p o s t a n a w i a: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2017 r. skarżąca B. K. złożyła za pośrednictwem organu wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] lipca 2016 r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za lata 2007, 2008 i 2009. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że ww. decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] lipca 2016 r. nie została przez nią odebrana, mimo dwukrotnego awizowania przesyłki w dniach [...] lipca i [...] sierpnia 2016 r. Zaznaczyła, że w okresie od dnia [...] lipca 2016 r. do [...] września 2016 r. przebywała poza terenem B. odbywając konieczną z uwagi na stan zdrowia rehabilitację leczniczą, początkowo w okresie od [...] lipca do [...] sierpnia 2016 r. w P. koło S., zaś w okresie od [...] sierpnia do [...] września 2016 r. w K. Po rehabilitacji przebywała na zwolnieniu lekarskim, przyjmowała leki i nie była w stanie interesować się prowadzoną sprawą administracyjną. Zaznaczyła, że była przekonana, że organ poinformuje ją o przedsięwziętych działaniach w drodze telefonicznej. Do wniosku, Skarżąca dołączyła informacje o przebytej rehabilitacji z P., orzeczenie o stopniu niepełnosprawności z [...] czerwca 2016 r., kserokopię zwolnienia lekarskiego od [...] lutego 2017 r. do [...] marca 2017 r., zaświadczenie z dnia [...] stycznia 2016 r. o leczeniu nerwic, kartę informacyjną leczenia szpitalnego w dniach [...] marca 2017 r. Skarżąca w dniu [...] czerwca 2017 r. wniosła za pośrednictwem organu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] lipca 2016 r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowych z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za lata 2007, 2008 i 2009. Skarga ta została przekazana do Sądu i zarejestrowana pod sygnaturą I SA/Bk 627/17. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje: Wniosek nie jest zasadny i jako spóźniony podlegał odrzuceniu. W myśl postanowień art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej powoływana jako p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Zgodnie z art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu należy wnieść w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyn uchybienia terminu do sądu uprawdopodobniając okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Jednocześnie w myśl art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Strona nie jest obowiązana w postępowaniu o przywrócenie terminu do udowodnienia braku swej winy wystarczy bowiem uprawdopodobnienie powyższej okoliczności. Niemniej jednak, w ocenie Sądu, Skarżąca nie uprawdopodobniła, że niedochowanie terminu było przez nią niezawinione oraz, że wniosek złożyła w ustawowym terminie – 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. W warunkach rozpoznawanej sprawy i okoliczności jej towarzyszących nie sposób uznać, że spełnione zostały wszystkie przesłanki warunkujące przywrócenie terminu, w szczególności Skarżąca nie wykazała, że nie ponosi ona winy w niezłożeniu w terminie skargi do sądu na decyzją z dnia [...] lipca 2017 r. Taką okolicznością uprawdopodobniającą brak winy nie może być stan zdrowia Skarżącej. Wskazać przede wszystkim należy, że z przedłożonej do wniosku dokumentacji medycznej wynika, że Skarżąca w okresie od dnia [...] lipca 2016 r. do [...] września 2016 r. przebywała poza miejscem zamieszkania w B. Tym samym oczywistym jest, że nie mogła odebrać decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lipca 2016 r., podwójnie awizowanej w dniach [...] lipca i [...] sierpnia 2016 r. Jednakże z przedłożonego wniosku nie wynika, aby po powrocie do B., stan zdrowia Skarżącej uniemożliwiał podjęcie działań zmierzających do ustalania, na jakim etapie znajduje się sprawa prowadzona przez organy podatkowe, tym bardziej, że Skarżąca w dniu [...] lipca 2017 r. odebrała postanowienie organu o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym i w tym samym dniu zapoznała się z nim w siedzibie organu podatkowego. Przyjąć zatem należało, że jeszcze przed wyjazdem Skarżącej na zaplanowaną rehabilitację leczniczą posiadała ona wiedzę, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy w ocenie organu jest kompletny i niedługim czasie zostanie wydana decyzja kończąca to postępowanie. Podkreślić należy, że przedłożonej do wniosku dokumentacji medycznej wynika, że Skarżąca przebywała na zwolnieniu lekarskim w lutym i marcu 2017 r., a nie bezpośrednio po powrocie z rehabilitacji w miesiącach od września 2016 r. do stycznia 2017 r. W świetle powyższego przyjąć zatem należało, że Skarżąca nie dochowała 7 dniowego terminu na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, bowiem już we wrześniu 2016 r., oczekując od niej szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swojej sprawy, powinna była się zainteresować na jakim etapie znajduje się sprawa prowadzona przez organ podatkowy. Tymczasem Skarżąca dopiero w dniu [...] kwietnia 2017 r., wystąpiła do organu z wnioskiem o udostępnienie wydanej decyzji z dnia [...] lipca 2016 r. i w dniu następnym złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Przyjąć zatem należało, że złożony przez Skarżącą wniosek był spóźniony. Nie ulega wątpliwości, iż od strony postępowania należy oczekiwać i wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw. W tym też kontekście należy oceniać przesłankę braku winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, przywrócenie terminu nie jest bowiem dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Powszechnie przyjmuje się, iż przy ocenie braku winy, jako przesłance przywrócenia terminu procesowego, uchybionego przez stronę dotkniętą nawet ciężkim schorzeniem (inwalidztwo) nie można rezygnować z wymagania należytej staranności człowieka przejawiającego dbałość o swe własne życiowo ważne sprawy (vide: postanowienie Sądu Najwyższego, sygn. akt. II UKN 667/98, opubl. OSNP-wkł. 1999/8/6; wyrok NSA O/Z w Katowicach z dnia 28 grudnia 2000 roku, sygn. akt I SA/Ka 1781/99, opubl. w bazie orzecznictwa LEX nr 47160). Nawet lekkie niedbalstwo wyklucza zatem możliwość przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej. Podkreślić należy, że z dołączonej dokumentacji medycznej wynika, że Skarżąca cierpi na liczne schorzenia takie jak: bóle kręgosłupa, cukrzycę, nadciśnienie, zaburzenia depresyjne, nowotwór tarczycy, jednakże wszystkie te choroby nie mogą być uznane za nagłe czy nieprzewidziane, bowiem Skarżąca doskonale zdawała sobie sprawę ze swego stanu zdrowia. Jak wynika z protokołu zapoznania się z aktami sprawy z dnia [...] lipca 2016 r., Skarżąca oświadczyła, że od 5 lat przebywa na zwolnieniach lekarskich. Tym samym, wymagając od Skarżącej aby należycie dbała o swoje interesy, powinna była przewidzieć, że w okresie jej blisko dwumiesięcznej nieobecności w miejscu zamieszkania, może zostać wydana i doręczona decyzja kończąca postępowanie podatkowe w przedmiocie udzielenia ulgi. Doświadczenie życiowe wskazuje, że Skarżąca w dniu [...] lipca 2017 r. zapoznając się ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, posiadała wiedzę, że za dwa tygodnie wyjedzie na dłuższy okres czasu na rehabilitację leczniczą, o czym nie poinformowała pracowników organu podatkowego. Przyjąć zatem należało, że Skarżąca mimo długoletniej i dotkliwej choroby nie dołożyła wymaganej, w tego typu sytuacjach, miary staranności, dlatego też nie można przyjąć, aby zachodziły przesłanki do przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Mając na uwadze powyższe, w oparciu o art. 86 i 87 § 1 i art. 88 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.