II SA/Kr 496/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Nawara – Dubiel Sędziowie: WSA Krystyna Daniel (spr.) WSA Tadeusz Kiełkowski Protokolant: Maksymilian Krzanowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lipca 2017 r. sprawy ze skargi Gminy P. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. z dnia 17 lutego 2017 r., znak: [...] w przedmiocie nakazu przywrócenia poprzedniej funkcji urządzenia wodnego skargę oddala. Starosta [...] decyzją z 16 grudnia 2016 r., na podstawie art. 64b, art. 140 ust. 1 w związku z art. 64b ustawy z 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (tekst jednolity Dz. U. z 2015 r. poz. 469 z późniejszymi zmianami), nakazał Gminie P. przywrócenie poprzedniej funkcji urządzenia wodnego - rowu odwadniającego usytuowanego w [...] na działkach nr [...] i [...] poprzez jego udrożnienie. Zakres niezbędnych prac w celu przywrócenia funkcji rowu to: usunięcie wszelkich przeszkód utrudniających swobodny przepływ wody w korycie rowu, w szczególności: odpadów, samosiejek drzew i krzewów, zalegających liści, namułu z dna i brzegów. Termin wykonania określono do 30 czerwca 2017 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że przedmiotowe postępowanie prowadzone jest na wniosek S. S., która przy piśmie z 18 lipca 2014 r. uniosła żądania o pokrycie strat oraz ustalenie odszkodowania za poniesione szkody w wyniku zalewania plonów i degradacji działki oraz wszczęcie postępowania i zobowiązanie Gminy P. do wykonania w trybie natychmiastowym prac w terenie: otwarcia, udrożnienia rowu, zachowania jego drożności na całej długości zgodnie z zaleceniami zawartymi w Operacie wodnoprawnym na odprowadzenie wód opadowych z rowu przy przedszkolu nr [...] w [...] do M. opracowanym w październiku 2010 r. Starosta [...], działając na podstawie art. 65§ 1 kpa przy piśmie z 15 października 2014 r., przekazał Marszałkowi Województwa [...] kopie pism S. S. i J. S. z 29 października 2012 r. oraz pismo S. S. z 18 lipca 2014 r., w sprawie ustalenia wysokości odszkodowania za poniesione szkody w wyniku degradacji działek nr [...] i [...] w [...] przy ul. [...] związanej z korzystaniem z wód przez przedszkole nr [...] w [...] (w sposób niezgodny z uzyskanym przez Gminę P. pozwoleniem wodnoprawnym i w okresie przed uzyskanym pozwoleniem). Marszałek Województwa [...] decyzją Nr [...] z 17 czerwca 2015 r. odmówił ustalenia wysokości odszkodowania za szkody poniesione w wyniku degradacji działek nr [...] i nr [...]. Na podstawie oględzin przeprowadzonych w dniu [...] sierpnia 2016 r. organ ustalił, że rów wzdłuż działek S. S. jest odmulony, częściowo odchwaszczony. Rów powyżej posesji P. S. (działka nr [...]) jest zaniedbany, zachwaszczony, w formie zanikowej, bez uformowanych skarp. Wylot W 1 odprowadzający wody opadowe z dachu przedszkola został przebudowany - rura znajduje się w ściance betonowej, w rejonie wylotu na długości 1,5 m lewą skarpę i dno rowu umocniono płytami chodnikowymi. Przepust pod ul. [...] został przebudowany (2015 r.) podczas budowy przez Gminę P. kanalizacji sanitarnej. W przepuście ( rura Ř 700 mm) znajduje się namuł. Rów poniżej przepustu na długości posesji P. R. (działka nr [...] -posesja nr [...]) jest odmulony. W lipcu częściowo ukształtowano skarpy, parametry rowu: szerokość w dnie 30 cm, głębokość rowu ok. 40 cm. Rów poniżej posesji P. R. jest zagrodzony. W dnie rowu znajduje się rura długości l m, zamulona do połowy wysokości. Koryto rowu położone na posesji P. P. jest zaniedbane, zarośnięte, niedostępne. Rów pod drogą wewnętrzną na posesji P. P. jest zarurowany. W trakcie oględzin przedstawiciel Gminy P. oświadczył, że wznowienie granic działki nr [...] nastąpi do końca października 2016 r., co zostało zapisane w protokole. S. S. nie podpisała protokołu, natomiast przedstawiła pismo z 24 sierpnia 2016 r. zawierające jej stanowisko w przedmiotowej sprawie. Organ wyjaśnił, że przesłanką wydania decyzji w trybie art. 64b ustawy Prawo wodne jest nienależyte utrzymywanie urządzenia wodnego, powodujące zmianę jego funkcji lub szkodliwe oddziaływanie na grunty. Odwołując się do orzecznictwa sądów administracyjnych wskazał, że decyzja podejmowana na podstawie art. 64b ustawy Prawo wodne jest rozstrzygnięciem fakultatywnym, a więc pomimo zaistnienia przesłanek określonych w tym przepisie do organu należy decyzja o jej podjęciu lub niepodjęciu. Organem tym jest organ właściwy do wydania pozwolenia wodnoprawnego dla urządzenia wodnego. W decyzji organ nakazuje przywrócenie poprzedniej funkcji urządzenia wodnego lub likwidację szkód. Ponieważ została przedstawiona alternatywa, to do organu należy wybór rodzaju nakazu. Mając powyższe na względzie organ I Instancji nie zobowiązał Gminy P. do naprawienia szkód, w związku z nienależytym utrzymywaniem urządzenia wodnego. Przeprowadzone w dniu [...] sierpnia 2016 r. oględziny wykazały, że urządzenie wodne jest nienależycie utrzymywane na odcinku powyżej posesji P. S. oraz poniżej posesji P. R. . Wieloletnie zaniedbania w utrzymywaniu rowu przez Gminę P. , przedłużająca się procedura komunalizacji działek [...] oraz [...] w [...], doprowadziły do niedrożności rowu. Ponadto organ podał, że w protokole oględzin w dniu [...] listopada 2015 r. wskazano, że po ustaleniu granic Gmina P. przystąpi do odtworzenia rowu ( przewidywany termin ustalenia granic to 31 grudnia 2015 r.) W protokole oględzin z dniu [...] sierpnia 2016 r. wskazano, że wznowienie granic działki nr [...] nastąpi do końca października 2016 r. Organ ustalił, że w dniu 16 listopada 2015 r. zgłoszono pracę geodezyjną w sprawie wznowienia znaków granicznych [...] dz. [...] ( [...]), operat techniczny nie został jeszcze złożony, termin złożenia operatu - 30 grudnia 2016 r., a w dniu 1 sierpnia 2016 r. zgłoszono pracę geodezyjną w sprawie wznowienia znaków granicznych - [...] dz. nr [...] ([...]), planowany termin złożenia operatu technicznego - 23 listopada 2017 r. Powyższe fakty wskazują, w ocenie organu, na opieszałość Gminy P. w sprawie uregulowania kwestii formalnych związanych z przywróceniem poprzedniej funkcji urządzenia wodnego. W sentencji decyzji wymieniono zakres prac niezbędnych do przywrócenia poprzedniej funkcji rowu. Koryto rowu wymaga przebudowy, a na niektórych odcinkach odbudowy, jak to przedstawiono w "Operacie wodnoprawnym na odprowadzenie wód opadowych z rowu przy przedszkolu nr [...] w [...] do M. " opracowanym w październiku 2010 r. przez mgr inż. E. K.. Prace związane z przebudową, czy odbudową rowu wiążą się z uzyskaniem przez Gminę P. pozwolenia wodnoprawnego udzielonego w trybie art. 122 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo wodne. Gmina P. wniosła odwołanie od ww. decyzji. Zaskarżonej decyzji zarzuciła: - naruszenie art. 77 ustawy Prawo wodne poprzez bezzasadne przyjęcie, iż gmina powinna wykonać udrożnienie przedmiotowego rowu, który znajduje się na działkach będących własnością osób trzecich, - naruszenie art. 77 § 1 i art. 80 kpa, zgodnie z którymi organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Wniosła o uchylenie skarżonej decyzji i umorzenie postępowania, ewentualnie o uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi l instancji. W uzasadnieniu argumentowała, że nałożenie obowiązku nastąpiło w czasie, gdzie - jak sam organ l instancji wskazuje w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji - dniem złożenia "geodezyjnego operatu technicznego" ma być 23 listopada 2017 r. Tym samym Starosta [...] wydał decyzje przedwcześnie, bo nie był w stanie ustalić, czy jest ona skierowana do właściciela gruntów na których znajduje się ww. rów. Trwające prace geodezyjne wykazały, iż rów ten przebiega także przez działki niebędące własnością Gminy P. . Co więcej w obszarze przedmiotowego rowu został wybudowany dom jednorodzinny, co czyni zaskarżoną decyzję niemożliwą do wykonania. W odniesieniu do rowów i innych urządzeń melioracji wodnych szczegółowych wymienionych w art. 73 prawa wodnego, dotyczących gruntów prywatnych, nie ma możliwości poniesienia wydatków z budżetu gminy. Zarówno wykonanie jak i utrzymanie tych urządzeń należy bowiem do właściciela gruntu. Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] w decyzji z 23 marca 2017 r., znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.) w związku z art. 64b ustawy Prawo wodne, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ II instancji odwołał się do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 27 stycznia 2015 r., II SA/G1 1158/14, w którym podano, że pomimo, że przepis on. 64 ust. 1 ustawy Prawo wodne nie precyzuje, kto jest adresatem obowiązku utrzymywania urządzeń wodnych, wskazując wprost, że chodzi o ich eksploatację, konserwację oraz remonty w celu zachowania ich funkcji, to nie powinno ulegać wątpliwości, że chodzi o władającego urządzeniem wodnym. W sytuacji, gdy takie urządzenie jest utrzymywane w nienależytym stanie, a w szczególności negatywnie oddziałuje na sąsiednie grunty, właściwy organ (starosta) może w drodze decyzji nałożyć obowiązek przywrócenia poprzedniej funkcji urządzenia wodnego lub likwidację szkód, określając warunki i termin wykonania tych czynności (art. 64b ustawy). Organ I Instancji właściwie uznał, iż doszło do nienależytego utrzymywania urządzenia wodnego - co wynika z protokołu oględzin w terenie i wobec tego zasadnie nałożył na Gminę P. obowiązek przywrócenia funkcji urządzenia. Odnosząc się do zarzutów odwołania, organ II instancji podniósł, że art. 77 ustawy Prawo wodne nie mają zastosowania w niniejszej sprawie. Przepisy te dotyczą urządzeń melioracji wodnych szczegółowych i mają charakter szczególny w stosunku do art. 64b ustawy Prawo wodne. Przedmiotowy rów jest rowem odwadniającym, a nie melioracyjnym i podstawą procedowania jest właśnie art. 64b w/w ustawy. Decyzja Wojewody [...] z dnia 2 września 2015 r. stwierdziła nabycie przez Gminę P. z mocy prawa z dniem 27 maja 1990 r. prawa własności działek nr [...] i [...]. Zatem decyzja ta ma charakter deklaratywny i potwierdza tytuł prawny Gminy od ponad 25 lat. Co więcej, w operacie wodnoprawnym na odprowadzanie wód opadowych z rowu przy przedszkolu nr [...] w [...] do M. z października 2010 roku wskazano, iż zakładem ubiegającym się o pozwolenie wodnoprawne jest Gmina P. - właściciel działek nr [...] i [...]. Również operat wodnoprawny na odprowadzanie wód deszczowych do rowu z 2007 roku stwierdził, iż rów będący odbiornikiem wód deszczowych jest w administracji Gminy P. . Z uwagi na powyższe, nie ulega wątpliwości, iż Gmina P. jako władająca rowem jest odpowiedzialna za jego utrzymanie i przywrócenie funkcji. Argumenty, iż nie przeprowadzono pomiaru geodezyjnego są niezasadne i zmierzają jedynie do przewlekłości postępowania oraz do uchylenia się od ustawowego obowiązku. Przewidywany termin czynności geodezyjnych był zmieniany i nie może być przyczyną nieutrzymywania urządzenia. Uzależnienie działań od czynności geodezyjnych spowodowałoby, że rów przez następny okres, np. kilkuletni nie będzie utrzymywany. Wypacza to istotę art. 64 i art. 64b ustawy Prawo wodne. Celem tych przepisów jest niezwłoczne przywrócenie funkcji urządzenia, gdyż w przeciwnym wypadku dochodziłoby do wyrządzania szkody na gruntach sąsiednich. Niezależnie od tego, nie wykazano, aby jakiś właściciel gruntu sąsiedniego był przeciwny pracom na rowie w celu przywrócenia jego funkcji, zwłaszcza, że te prace są w interesie wszystkich okolicznych mieszkańców. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła Gmina P. zarzucając naruszenie: - art. 7 w zw. Z art. 80 kpa poprzez niedostateczną ocenę zgromadzonego materiału dowodowego poprzez uznanie, że zobowiązanie gminy do udrożenienia rowu w obszarze działek o nr [...] i [...] sprawi przywrócenie poprzedniej funkcji urządzenia wodnego i jest realne do wykonania w zakreślonym terminie, - art. 64b ustawy - Prawo wodne oraz art. 9 ust. 1 pkt 19 ustawy - Prawo wodne poprzez błędną kwalifikację, że przedmiotowy rów jest wyłącznie rowem odwodniającym, - art. 64b ustawy Prawo wodne przez niewłaściwe jego zastosowanie i konsekwencji ustalenie obowiązku skarżącej należytego utrzymywania przedmiotowego rowu, - art. 77 ustawy Prawo wodne przez jego niezastosowanie i w konsekwencji ustalenie obowiązku skarżącej należytego utrzymywania przedmiotowego rowu, co w rezultacie doprowadziło do wydania nieprawidłowego rozstrzygnięcia w danej sprawie. Gmina wniosła o uchylenie decyzji i zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu argumentowała, że bezzasadnie wykluczono możliwość spełniania przez rów zadań melioracyjnych i wyłączono zastosowanie art. 77 ustawy Prawo wodne. Organ pominął również fakt, że rów jest urządzeniem liniowym i aby nastąpiło przywrócenie jego funkcji konieczne jest podjęcie skoordynowanych działań związanych z utrzymaniem jego drożności na całej długości. Zaskarżona decyzja w zasadzie nakłada na gminę obowiązek usunięcia budynku, który znajduje się na ww. rowie, co czyni decyzję sprzeczną z prawem i niewykonalną. Wreszcie strona skarżąca ponownie przywołała fakt, że geodezyjny operat techniczny ma zostać wykonany do 23 listopada 2017 r. Uzupełnienie skargi zostało zawarte w piśmie wniesionym przez pełnomocnika Gminy P. . Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie: - art. 138 § 1 pkt 1 kpa w zw. z art. 127 § 3 kpa in fine i art. 75 § 1 kpa oraz art. 77 § 1 kpa poprzez utrzymanie w mocy decyzji Starosty [...] pomimo jej wydania w wyniku postępowania prowadzonego z naruszeniem w/w norm prawnych, a mianowicie poprzez oparcie ustaleń faktycznych na niedostatecznych podstawach dowodowych, co skutkowało dowolnym przyjęciem, że: przedmiotowy rów stanowi urządzenie wodne, o którym mowa w art. 9 ust. 1 pkt. 19 ustawy prawo wodne, przedmiotowy rów jest niedrożny, nastąpiła zmiana funkcji przedmiotowego rowu, względnie szkodliwie oddziałuje on na grunty, - art. 107 § 1 i 3 kpa poprzez jego błędne zastosowanie objawiające się sporządzeniem wadliwego uzasadnienia decyzji, które stanowi wyłącznie powielenie dotychczasowej argumentacji oraz, że nie odnosi się do zarzutów formułowanych przez skarżącą na wcześniejszym etapie postępowania, - art. 64 ustawy Prawo wodne, poprzez jego błędną wykładnię oraz przyjęcie, iż skarżącą w oparciu o ww. normę prawną obciąża obowiązek utrzymania przedmiotowego rowu, - art. 64b ustawy Prawo wodne, poprzez jego zastosowanie, w stosunku do rowu melioracyjnego, a zatem obiektu nie będącego urządzeniem wodnym, jak również poprzez przyjęcie, iż realiach niniejszej sprawy aktualizują się przesłanki wydania decyzji w oparciu o treść wskazanej normy prawnej. Wniesiono o uchylenie decyzji i umorzenie postępowania oraz zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę, organ II instancji wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosując środki przewidziane w ustawie. Natomiast stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą skargi. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja utrzymująca w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji nie narusza prawa materialnego, ani nie uchybia regułom procedury administracyjnej w stopniu skutkującym wznowieniem tego postępowania, bądź mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W konsekwencji nie znajduje zastosowania przepis art. 145 § 1 ustawy p.p.s.a. pozwalający na uwzględnienie skargi. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy sporne jest czy przedmiotowy rów jest urządzeniem wodnym melioracji szczegółowej tj. rowem odwadniającym sytuowanym na działkach ewid. nr [...] i nr [...] stanowiących własność gminy P. , czy też rowem melioracyjnym oraz czy udrożnienie rowu na odcinku znajdujący się na ww. działkach doprowadzi do przywrócenia funkcji rowu odwadniającego. Nadto strona skarżąca podnosi, ze ponieważ rów jest urządzeniem liniowym, to przywrócenie jego funkcji wymaga podjęcia skoordynowanych działań na całej jego długości, przy czym gmina nie może działać na terenie działek stanowiących własność innych podmiotów, co czyni decyzję niewykonalną. Strona skarżąca ma także wątpliwości dotyczące prawidłowego wyjaśnienia kwestii niedrożności przedmiotowego rowu, zarzucając, że ustalenie tego faktu jest dowolne. Przesądzenie powyższych kwestii ma istotne znaczenie dla oceny prawidłowości zastosowania przez organy orzekające w przedmiotowej sprawie normy z art. 64b ustawy z 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz.U. 2015. 469 ze zm.). Stosownie do brzmienia przepisu art. 64b ww. ustawy w przypadku nienależytego utrzymywania urządzenia wodnego, powodującego zmianę jego funkcji lub szkodliwe oddziaływanie na grunty, organ właściwy do wydania pozwolenia wodnoprawnego może, w drodze decyzji, nakazać przywrócenie poprzedniej funkcji urządzenia wodnego lub likwidację szkód, określając warunki i termin wykonania tych czynności. Aby by można było zastosować przepis art. 64b cyt. ustawy organ administracji musi wykazać: 1) że na danym terenie występuje urządzenie wodne, 2) kto jest władającym tym urządzeniem wodnym, 3) że doszło do nienależytego utrzymania tego urządzenia, 4) nienależyte utrzymanie spowodowało zmianę jego funkcji lub szkodliwe oddziaływanie na grunty. Do organu administracji należy wybór rodzaju nakazu orzeczonego w decyzji, ale co należy podkreślić, może to nastąpić tylko w sytuacji gdy doszło do zmiany funkcji urządzenia wodnego. W sytuacji, w której następuje szkodliwe oddziaływanie na grunty, niezwiązane ze zmianą funkcji urządzenia wodnego, nakazać można jedynie likwidację szkód. Ja wskazano wyżej w przedmiotowej sprawie Starosta [...] decyzją z dnia 16 grudnia 2016 r. nałożył na Gminę P. właściciela działek nr [...] i [...] położonych w [...] przez które przebiega powyższy odcinek rowu obowiązek przywrócenia jego poprzedniej funkcji. Decyzję tę prawidłowo utrzymał w mocy organ odwoławczy wykazując, że przedmiotowy rów, który jest urządzeniem wodnym melioracji szczegółowej odwadniającym tereny przyległe oraz zapewniającym swobodny odpływu wód opadowych m. in. z dachu budynku przedszkola w [...] do M. . Rów ten na odcinku przebiegającym po ww. działkach jest jednak zaniedbany, zarośnięty, zamulony i przez to niedrożny i w formie zanikowej, a zatem nie pełni swojej funkcji rowu odwadniającego. Wynika to z wieloletnich zaniedbań. Powyższe potwierdzają ustalenia poczynione podczas oględzin przeprowadzonych w dniu [...]. 11. 2015 r. oraz w dniu [...] sierpnia 2016 r. Nie została natomiast wykazane, że przedmiotowy rów pełni funkcje rowu melioracyjnego. Nie ma również wątpliwości, że właścicielem działek ewid. nr [...] i [...] jest gmina P. , co zostało potwierdzone decyzją Wojewody [...] z 2 września 2015 r., którą stwierdzono nabycie przedmiotowych działek przez Gminę z mocy prawa z dniem 27 maja 1990 r. Mając na uwadze deklaratoryjny charakter ww. decyzji gmina jest właścicielem tych działek od 1990 r. Co więcej Gmina P. podejmowała działania prawne i faktyczne przed 2015 r., w których występowała jako właściciel ww. działek m. in. ubiegając się o pozwolenie wodno-prawne w październiku 2015 r., dotyczące odprowadzani wód opadowych z rowu przy przedszkolu nr [...] w [...] do M.. W ocenie Sądu w składzie rozstrzygającym niniejszą sprawę zebrany materiał dowodowy jest wyczerpujący i nie wymaga uzupełnienia, a tym samym zarzut naruszenia przez organ obu instancji norm z art. 7, art. 77 § 1 k.p.a. i art. 75 k.p.a. nie mógł odnieść zamierzonego skutku w postaci uchylenia zaskarżonej decyzji. Zdaniem Sądu stan faktyczny sprawy został dostatecznie wyjaśniony do jej rozstrzygnięcia. Organ pierwszej instancji przeprowadził dwukrotnie oględziny na gruncie, dysponował także "Operatem wodnoprawnym na odprowadzenie wód opadowych z rowu przy przedszkolu nr [...] w [...] do M. ", opracowanym w październiku 2010 r. przez mgr inż. E. K., w którym wymienione zostały prace, jakie należy niezbędnie wykonać celem przywrócenia funkcji przedmiotowego rowu. Powyższy dokument został przedłożony do akt administracyjnych sprawy i został wykorzystany do określenia niezbędnych prac, jakie zostały nakazane do wykonania Gminie P. celem przywrócenia funkcji przedmiotowego rowu. W tym miejscu trzeba wskazać, że operat został sporządzony przez osobę uprawnioną, posiadającą specjalistyczna wiedzę w zakresie geologii i stosunków wodnych na zlecenie Gminy P. , nie było zatem potrzeby powoływania biegłego, dla wskazania w jaki sposób można doprowadzić do restytucji nienależycie utrzymywanego urządzenia wodnego. Nadto trzeba wskazać, że gmina nie przedstawiła żadnego dowodu w postaci innej ekspertyzy formułującej inne wnioski końcowe niż ww. operacie. W związku z powyższym, w ślad za organem odwoławczym wskazać trzeba, że organ I instancji prawidłowo wykazał, iż przedmiotowy rów jest niedrożny na ww. odcinku przebiegającym na ww. działkach strony skarżącej i fakt ten negatywnie oddziałuje na nieruchomość oznaczoną jako działki ewid. Nr [...] i [...]. Nadto, nie może budzić wątpliwości, że przedłużająca się procedura związana z komunalizacją działek ewid. [...] i [...] dotycząca wznowienia znaków granicznych nie wstrzymuje postępowania w rozpoznawanej sprawie. Bez znaczenia pozostaje przy tym argumentacja podnoszona przez skarżącą gminę, że przedmiotowy rów jest urządzeniem liniowym przebiega także przez działki osób trzecich, a zatem gmina nie może podejmować usuwać ewentualnej niedrożności rowu na nieruchomościach, które do niej nie należą. W ocenie Sądu zgodnie z ustaleniami poczynionymi podczas oględzin stwierdzona niedrożność rowu występuje na działkach gminy, natomiast w części przylegających do działek S. S. rów jest drożny, zresztą zgodnie ze skarżoną decyzją utrzymującą decyzję organu I instancji Gmina P. została zobowiązana do przywrócenia funkcji przedmiotowego rowu tylko na odcinku, który przebiega po działkach gminnych. Należyte utrzymywanie przedmiotowego rowu na ww. odcinku jest obowiązkiem gminy jako właściciela tych działek. W świetle przywołanych okoliczności Sąd uznał, że organy wydając decyzje w sprawie dysponowały pełną wiedzą niezbędną do zastosowania regulacji z art. 64b Prawa wodnego. Ich działania nie noszą również znamion naruszenia art. 7 i 77 § 1 k.p.a., jak również art. 107 § 3 k.p.a. W sprawie dokonano bowiem wnikliwego zbadania wszelkich okoliczności, co znalazło swe odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji, w którym odniesiono się również do zarzutów skarżących. W konsekwencji brak jest podstaw do przyjęcia, że organ w sposób nie odpowiadający przepisom postepowania nieprawidłowo zgromadził i rozpatrzył materiał dowodowy w sprawie lub zastosował niewłaściwy przepis prawa materialnego. Ze wskazanych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.