I SA/Sz 327/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA – Joanna Wojciechowska po rozpatrzeniu w Wydziale I w dniu 12 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. A. W. (dalej bądź "Strona" bądź "Skarżąca") pismem z dnia 9 marca 2017 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. (obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w S.) z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o odrzucenie skargi, podnosząc okoliczność uchybienia terminu do wniesienia skargi. Decyzja została nadana na adres pełnomocnika Strony w dniu 18 stycznia 2017r., a następnie dwukrotnie awizowana: w dniach 19 stycznia 2017 r. oraz 27 stycznia 2017 r. Tym samym czternastodniowy termin do odbioru przesyłki upłynął z dniem 2 lutego 2017 r. Przesyłka ta w rzeczywistości nie została jednak zwrócona do organu, lecz w dniu 9 lutego 2017 r. wydana pełnomocnikowi pocztowemu pełnomocnika Strony (A. S.). Pismem z dnia 21 lutego 2017 r. organ odwoławczy zwrócił się do [...] o udzielenie wyjaśnień w sprawie nadanej przez niego przesyłki pocztowej adresowanej do pełnomocnika Strony, w zakresie przyczyn przechowywania przesyłki pocztowej po upływie ustawowego terminu (karta: 90). W odpowiedzi z dnia 3 marca 2017 r. pracownik urzędu pocztowego poinformował, że po dokonaniu w dniu 2 lutego 2017 r. przeglądu korespondencji dotyczącej adresata, zawiadomił go o liście poleconym. Następnie dokonał w dniu 9 lutego 2017 r. doręczenia przesyłki. Zdaniem organu odwoławczego doręczenie przedmiotowej decyzji nastąpiło w trybie art. 150 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017r. poz. 201 ze zm., zwana dalej: O.p.) Tym samym uznał, że ostatnim dniem na złożenie przedmiotowej skargi był dzień 4 marca 2017 r. (sobota). Z uwagi na to, że ostatni dzień trzydziestodniowego terminu na wniesienie skargi przypadał na sobotę, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniach wolnych od pracy – czyli w przedmiotowej sprawie 6 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 53 § 1 P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, zgodnie zaś z art. 54 § 1 P.p.s.a. wnosi się ją za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z przepisów tych wynika, iż przed merytorycznym rozpoznaniem skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jej dopuszczalność, tj. zachowanie terminu do jej wniesienia. Negatywny wynik tych ustaleń skutkuje odrzuceniem skargi, co oznacza, iż skarga nie podlega merytorycznemu rozpoznaniu. W tej sprawie istota problemu związanego z dopuszczalnością skargi wiąże się z ustaleniem daty skutecznego doręczenia przez organ zaskarżonej decyzji oraz zachowaniem przez Skarżącą terminu do wniesienia skargi. Zgodnie z art. 150 § 1 pkt 1 O.p. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149 operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego. Zawiadomienie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1, wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, lub miejsca wskazanego jako adres do doręczeń w kraju, na drzwiach jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 150 § 2 O.p.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 150 § 3 O.p.). W przypadku niepodjęcia pisma, doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 150 § 4 O.p.). Przenosząc, powyższe na grunt niniejszej sprawy Sąd uznał, że decyzja została nadana na adres pełnomocnika Skarżącej w dniu 18 stycznia 2017 r. Następnie w dniu 19 stycznia 2017 r. oraz w dniu 27 stycznia 2017 r. przesyłka była awizowana. Czternastodniowy termin, o którym mowa w art. 150 § 1 pkt 1 O.p. upłynął w dniu 2 lutego 2017 r. Po upływie ww. terminu korespondencja podlegała zwrotowi do nadawcy. Natomiast jak wynikało z adnotacji zamieszczonych na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki oraz pisma operatora pocztowego, wyjaśniającego okoliczności doręczenia przesyłki, została ona doręczona pełnomocnikowi pocztowemu pełnomocnika Skarżącej w dniu 9 lutego 2017 r. Skarga w przedmiotowej sprawie została natomiast wniesiona w dniu 9 marca 2017 r., tj. z trzydniowym opóźnieniem. Bez znaczenia dla zachowania terminu do wniesienia skargi była okoliczność faktycznego wydania pełnomocnikowi pocztowemu pełnomocnika Skarżącej zaskarżonej decyzji w urzędzie pocztowym w dniu 9 lutego 2017 r., gdyż skutki prawne wywołało już doręczenie zastępcze przedmiotowej decyzji. Mając zatem na uwadze powyższe ustalenia, stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.