II SA/Go 47/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Dziedzic (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz Asesor WSA Jarosław Piątek Protokolant referent stażysta Katarzyna Grycuk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lipca 2017 r. sprawy ze skargi B.S. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty nr [...] z dnia [...] r. , II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego B.S. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...] listopada 2016 r., znak: [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] września 2016 r., nr [...], którą organ zatwierdził projekt budowlany i udzielił Gminie, pozwolenia na obniżenie poziomu posadowienia części fundamentu budynku Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej na działce nr [...]. Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym: W dniu 26 lutego 2016 r. Gmina złożyła do Starosty wniosek o pozwolenie na budowę dla inwestycji polegającej na obniżeniu poziomu posadowienia części fundamentu budynku Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej na dz. nr [...]. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...] Starosta odmówił wydania decyzji o pozwoleniu na budowę dla inwestycji polegającej na obniżeniu poziomu posadowienia części fundamentu budynku Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej na dz. nr [...]. Wojewoda, po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez Gminę, decyzją z dnia [...] lipca 2016 r znak: [...] uchylił decyzję Starosty z dnia [...] kwietnia 2016 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W dniu 12 września 2016 r. B.S. wniósł o uwzględnienie w postępowaniu przedstawionych uwag. W dniu 21 września 2016 r. do organu wpłynęła decyzja [...] z dnia [...] września 2016 r., w której Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał Burmistrzowi usunięcie nieprawidłowości dotyczących stanu technicznego obiektu budowlanego poprzez wykonanie w trybie pilnym doraźnego zabezpieczenia fundamentów budynku od strony północnej od narożnika budynku przy granicy działki. Starosta, działając na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 23 ze zm. – dalej jako u.p.b.) decyzją z dnia [...] września 2016 r., nr [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił Gminie pozwolenia na obniżenie poziomu posadowienia części fundamentu budynku Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej na działce nr [...]. W uzasadnieniu organ I instancji podał, że Gmina na mocy nakazu Sądu Okręgowego Wydział Odwoławczy wykonała obniżenie poziomu gruntu na swojej działce o numerze [...], przy jej granicy, w części przylegającej do budynku gospodarczego na nieruchomości oznaczonej numerem [...]. Z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego jak również ze zdjęć przedłożonych przez B.S. wynika, że w następstwie prac został odsłonięty fragment budynku Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej na terenie działki o numerze [...], który narożnikiem styka się z narożnikiem budynku gospodarczego na terenie działki o numerze [...]. Organ biorąc pod uwagę wytyczne zawarte w decyzji Wojewody z dnia [...] lipca 2016 r. analizując akta Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego uznał, że budynek Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej znajduje się na działce [...] stanowiącej własność inwestora. Zakres koniecznych do wykonania robót związanych z podbiciem fundamentów budynku Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej przedstawiony został w projekcie na rysunku numer K1, gdzie wskazano numery działek oraz na przekroju B-B (stanowiącym integralną część rysunku K1). Prace, o które wnioskuje Gmina wykonane zostaną całkowicie w gruncie w obrębie działki nr [...]. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł B.S., zarzucając naruszenie art. 6, art. 7, art. 8, art. 77, art. 80 i art. 107 k.p.a. Zdaniem strony nie została w sposób wystarczający wyjaśniona kwestia posadowienia budynku objętego pozwoleniem na budowę, co mogło nastąpić w prosty i nie budzący wątpliwości sposób, tj. poprzez dorysowanie granicy na przekroju B-B między działkami [...], co było przedmiotem jego wniosku z dnia [...] kwietnia 2016r. Wskazaną na wstępie decyzją z dnia [...] listopada 2016 r. Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] września 2016 r. Odnosząc się do podniesionych w odwołaniu argumentów Wojewoda podkreślił, że na rysunku K1 zaznaczona została w sposób wyraźny granica przebiegająca między działkami nr ewidencyjny gruntu [...]. Ponadto w części opisowej projektu zagospodarowania terenu projektant stwierdził, iż budynek istniejący jest posadowiony w granicy działki nr [...], jest to stan istniejący - nie przewidywany do zmiany w projekcie. Otoczenie projektowanego fundamentu nie zmienia się, a projektowane wzmocnienie posadowienia nie oddziałuje na sąsiedni teren. Inwestycja zlokalizowana jest całkowicie w gruncie, poniżej terenu sąsiadującego oraz w obrębie działki nr [...]. Organ podkreślił, że za założenia projektowe pełną odpowiedzialność ponosi autor projektu budowlanego, a organ nie może kwestionować przyjętych przez niego rozwiązań. Obowiązkiem projektanta jest zaprojektować obiekt zgodnie z przepisami i sztuką budowlaną, z uwzględnieniem istniejącego stanu faktycznego, by spełniał on swoje funkcje nie stanowiąc zagrożenia dla zdrowia, życia i mienia ludzi. Projektant potwierdza to składając oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej (art. 20 ust. 4 u.p.b.), które firmuje własnoręcznym podpisem. Reasumując organ odwoławczy przyjął, że w wyniku przeprowadzonych robót budowlanych żaden z elementów przedmiotowego budynku nie będzie znajdował się na działce nr [...] stanowiącej własność B.S., roboty budowlane objęte przedmiotowym projektem budowlanym prowadzone będą w całości na działce nr [...]. Jednocześnie Wojewoda wyjaśnił, że na etapie realizacji i eksploatacji obiektu budowlanego kontrola przestrzegania i stosowania przepisów prawa budowlanego należy do zadań organów nadzoru budowlanego. Od powyższej decyzji B.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 6, 7, 8, 77, 80 i 107 k.p.a. poprzez niedokładne, nierzetelne przeprowadzenie postępowania dowodowego w niniejszej sprawie, nierozważenie wszelkich dowodów zgromadzonych w niniejszej sprawie, jednostronną ich ocenę poprzez uwzględnienie wyłącznie dowodów z dokumentów wnioskodawcy, a zupełne pominięcie i zbagatelizowanie dokumentów przestawionych przez skarżącego. W konsekwencji skarżący wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji i uchylenie decyzji Starosty z dnia [...] września 2016 r., ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zdaniem skarżącego organy obu instancji nie wyjaśniły w jasny i jednoznaczny sposób: 1. jaki jest stan prawny budynku objętego wnioskiem o pozwoleniu na budowę wynikający z dokumentacji (akta Powiatowego Inspektora Budowlanego [...] ) odnośnie posadowienia budynku objętego wnioskiem o pozwoleniu na budowę; 2. jaki jest stan faktyczny na dzień wydania decyzji pozwolenia na budowę odnośnie posadowienia budynku objętego wnioskiem o pozwoleniu na budowę. Skarżący nie zgodził się z oceną organu administracji odnośnie projektu budowlanego, którego dotyczy wniosek o pozwolenie na budowę, który w ocenie organu jednoznacznie pozwala ustalić, że budynek objęty wnioskiem o pozwolenie na budowę nie znajduje się i nie będzie się znajdował na jeszcze większej powierzchni na działce sąsiednie] nr [...]. Skarżący zauważył, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji brak wzmianki odnośnie trwałego połączenia budynków, tj. budynku objętego wnioskiem o pozwolenie na budowę z budynkiem na dz. nr [...]. Jak wynika z projektu, rysunek K1 (data opracowania [...] lutego 2016r.) w górnej części rysunku K1 projektant nie opisał czego jest to przekrój, tj. ścian czy fundamentów w sytuacji, kiedy fundamenty budynków na dz. nr [...] wychodzą poza ściany budynków nie wchodząc w granice działki nr [...], a więc nie można stwierdzić czy naniesiona przez projektanta granica na rysunku K1 między budynkami na dz. nr [...] została naniesiona prawidłowo. Skarżący podkreślił, że z dołączonych przez niego zdjęć zał. nr 5 i 6 (w aktach sprawy) wynika, że budynek objęty wnioskiem o pozwolenie na budowę wychodzi poza fundamenty budynków na dz. nr [...] oraz jest z nimi trwale połączony, co nastąpiło bez zgody właściciela budynków na dz. nr [...]. Także brak naniesienia granicy, o co wnioskował skarżący w trakcie postępowania prowadzonego przez I jak i II organ administracji na przekroju oznaczonym B-B, który nie jest spójny z przekrojem budynków przedstawionym w górnej części rysunku KI, fundament budynku objętego wnioskiem o pozwoleniu na budowę jest ok. 2 razy szerszy od stojącej na nim ściany, co widać na przekroju B-B i pozwala stwierdzić, że nie wiadomo, z której strony między działkami nr [...] będzie wystająca część dwukrotnie szerszego od ściany fundamentu budynku, w sytuacji kiedy rzędna terenu 55,22 jest od dłuższego czasu ponownie taka sama przy granicy działek nr [...]. Ponadto rzędna 56,72 na dz. nr [...] uwidoczniona na rysunku K1 nie istnieje, co zresztą widać na zdjęciu zał. nr 6 (w aktach sprawy). Skarżący nie zgodził się również z twierdzeniem organu, że pełną odpowiedzialność za naruszenia związane z zajęciem części sąsiedniej nieruchomości oraz uszkodzenia sąsiednich budynków w wyniku nierzetelnego projektu ponosi wyłącznie projektant , ponieważ to organ przed wydaniem zgody w formie decyzji administracyjnej zobowiązany jest do wnikliwego oraz dokładnego sprawdzenia, jaki jest stan faktyczny posadowienia budynku objętego wnioskiem o pozwolenie na budowę. Dlatego też za ewentualne naruszenia w ocenie skarżącego w pierwszej kolejności odpowiedzialność ponosi organ administracji, który wydał zgodę na planowaną inwestycje, co wynika wprost z art. 84a ust. 1 pkt 1 u.p.b. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( t.j. Dz.U. 2016. 1066 ze zm. ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie natomiast z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U 2016. 718 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.) wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Przeprowadzone w określonych wyżej ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem oceny w rozpoznawanej sprawie jest decyzja Wojewody z dnia [...] listopada 2016 r., który utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] września 2016 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą Gminie, pozwolenia na obniżenie poziomu posadowienia części fundamentu budynku Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej na działce nr [...]. Zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, oraz dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 6; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy ze względu na usytuowanie objętego wnioskiem o pozwolenie na budowę budynku GOPS względem budynków znajdujących się na nieruchomości skarżącego, należy wskazać, iż rozpoznając wniosek inwestora o wydanie pozwolenia na budowę obiektu budowlanego przy granicy sąsiedniej nieruchomości, organ administracji publicznej powinien mieć na uwadze konstytucyjny obowiązek równego traktowania wobec prawa oraz przepisy konstytucyjne o ochronie prawa własności. Niedopuszczalne jest lekceważenie interesów którejkolwiek ze stron (właścicieli sąsiednich nieruchomości). Pozwolenie na budowę przy granicy nieruchomości (w zbliżeniu do granicy) może być wydane wyłącznie wyjątkowo, gdy istnieją po temu szczególnie uzasadnione przyczyny (por. wyrok NSA z dnia 29 stycznia 2008 r.; sygn. akt II OSK 1955/2006 r.; LexPolonica nr 1961957). W uzasadnieniu tego wyroku NSA wskazał, iż zarówno Trybunał Konstytucyjny, jak i Naczelny Sąd Administracyjny w swoim orzecznictwie wskazują na konieczność zachowania zasady konstytucyjnej równego traktowania obywateli wobec prawa (art. 32 ust. 1 Konstytucji RP), podkreślając konieczność szczegółowego wyjaśniania spraw administracyjnych pod względem zachowania tej zasady. Wyrazem tej zasady jest też art. 7 k.p.a. wymagający badania każdej sprawy administracyjnej w aspekcie zachowania słusznego interesu obywateli, przez co należy rozumieć w szczególności, iż obywatele muszą być wobec prawa traktowani na zasadzie równości. Istotne znaczenie ma ta zasada przy ocenianiu interesów właścicieli sąsiadujących ze sobą nieruchomości, czyli że w prawie sąsiedzkim musi być zachowane równoważenie interesów właścicieli sąsiednich nieruchomości. Nie jest dopuszczalne uwzględnienie interesu tylko jednej ze stron postępowania (inwestora). W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie organy nie przestrzegały wyżej zasad postępowania, a w szczególności równego traktowania właścicieli sąsiednich nieruchomości i ochrony prawa własności. Organy bowiem zbyt pobieżnie lub wcale nie przeanalizowały formułowanych przez skarżącego w toku postępowania zarzutów i wątpliwości. Skarżący sygnalizował wielokrotnie, że budynek objęty wnioskiem o pozwolenie na budowę jest trwale połączony z budynkiem mieszkalnym znajdującym się na należącej do skarżącego działce nr [...]. Wynika to ze złożonych przez skarżącego w toku postępowania zdjęć, na których widać, że budynek objęty wnioskiem o pozwolenie na budowę wychodzi poza fundamenty budynków na działce nr [...] i jest z nimi trwale połączony. W związku z tym muszą pojawić się wątpliwości czy na skutek realizacji zamierzenia budowlanego inwestora, stan techniczny budynku skarżącego nie ulegnie pogorszeniu. Skarżący wielokrotnie powielał też swoje zarzuty dotyczące braku zaznaczenia granicy między działkami [...] na przekroju B-B. W sytuacji, gdy fundament budynku objętego wnioskiem o pozwoleniu na budowę jest około dwukrotnie szerszy od stojącej na nim ściany, co widać na przekroju B-B, nie jest jasne, po której strony granicy między działkami nr [...] będzie ta wystająca część szerszego od ściany fundamentu budynku. Nie ulega wątpliwości, że powyższe okoliczności powinny być przedmiotem rzetelnych ustaleń przeprowadzanych przez organ architektoniczno - budowlany w toku postępowania, mającego na celu rozpoznanie wniosku o wydanie pozwolenia na budowę. Ponadto organy nie wyjaśniły jakie znaczenie dla projektowanych prac ma wyrok Sądu Okręgowego z dnia [...] kwietnia 2015r., sygn. akt [...] i prowadzona na jego podstawie egzekucja. W szczególności nie jest jasne jaki związek z przedmiotowym wyrokiem mają prace projektowane na odcinku A, a tego właśnie odcinka dotyczą zastrzeżenia i wątpliwości skarżącego. Należy podkreślić, że zgodnie z § 204 ust. 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz. U.2015. 1422 ze zm., dalej jako rozporządzenie w sprawie warunków technicznych) wzniesienie budynku w bezpośrednim sąsiedztwie obiektu budowlanego nie może powodować zagrożeń dla bezpieczeństwa użytkowników tego obiektu lub obniżenia jego przydatności do użytkowania. Przepis § 206 ust. 1 tego rozporządzenia stanowi natomiast, że w przypadku, o którym mowa w § 204 ust. 5, budowa powinna być poprzedzona ekspertyzą techniczną stanu obiektu istniejącego, stwierdzającego jego stan bezpieczeństwa i przydatności do użytkowania, uwzględniającą oddziaływania wywołane wzniesieniem nowego budynku. Z § 206 ust. 2 cytowanego rozporządzenia wynika zaś, że rozbudowa, nadbudowa, przebudowa oraz zmiana przeznaczenia budynku powinny być poprzedzone ekspertyzą techniczną stanu konstrukcji i elementów budynku, z uwzględnieniem stanu podłoża gruntowego. W ocenie Sądu charakterystyka konstrukcyjna budynku objętego inwestycją oraz budynku sąsiedniego na działce skarżącego, powinna być przedmiotem analizy organów orzekających w niniejszej sprawie pod kątem § 206 ust. 2 rozporządzenia, szczególnie wobec zarzutów skarżącego dotyczących wpływu planowanej inwestycji na konstrukcję jego budynku mieszkalnego. Ekspertyza techniczna stanowiłaby dokument, który w okolicznościach faktycznych, mógłby odpowiedzieć na wątpliwości skarżącego, dotyczące wpływu inwestycji na stabilność i wytrzymałość jego budynku. Jednocześnie należy zauważyć, że obowiązek poprzedzenia nadbudowy budynku ekspertyzą techniczną stanu konstrukcji i elementów budynku, z uwzględnieniem stanu podłoża gruntowego – wynikający wprost z treści § 206 ust. 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, należy traktować nie tyle w kategoriach procesowych, ile ściśle technicznych jako obowiązek poddania analizie stanu techniczno-budowlanego istniejącego obiektu z punktu widzenia dopuszczalności prowadzenia projektowanych robót. Ustanowienie wymagania w postaci sporządzenia ekspertyzy technicznej dotyczy wprost zagadnień natury techniczno-budowlanej i odnosi się do obowiązków projektanta na etapie sporządzania projektu budowlanego, a zatem jeszcze przed wszczęciem postępowania w sprawie pozwolenia na budowę. Ekspertyza taka powinna zostać sporządzona w szczególności w sytuacji, gdy roboty budowlane maja być prowadzone w bezpośrednim sąsiedztwie innego obiektu budowlanego i mogą spowodować zagrożenia dla bezpieczeństwa jego użytkowników lub obniżenie jego przydatności do użytkowania. W okolicznościach faktycznych rozpoznawanej sprawy z uwagi na rodzaj planowanych robót budowlanych, a także wyżej opisaną specyfikę budynku, którego dotyczy inwestycja oraz budynków sąsiednich - zdaniem Sądu - sporządzenie ekspertyzy technicznej stanu konstrukcji i elementów budynku, z uwzględnieniem stanu podłoża gruntowego było celowe. Zatwierdzając dokumentację projektową i udzielając pozwolenia na budowę z pominięciem ekspertyzy organy administracji naruszyły przepisy prawa materialnego, tj. art. 35 ust. 1 pkt 2 i 3 Prawa budowlanego w zw. z art. 33 ust. 2 pkt 1 Prawa budowlanego i § 206 ust. 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. Reasumując, organ I instancji, a w ślad za nim organ odwoławczy, naruszyły przepisy postępowania, zwłaszcza art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. przez niewystarczające ustalenie stanu faktycznego sprawy i błędną ocenę materiału dowodowego, co z kolei spowodowało, że stanowisko organów administracji nie zostało w sposób należyty uzasadnione, co stanowi naruszenie także art. 107 § 3 k.p.a. Powyższe naruszenie przepisów postępowania skutkowało naruszeniem powołanych wyżej przepisów prawa materialnego, co miało istotny wpływ na wynik sprawy. W trakcie ponownego rozpoznawania sprawy organy administracji powinny wziąć pod uwagę zaprezentowane wyżej uwagi, a w szczególności zbadać, czy planowana inwestycja spełnia wymogi określone w przepisach techniczno – budowlanych, przy czym postępowanie winny prowadzić z uwzględnieniem konstytucyjnego obowiązku równego traktowania wszystkich stron i ochrony prawa własności. Z powyższych względów należało na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a. uchylić zaskarżoną decyzję i decyzją ją poprzedzającą (art. 135 p.p.s.a.). O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. zasądzając od organu na rzecz skarżącego zwrot poniesionych kosztów w postaci uiszczonej opłaty sądowej w wysokości 500 zł.