VII SA/Wa 1059/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. sp. z o.o. z siedzibą w B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. sp. z o.o. z siedzibą w B. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [....] marca 2017 r. znak [....] w przedmiocie nakazu przywrócenia terenu zabytkowego do stanu poprzedniego poprzez rozbiórkę postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Skarżąca – P. sp. z o.o. z siedzibą w B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] marca 2017 r. znak [...] utrzymującą w mocy decyzję [....] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [....] grudnia 2016 r., Nr [....] nakazującą przywrócenie terenu zabytkowego parku w B. przy ul. [....] działka nr ewid. [....] do poprzedniego stanu poprzez rozbiórkę następujących elementów: 1. Dwóch kontenerów budowlanych (systemowych) wraz z infrastruktura techniczną (instalacją wodno-kanalizacyjną i elektryczną) wzniesionych w południowo-zachodniej części parku. 2. Komunikacji w formie alejek utwardzonych kostka brukową wykonanej w południowo-zachodniej części parku do obsługi ww. obiektów. 3. Dwóch metalowych kładek wzniesionych na stawach parkowych w południowej części parku. W skardze skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że wykonanie decyzji może spowodować znaczną szkodę po stronie skarżącej, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia. Ewentualne przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego wiązać się będzie z dużym nakładem sił i środków, w tym finansowych. Ponadto skarżąca wskazała, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie przesądza wyniku sprawy, ale pozwoli skarżącej na uniknięcie obciążenia jej znacznej wysokości kosztami, których odzyskanie nie będzie możliwe, a także pozwoli na unikniecie skutków związanych z koniecznością przeprowadzenia określonych prac, mających charakter skutków trudnych do odwrócenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W ślad za orzecznictwem sądowoadministracyjnym, powtórzyć należy, że przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, powołanych w art. 61 § 3 p.p.s.a., należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. O takim potencjalnym niebezpieczeństwie jest mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. i z tą sytuacją należy wiązać możliwość wyrządzenia szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 lutego 2012 r., sygn. akt I OZ 99/12, opubl. w Lex nr 1123155). Poddając ocenie zasadność wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należy uwzględnić charakter sprawy oraz przedmiot decyzji administracyjnej, którego skarga dotyczy. W niniejszej sprawie rzecz dotyczy żądania wstrzymania wykonania decyzji nakazującej skarżącej rozbiórkę dwóch kontenerów budowlanych wraz z infrastruktura techniczną (instalacją wodno-kanalizacyjną i elektryczną), komunikacji w formie alejek utwardzonych kostką brukową oraz dwóch metalowych kładek wzniesionych na stawach parkowych. Judykatura na tle problematyki wstrzymania wykonania decyzji w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego wypracowała pogląd, że rozbiórka obiektu budowlanego z reguły łączy się z niebezpieczeństwem powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W razie uwzględnienia skargi może okazać się, iż nie było podstaw do nakazania rozbiórki, wobec czego może powstać kwestia przywrócenia stanu poprzedniego, co niewątpliwie będzie wiązało się z koniecznością poniesienia znacznych kosztów (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2012 r., sygn. akt II OSK 2755/12 opubl. w Lex nr 1240722; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 2013 r., sygn. akt II OSK 29/13, opubl. w Lex nr 1274409). Ponadto rozbiórka każdego obiektu budowlanego, niezależnie od jego wielkości i wartości materialnej, z samej istoty tej czynności, może spowodować trudne do odwrócenia skutki (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 marca 2013 r., sygn. akt II OSK 779/12, opubl. w Lex nr 1356247). Sąd uznał, że wniosek skarżącej jest uzasadniony, ewentualna rozbiórka określonych w decyzji obiektów budowlanych, niewątpliwie może spowodować następstwa, o których mowa w powołanym art. 61 § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.