IV SA/Po 393/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: starszy referendarz sądowy Damian Mataczyński po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2017r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku stałego oraz składek na ubezpieczenie zdrowotne postanawia umorzyć postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 22 czerwca 2017r. oddalił skargę B. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku stałego oraz składek na ubezpieczenie zdrowotne. Skarżący wraz z wnioskiem o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t: Dz. U. z 2016r. poz. 718 ze zm.– dalej P.p.s.a.) strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Powyższe oznacza, że wnioskodawca w spawie, w której skarży decyzję w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku stałego oraz składek na ubezpieczenie zdrowotne, jest zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych, a zatem nie ma obowiązku ich uiszczania. W świetle art. 249a P.p.s.a. postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się, jeżeli rozpoznanie wniosku stało się zbędne. Mając powyższe na uwadze, uwzględniając występujące w sprawie ustawowe zwolnienie od kosztów sądowych, orzeczono więc jak w sentencji postanowienia.