VI SA/Wa 2395/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędzia WSA Grażyna Śliwińska (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lipca 2017 r. sprawy ze skargi K. z siedzibą w S. na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] września 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania oddala skargę S. "S." (dalej: "S."; "K.") pismem z 18 maja 2016 r. poinformowała Komisję Nadzoru Finansowego o wystąpieniu sytuacji opisanej w art. 74u ust. 1 ustawy z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo- kredytowych (j.t. Dz. U. z 2013 r., poz. 1450 ze zm., dalej: ustawa o skok lub u.s.k.o.k.), że od grudnia 2014 r. do okresu bieżącego tj. na dzień 31 marca 2016 r. S. "S." utrzymuje stan niedoboru aktywów do zobowiązań. Według stanu na dzień 31 marca 2016 r. niedobór aktywów do zobowiązań wynosił (-) 43 346 tys. zł, a wyrażony procentowo stosunek funduszy własnych do wartości aktywów kształtował się poniżej 1% i wynosił (-) 72,5%. W związku z tym pismem z 19 maja 2016 r. KNF zawiadomiła S. "S." o wszczęciu postępowania administracyjnego z urzędu w celu zbadania możliwości przejęcia S. "S." przez inną spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową oraz możliwości przejęcia wybranych praw majątkowych lub wybranych zobowiązań S. "S." przez inną spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową, na podstawie art. 74c ust. 3 ustawy o skok, w celu wyjaśnienia możliwości podjęcia dalszych działań restrukturyzacyjnych Kasy. W dniu 19 maja 2016 r. Komisja Nadzoru Finansowego poinformowała K. (dalej jako "K.") o zawiadomieniu przekazanym przez S. "S.", dotyczącym obniżenia się relacji funduszy własnych Kasy do wartości jej aktywów poniżej wymaganego ustawowo poziomu 1% oraz zwróciła się do K. o przekazanie decyzji (o której mowa w art. 74c ust. 2 ustawy o skok) o udzieleniu lub odmowie udzielenia pomocy z funduszu stabilizacyjnego dla S. "S.". K. w odpowiedzi na pismo KNF z 19 maja 2016 r. w sprawie decyzji K. o udzieleniu lub odmowie udzielenia pomocy z funduszu stabilizacyjnego dla S. "S." w wystąpieniu z 24 maja 2016 r. przekazała informację, że stan określony w art. 74c ust. 1 ustawy o skok, utrzymuje się w S. "S." w sposób nieprzerwalny od otrzymania przez K. zawiadomienia już w dniu 24 czerwca 2013 r. W ww. piśmie K. zaznaczyła, że zawiadomienie S. "S." z 18 maja 2016 r. nie aktualizuje obowiązku określonego w art. 74c ust. 2 ustawy o skok, skoro stan określony w art. 74e ust. 1 utrzymuje się w sposób nieprzerwany od pierwszego zawiadomienia z dnia 24 czerwca 2013 r. Jednocześnie pismem z 9 czerwca 2016 r. K. złożyła wniosek o dopuszczenie jako organizacji społecznej do udziału w postępowaniu administracyjnym na prawach strony. Komisja Nadzoru Finansowego w odpowiedzi na powyższy wniosek postanowieniem z dnia [...] czerwca 2016 r. dopuściła K. do udziału na prawach strony w postępowaniu administracyjnym w przedmiocie zbadania możliwości przejęcia S. "S." przez inną skok albo przejęcia wybranych praw majątkowych lub wybranych zobowiązań S. "S." przez inną skok. KNF poinformowała S. "S." w dniu 1 czerwca 2016 r. o uprawnieniach wynikających z art. 10 § 1 kpa. W dniu [...] lipca 2016 r. Komisja Nadzoru Finansowego decyzję nr [...] umorzyła w całości wszczęte z urzędu postępowanie administracyjne w przedmiocie przejęcia S. "S." albo jej wybranych praw majątkowych lub wybranych zobowiązań przez inną spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową, za zgodą kasy przejmującej, prowadzone na podstawie art. 74c ust. 3 ustawy o skok. K., dopuszczona do udziału w postępowaniu, wnioskiem z 19 lipca 2016 r. wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy. Komisja Nadzoru Finansowego po ponownym przeprowadzeniu postępowania administracyjnego decyzją z dnia [...] września 2016 r. utrzymała w mocy rozstrzygnięcie o umorzeniu z dnia [...] lipca 2016 r. Organ nadzoru rozważając możliwość przejęcia S. "S." oraz możliwość przejęcia Kasy lub wybranych praw majątkowych lub wybranych zobowiązań przez inną kasę, badając przesłanki wynikające z art. 74c ust. 3 ustawy o skok, zobowiązany był do oceny, czy w ramach sektora skok jest kasa zdolna do przejęcia S. "S." (kasy niewypłacalnej). Ustalenie tego faktu nastąpiło poprzez zbadanie kryterium finansowego, określonego w zdaniu drugim art. 74c ust. 3 ustawy o skok. Decyzja o przejęciu kasy przez inną kasę może zostać podjęta przez organ nadzoru, jeżeli w wyniku przejęcia wyrażony procentowo stosunek funduszy własnych do wartości aktywów kasy przejmującej po przejęciu kasy albo po przejęciu wybranych praw majątkowych lub wybranych zobowiązań kasy nie obniży się poniżej poziomu określonego w ust. 1 art. 74c ustawy o skok. 0. W wyniku analizy zestawienia danych sprawozdawczych kas, dwie spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe spełniały przesłankę określoną w ustawie, w zakresie poziomu wskaźnika, o którym mowa w art. 74c ust. 3 ustawy o skok. Do dnia zakończenia postępowania żadna z kas nie wyraziła zgody na przejęcie S. "S.". Organ nadzoru nie był związany koniecznością wydania decyzji pozytywnej tylko z tego względu, że dwie kasy spełniały przesłankę ustawową, o której mowa w art. 74c ust. 3 ustawy o skok. Organ nadzoru powinien zbadać, czy ww. kasy, pomimo zachodzenia ww. warunku są zdolne do przejęcia S. "S." (kasy niewypłacalnej), czy wydanie decyzji zezwalającej na przejęcie gwarantuje, iż w należyty sposób chroniona będzie stabilność rynku finansowego oraz bezpieczeństwo środków zgromadzonych na rachunkach w obu kasach. KNF, działając w ramach uznania administracyjnego, tak daleko idących twierdzeń nie mogła poczynić w sposób dowolny i arbitralny. Biorąc pod uwagę cele nadzoru określone ustawą o nadzorze nad rynkiem finansowym oraz ustawą o skok, Komisja w komunikacie z dnia 4 lutego 2014 r. ogłosiła kryteria służące między innymi konkretyzacji zastosowania w określonym stanie faktycznym uznania administracyjnego wywodzonego z art. 74c ust. 3 ustawy o skok: m.in. zapewnienie stabilności finansowej kas i bezpieczeństwa środków pieniężnych gromadzonych w kasach (art. 61 ust. 1 ustawy o skok). Stąd nie mogła uznać, że kasy spełniające warunek określony w art. 74c ust. 3 ustawy o skok, ale niespełniające kryteriów określonych w komunikacie z 4 lutego 2014 r. posiadają zdolność do uczestnictwa w procesie restrukturyzacji innej kasy zwłaszcza, iż proces przejęcia kasy, prowadzony na podstawie zasad wynikających z art. 74c ustawy o skok został uzależniony od sytuacji ekonomiczno - finansowej, kapitałowej oraz organizacyjnej. KNF oceniła, że wobec istotnych zastrzeżeń i wątpliwości co do faktycznej sytuacji kas spełniających warunek określony w art. 74e ust. 3 ustawy o skok, ale niespełniających kryteriów dodatkowych oraz występującego w kasach wysokiego ryzyka kapitałowego, nie można uznać tych kas jako posiadających zdolność do przejęcia innej kasy w trybie art. 74c ust. 3 ustawy o skok. KNF podkreślała, że w postępowaniu zakończonym skarżoną decyzją brak było kasy zdolnej do przejęcia S. "S.", która mogłaby wyrazić zgodę na przejęcie Kasy. Wyrażenie zgody na przejęcie powinno być dokonane z uwzględnieniem konieczności zachowania stabilności systemu finansowego (w trakcie i po zakończeniu procesu przejęcia) i konieczność zachowania bezpieczeństwa środków gromadzonych na rachunkach kas. W okolicznościach faktycznych sprawy nieuprawnione byłoby uznanie, że kasy spełniające warunek określony w art. 74c ust. 3 ustawy o skok, ale niespełniające kryteriów dodatkowych, posiadają zdolność do uczestnictwa w procesie restrukturyzacji innej kasy. Za źródło tej wiedzy organ nadzoru uznał dane sprawozdawcze kas oraz informacje uzyskane przez KNF w trybie nadzoru. Działania sanacyjne wobec S. "S." winien podejmować podmiot, który daje gwarancję podejmowania przede wszystkim działań efektywnych i legalnych, kierując się prawami ekonomii. Zdaniem organu, jako podmiot uczestniczący w postępowaniu na prawach strony, K. miała możliwość pełnego dostępu do akt sprawy, jak też ich przeglądania, kopiowania i składania wniosków w toku prowadzonego postępowania. Tymczasem, nie skorzystała z przysługujących jej prawem możliwości czynnego uczestniczenia w postępowaniu administracyjnym zakończonym decyzją KNF z dnia [...] lipca 2016 r. KNF, dostrzegając wskazane uwarunkowania prawne, tak formułowała treść komunikatu, aby w żaden sposób jego brzmienia nie można było interpretować jako kreowania przepisów prawnych o charakterze generalnym i abstrakcyjnym skierowanych do podmiotów znajdujących się na zewnątrz systemu administracji publicznej. KNF, zgodnie z przeprowadzoną analizą stwierdziła, że wyrażony procentowo stosunek funduszy własnych do wartości aktywów kasy przejmującej po przejęciu S. "S." nie obniżyłby się poniżej 1%. Niemniej pomimo zachodzenia tej okoliczności, KNF stwierdziła, iż nie jest władna wydać decyzji o przejęciu S. "S." ze względu na fakt, że okoliczności faktyczne wskazują na niemożność zapewnienia bezpieczeństwa depozytów i stabilności rynku finansowego sektora kas. Wskazane okoliczności mają charakter relewantny z punktu widzenia prowadzonego postępowania i w sposób spójny oraz racjonalny uzasadniają ocenę co do niemożności przejęcia S. "S." przez inną kasę. Mając powyższe na uwadze, Komisja Nadzoru Finansowego stwierdziła, iż postępowanie administracyjne stało się bezprzedmiotowe, bowiem po złożeniu 21 lipca 2016 r. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy KNF zawiesiła z dniem [...] lipca 2016 r., działalność S. "S.". Powyższa decyzja zakończyła postępowanie administracyjne, wszczęte w dniu [...] lipca 2016r. w przedmiocie zawieszenia działalności S. "S." na podstawie art. 74k ust. 1 ustawy o skok, tj. stwierdzenia przesłanki, iż aktywa Kasy nie wystarczają na zaspokojenie jej zobowiązań. Także w dniu [...] lipca 2016 r. do Sądu Rejonowego w [...] został złożony wniosek KNF o ogłoszenie upadłości S. "S.". Przedstawione okoliczności faktyczne i prawne, zdaniem organu, wskazują w sposób jednoznaczny, że jedyną możliwością na gruncie jurydycznym było uznanie przez organ nadzoru, że nie jest możliwe wydanie decyzji o przejęciu S. "S." przez inną Kasę. W tym stanie rzeczy uznał, że legalnym rozstrzygnięciem zawisłej sprawy administracyjnej, jest decyzja o umorzeniu postępowania jako bezprzedmiotowego w trybie art. 105 § 1 k.p.a. Za przejaw bezprzedmiotowości postępowania należy zatem uznać sytuację, w której organ administracji nie jest władny wydać rozstrzygnięcia co do istoty sprawy z uwagi na stan faktyczny, który nie wypełnia dyspozycji normy prawnej zawierającej upoważnienie dla ww. organu do podjęcia takiego rozstrzygnięcia. W skardze złożonej do tut. Sądu przez K. 24 października 2016 r. do tut. Sądu za pośrednictwem organu nadzoru finansowego wnosiła ona o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji o umorzeniu postępowania i ponowne rozpatrzenie sprawy. Zarzuciła: 1. rażące naruszenie przepisu art. 105 § 1 k.p.a. poprzez wydanie decyzji o umorzeniu postępowania w sytuacji, gdy postępowanie na żadnym jego etapie nie stało się bezprzedmiotowe, nie powstały bowiem żadne obiektywne przyczyny, zarówno podmiotowe jak i przedmiotowe skutkujące bezprzedmiotowością postępowania; 2. naruszenie przepisu art. 74 c ust. 3 ustawy o skok poprzez sztuczne wykreowanie stanu faktycznego - bezprzedmiotowości postępowania za pomocą wydania wykraczających poza regulację ustawową "Kryteriów", które następnie zastosowała jako pewnego rodzaju "wzorzec kontroli" w weryfikacji zdolności kas do udziału w restrukturyzacji; 3. naruszenie przepisu art. 6 Kodeks postępowania administracyjnego poprzez przyjęcie za podstawę rozstrzygnięcia w sprawie pozaustawowych norm w postaci opublikowanych przez Komisję Nadzoru Finansowego w dniu [...] lutego 2014 roku kryteriów restrukturyzacji spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych; 4. naruszenie przepisu art. 7 k.p.a poprzez nieuwzględnienie interesu społecznego i słusznego interesu obywateli. 5. Naruszenie przepisu art. 10 k.p.a. poprzez niezapewnienie stronie czynnego udziału w sprawie; 6. naruszenie przepisu art. 8 k.p.a. przez procedowanie sprzeczne z obowiązkiem prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie obywateli do państwa polegające na oparciu podstaw prawnych wydanej decyzji o Kryteria zdolności do udziału w restrukturyzacji sektora skok, które wydane zostały przez samą KNF bez wyraźnego upoważnienia wynikającego z ustawy, które to nie należą do katalogu źródeł prawa obowiązującego w Polsce i które nie wiążą strony postępowania. W odpowiedzi na skargę KNF wniosła o jej oddalenie. Zaznaczyła, że decyzja o przejęciu spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej przez inną kasę jest decyzją uznaniową i nawet w przypadku spełnienia się przesłanki z art. 74c ust. 3 ustawy o skok organ nie ma obowiązku podejmowania decyzji o przejęciu. W piśmie z 14 lipca 2017r. KNF, wobec ogłoszenia postanowienia w dniu [...] września 2016 r. o upadłości S. "S." wniosła o umorzenie postępowania uznając, że bezcelowym jest wracanie do rozstrzygnięcia organu poprzedzającego stan upadłości i zbędne jest orzekanie merytoryczne Sądu w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu, jako że zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie jej z obrotu prawnego. Istotą prowadzonego przez KNF postępowania administracyjnego – wszczętego z urzędu na skutek zawiadomienia S. "S." - było zbadanie przez organ nadzoru możliwości przejęcia S. "S." przez inną spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową oraz możliwości przejęcia wybranych praw majątkowych lub wybranych zobowiązań S. "S." przez inną spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową, na podstawie art. 74c ust. 3 ustawy o skok mające na celu wyjaśnienie możliwości podjęcia dalszych działań restrukturyzacyjnych tej Kasy. Umorzenie postępowania wobec jego bezprzedmiotowości – wszak wszczętego z urzędu - zostało uzasadnione przez KNF brakiem możliwości wydania rozstrzygnięcia co do istoty sprawy z uwagi na stan faktyczny, który nie wypełniał dyspozycji normy art. 74c ust. 3 ustawy o skok. KNF powołała się zarówno na swoje pierwsze rozstrzygnięcie, gdzie podkreślała, że w postępowaniu zakończonym skarżoną decyzją brak było kasy zdolnej do przejęcia S. "S.", która mogłaby wyrazić zgodę na przejęcie Kasy gwarantującej zachowanie stabilności systemu finansowego i bezpieczeństwo środków gromadzonych na rachunkach kas. Elementem stanu faktycznego zaskarżonej decyzji z dnia [...] września 2016r. było także ustalenie, że po złożeniu 21 lipca 2016 r. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy KNF zawiesiła z dniem [...] lipca 2016 r., działalność S. "S.", co z kolei zakończyło postępowanie administracyjne wszczęte w dniu [...] lipca 2016r. w przedmiocie zawieszenia działalności S. "S.". Zostało stwierdzone, że aktywa Kasy nie wystarczają na zaspokojenie jej zobowiązań (art. 74k ust. 1 ustawy o skok). Także w dniu [...] lipca 2016 r. do Sądu Rejonowego w [...] został złożony wniosek KNF o ogłoszenie upadłości S. "S.". Tą argumentację kwestionuje w skardze dopuszczona do udziału w postępowaniu na prawach strony K.. Tymczasem, po wydaniu zaskarżonej decyzji, w toku postępowania sądowego, którego celem jest badanie legalności zaskarżonej decyzji – powzięta została informacja o ogłoszeniu w dniu [...] września 2016r. upadłości S. "S." w P. na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w [...] Wydział Gospodarczy z dnia [...] września 2016r. Innymi słowy, po wydaniu zaskarżonej decyzji z dnia [...] września 2016r. jako uczestnik postepowania przed tut. Sądem zarejestrowany został, w miejsce K., Syndyk Masy Upadłości S. w P. Powyższa okoliczność wzmacnia zatem argumentację organu przemawiającą za bezprzedmiotowością postępowania administracyjnego, którego podstawą był art. 74c ust. 3 ustawy o skok. W świetle ogłoszenia upadłości S. w P. zarówno zarzuty naruszenia prawa procesowego: art. 6, 7, 8 i 10 k.p.a., art. 105 § 1 k.p.a., jak i zarzuty naruszenia prawa materialnego art. 74 c ust. 3 ustawy o skok – nie mają wpływu na rozstrzygnięcie organu nadzoru. Skutki ogłoszenia upadłości [...] września 2016r. – na gruncie niniejszej sprawy i jej przedmiotu - mają zatem realny i bezpośredni wpływ na kwestię uznania legalności dotychczas wydanych aktów przez Komisję Nadzoru Finansowego skoro zaskarżona decyzja dotyczy utrzymania w mocy decyzji o umorzeniu postępowania wszczętego w przedmiocie możliwości wydania decyzji administracyjnej o przejęciu S. albo jej wybranych praw majątkowych lub wybranych zobowiązań przez inna spółdzielczą kasę oszczędnościowo - kredytową, za zgoda kasy przejmującej, na podstawie art. 74 c ust. 3 w związku z art. 74 c ust. 4, w zakresie w jakim wskazuje przesłankę wydania decyzji administracyjnej na podstawie art. 74c ust. 3 ustawy o skok. Skarżący twierdził, że była możliwość wydania decyzji administracyjnej o przejęciu S. albo jej wybranych praw majątkowych lub wybranych zobowiązań przez inną spółdzielczą kasę oszczędnościowo - kredytową, za zgoda kasy przejmującej, na podstawie art. 74 c ust. 3 w związku z art. 74 c ust. 4ustawy o skok i kwestionował umorzenie tego postępowania ze względu na podnoszoną w uzasadnieniu decyzji jego bezprzedmiotowość (art. 105 k.p.a). Jednakże, zdaniem Sądu, ogłoszenie postanowieniem z dnia [...] września 2016 r., wydanym w sprawie [...] Sąd Rejonowy w [...] upadłości S. w P.; ustanowienie sędziego komisarza w osobie SSR G. J.; wyznaczenie syndykiem masy upadłości J. R.; wezwanie wierzycieli upadłego do zgłoszenia wierzytelności oraz osoby, którym przysługują inne prawa ciążące na nieruchomości upadłego - do ich zgłoszenia w terminie 30 dni – z rygorami zawartymi w postanowieniu (pismo z 6 kwietnia 2017r. wraz z kopią postanowienia j.w. złożone przez Syndyka Masy Upadłości S. w upadłości w P. (k. 40-42 a.s.) – potwierdza prawidłowość rozstrzygnięcia i argumentację organu nadzoru finansowego. Ponadto, przed Sądem kontrolującym legalność dotychczasowego postępowania zmienił się stan faktyczny i prawny sprawy, który determinuje uznaniu rozstrzygnięcia organu za prawidłowe. Powyższe okoliczności - upadłość S.- powodują także, że zbędne jest badanie przesłanek naruszenia art. 74c ust. 3 w zw. z art. 74c ust. 4 ustawy z dnia 5 listopada 2009 r. o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych (Dz.U. z 2013 r., poz. 1450, z późn. zm.), dalej: "ustawa o skok", w zakresie podniesionym w skardze. Art. 74c ust. 3 i 4 ustawy o skok na dzień wydania zaskarżonej decyzji stanowiły wprawdzie, że: 3. W przypadku gdy K. odmówi udzielenia pomocy z funduszu stabilizacyjnego, o której mowa w ust. 2, Komisja Nadzoru Finansowego może podjąć decyzję o przejęciu kasy albo o przejęciu wybranych praw majątkowych lub wybranych zobowiązań kasy przez inną kasę, za zgodą kasy przejmującej. Decyzja o przejęciu kasy albo o przejęciu wybranych praw majątkowych lub wybranych zobowiązań kasy przez inną kasę może zostać podjęta przez Komisję Nadzoru Finansowego, jeżeli w wyniku przejęcia wyrażony procentowo stosunek funduszy własnych do wartości aktywów kasy przejmującej po przejęciu kasy albo po przejęciu wybranych praw majątkowych lub wybranych zobowiązań kasy nie obniży się poniżej poziomu określonego w ust. 1. 4. W przypadku braku zgody innej kasy na przejęcie kasy lub braku możliwości przejęcia kasy przez inną kasę, Komisja Nadzoru Finansowego uwzględniając potrzebę ochrony stabilności rynku finansowego i bezpieczeństwa środków zgromadzonych na rachunkach kasy może podjąć decyzję o przejęciu kasy albo o przejęciu wybranych praw majątkowych lub wybranych zobowiązań kasy przez bank krajowy, za jego zgodą albo decyzję o likwidacji kasy. Uznając zatem za prawidłowe przesłanki umorzonego przez organ postępowania, należy podkreślić, że dalej idąca zmiana stanu faktycznego - poprzez ogłoszenie upadłości S.- odnosi ten skutek, że Komisja Nadzoru Finansowego nie posiadałaby także właściwości do ponownego orzekania w niniejszej sprawie, czego domaga się skarżąca K.. Obecnie zbędne byłoby badanie przesłanek z art. 74c ust. 3 ustawy o skok, skoro z chwilą ogłoszenia upadłości - prowadzeniu postępowania administracyjnego przez KNF w tym zakresie stoi na przeszkodzie art. 437 w zw. z art. 441a ust. 4 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe (Dz.U. z 2015, poz. 233 j.t.ze zm.). Także obecnie art. 437 ust. 2 prawa upadłościowego stanowi, że: warunki nabycia przedsiębiorstwa bankowego przez inne banki oraz termin składania ofert określa sędzia-komisarz, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego i Bankowego Funduszu Gwarancyjnego. Ust 3 tej normy określa dla sędziego komisarza kompetencje w zakresie wyboru oferty. Stanowi bowiem, że postanowienie zatwierdzające wybór oferty sędzia-komisarz wydaje po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego i Bankowego Funduszu Gwarancyjnego. (Dz.U.2016.2171 t.j.) Powyższe dodatkowo oznacza, że zmiana stanu faktycznego i prawnego sprawy przed Sądem kontrolującym legalność dotychczasowego postępowania – w zakresie kognicji dotychczas orzekającego w sprawie organu, który już organem orzekającym w sprawie być nie może (jest jedynie organem opiniotwórczym) – powoduje bezzasadność argumentacji skarżącej. Jak trafnie podniosła KNF w piśmie z 14 lipca 2017r. – bezcelowym jest wracanie do rozstrzygnięcia organu poprzedzającego stan upadłości i zbędne jest orzekanie merytoryczne Sądu w niniejszej sprawie w sytuacji, gdy zmierza do potwierdzenia zaistniałego stanu prawnego, a nie kształtuje sytuacji prawno-podmiotowej kasy. Obecnie warunki nabycia przedsiębiorstwa bankowego przez inne banki określa sędzia-komisarz i on wydaje postanowienie zatwierdzające wybór oferty – w obu przypadkach - po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego i Bankowego Funduszu Gwarancyjnego. Dla dalszego procedowania w sprawie przejęcia S. nie ma znaczenia umorzenie postępowania przez KNF, który z chwila ogłoszenia upadłości utracił właściwość do rozstrzygania. Organ utrzymał w mocy decyzję o umorzeniu postępowania i postępowanie to należało niewątpliwie umorzyć, na co składały się wszystkie omówione przez organ przyczyny. Zgodnie z art. 105 § 1 k.p.a. gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania - to stopień ww. uchybień, w ocenie Sądu, pozostaje bez istotnego wpływu na wynik postępowania administracyjnego, gdyż w toku postępowania wystąpiła niezależna następcza przesłanka umorzenia prowadzonego postępowania administracyjnego, która przesądziła w ostateczności o prawidłowości zaskarżonej decyzji. Z tych wszystkich powodów Sąd, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku.