II SA/Wr 454/17

PostanowienieWSA we Wrocławiu2017-07-31

Skład orzekający: Halina Filipowicz - Kremis

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zarządzenie Prezydenta dotyczące zmiany wysokości udziałów we współwłasności nieruchomości jest aktem lub czynnością podlegającą kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi na zarządzenie Prezydenta dotyczące zmiany wysokości udziałów we współwłasności nieruchomości, ponieważ czynność ta ma charakter cywilnoprawny, a nie administracyjnoprawny. Skoro sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na zarządzenie Prezydenta W. dotyczące zmiany wysokości udziałów we współwłasności nieruchomości. Prezydent W. wniósł o odrzucenie skargi, argumentując, że zarządzenie dotyczy sprawy cywilnej i nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną.
Rozstrzygnięcie
I. Odrzucono skargę; II. Zwrócono stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 200 złotych.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Filipowicz - Kremis po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.L. na zarządzenie Prezydenta W. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zmiany wysokości udziałów we współwłasności nieruchomości postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 200 (słownie: dwieście) złotych. M.L., dalej: skarżąca, pismem z dnia 4 maja 2017 r. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na zarządzenie Prezydenta W. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zmiany wysokości udziałów we współwłasności nieruchomości. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o jej odrzucenie wskazując, że kwestionowane zarządzenie – jako dotyczące sprawy cywilnej - nie należy do zakresu spraw objętych przepisem art. 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zaważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Zakres właściwości rzeczowej wojewódzkich sądów administracyjnych wyznaczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a. Z treści art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 - 9 tej ustawy wynika, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg, które mogą dotyczyć aktu administracyjnego, wydanego w postępowaniu administracyjnym (decyzje administracyjne – pkt 1, postanowienia, na które służy zażalenie, kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty - pkt 2) oraz w postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym (postanowienia, na które służy zażalenie - pkt 3). Ponadto zaskarżalne są inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa - pkt 4, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydane w indywidualnych spawach - pkt 4a, akty prawa miejscowego jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej - pkt 5, inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej - pkt 6, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego - pkt 7, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a wskazanego przepisu - pkt 8, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w k.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zgodnie z § 2a p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest zarządzenie Prezydenta W. w przedmiocie zmiany wysokości udziałów we współwłasności nieruchomości. W związku z takim określeniem przez skarżącą przedmiotu skargi w pierwszej kolejności należało odpowiedzieć na pytanie, czy w tym zakresie możliwe jest złożenie skargi do sądu administracyjnego. Analiza treści art. 3 ustawy p.p.s.a. pozwala przyjąć, że niniejsza sprawa nie mieści się w szeroko rozumianym określeniu sprawy z zakresu administracji publicznej, ponieważ przez sprawy z zakresu administracji publicznej należy rozumieć wszelkie akty, czynności i działania załatwiane przez organy administracji, które nie mają charakteru cywilnoprawnego. Tymczasem kwestionowane zarządzenie Prezydenta dotyczy wyrażenia zgody na zmianę wysokości udziałów we współwłasności nieruchomości nie należy do kategorii czynności z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a., ale jest właśnie czynnością o charakterze stricte cywilnym. Jest to więc czynność cywilnoprawna do której stosuje się przepisy kodeksu cywilnego oraz ustawy o własności lokali. Skoro natomiast jest to czynność cywilnoprawna to nie mają do niej zastosowania przepisy kodeksu postępowania administracyjnego ani nie podlega ona kognicji sądu administracyjnego. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Odrzucenie skargi jest równoznaczne z odmową rozpatrzenia sprawy i wydania decyzji o charakterze merytorycznym. Z tych wszystkich względów, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy p.p.s.a., skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło