II GZ 405/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 września 2020 r., sygn. akt VI SA/Wa 2233/16 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi R. P. na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] września 2016 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 4 września 2020 r. odrzuciła skargę R. P. na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] września 2016 r., w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. Sąd I instancji wskazał, że w związku z wniesieniem skargi na wymienione postanowienie Ministra Sprawiedliwości skarżący, zarządzeniem z dnia 4 listopada 2016 r. wezwany został do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 złotych w terminie siedmiu dni od dania otrzymania wezwania. Zażalenie wniesione przez skarżącego na to zarządzenie zostało, postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2020 r., sygn. akt II GZ 126/20 oddalone. W związku z powyższym, zarządzeniem z dnia 8 lipca 2020 r., wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 4 listopada 2016 r. wzywającego stronę do uiszczenia należnego w sprawie wpisu od skargi. Zarządzenie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 20 lipca 2020 r. Sąd I instancji stwierdził, że skarżący w zakreślonym terminie wpisu od skargi nie uiścił, wobec czego jego skarga stosowanie do art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.) podlegała odrzuceniu. R. P. zażaleniem zaskarżył postanowienie Sądu I instancji wnosząc o jego uchylenie w całości jako niezgodnego ze stanem faktycznym i prawnym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw. Analiza akt przedmiotowej sprawy wskazuje, że skarżący wezwany został zarządzeniem z dnia z dnia 8 lipca 2020 r. do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 4 listopada 2016 r., którym wezwano stronę do uiszczenia wpisu w kwocie 100 złotych od wniesionej na postanowienia Ministra Sprawiedliwości skargi. Zarządzenie to doręczono skarżącemu w dniu 20 lipca 2020 r., na co wskazuje treść zwrotnego poświadczenia odbioru korespondencji zawierającej powołane wezwanie (k: 206 akt sprawy). W otwartym terminie do uiszczenia wpisu, upływającym z dniem 27 lipca 2020 r., skarżący nie dokonał należnej opłaty. Jak bowiem wskazał Sąd I instancji i co wynika z treści informacji z Rejestru Opłat Sądowych WSA w Warszawie, do dnia 31 sierpnia 2020 r., nie odnotowano wpłaty w przedmiotowej sprawie. W takim stanie sprawy, gdzie skarżący wezwany został ponownie do uiszczenia należnego od wniesionej skargi wpisu (postanowieniem z dnia z dnia 19 maja 2020 r., sygn. akt II GZ 126/20 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na zarządzenie z dnia 4 listopada 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego) i wpis ten nie został przez stronę uiszczony, Sąd I instancji zobligowany był do odrzucenia skargi mocą art. 220 § 3 p.p.s.a., stanowiącego, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.