IV SA/Gl 167/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska, Sędzia WSA Bożena Miliczek-Ciszewska, Protokolant Katarzyna Lisiecka-Mitula, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 sierpnia 2017 r. sprawy ze skargi M. C. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie sprostowania świadectwa służby uchyla zaskarżoną decyzję. Komendant Miejski Państwowej Straży Pożarnej w S. w dniu [...] wydał M. C. świadectwo służby nr [...] pkt 7 tego świadectwa zaznaczył, że anuluje się świadectwo służby [...] wystawione dnia 7 czerwca 2013 r. Pismem z dnia 12 sierpnia 2016 r. M. C. wniosła o sprostowanie powyższego świadectwa w jego pkt 2, odnoszącym się do zajmowanego stanowiska w dniu zwolnienia. W świadectwie służby wskazano zajmowane stanowisko "Kierownik sekcji" i jest ono nieprawidłowe, ponieważ powinno być "Kierownik Sekcji Organizacyjno-Kadrowej" i z tego powodu wymaga ono zmiany. Ponadto w pkt 7, odnoszącym się do informacji uzupełniających: winny być wskazane podstawy prawne anulowania świadectwa służby z dnia 7 czerwca 2013 r. i wystawienia nowego świadectwa; jak również winno zostać zamieszczone uzasadnienie sporządzenia świadectwa służby z datą 22 lipca 2016 r., a nie z datą 4 maja 2016 r. Dodatkowo zaznaczyła, że nowe świadectwo posiada analogiczną sygnaturę jak wcześniejsze, które zostało uchylone. [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w K. pismem z dnia 5 września 2016 r. odniósł się do wniesionego sprostowania oraz do pisma z dnia 12 sierpnia 2016 r., odnoszącego się do przewlekłości postępowania Miejskiego Komendanta Państwowej Straży Pożarnej w S. oraz [...] Wojewódzkiego Komendanta Państwowej Straży Pożarnej w K. Z kolei pismem z dnia 29 września 2016 r. strona wniosła wniosek o sprostowanie świadectwa służby do Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej. Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej postanowieniem z dnia [...] nr [...] uznał za zasadną skargę na bezczynność organu w zakresie sprostowania świadectwa służby i wyznaczył organowi odwoławczemu termin na załatwienie sprawy na dzień 20 grudnia 2016 r. [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w K. decyzją z dnia [...] nr [...] działając na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. z 2016 r. poz. 603 ze zm.), nie uwzględnił wniosku M. C. o sprostowanie świadectwa służby. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia przedstawił wpierw dotychczasowy przebieg postępowania jak również podkreślono, że nowe świadectwo służby wystawione zostało stronie zgodnie z sugestiami zamieszczonymi w piśmie Komendanta Głównego PSP z dnia 30 czerwca 2016 r. Zaakcentowano, że nie można zgodzić się ze stawianymi przez stronę zarzutami, ponieważ we wzorze świadectwa służby wpisuje się ostatnio zajmowane stanowisko bez jego szczegółowego określenia. Nadto zaznaczono, że takie określenie jest zgodne z obowiązującymi przepisami tj. rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 27 lutego 2008 r. w sprawie uposażenia strażaków Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. Nr 37, poz. 212 ze zm.) oraz rozporządzenia wskazanego organu z dnia 20 marca 2009 r. w sprawie stanowisk w jednostkach Państwowej Straży Pożarnej (Dz. U. Nr 54, poz. 448). W końcowej części uzasadnienia wskazano, że podnoszony przez stronę zarzut przewlekłości postępowania nie może być uwzględniony, gdyż nowe świadectwo służby wystawione zostało w terminie 21 dni od dnia otrzymania pisma Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej. Organ ten zaznaczył, iż przewlekłość wystąpiła w przypadku postępowania zmierzającego do sprostowania świadectwa służby, na co zwrócił uwagę Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej w postanowieniu z dnia [...] Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodziła się M. C., która wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W skardze tej wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. W motywach skargi przedstawiła wpierw dotychczasowy przebieg postępowania i podniosła, że w świadectwie wpisano jako zajmowane stanowisko "Kierownik sekcji", a jej zdaniem organ winien wpisać "Kierownik sekcji organizacyjno-prawnej", albowiem takie stanowisko zajmowała i na tę okoliczność przywołała liczne decyzje Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w S. Dodatkowo, zdaniem skarżącej, w pkt 7 świadectwa - informacje uzupełniające - winny być wskazane podstawy prawne anulowania świadectwa służby z dnia 7 czerwca 2013 r. i wystawienia nowego świadectwa, jak również winno być zamieszczone uzasadnienie sporządzenia świadectwa służby z datą 22 lipca 2016 r. a nie z datą 4 maja 2014 r. W końcowej części skargi podniosła, iż nowemu świadectwu służby nadano ten sam numer, które posiadało pierwotne świadectwo. W odpowiedzi na skargę [...] Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w K. wniósł o jej oddalenie i przywołał analogiczną argumentację do tej, którą zamieścił w uzasadnieniu kwestionowanej decyzji. Pismem z dnia 17 lipca 2017 r. skarżąca odniosła się do odpowiedzi na skargę jak również podtrzymała argumentację prezentowaną na wcześniejszych etapach postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Kontrola legalności działań podejmowanych przez organy Państwowej Straży Pożarnej przeprowadzona w oparciu o postanowienia art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066), wykazała, że nie odpowiadają one wymogom prawa, a zgodnie z treścią art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), sąd administracyjny uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego lub naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy jak również naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, nadto po myśli art. 134 powoływanej ustawy sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Na wstępie niniejszych rozważań przyjdzie zaakcentować, że sąd administracyjny uwzględnia skargę wyłącznie wówczas, gdy stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono wpływ na wynik sprawy, zatem nie każde naruszenie prawa będzie uzasadniało uwzględnienie wniesionej skargi. W rozpoznawanej sprawie istota sporu między skarżącą a organem administracji sprowadza się do tego, czy zachodzą przesłanki uzasadniające sprostowanie świadectwa służby wystawionego przez organ pierwszej Instancji w dniu [...] czy też takie przesłanki nie występują. W stosunku do przedmiotowego świadectwa skarżąca zgłosiła trzy zastrzeżenia. Po pierwsze wadliwe określenie zajmowanego stanowiska, po drugie pominięcie wskazania podstaw prawnych wydania nowego świadectwa służby oraz po trzecie wskazanie przyczyn nadania nowemu świadectwu analogicznej sygnatury jak miało pierwsze świadectwo. Analiza pism skarżącej pozwala uznać, że w ramach tego postępowania domaga się uwzględnienia zgłaszanych przez nią zastrzeżeń, względnie przedstawienie umotywowanych wyjaśnień. Organy administracji wypowiadające się w przedmiotowej sprawie odniosły się tylko do jednego z podnoszonych przez skarżącą problemów, a mianowicie do kwestii związanej z zajmowanym przez nią stanowiskiem, wyeksponowanym w świadectwie służby. Organy akcentują, iż w sposób prawidłowy określiły stanowisko zajmowane przez skarżącą, gdyż w momencie zwalniania ze służby zajmowała stanowisko kierownika sekcji i tak zostało to ujęte w świadectwie służby. Z kolei skarżąca domaga się wskazania pełnej nazwy zajmowanego przez nią stanowiska, a mianowicie kierownik sekcji organizacyjno-kadrowej. Zatem istota sporu między stronami tego postępowania sprowadza się do tego, czy w świadectwie służby ma być stanowisko przewidziane unormowaniami prawnymi o charakterze generalnym (tak utrzymują organy), czy też stanowisko zindywidualizowane w konkretnej jednostce (tak domaga się skarżąca). Na wstępie niniejszych rozważań przyjdzie zwrócić uwagę na postanowienia rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 marca 2009 r. w sprawie stanowisk w jednostkach Państwowej Straży Pożarnej, ponieważ w załączniku nr 3 do tego aktu wymienione zostały stanowiska służbowe w powiatowych komendach państwowej straży pożarnej i w pkt 9 wskazano stanowisko kierownika sekcji jak również przewidziano dla niego określone wymogi w zakresie maksymalnego stopnia oraz okresu zatrudnienia. Z kolei w rozporządzeniu wskazanego organu z dnia 27 lutego 2008 r. w sprawie uposażenia strażaków Państwowej Straży Pożarnej we wzorze druku świadectwa służby zamieszczono wymóg wskazania stanowiska służbowego zajmowanego w momencie zwolnienia. W świetle powyższego przyjdzie podzielić stanowisko organów wypowiadających się w sprawie, że wystawiając świadectwo służby obowiązane są wskazać stanowisko zajmowane przez strażaka w momencie zwalniania ze służby, zgodnie z regulacjami zawartymi w przywołanych powyżej przepisach prawa. Organ administracji obowiązany jest podejmować działania zgodnie z przepisami prawa i w tym przypadku organy nie dopuściły się ich naruszenia. Podkreślić należy, że skarżąca neguje to, że organy administracji wpisały jej stanowisko służbowe bez wskazania bliższego kwantyfikatora, czyli bez odwołania się do postanowień regulaminu danej komendy i bez zindywidualizowania jej stanowiska służbowego. Stanowisko skarżącej byłoby zasadne tylko wówczas, gdyby przepisy prawa przewidywały taki obowiązek i z takiego ujęcia określenia zajmowanego stanowiska wynikały konsekwencje prawne. Przeprowadzona analiza nie dała podstaw do uznania, aby z ujęciem tego zagadnienia, prezentowanym przez skarżącą związane były jakieś konsekwencje normatywne. W konsekwencji brak jest podstaw do uwzględnienia żądania zgłaszanego przez skarżącą i w tym zakresie wniesiona skarga nie mogła zostać uwzględniona. W przedmiotowej skardze skarżąca podniosła jeszcze dwa zarzuty, a mianowicie odnoszące się do pominięcia wskazania podstaw prawnych wydania nowego świadectwa służby oraz do wskazania przyczyn nadania nowemu świadectwu analogicznej sygnatury jak miało pierwsze świadectwo. W kontekście art. 48 ust. 2 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej, żądanie sprostowania świadectwa służby oceniać należy jako odwołanie w ramach jurysdykcyjnego postępowania administracyjnego, a podejmowana przez uprawniony organ wyższego stopnia decyzja winna odnosić się do wszystkich zarzutów podnoszonych w żądaniu sprostowania świadectwa służby. Analiza zaskarżonej decyzji jak również odpowiedzi na wniesioną skargę pozwala stwierdzić, że organ odwoławczy całkowicie pominął to zagadnienie i nie wypowiedział się w tym zakresie. Oznacza to, że organ odwoławczy nie rozpoznał wniosku o sprostowanie świadectwa służby w pełnym zakresie, a tym samym dopuścił się naruszenia postanowień art. 138 Kodeksu postępowania administracyjnego. Takie działanie ze strony wskazanego organu wyczerpuje przesłankę uwzględnienia wniesionej skargi przewidzianą art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a mianowicie naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Z uwagi na pominięcie wskazanej problematyki przez organ administracji skład orzekający nie jest w stanie odnieść się do trafności bądź wadliwości zajętego stanowiska. W ramach ponownie prowadzonego postępowania organ odwoławczy obowiązany będzie do ustosunkowania się do wskazanych zagadnień i stosownie do poczynionych ustaleń podjąć stosowne czynności prawne. Na marginesie rozpoznawanej sprawy przyjdzie zauważyć, że we wniosku o sprostowanie świadectwa służby skarżąca nie akcentowała przewlekłości prowadzonego postępowania, zatem wypowiedzenie się przez organ co do tej okoliczności uznać należy za zbędne. W świetle przedstawionych rozważań należało orzec jak w sentencji.